Λιγότερη εμπάθεια στον δημόσιο διάλογο

Του Γιώργου Χατζηδημητρίου

Μια σπάνια περίπτωση ανθρώπου, με το όνομα Jason Αντιγόνη, που μας συστήθηκε πριν από λίγα μόλις χρόνια, τάραξε τα νερά του μέσου εξωτισμού της κουρασμένης μας καθημερινότητας.

Όσοι ασχολήθηκαν μαζί του πέρα από τις γραφικές προσεγγίσεις και τους τρέχοντες αφορισμούς είχαν, όπως συμβαίνει συνήθως στη χώρα, να οχυρωθούν σε αντίπαλα στρατόπεδα. Ο καβγάς φούντωσε όταν ο άνθρωπος αυτός διεκδίκησε δικαστικώς να αναγνωριστεί στο δελτίο αστυνομικής ταυτότητας το δικαίωμά του να αναφέρεται ως ουδέτερο.

Όπως εξήγησε, δεν ένιωθε ούτε άντρας ούτε γυναίκα. Ήθελε να προσδιορίζεται ως μη δυαδικό και, συγκεκριμένα, ως άφυλο άτομο.

Τον Φεβρουάριο του 2018, το δικαστήριο δικαίωσε το Jason Αντιγόνη, αποδεχόμενο να ταυτοποιηθεί ως μη δυαδικό άτομο καθώς και να τροποποιηθεί το όνομά του στην ταυτότητα, ωστόσο απέρριψε την αίτησή για διαγραφή του φύλου, επικαλούμενο νομικό κενό.

Σήμερα φαίνεται πως γύρισε νέα σελίδα στη ζωή του και, μολονότι διατηρεί πολλές από τις παλιές απόψεις του, ξανασυστήνεται ως Ιάσων Δούσης, ιδιοκτήτης φροντιστηρίου Ελληνικών και Ιταλικών. «Είναι πολλά χρόνια που έχω αλλάξει εμφάνιση, αλλά δεν σημαίνει ότι τώρα βρήκα την ηρεμία μου, και πριν την είχα. Υπάρχει συνεχώς το δικαίωμα να αυτοπροσδιοριζόμαστε όπως θέλουμε» λέει τώρα που χρησιμοποιεί την αρσενική αντωνυμία για να αυτοπροσδιοριστεί, στέλνοντας και ένα μήνυμα μετριοπάθειας σε όσους αντιμετωπίζουν με μίσος όσους διατηρούν τις απόψεις τους για τον περιβόητο δικαιωματισμό και τους κατηγορούν για «ομοφοβία», «ρατσισμό» και «περιφρόνηση».

Η νομική κατοχύρωση της συμβίωσης ατόμων του ίδιου φύλου προβάλλεται από κυρίαρχα ιδεολογικά ρεύματα ως αναγκαία κατοχύρωση των ατομικών δικαιωμάτων που εντάσσονται σε ένα υποσύνολο για το δικαίωμα στη διαφορετικότητα και την αυτοδιάθεση του σώματος. Σύμφωνα με αυτήν τη «μοντέρνα» προσέγγιση, η σεξουαλική ταυτότητα είναι κάτι ευμετάβλητο, μια κοινωνική κατασκευή με επιβλητικές αντιστοιχίες στη γλώσσα. Παρουσιάζεται αυτό το πακέτο σαν μια ριζοσπαστική συμπεριφορά που συγκρούεται με κατεστημένες αντιλήψεις και στερεότυπα για τη θέση των γυναικών, οι οποίες αμφισβητούν την πατριαρχική κοινωνία.

Στο τέλος αυτού του θεωρητικού δρόμου υπάρχει η άρνηση καταστάσεων αντικειμενικών, όπως οι αρχές της Βιολογίας – το βιολογικό φύλο παύει, λένε, να υπάρχει. Αν πεις σε κάποιους από αυτούς ότι υπάρχουν κοινωνικές και βασικά ταξικές αιτίες που οδηγούν σε τέτοιου είδους διακρίσεις, το πιθανότερο είναι να σε πάρουν με στραβό μάτι.

Αυτοί πρώτα επινοούν το δικαίωμα και μετά ανακαλύπτουν και το κοινό το οποίο θα το υποστηρίξει με πάθος, «φτύνοντας την κοινωνία». Δεν ψάχνουν παραπέρα τις αιτίες για τις οποίες είναι άδικη και άνιση.

