Τα εισαγόμενα… μαντρόσκυλα διέλυσαν τη Ν.Δ.

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Προ ημερών κάποιος φίλος, αθεράπευτα ρομαντικός, αλλά ταυτόχρονα απελπισμένος από το παρακράτος Μητσοτάκη, με ρώτησε αν υπάρχει κάποια ελπίδα να απαλλαγούμε με δεξιό αντάρτικο εκ των έσω και αρχικαπετάνιο τον… Βορίδη!

Συγκρατώντας με δυσκολία τα γέλια μου για αυτό το εξαιρετικό ανέκδοτο, αναγκάστηκα να τον αποπάρω με ευγένεια, εξηγώντας ότι ο Βορίδης ούτε δεξιός είναι ούτε φυσεκλίκια θέλει να ζωστεί. Ο άνθρωπος μεταλλάχθηκε σε βολεμένο πραιτοριανό της οικογένειας Μητσοτάκη με ζήλο γενίτσαρου που υπηρετεί την οθωμανική αυλή. Όπως ακριβώς και ο κολλητός του, ο Άδωνις, με μοναδική διαφοροποίηση των δύο τη βαθμίδα φαιδρότητας.

Ο συνομιλητής μου συνοφρυώθηκε, αλλά, παρακολουθώντας τη συζήτηση στη Βουλή τις προηγούμενες μέρες, νομίζω κάτι θα κατάλαβε. Ο Μητσοτάκης δεν αντλεί πλέον στήριξη από τον κορμό της Νέας Δημοκρατίας, αλλά από τα απεχθή εισαγόμενα «μαντρόσκυλα» που ήρθαν στο κόμμα για να υπηρετήσουν με αφοσίωση τον νέο τους αφέντη.

Ο τρόπος με τον οποίο Βορίδης και Άδωνις στήριξαν μέσα στο Κοινοβούλιο το άθλιο κουκούλωμα του εγκλήματος των Τεμπών, ο τρόπος με τον οποίο επικρότησαν τα θλιβερά φληναφήματα του τρεμάμενου ανδρείκελου που ακούει στο όνομα Κώστας  Καραμανλής του Αχιλλέα και οι υμνωδίες προς τον «άχαστο» ηγέτη Κυριάκο προκαλούν επιεικώς ναυτία. Αποτελούν πραγματικό ρεσιτάλ αυλοκολακείας, που θα διδάσκεται μεθαύριο στις σχολές πολιτικών επιστημών ως υπόδειγμα αναρριχητικού τυχοδιωκτισμού.

Οι άνθρωποι αυτοί, λοιπόν, δεν έχουν πολιτική ή ιδεολογική ταυτότητα. Είναι ένα είδος χασκογελούντων κοινοβουλευτικών μισθοφόρων. Χωρίς αξιακούς κώδικες και συνειδησιακές αναστολές. Σήμερα μπορεί να υμνούν τον Κυριάκο, αύριο τον κλώνο του και μεθαύριο, μετά την προσφιλή σε αυτούς μέθοδο «μετάνοιας», τον… Λεονίντ Μπρέζνιεφ. Ακατάλληλοι επομένως εξ ορισμού για να προστατεύσουν τα συμφέροντα του λαού, πιθανώς και την ακεραιότητα του πολιτεύματος.

Αλγεινή εντύπωση, εξάλλου, προκάλεσε και ένας άλλος «εισαγόμενος», που θεωρητικά διατηρούσε εχέγγυα μεγαλύτερης σοβαρότητας. Στην προσπάθειά του να ακυρώσει ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός (το ομολόγησε  και ο ίδιος ο Μητσοτάκης!) ο Γιώργος Φλωρίδης -υπουργός Δικαιοσύνης, παρακαλώ- «μπάζωσε» κάθε έννοια σεβασμού προς τους χαροκαμένους γονείς των Τεμπών. Και συνέβαλε ο ίδιος στη συγκάλυψη ενός ποινικού εγκλήματος με πολύ συγκεκριμένες πολιτικές προεκτάσεις.

Στο σημείο αυτό, όμως, οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς. Δεν έφερε πρώτος ο Κυριάκος αυτά τα υποπροϊόντα του κοινοβουλευτικού συστήματος στο προσκήνιο. Ούτε τους γλείφτες στην αυλή των πρωθυπουργών.

Το δίδυμο, για παράδειγμα, Άδωνις – Βορίδης μεταγράφηκε από τον ΛΑΟΣ και αναδείχτηκε από τον Αντώνη Σαμαρά, που σήμερα προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί, βυθιζόμενος στη βασανιστική μελαγχολία του «κοίτα τι έκανες». Ο Σαμαράς έφερε στην πολιτική σκηνή και άλλους αηδιαστικούς οσφυοκάμπτες και σημερινούς σφουγγοκωλάριους του καθεστώτος, όπως ο πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας που έχει κάνει τον κανονισμό του σώματος «λάστιχο» για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του «ηγέτη».

Ο Σαμαράς τούς ανέδειξε, αλλά ο Μητσοτάκης τούς έβγαλε στην πρώτη γραμμή. Και εργαλειοποίησε το θράσος τους, όπως και την ακόρεστη δίψα τους για την εξουσία.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Νέα Δημοκρατία έχει απολέσει την ιδεολογική της ταυτότητα χάρη σε αυτά τα εισαγόμενα «μαντρόσκυλα». Πλήρως και ανεπανόρθωτα. Έχει μετεξελιχθεί σε ένα είδος «προσωπικού στρατού» της αδίστακτης φαμίλιας Μητσοτάκη.

