Τα πάνω κάτω έχει φέρει τόσο στο ΣΥΡΙΖΑ όσο και στην «Ελιά» η απόφαση της κυβέρνησης να εκλέγονται οι ευρωβουλευτές με σταυρό προτίμησης. Στην κυριολεξία έχουν δημιουργηθεί νέα πολιτικά δεδομένα τόσο γι’ αυτό καθ’ αυτό το εγχείρημα της κοινής εκλογικής καθόδου των δυνάμεων της κεντροαριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας όσο και για τις εσωτερικές ισορροπίες στην Κουμουνδούρου στον απόηχο του διχασμού που έχει προκαλέσει η τακτική του κόμματος στις εκλογές για την τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση.
Η αντίδραση στην πρωτοβουλία της κυβέρνησης να αλλάξει τον τρόπο εκλογής των ευρωβουλευτών με την κατάργηση της λίστας βρίσκει για πρώτη φορά εδώ και καιρό τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα στο ΣΥΡΙΖΑ να ομονοούν και να αντιδρούν από κοινού σ’ αυτή την εξέλιξη. Ο λόγος είναι απλός και προφανής παρά τα όσα δημοσίως και επίσημα επικαλείται η Κουμουνδούρου. Έγκειται στη δυσκολία που έχει τώρα πλέον και ο Αλέξης Τσίπρας αλλά και τα στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης να έρθουν σε μια συναλλαγή κορυφής και να μοιράσουν οφίτσια αλλά και συσχετισμούς στον κομματικό μηχανισμό και την ευρωπαϊκή καταρχήν εκπροσώπηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο κίνδυνος για το ΣΥΡΙΖΑ είναι ακόμα μεγαλύτερος αν κανείς αναλογιστεί την αναντιστοιχία των οργανωμένων του δυνάμεων και της λειτουργίας των οργανώσεών του με την εκλογική του απήχηση. Και αυτό γιατί δύσκολα μπορούν να εξασφαλιστεί η προώθηση στην κομματική και εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ μια γραμμή σταυροδοσίας από τα πάνω. Η κατάσταση στις τοπικές οργανώσεις πχ της Πελοποννήσου και της Δυτικής Μακεδονίας με αφορμή τις περιπτώσεις των υποψηφίων περιφερειαρχών είναι άκρως αποκαλυπτικές για το αλαλούμ στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.
Επιπλέον υπάρχει ως συνέπεια αυτού ένας ακόμα επιπλέον λόγος που κάνει τόσο την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ όσο και την Αριστερή Πλατφόρμα να αντιδρούν στην εκλογή των ευρωβουλευτών με σταυρό. Είναι το κλίμα καχυποψίας που έχει αναπτυχθεί στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ το τελευταίο διάστημα. Και οι δύο πλευρές φοβούνται ότι θα πάνε και θα έρθουν τα πισώπλατα συντροφικά μαχαιρώματα και κάθε πλευρά θα προωθεί στη βάση του κόμματος δική της σταυροδοσία με στόχο να δώσει τη μάχη για την επικράτηση της μιας ή της άλλης γραμμής στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ σε ότι αφορά τα μεγάλα θέματα του χρέους και της αντιμετώπισης των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας, τη σχέση της χώρας με τους εταίρους-δανειστές και φυσικά την ευρωζώνη. Στην πραγματικότητα στην Κουμουνδούρου είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα λειτουργήσουν ως δύο κόμματα στη συσκευασία του ενός ρίχνοντας αλάτι σε μια ανοιχτή πληγή. Ουσιαστικά θα μπει σε σκληρή δοκιμασία η ίδια η συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτός είναι και ο πραγματικός λόγος για τις αντιδράσεις που έχουν αναπτυχθεί απ’ την πλευρά σύσσωμης της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην κυβερνητική πρωτοβουλία. Όλα τ’ άλλα είναι για λαϊκή κατανάλωση. Κανονικά ένα πραγματικά αριστερό κόμμα θα έπρεπε να αντιμετωπίζει αυτή καθ’ αυτή τη διαδικασία ως δευτερεύον θέμα. Αλλά με το ΣΥΡΙΖΑ είναι αλλιώς τα πράγματα.
Με την πλάτη στον τοίχο και οι «58»
Διχογνωμία υπάρχει και στους «58» για την αλλαγή της εκλογής των ευρωβουλευτών με την κατάργηση της λίστας και την υιοθέτηση του σταυρού προτίμησης. Είναι αξιοσημείωτο ότι στις προγραμματικές διακηρύξεις τους είναι κατά του σταυρού προτίμησης ακόμα και για την εκλογή βουλευτών στις εθνικές κάλπες! Ουσιαστικά δεν έχουν περιθώρια οι διάφορες ομάδες και ομαδούλες να παζαρέψουν μεταξύ τους ποιους θα εκλέξουν αν καταφέρουν να πιάσουν το όριο και εκπροσωπηθούν στην ευρωβουλή και το κυριότερο όσοι αντιδρούν φοβούνται ότι λόγω μηχανισμού ακόμα και το σημερινό ΠΑΣΟΚ μπορεί τελικά να τους ρίξει στη μοιρασιά γιατί μπορεί να εξασφαλίσει τη σταυροδοσία των εκλεκτών του Ευάγγελου Βενιζέλου. Με λίγα λόγια μύλος.
