Ο αιώνας της ταυτότητας!

Του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη*

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Νέα Δημοκρατία υπέστη συντριβή. Η αλαζονεία στην εξουσία, με αποκορύφωμα το έγκλημα των Τεμπών, καταδεικνύει τον κυρίαρχο ρόλο. Ήταν ζήτημα ηθικής τάξεως. Από εκεί και πέρα η αφόρητη ακρίβεια, σε συνδυασμό με τη στεγαστική κρίση, οι πολιτικές σφαλιάρες στα εθνικά θέματα διαδοχικά από την Τουρκία, την Αλβανία και τα Σκόπια, ο γάμος και η υιοθεσία εκ μέρους των ΛΟΑΤΚΙ είναι ζητήματα που διαδραμάτισαν καταλυτικό ρόλο. Η Αριστερά, όμως, δεν παρουσιάστηκε κερδισμένη, δεν φαίνεται να πείθει. Αντιθέτως, η συνολική αύξηση των ποσοστών των ταυτοτικών κομμάτων κοντά στο ποσοστό το 20% απασφαλίζει δυνάμεις που λειτουργούν ανάστροφα απέναντι στην ατζέντα του συστήματος Νταβός.

Το δε ρεύμα συντριπτικής ανόδου των ταυτοτικών κομμάτων στην Ευρώπη αποδεικνύει ότι ο αιώνας που διανύουμε είναι ο αιώνας της ταυτότητας. Οι ευρωπαϊκοί λαοί επιζητούν ασφάλεια αλλά και πυξίδα για το πού θα κατευθυνθούν, θέλουν να παραμείνουν άνθρωποι με φύλο και όχι άψυχοι αριθμοί που η συνοπτική ονομασία τους θα είναι Γονέας 1 και Γονέας 2. Το σύστημα, βέβαια, είναι αντιδραστικό και τους χαρακτηρίζει όλους ακροδεξιούς. Η κυρία Μιχαηλίδου στο Star έκανε και μια περίπου νέα διάκριση του τύπου ακραία, ακραία Δεξιά. Σε λίγο θα έχουν ακραία Δεξιά στο τετράγωνο, ακραία Δεξιά στον κύβο κ.ο.κ. Η δε κυβέρνηση με τους εκπροσώπους της προσπάθησε να χρυσώσει το χάπι, λέγοντας ότι πήρε το μήνυμα, αλλά το ύφος των εκπροσώπων της δεν το απεδείκνυε.

Και κάτι τελευταίο. Η αποχή είναι πολιτική πράξη, όταν ειδικά βρίσκεται σε αυτά τα επίπεδα. Δείχνει ότι οι πολίτες βρίσκονται σε αδιέξοδο, δεν βρίσκουν καμία σανίδα σωτηρίας. Και, φυσικά, αυτό είναι μια ευθύνη που βαραίνει αποκλειστικά τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει ως σήμερα. Η αναποτελεσματικότητά τους και η ελιτίστικη διάθεσή τους απέναντι στον λαό κάνουν τον τελευταίο να αισθάνεται ότι συμμετέχει σε ένα παιχνίδι που είναι στημένο, χωρίς προοπτικές, χωρίς ελπίδα και χωρίς νόημα. Καμιά φορά οι δημοκρατίες έχουν και αδιέξοδα.

*Υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη ΝΙΚΗ

  1. Η μετατόπιση της ΝΔ σε θέσεις που θίγουν τα εθνικά θέματα, το θεσμό της οικογένειας και τη θρησκεία άφησε ακάλυπτους πολλούς παραδοσιακούς ψηφοφόρους της. Ένα εκατομμύριο ψήφοι είναι πολλοί για να τους χάσει ένα κόμμα. Είναι μεγάλη η ήττα της αλλά αντίστοιχα είναι μεγάλη και η ήττα της Αντιπολίτευσης που δε μπόρεσε να κερδίσει κάποιους από αυτούς και έχασε και αυτή.
    Τα δεξιά κόμματα που ανέβασαν τα ποσοστά τους δεν ήταν η εναλλακτική λύση που ήθελε ο κόσμος γι’ αυτό και υπήρξε μεγάλη αποχή. Το μήνυμα δεν ήταν άσχημο.
    Πρέπει να γίνει ανασύνταξη των πολιτικών χώρων και να δοθεί λύση στον πολίτη που θέλει εθνική κυριαρχία, κοινωνική δικαιοσύνη, ασφάλεια, υγεία, παιδεία και σεβασμό στις παραδόσεις.

  2. Ραφαήλ, συγχαρητήρια για τον τίμιο , πατριωτικό και αληθινό προεκλογικό αγώνα που έδωσες εσύ αλλά και όλοι οι υποψήφιοι της Νίκης. Το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που περιμέναμε αλλά η ιδεολογική και ποιοτική υπεροχή της Νίκης πολύ σύντομα θα πείσει αυτά τα δυο εκατομμύρια που επέλεξαν αποχή να βρουν το πολιτικό αποκούμπι τους που θα μας οδηγήσει στην Ελλάδα της Ρωμηοσύνης.

  3. Tender 11/06/2024 – 9:44 At 09:44

    “Τα δεξιά κόμματα που ανέβασαν τα ποσοστά τους δεν ήταν η εναλλακτική λύση που ήθελε ο κόσμος..”

    Πώς είσαι τόσο βέβαιος γι αυτό;

    “Πρέπει να γίνει ανασύνταξη των πολιτικών χώρων και να δοθεί λύση στον πολίτη που θέλει εθνική κυριαρχία, κοινωνική δικαιοσύνη, ασφάλεια, υγεία, παιδεία και σεβασμό στις παραδόσεις”.

    Δηλαδή, τα μικρά κόμματα δεν δίνουν λύσεις; Πρέπει ντε και καλά να ψηφίσουμε ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΣΥΡΙΖΑ; Αν δεν δώσεις ευκαιρία και σε κάποιους άλλους (π.χ. ΝΙΚΗ), πώς θα τούς δοκιμάσεις; Θα πρέπει αυτοί να παραμείνουν εσαεί “μικροί”;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Αυτή είναι η ζωή ρε φουκαρά που ποτέ δεν πρόκειται να...

Aν ρωτούσες χθες μερικούς νοματαίους τι το συνταρακτικό συνέβη πριν πενήντα χρόνια ρε παιδιά «σαν σήμερα»; Οι απαντήσεις θα...

Μηνύματα μιας θλιβερής επετείου

Σήμερα έχουμε μια θλιβερή επέτειο. Σαν σήμερα πριν από 50 χρόνια τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Κύπρο καταλαμβάνοντας μικρή έκταση...

Δεν ξεχνώ!

Δεν ξεχνώ την 20ή Ιουλίου 1974, μέρα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Μέρα «μαχαιριά» στα πλευρά του Ελληνισμού, βάρβαρο...

Το «Δεν ξεχνώ» στην «αντίδρομη» πορεία του

Στη ριζική ρήξη με τον εαυτό μας σε αυτό το requiem του «τέλους του Ανθρώπου» ποια μνήμη θα μπορούσε...