Αποτελούν πράγματι μικρή μειοψηφία οι ζηλωτές του καθεστώτος. Και δεν έχουν -ξαναλέω- ιδεολογική αναφορά, πολύ δε περισσότερο τέτοια που να σχετίζεται με την πατριωτική Δεξιά. Όμως, ελέγχουν ή επηρεάζουν βασικούς τομείς της δημόσιας ζωής. Τα μέσα ενημέρωσης, τους θεσμούς, με προεξάρχουσα τη Δικαιοσύνη και το βαθύ κράτος.

Σε αντίθεση με τη διακυβέρνηση Σαμαρά -για να είμαστε και πάλι ειλικρινείς- ο Μητσοτάκης διάβρωσε και τις τελευταίες δικλίδες ασφαλείας της δημοκρατίας. Μαζί με το ανήθικο νταλαβέρι με τους εκπροσώπους της οικονομικής ολιγαρχίας που αποτέλεσε σήμα κατατεθέν της Μεταπολίτευσης, η σημερινή κυβέρνηση εγκαινίασε και το ανήθικο νταλαβέρι με εκπροσώπους του παρακράτους και του υποκόσμου, με τη μαφία.

Γράφω αυτές τις γραμμές, Πέμπτη βράδυ, βλέποντας στον τηλεοπτικό δέκτη την αλλόκοτη παρουσία ενός Έλληνα πρωθυπουργού που παριστάνει, τινάζοντας τους ώμους, ότι τον πνίγει το δίκιο και ζητάει τα ρέστα με την επίκληση της… ντροπής! «Σα δεν ντρέπεστε να με αμφισβητείτε».

Στην πραγματικότητα ο Κυριάκος δεν είναι θυμωμένος. Σε νεύρωση βρίσκεται. Τρέμει μη τυχόν και ανοίξει το στόμα του το επικίνδυνο ανδρείκελο. Όχι οι αναλώσιμοι «πρωθυπουργικοί φίλοι» που μπήκαν προσωρινά ψυγείο επειδή απέτυχαν να ντιλάρουν με τον άλλοτε προσφιλή ολιγάρχη. Ο άλλος, ο φαύλος, ανόητος και «μικρός» που δεν παραιτείται επειδή προφανώς έχει κάποιον κρυμμένο άσο στο μανίκι του.

Στη συνέχεια βλέπω και τις άθλιες χαριτωμενιές του Τασούλα, που τάχα ειρωνεύεται με γούστο την Κωνσταντοπούλου και προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατήσει όρθιο τον παραπαίοντα «Μωυσή» στο βήμα. Στο κάθε «μα δεν ντρέπεστε!» βλέπω και έναν στρατό χαχόλων από κάτω να τον χειροκροτεί με μεγαλύτερο πάθος κι από αυτόν τον απίθανο γραμματέα Απόδημου Ελληνισμού, που πάσαρε το στικάκι στην Ασημακοπούλου. Ως εδώ, όμως, γιατί ανακατεύτηκα. Κλείνω την τηλεόραση και σας δίνω μια τελευταία συμβουλή: Μακριά από αυτούς, εισαγόμενους ζηλωτές ή «αυθόρμητους» χειροκροτητές. Είναι όλοι τους αλλοτριωμένοι. Ικανοί να πουλήσουν τα κόκαλα των προγόνων τους για να εξασφαλίσουν την εύνοια της οικογένειας και να κρατήσουν την καρέκλα τους. Πραγματικό όνειδος…

  1. Για να καταλάβω…

    Είδα κι εγώ τηλεόραση.

    Και είδα τους συμμορίτες του 1942-49 σε εκδοχή γυναικεία, απύλωτη, αμετροεπή, και άλλα που δεν μπορούν δυστυχώς να γραφούν λόγω νόμου περί “μίσους” .

    Μπροστά στο οποίο τέρας οι μισθοφόροι, πάλι δυστυχώς, αποτελούσαν όαση αστικού πολιτεύματος.

    Και είπα : Ποιον αναστοχασμό για την Μεταπολίτευση να κάνουμε;
    Μόνο κατάργηση της νομιμοποίησης των τεράτων χρειάζεται.

  2. Αυτό που μου προκαλεί ακόμα περισσότερο γέλιο είναι ότι ουδείς μιλάει για το γεγονός ότι το κόμμα αυτό ανήκει πλέον στο Σημίτη. Πλακωνόσασταν τότε στις μπουνιές και σήμερα σας έχει πάρει το κόμμα ο πώς τον έλεγε ο ραφηνάτος, ο αρχιερέας της διαπλοκής. Και κουβέντα, μόνο μισόλογα. Αυτή είναι η βαρύτητα της παρατάξεως της νδ.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Η ανακύκλωση του παρελθόντος στην ιστορία με τα Σκόπια

Η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν αποτέλεσμα της πιεστικής απαίτησης των ΗΠΑ προς την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να κλείσει επειγόντως το...

… Έτοιμοι να αρπάξουν την καρέκλα του Ανδρουλάκη

Σχεδόν δύο εβδομάδες απομένουν πια έως τις ευρωεκλογές, αλλά στη Χαριλάου Τρικούπη οι περισσότεροι αυτές τις ημέρες ασχολούνται με...

Οι «καρποί» της φιλίας με την Τουρκία

Ο Ερντογάν υπέγραψε στις 8 Δεκεμβρίου τη Διακήρυξη Φιλίας και Συνεργασίας με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά έκτοτε...

Βρίσκουν και τα κάνουν

Πάρα πολύ «σοβαρές» είναι αυτές οι ευρωεκλογές: για την Ευρώπη, για την πολιτική σταθερότητα, για τις προσωπικές αγωνίες και...