Του Outsider
Σε κάθε προεκλογική περίοδο οι αναποφάσιστοι αποτελούν τον πιο κρίσιμο παράγοντα για τη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος. Σήμερα, όμως, η συγκεκριμένη κατηγορία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς ένα μεγάλο μέρος της προέρχεται από τους πολίτες που είχαν στηρίξει τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2023. Δεν πρόκειται για ψηφοφόρους που μετακινήθηκαν αυτόματα σε κάποιο άλλο κόμμα, αλλά για ανθρώπους που δηλώνουν ότι δεν έχουν ακόμη αποφασίσει τι θα πράξουν. Αυτή η στάση αποκαλύπτει ότι η απογοήτευσή τους δεν είναι συγκυριακή, αλλά βαθιά πολιτική.
Οι επιλογές τους είναι συγκεκριμένες. Μπορούν να στραφούν σε κάποιο από τα κόμματα που βρίσκονται δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας, εκφράζοντας έτσι την αντίθεσή τους στις κυβερνητικές επιλογές. Μπορούν επίσης να επιλέξουν την αποχή, θεωρώντας ότι κανείς δεν τους εκφράζει. Ωστόσο, η αποχή, όσο κατανοητή κι αν είναι ως ένδειξη απογοήτευσης, δεν μεταβάλλει τους πολιτικούς συσχετισμούς. Αντίθετα, διευκολύνει το κυβερνών κόμμα, καθώς μειώνει τη συνολική εκλογική συμμετοχή χωρίς να αφαιρεί άμεσα πολιτική δύναμη από εκείνον που βρίσκεται στην εξουσία.
Υπάρχει όμως και μια τρίτη επιλογή, η οποία συζητείται ολοένα και περισσότερο στον χώρο της κεντροδεξιάς: η στήριξη ενός νέου πολιτικού φορέα με επικεφαλής τον Αντώνη Σαμαρά. Για όσους αισθάνονται ότι η Νέα Δημοκρατία έχει απομακρυνθεί από τις ιδρυτικές της αρχές, μια τέτοια επιλογή δεν εκλαμβάνεται ως ψήφος διαμαρτυρίας ούτε ως χαμένη ψήφος. Αντίθετα, μπορεί να θεωρηθεί μια συνειδητή πολιτική απόφαση, με στόχο να σταλεί ένα σαφές μήνυμα ότι η παράταξη χρειάζεται αλλαγή πορείας και επιστροφή στις αξίες που ιστορικά εξέφραζε.
Σύμφωνα με αυτή τη λογική, μια ισχυρή εκλογική παρουσία ενός νέου πολιτικού σχήματος θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης εξελίξεων στον ευρύτερο χώρο της κεντροδεξιάς. Θα αποτελούσε μήνυμα προς την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας ότι ένα σημαντικό τμήμα της εκλογικής της βάσης δεν αμφισβητεί την ιστορική ταυτότητα της παράταξης, αλλά τον τρόπο με τον οποίο αυτή εκφράζεται σήμερα. Η επιδίωξη δεν θα ήταν η διάλυση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά η πολιτική της ανασυγκρότηση και η επανασύνδεσή της με τις αρχές που της έδωσαν διαχρονικά κοινωνική και πολιτική δυναμική.
Ο αναποφάσιστος ψηφοφόρος που είχε στηρίξει τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι, κατά κανόνα, ο άνθρωπος που υπερασπίζεται την εκάστοτε εξουσία επειδή εξυπηρετεί προσωπικά συμφέροντα. Είναι εκείνος που βρίσκεται έξω από τους μηχανισμούς, εργάζεται, αγωνίζεται και αντιμετωπίζει καθημερινά τις δυσκολίες της κοινωνίας και της οικονομίας. Δεν αισθάνεται ότι εκπροσωπείται από φαινόμενα αλαζονείας, πελατειακών σχέσεων ή υποθέσεων που τραυματίζουν την αξιοπιστία της πολιτικής ζωής. Αναζητά μια παράταξη που να εμπνέει εμπιστοσύνη, σοβαρότητα και καθαρό πολιτικό στίγμα.
