Πραγματικά, ο κ. Τσίπρας εάν αποτύχει και δεν γίνει πρωθυπουργός, θα πρέπει να προσληφθεί ως CEO στην καλύτερη διαφημιστική εταιρεία.
Και μην βιαστούν τα τρόλια του ΣΥΡΙΖΑ να αρχίσουν να μας στολίζουν με διάφορα κοσμητικά του τύπου χαλκεία, χρυσαύγουλα, μερκελιστές, φασισταριά κλπ. κλπ
Για πείτε μου σύντροφοι, ο τρόπος που πολιτεύεται ο Αλέξης σε τι διαφέρει από τις αμερικανιές που προωθούν έναν πολιτικό σαν προϊόν; Μια επικοινωνιακή φούσκα δηλαδή που υπόσχεται τα πάντα στους πάντες, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα μόνο για προσωπικό όφελος.
Ας αρχίσουμε όμως με την πρώιμη πολιτική ζωή του κυρίου Τσίπρα.
Πως ξεκίνησε; Μα φυσικά πρωτοστατώντας στις καταλήψεις, όπου αρκετοί από εμάς θυμόμαστε ότι το πιο επαναστατικό αίτημα ήταν να μπει περισσότερο τυρί στην τυρόπιτα που πουλιόταν στα κυλικεία των σχολείων.
Τα τότε media φυσικά τον αγκάλιασαν με θέρμη και μέσα σε μία νύχτα ο Αλέξης έγινε ο «επαναστάτης» που ούτε στα πιο τρελά όνειρα του δεν φανταζόταν.
Έπειτα όταν η γερασμένη «ανανεωτική αριστερά» δεν έβρισκε τρόπο να ανανεωθεί άλλο, τι έκανε; Πήρε τον Αλέξη τον κατέβασε στις εκλογές και έτσι κάλυψε όλη την σαπίλα και την οπισθοδρόμηση της πίσω από το φρέσκο προσωπείο του νεαρού Αλέξη. Μέσα σε μια μέρα, λοιπόν, δίχως κόπο και ιδρώτα ο Αλέξης μας έγινε και πολιτικός.
Τα χρόνια πέρασαν και ο Αλέξης έγινε πιο πονηρός, άδειασε τον μέντορα του τον Αλαβάνο και αφού πέρασε έτσι το πρώτο μάθημα της πολιτικής θεωρίας του κομμουνισμού (“Διαίρει και Βασίλευε”) έγινε και πρόεδρος του Συνασπισμού. Η δήθεν αριστερά πλέον δεν θα είχε να φοβηθεί τίποτα καθώς ο νέος και άφθαρτος Αλέξης θα μπορούσε να την βγάλει από το τέλμα του 3%.
Έπειτα ήρθαν και τα μνημόνια, τελείωσε και το ΠΑΣΟΚ και ξαφνικά ο Αλέξης μας ξημέρωσε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Και αυτό φυσικά δίχως κόπο. Κι εγώ αγαπητοί εάν σας έλεγα ότι θα σας κάνω πλούσιους δεν θα με ψηφίζατε;
Κι έτσι η φούσκα ή αν προτιμάτε το αμερικάνικο trade mark, συνεχίζει να φουσκώνει και να γίνεται όλο και πιο δημοφιλές.
Χωρίς πραγματική πολιτική, χωρίς προτάσεις, μόνο με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Ποιος ξεχνάει το Ολαντρέου και τους Μερκελιστές;
Ποιος ξεχνάει τις συνεχόμενες κολοτούμπες για το μνημόνιο και το χρέος;
Αυτό όμως που δεν ξεπερνιέται με τίποτα είναι η κακή αντιγραφή του Ανδρέα Παπανδρέου.
Γιατί να κουράζεσαι Αλέξη του είπαν τα πρώην συντρόφια του Άκη, αντίγραψε τον Ανδρέα. Άλλωστε όπως έλεγαν και οι παλιοί, για να πας μπροστά στην Ελλάδα πρέπει να γέρνεις λίγο προς τα αριστερά. Δοκιμασμένη συνταγή.
Δεν του είπαν όμως ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Και το βασικότερο δεν του είπαν ότι ο Ανδρέας για να γίνει Ανδρέας είχε στη διάθεση του ένα κράτος που δεν χρωστούσε σχεδόν τίποτα, λόγω της διαχείρισης της επάρατου δεξιάς.
Έτσι ξημερώσαμε με ένα συνονθύλευμα δήθεν αριστερού, παρωχημένου παπανδρεϊσμού και αμερικανικής παπάτζας.
Μονό δηθενίες και ψευτοτσαμπουκάδες για εσωτερική κατανάλωση, και την ίδια στιγμή οι σφαλιάρες από το εξωτερικό να πέφτουν βροχή.
Αλήθεια πότε στάθηκε ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ο κ. Τσίπρας, στο ύψος των Περιστάσεων;
Τι θυσίες έχει κάνει για να σωθεί η χώρα, ώστε να έχει το δικαίωμα να ζητεί την ψήφο του ελληνικού λαού;
Γιατί δεν βγαίνει ο ίδιος να πει την αλήθεια στον λαό για την πραγματική πολιτική που θα ακολουθήσεις εάν, το θελήσει η μοίρα μας η κακιά και, γίνει πρωθυπουργός, αντί να βάζει βουλευτές του όπως ο κ. Σταθάκης να ψελλίζουν την αλήθεια;
Φαίνεται ότι αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους σπουδαγμένους στις χώρες του ιμπεριαλισμού συμβούλους του.
Γιατί σας τα λέω όμως όλα αυτά αγαπητοί αναγνώστες;
Επειδή οι αριστερούληδες του Συνασπισμού πάνε να μας πιάσουν κορόιδα για μια ακόμα φορά.
Με την επιλογή Σακελλαρίδη, χρησιμοποιούν και πάλι ένα νέο και άφθαρτο πρόσωπο καλυμμένο με τον μανδύα της αριστεράς, χωρίς καμία εμπειρία και βιώματα, για να καλύψουν για μια ακόμη φορά την πολιτική ανικανότητα τους.
Όμως, έχουν γνώση οι φύλακες…
Θα μπορούσα κάλλιστα να αναλύσω την πολιτική του κ. Τσίπρα και των συντρόφων του με πιο δόκιμους όρους.
Όμως όταν βλέπεις τριαντάρηδες να πολιτεύονται σαν Μαυρογιαλούροι, την στιγμή που οι εξηντάρηδες καίγονται στη φωτιά για να σώσουν τη χώρα, μόνο οργή μπορείς να εκφράσεις.
Εσείς;
