Η ελληνόφωνη εκδοχή του θρυλικού αμερικανικού έργου κόστισε περισσότερο από το χολιγουντιανό πρωτότυπο, και επρόκειτο για τραγικωμωδία
Του Παναγιώτη Λιάκου
Πρώτα απ’ όλα, ρίξτε μια ματιά στις φωτογραφίες. Στις νο 1 και 2 βλέπουμε πορτρέτα του Ανδρέα Στρατάκη, του γνωστού, πλέον, στο πανελλήνιο με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «χασάπης». Ο κ. Στρατάκης είναι πρόεδρος αγροτικών και κτηνοτροφικών ομοσπονδιών στην Κρήτη. Το όνομά του το συναντά κάποιος στην πολύκροτη υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Στις φωτογραφίες 3 και 4 τον βλέπουμε να ποζάρει δίπλα στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον μέχρι πρότινος υπουργό Μετανάστευσης Μάκη Βορίδη. Ο Μάκης Βορίδης, όταν ήταν υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, εκτίμησε τα ταλέντα του Ανδρέα Στρατάκη και τον είχε διορίσει άμισθο σύμβουλό του. Επίσης, ο κ. Βορίδης συγγενεύει πνευματικά με τον κ. Στρατάκη – του έχει βαφτίσει τον εγγονό. Έγινε, δηλαδή, νονός.
Ακριβώς πάνω σ’ αυτή τη λέξη, ο νους ταξιδεύει στην κολοσσιαία κινηματογραφική επιτυχία του «Νονού», και συγκεκριμένα στο «Νονός 2», που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1974. Στις φωτογραφίες νο 5 και νο 6 βλέπουμε τον ηθοποιό Μάικλ Γκάτσο, που ενσαρκώνει τον ρόλο του Φρανκ Πεντάντζελι, «αξιωματικού» της μαφιόζικης ομάδας της οποίας είναι επικεφαλής, νονός δηλαδή, ο Μάικλ Κορλεόνε (Αλ Πατσίνο).
Ο Πεντάντζελι στην ταινία έχει αρχικά καρφώσει στο FBI το αφεντικό του ως αρχιμαφιόζο, αλλά, όταν καλείται να επαναλάβει την κατάθεσή του σε επιτροπή της Γερουσίας, τα μαζεύει. Βλέπει τον αδελφό του να συνοδεύει τον αρχιμαφιόζο Κορλεόνε στην αίθουσα των συνεδριάσεων της επιτροπής της Γερουσίας και καταλαβαίνει ότι αυτό αποτελούσε ευθεία απειλή για την οικογένειά του. Έτσι, ισχυρίζεται ότι όσα αρχικά είπε ήταν ψέματα, αποτέλεσμα της πίεσης που δέχθηκε από το FBI.
Φυσικά, στην Ελλάδα δεν υπάρχει περίπτωση να γίνουν τέτοια πράγματα – ειδικά στην άσπιλη και σκληρά αγωνιζόμενη για το κοινό καλό πολιτική σκηνή. Μόνο φατσικές είναι οι ομοιότητες των πρωταγωνιστών του «Νονού» με τους δικούς μας… νονούς και κουμπάρους. Η ελληνόφωνη εκδοχή του θρυλικού αμερικανικού έργου κόστισε περισσότερο από το χολιγουντιανό πρωτότυπο, αλλά στην ουσία της είναι μια φθηνή (από αισθητικής απόψεως) τραγικωμωδία.
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν ένα ατύχημα, το οποίο δεν πρόκειται να μας ξανασυμβεί. Πιστέψτε το. Μας το υποσχέθηκε ο Μητσοτάκης!