Αντιλήψεις περί «ουδέτερου φύλου» είναι σήμερα τμήμα της διδακτέας ύλης σε ορισμένα, «προχωρημένα» πανεπιστήμια διεθνώς, με προοπτική να «περάσουν» και στις χαμηλότερες εκπαιδευτικές βαθμίδες, υπό τον μανδύα της αόριστης έννοιας για «συμπερίληψη».

«Να πάμε μπροστά και να σεβόμαστε κάθε άνθρωπο» λέει τώρα ο Ιάσων. Σωστά, αλλά χρειάζεται και κάποιο πολιτικό σχέδιο. Και σίγουρα λιγότερη εμπάθεια στον δημόσιο διάλογο…

  1. Έλλειψη χρημάτων, στάση εμπορίου ή αλλιώς ” δικαιωματισμος” αλά καρτ !!!

  2. Μία εκτεταμένη διερεύνηση για το εάν το συγκεκριμένο άτομο ήτο σε εντεταλμένη υπηρεσία δε θα έβλαπτε.

  3. Το όλο θέμα μου θυμίζει την ταινία “ξύπνα Βασίλη”.
    Όχι τόσο για τις μεταλλαγές στις απόψεις όσο για την σκηνή στο τρελοκομείο.

    Εκεί λοιπόν ο Βασίλης είχε μπει γιατί νόμιζε πως ήταν κόκορας, και μάλιστα κόκορας με τα όλα του.
    Ανέβαινε στο παγκάκι και κακαριζε επιδεικνύοντας τα φτερά του, τσιμπούσε τις κατ’ αυτον κότες (γυναίκες ασθενείς) και ζούσε το όνειρο του έχοντας απαλλαγεί από κοινωνικές συμβάσεις όπως το βιολογικό είδος.

    Καημένε άτυχε Βασίλη, γεννήθηκες σε λάθος εποχή.

    Τότε σε έβαλαν σε ψυχιατρείο.

    Σήμερα θα κακάριζες περήφανος για την επιλογή σου και από κάτω θα σε χειροκροτούσαν.

    Υ.Γ. αργά ή γρήγορα, μετά την “κατασκευή του βιολογικού φύλου” θα ακολουθήσει η “κατασκευή του βιολογικού είδους” και κλάδοι της επιστήμης όπως η βιοηθική θα αποτελούν κατάλοιπα της πατριαρχίας ή κάποιας άλλης αρνητικά φορτισμένης έννοιας.

  4. Σε ένα δυναμικό μεταβαλλόμενο περιβάλλον, το να θες να μείνεις ίδιο είναι που σε κρατάει στάσιμο.

  5. Αυτές οί καταστάσεις μία αφετηρία έχουν. Δαιμονική εισβολή καί κυριαρχία στόν ψυχισμό. Στην φύση τών ζώων δέν υπάρχουν περιπτώσεις τράγων λεόντων κοκόρων ταύρων κλπ κλπ μέ γενετήσια συμπεριφορά διαφορετική από αυτή πού επιβάλει ή φύση. Καί τούτο επειδή ό δαίμονας ουδόλως ενδιαφέρεται νά κάνει ένα κριάρι νά κάνει τσαχπινιές σέ άλλο κριάρι. Θέλει νά βγάζει γλώσσα στόν Θεό καί νά τού λέει κοίτα πώς τό κατάντησα τό καμάρι σου ….

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Αυτή είναι η ζωή ρε φουκαρά που ποτέ δεν πρόκειται να...

Aν ρωτούσες χθες μερικούς νοματαίους τι το συνταρακτικό συνέβη πριν πενήντα χρόνια ρε παιδιά «σαν σήμερα»; Οι απαντήσεις θα...

Μηνύματα μιας θλιβερής επετείου

Σήμερα έχουμε μια θλιβερή επέτειο. Σαν σήμερα πριν από 50 χρόνια τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Κύπρο καταλαμβάνοντας μικρή έκταση...

Δεν ξεχνώ!

Δεν ξεχνώ την 20ή Ιουλίου 1974, μέρα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Μέρα «μαχαιριά» στα πλευρά του Ελληνισμού, βάρβαρο...

Το «Δεν ξεχνώ» στην «αντίδρομη» πορεία του

Στη ριζική ρήξη με τον εαυτό μας σε αυτό το requiem του «τέλους του Ανθρώπου» ποια μνήμη θα μπορούσε...