Ο θρήνος του μέλλοντος!

Του Νικόλαου Ταμουρίδη*

Ελλάδα, έτος 2024 μετά Χριστόν! Έτος θαυμαστόν!

Έτος εθνικής ευτυχίας! Επιτέλους εμείς οι Νεοέλληνες νιώθουμε ευτυχείς!

Ευτυχείς για τα «δημοκρατικά» μας αισθήματα. Ευτυχείς για τον «ανθρωπισμό» μας! Ευτυχείς για τον «διεθνισμό» μας!

Ευτυχείς που νομοθετήσαμε των γάμο των ομοφυλοφίλων. Τι κι αν «δολοφονείται» η παραδοσιακή ελληνική οικογένεια; Τα «δικαιώματα» των ΛΟΑΤΚΙ+ έχουν προτεραιότητα.

Ευτυχείς για τις πολύχρωμες gay παρελάσεις! Οι στρατιωτικές και οι μαθητικές πρέπει να καταργηθούν, γιατί τονώνουν το εθνικό φρόνημα!

Ευτυχείς γιατί ονομάζουμε τα Σκόπια «Μακεδονία». Σιγά το πράμα! Σε λίγο καιρό θα το ξεχάσουν όλοι.

Ευτυχείς που στο Αιγαίο, στη Θράκη και στην Κύπρο αλωνίζουν οι Τούρκοι! Τι κι αν αποτελούν προπύργια του Ελληνισμού; Εμείς υπογράφουμε «διακηρύξεις» με ένα κράτος που δεν καταλαβαίνει τις λέξεις «φιλία» και «ειρήνη».

Ευτυχείς γιατί ουσιαστικά παραδίνουμε τα νησιά μας σε ανατολικούς αλλοεθνείς κι αλλόθρησκους! Τι κι αν χύθηκαν ποταμοί αίματος για να ελευθερωθούν;

Ευτυχείς γιατί στα σχολειά μας επιτέλους επικρατεί αναρχία, βιάζεται η αγία μας γλώσσα, καταργούνται τα θρησκευτικά, επικρατούν τα άθεα γράμματα. Τι τη θέλουμε την εθνική παιδεία;

Ευτυχείς γιατί διώξαμε από τη χώρα το μείζον των ελληνικών επιχειρήσεων. Τι κι αν η ανεργία στη χώρα καλπάζει;

Ευτυχείς που εκατοντάδες χιλιάδες νέοι μας, επιστήμονες, μετανάστευσαν στο εξωτερικό για να επιζήσουν. Τι πειράζει; Το δημογραφικό μας πρόβλημα θα το λύσουν οι ξένοι (παράνομοι) μετανάστες!

Ευτυχείς γιατί υπογράψαμε ταπεινωτικές συμφωνίες για να πάρουμε δανεικά και γιατί το χρέος μας εξακολουθεί να αυξάνει. Τι κι αν υποθηκεύουμε το μέλλον των επόμενων γενεών; Εμείς να ‘μαστε καλά.

Ευτυχείς γιατί γκρεμίσαμε τα εθνικά μας τείχη για να περάσουν εκατοντάδες χιλιάδες ξένοι στη χώρα μας. Και επιπλέον γιατί σε χρόνο μηδέν τούς στεγάζουμε, τους σιτίζουμε και τους επιδοτούμε. Τι πειράζει που χιλιάδες Έλληνες κοιμούνται στον δρόμο ή κάτω απ’ τα γεφύρια και ψάχνουν στα σκουπίδια για το καθημερινό τους φαγητό;

Ευτυχείς γιατί δακρύσαμε, γιατί κλάψαμε για τους δύστυχους πρόσφυγες και μετανάστες! Ας τους δώσουμε, λοιπόν, τώρα την ελληνική ιθαγένεια, να γίνουμε πολυπολιτισμική χώρα. Αρκεί που έδρασαν και πάλι τα ευαίσθητα ελληνορθόδοξα αισθήματά μας, ακούγοντας τα κλάματα των κροκοδείλων στα σύγχρονα πλυντήρια εγκεφάλων.

Ευτυχείς γιατί «είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας», συμμετέχοντας εμμέσως αλλά ενεργά σε μια πολεμική σύγκρουση, που μπορεί να οδηγήσει σε παγκόσμια σύρραξη και αχρείαστες περιπέτειες για την πατρίδα μας. Αρκεί που παίρνουμε τα εύσημα από τα μεγάλα αφεντικά της Δύσης.

Ευτυχείς που πιστεύουμε ό,τι ακριβώς λένε τα πολιτικά και δημοσιογραφικά ζόμπι, που έξω από τις υγρές κρυψώνες τους κελαηδούν στα ζεστά τηλεοπτικά παράθυρα και ο απόλυτος φαρισαϊσμός των ΜΜΕ αγγίζει το απόγειό του.

Ευτυχείς γιατί επιτέλους χτυπάμε αυτή τη μισητή Ορθοδοξία! Αυτός είναι ο μεγάλος εχθρός του συστήματος! «Τι θέλουν οι παπάδες στα πόδια μας»; Γι’ αυτό, λοιπόν, έξω από το Σύνταγμα της χώρας!

Ευτυχείς για την πολιτική μας ορθότητα! Γιατί εμείς δεν είμαστε ούτε «ρατσιστές» ούτε «φασίστες» ή «(ακρο)δεξιοί», ούτε «οπισθοδρομικοί» ούτε «αναχρονιστικοί», ούτε «ομοφοβικοί» ούτε «ξενοφοβικοί» ή «ισλαμοφοβικοί».

Τώρα πλέον είμαστε αληθινά ευτυχείς και υπερήφανοι!

Γιατί σ’ αυτά τα χώματα, τα ποτισμένα από αρχαία και πρόσφατα αίματα προγόνων, ο Ελληνισμός χάνεται, η Ορθοδοξία διαλύεται!

Τώρα πλέον μπορούμε να θρηνήσουμε το μέλλον της Ελλάδας. Έτσι κι αλλιώς, μάθαμε να κλαίμε…

*Αντ/γος (ε.α.), επίτιμος Α’ υπαρχηγός ΓΕΣ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Αυτή είναι η ζωή ρε φουκαρά που ποτέ δεν πρόκειται να...

Aν ρωτούσες χθες μερικούς νοματαίους τι το συνταρακτικό συνέβη πριν πενήντα χρόνια ρε παιδιά «σαν σήμερα»; Οι απαντήσεις θα...

Μηνύματα μιας θλιβερής επετείου

Σήμερα έχουμε μια θλιβερή επέτειο. Σαν σήμερα πριν από 50 χρόνια τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Κύπρο καταλαμβάνοντας μικρή έκταση...

Δεν ξεχνώ!

Δεν ξεχνώ την 20ή Ιουλίου 1974, μέρα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Μέρα «μαχαιριά» στα πλευρά του Ελληνισμού, βάρβαρο...

Το «Δεν ξεχνώ» στην «αντίδρομη» πορεία του

Στη ριζική ρήξη με τον εαυτό μας σε αυτό το requiem του «τέλους του Ανθρώπου» ποια μνήμη θα μπορούσε...