Σπάστε τις τηλεοράσεις, η μόνη λύση στο αδιέξοδο!

Του Αλκιβιάδη Κεφαλά*

Η κοινωνική εξίσωση είναι γραμμική περιλαμβάνουσα τρεις παραμέτρους: την ελίτ, τη μάζα και τους πολιτικούς. Η ελίτ διαχρονικά εξασκεί τη ληστεία και την εκμετάλλευση της μάζας με σκοπό τη διαρκή αύξηση του πλούτου της. Αυτό επιτυγχάνεται με τον έλεγχο δύο μηχανισμών. Τον πρώτο τον συνιστούν τα κόμματα εξουσίας και ο δεύτερος είναι η διασκέδαση και η προπαγάνδα.

Ο σκοπός των κομμάτων εξουσίας, εκτός της λειτουργίας τους ως συστήματος μεταφοράς του ιδιωτικού πλούτου στα χέρια της ελίτ, είναι και η εξουδετέρωση των πολιτικών ηγετών που θα απειλήσουν τα συμφέροντα της ελίτ. Η μαζική διασκέδαση και η προπαγάνδα αποσκοπούν στον έλεγχο των σκέψεων και των πράξεων της μάζας, ώστε η τελευταία να μην αντιλαμβάνεται, να μην αμφισβητεί, να μη διεκδικεί και, το σημαντικότερο, να μην επαναστατεί.

Αυτή η «αιώνια θεϊκή ισορροπία» περιγράφτηκε αρχικά από τον Bernard Russell στο βιβλίο του «The Impact of Science on Society», 1953 («Η επίδραση της επιστήμης στην κοινωνία»). Σταδιακά, μέσω της επιλεκτικής ευγονικής, οι διαφορές μεταξύ της ελίτ και της μάζας θα αυξάνονται, ώστε στο τέλος να αποτελέσουν δύο τελείως διαφορετικά είδη. Μία εξέγερση της μάζας είναι το ίδιο πιθανή με μία εξέγερση των προβάτων κατά της κατανάλωσης κρέατος.

Η επιλεκτική διατροφή, η ιατρική και οι εντολές αρχίζουν από μικρή ηλικία, ώστε να διαμορφώνουν εκείνους τους ψυχολογικούς χαρακτήρες που δεν θα ασκήσουν ποτέ κριτική στην εξουσία». Την αποστολή της διαμόρφωσης πολιτικά υπάκουων χαρακτήρων την έχει αναλάβει η τηλεόραση. Αυτός είναι και ο λόγος που τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, όπως και τα μέσα μαζικής διασκέδασης (ποδόσφαιρο) ανήκουν και ελέγχονται από τις ελίτ.

Πολιτικοί, οικονομολόγοι, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, σημειολόγοι, διανοούμενοι, ακαδημαϊκοί, ειδικοί της κοινής γνώμης, τηλεοπτικοί μαϊντανοί και «όλοι αυτοί οι ηλίθιοι που χαϊδεύονται σαν τις πουτάνες γύρω από την εξουσία» -Gianfranco Sanguinetti «Περί της Τρομοκρατίας και του Κράτους»-, «όλοι τους αποσκοπούν στην παραπλάνηση και την ύπνωση της μάζας μέσα από τη συγκάλυψη των πραγματικών κοινωνικών, πολιτικών και ηθικών προβλημάτων. Αυτοί οι άθλιοι που αγαπούν λοιπόν τους ορισμούς, τις ετικέτες, την ξύλινη γλώσσα, τη διχαστική φρασεολογία και τους αφορισμούς (προοδευτικό και δημοκρατικό, ακροδεξιό, χουντικό πατρίς – θρησκεία – οικογένεια, λαϊκισμός κ.λπ.) προσέχουν πολύ όχι μόνο να μην εστιάσουν στα πραγματικά προβλήματα, αρνούμενοι να τα συγκεκριμενοποιήσουν, αλλά τους τρέχουν τα σάλια και κουνάνε την ουρά τους από χαρά κάθε φορά που τα αφεντικά τούς ζητάνε να μυρίσουν κάποιο καινούργιο ανύπαρκτο και επουσιώδες πρόβλημα».

Ενθαρρυμένοι από την ανυπαρξία αντιδράσεων της μάζας, οι ελίτ προχώρησαν σε ακόμη ένα βήμα προς την κατεύθυνση της γενικευμένης ληστείας και της γενικής αποχαύνωσης. Απευθυνόμενοι στο ήδη νεκρωμένο κοινωνικό θυμικό, όλους αυτούς τους τηλεοπτικούς μαϊντανούς, τους διασκεδαστές και τους προπαγανδιστές τούς επιβάλλουν πλέον στα «δημοκρατικά τους κ(υ)νοβούλια» μέσω της «δημοκρατικής διαδικασίας», ακυρώνοντας με αυτόν τον τρόπο τη λειτουργία όποιας υπεύθυνης εναπομένουσας κοινοβουλευτικής λειτουργίας, η οποία τουλάχιστον μέχρι την επέλαση της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης πραγμάτων πλαισιωνόταν σε μεγάλο ποσοστό από ικανούς πολικούς και τεχνοκράτες.