Γι’ αυτό και η τελική επιλογή των αναποφάσιστων ενδέχεται να αποδειχθεί καθοριστική. Αν αποφασίσουν να δώσουν ισχυρό πολιτικό μήνυμα μέσα από την κάλπη, δεν θα επιδιώξουν απλώς να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους. Θα επιδιώξουν να επηρεάσουν τις εξελίξεις της επόμενης ημέρας, ώστε η Νέα Δημοκρατία να επανεξετάσει την πορεία της και να επιστρέψει στις ιδεολογικές και πολιτικές της ρίζες. Για πολλούς από αυτούς, η επιλογή αυτή δεν αφορά μόνο το μέλλον ενός κόμματος, αλλά τη διαμόρφωση μιας παράταξης που θα μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της πατρίδας και της κοινωνίας. Η ψήφος τους, επομένως, δεν θα είναι μια απλή αντίδραση απέναντι στο παρόν, αλλά μια συνειδητή επένδυση σε μια διαφορετική προοπτική για την επόμενη ημέρα.
Όμορφος κόσμος ρόδινος, αγγελικά πλασμένος.
Απαιτείται ηρεμία, τα τρωκτικά τύπου Φραπέ και Χασάπη πρέπει να ξεκοκαλίσουν ήρεμοι τα κακώς συναχθέντα.
Βλέπετε είμαι ευγενής, δεν μιλώ για κλεμμένα.
Εμπρός λοιπόν, κάντε το για τους άχρηστους άριστους, το κρατικό χρήμα είναι η μόνη τους πρόσοδος.
Σεβαστείτε και την οφιούχο μήτηρ, αίμα και χολή στάζει το βλέμμα της, βέβαια ουδεμία έχει ομοιότητα με τη μητέρα γη, βασίλισσα του ερέβους είναι.
Εάν δεν ξεμπερδέψουμε μαζί τους, θα μας διαλύσουν αυτοί.
Η ΝΔ επί Κυριάκου έχει πάθει πλέον ανηκεστη ιδεολογικοπολιτική βλάβη. Με αποκλειστική ευθύνη του ιδίου την κατέκλυσαν τα τελευταία χρόνια όλα τα Σημιτοπασοκικά μιμίδια και την μετάλλαξαν σε ένα εθνομηδενιστικό, ψευτοπροοδευτικό, αντιλαικό γκρουπούσκουλο.
Ο αείμνηστος Αβέρωφ έλεγε στα εθνικά και οικονομικά θέματα είμαστε δεξιοί, στα θέματα δημοκρατίας κεντρώοι και στα θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης και κοινωνικής αλληλεγγύης αριστεροί. Τι απ’ όλα αυτά είναι η ΝΔ σήμερα;
Ας ελπίσουμε τουλάχιστον το τεράστιο πολιτικό κενό που έχει δημιουργηθεί να καλυφθεί επαξίως και ας ελπίσουμε επίσης ένα σημαντικό κομμάτι της παραδοσιακής βάσης της ΝΔ να πάψει να εθελοτυφλεί και να είναι συμβιβασμένο.
Εγω προσωπικα ειμαι ΝΔ απο την αρχη (μου). Απο κει και περα, εχω να ψηφισω ΝΔ απο το 2010 (ποτε κατεβηκε ο Σαμαρας, δεν θυμαμαι). Βασικα ειμαι Καραμανλικος (του Κωστα). Και τωρα σκεφτομαι να ψηφισω τον Αντωνη. Γιατι σας τα λεω ολα αυτα;
Γιατι πιστευω οτι υπαρχουν πολλοι σαν κι εμενα. Κατα συνεπεια η δεξαμενη του Αντωνη δεν ειναι μονο οι αναποφασιστοι. Η ακομη καλυτερα, περαν του 22% που ειναι ΦΙΞ (και δεν πεφτει παρακατω – δηλ. τα κομματοσκυλα τυπου Φραπε), μεχρι το 41% εχουμε ενα 20% περιπου, το οποιο ομως αγαπητε αρθρογραφε ΔΕΝ ξερεις αν θα μετακινηθει προς τον Σαμαρα (σιγουρα ενα ποσοστο ναι αλλα μην εκπλαγεις αν ειναι μικροτερο). Ομως υπαρχει και η δικη μου κατηγορια. Ειμαστε κατι σαν εθνοφυλακες (κρυμμενοι δηλαδη, και δε μας πιανουν ουτε οι δημοσκοπησεις).
Κατα την αποψη μου αυτους πρεπει να φοβαται ο Μωυσης.