Πάντοτε τα ίδια, από τους ίδιους

Του Χρήστου Μπολώση

Ο πατέρας της άτυχης Νικολέτας που έπεσε θύμα μαχαιρώματος από Ιρακινό ευπαθή στην οδό Ερμού, σαν τη Μυρτώ, τον Νίκο, τον Μανώλη και τόσους άλλους, πρέπει να είναι ολίγον αφελής. Δεν εξηγείται αλλιώς ότι διερωτάται: «Πώς του επιτράπηκε να μπει στην Ελλάδα, από τη στιγμή που είχε και βεβαρημένο παρελθόν;»

Μόνο αυτός είναι, αγαπητέ και άτυχε φίλε μου; Εδώ έχει μπει μέσα η… σάρα και η μάρα, και ουδείς γνωρίζει ούτε το ποιόν τους ούτε και που γυρνοβολάνε.

Ότι είμαστε ακόμη ζωντανοί μόνο στην τύχη το χρωστάμε.

Όταν δολοφονήθηκε ο Μανώλης Καντάρης για μία κάμερα (πρωθυπουργός ο κ. Γ. Παπανδρέου και υπουργός ΠΡΟΠΟ ο κ. Παπουτσής), ο τότε εκπρόσωπος Τύπου της Ν.Δ. κ. Μιχελάκης είχε δηλώσει: «…Έχουμε καταγγείλει την εικόνα διάλυσης του υπουργείου, που θέλει να λέγεται Προστασίας του Πολίτη…», κάνοντας στη συνέχεια λόγο «για έλλειμμα οργανωμένου σχεδίου που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει όχι μόνο το οργανωμένο έγκλημα, αλλά και αυτό που παραμονεύει σε κάθε γειτονιά και μπορεί να είναι απειλή για τον καθένα μας».

Είπατε τίποτα; Κι όταν εμείς λέμε «άσπροι σκύλοι, μαύροι σκύλοι, όλοι οι σκύλοι μια γενιά», είμαστε ακραίοι.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Περί λαθρομεταναστών

Έχει περάσει πάνω από μία δεκαετία από τη στιγμή που η Ελλάδα άρχισε να δέχεται ορδές λαθρομεταναστών από την...

Λεωφορείον η μπίχλα

Το λεωφορείο ήρθε στην ώρα του. Μέχρι εδώ, θαυμάσια. Από εδώ και πέρα, όμως, όλα ήταν τραγικά. Μόλις μπαίνω,...

Με τους Ποντίους θα ασχολούμαστε τώρα;…

Την περασμένη Κυριακή έγιναν προ του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτου οι εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία των Ποντίων από τους...

Το ακομμάτιστο ελληνικό ποδόσφαιρο

Παρά τα 1.000 δεινά του ελληνικού ποδοσφαίρου, παραδόξως παραμένει ένας σε μεγάλο βαθμό απολιτικοποιημένος/ακομμάτιστος χώρος. Και λέμε «παραδόξως», διότι...