Αυτοί όχι μόνο ήταν σε θέση να κατανοούν έναν πολύπλοκο τεχνικό, επιστημονικό και κοινωνικό κόσμο, αλλά ταυτόχρονα να έχουν και την ευαισθησία να προσπαθούν να αφυπνίσουν τη μάζα, προσπαθώντας να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της.

Όπως απέδειξαν οι πρόσφατες υποψηφιότητες των κομμάτων για την Ευρωβουλή, το πολιτικό σύστημα όχι μόνο έχει κατανοήσει ότι η σκέψη και η πολιτική λειτουργία της μάζας ελέγχονται από την καταλυτική ισχύ της τηλεοπτικής προπαγάνδας και των μηχανισμών της, αλλά, έτι περαιτέρω, ενθαρρυμένο από τη γενική αποβλάκωση, προσπαθεί να ακυρώσει πλήρως την κοινοβουλευτική λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από την οποία και σιτίζεται.

Μία είναι η λύση στο πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο της χώρας και την ψυχολογική απελευθέρωση: Σπάστε τις τηλεοράσεις!

*∆ιδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

  1. Εθίζει, παραπληροφορεί και μεταφέρει την προπαγάνδα στο σπίτι μας η αμαρτωλή tv, η έτοιμη είδηση της είναι αρεστή, ενώ την μετατρέπουν σε υποχρεωτική όταν συνοδεύεται από λίστες και ροή χρήματος στα ταμεία τους. Ζούμε μια Σταλινοποίηση των ΜΜΕ, η κυβερνητική προπαγάνδα συμπληρώνεται και από αυτή των ολιγαρχικών συμφερόντων. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις των ΜΜΕ, δεν έχουν πλέον ως αποστολή και πρώτο στόχο την άδολη πληροφόρηση του λαού και την προάσπιση του κοινοβουλευτισμού, δεν έχουν την πρέπουσα πολυφωνία. Εάν ίσχυε κάτι τέτοιο θα απείχαν τα ΜΜΕ από λίστες, αλλά και από την πολιτική ενδυνάμωση των ολιγαρχών ιδιοκτητών τους.

  2. Παλιά είχε μία λογική το να μην ανοίξεις την τιβι, δε χρειάζεται να τη σπάσεις κιόλας. Τώρα με τις έξυπνες συσκευές δε γλυτώνεις. Το μέσο είναι το μήνυμα έλεγε ο Μάρσαλ Μακλούαν. Το κουτί είναι το μήνυμα.
    Το κουτί είναι παντού νομίζω.

  3. Δεν είναι απαραίτητο να φθάσουμε σε ακραίες πράξεις. Την έχουμε πληρώσει αδρά αυτή την συσκευή.
    Ικανοποιητική θα είναι η κίνηση να παραμένει κλειστή.
    Για να μην σκονίζεται, ίσως και ένα καλό κεντητό.
    Κάποια στιγμή όλα θα τελειώσουν, τότε και η τηλεόραση υποχρεωτικά θα αλλάξει πρόγραμμα.
    Οι τηλεθεατές ας επιλέγουν τι προγράμματα παρακολουθούν.
    Το σίγουρο βεβαίως που διαφαίνεται όλο και περισσότερο έντονα πως η κούραση του πολίτη
    γίνεται εμφανής και οι φωνές κάπως αρχίζουν να ακούγονται.
    Και το επίσης απολύτως βέβαιο πως ένας λαός που έχει δώσει πολλές φορές μαθήματα αντίστασης,
    όταν χάσει την εμπιστοσύνη του δεν επανέρχεται σε ίδιες διαδρομές.
    Υ.Γ. Η διασκέδαση όπως έχει εξελιχθεί στο σήμερα πιστεύεται πως προσφέρει διέξοδο η μήπως προκαλεί έντονα το πως επέδρασαν, ώστε να αλλοιώσουν αυτή τη χώρα από ήθη, έθιμα, αξίες, κουλτούρα.
    Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ ………………………….
    Πρώτα γίνεται αντιληπτό το πόσα χάσαμε.
    Επόμενο η εγκράτεια.
    Ακολουθεί η δράση δειλά-δειλά.
    Απογείωση και τέλος.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Η σάπια καραμέλα των «αξιακών εχθρών της δημοκρατίας»

Στο άρθρο του με τίτλο «Η μάχη της δημοκρατίας έναντι των εχθρών της» (εφημ. «Το Βήμα», 28.4.2024, σελ. 13),...

Ο κόσμος των ουτοπιών και ο εφιάλτης της δυστοπίας

Η ουτοπία είναι η προβολή του οράματος των ανθρώπων για τη δημιουργία μιας φαινομενικά ιδεώδους κοινωνίας. Επιπροσθέτως, θα μπορούσαμε...

Χέρι, νους και ψυχή! Η δακτυλική «επανάσταση»

Για κανένα άλλο μέρος του σώματος δεν έχει αποθησαυρίσει η γλώσσα μας τέτοιον πλούτο λέξεων, εκφράσεων, παροιμιών και ρητών,...

«Στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε»

Τις τελευταίες δεκαετίες οι Έλληνες πολίτες (τουλάχιστον όσοι είναι ενεργοί πολίτες) δικαιολογημένα ανησυχούν για το μέλλον της χώρας, γιατί...