… Η εξομολόγηση του ηγέτη!

Του Κωνσταντίνου Σχοινά

Κοιμήθηκα εψές στραβά και με βαρύ στομάχι

κάπου στο τρίτο όνειρο, στην τρίτη φαντασία

είδα πως είχα ρεπορτάζ, συνέντευξη άμα λάχει

με τον Κυριάκο Μέγιστο Ηγήτορα Μεσσία.

 

Με υποδέχτηκαν στριφνά άνδρες της ασφαλείας

μου ‘καναν έλεγχο θαρρείς τα σύνορα περνούσα

περπάτησα χιλιόμετρα επί χαλιών Περσίας

του Πίνατ τα γλειψίματα με κόπο απωθούσα

 

Σαν φτάσαμε στης αίθουσας την πόρτα, στο κατώφλι

μ’ εσάρωσεν ολάκερο, ισαπέρα ένα ρίγος

κείνη των ώρα έτυχε -ως ήρωας του ΟΧΙ-

να βγαίνει μ’ άρβυλα λερά ο Άγγελος Συρίγος!

 

«Δεν σας ρωτήσαμε πιο πριν, εμβόλιο έχετε κάνει;»

ρώτησαν οι σεκιούριτι που τώρα ήσαν με φόρμα

ολόσωμη, αστροναυτική, μικρόβια που δεν πιάνει

πριν απαντήσω χάθηκαν, αφού μου είπαν «Όρμα!»

 

Την πύλη τότε έσπρωξα που βάραινε σαν βράχος

πρώτα στον τοίχο πρόσεξα του Χάρβαρντ τα πτυχία

και δεν θα κρύψω μ’ έπιασε τρέμουλο από άγχος,

μήπως και η συνάντηση στεφθεί μ’ αποτυχία.

 

Κάθομαι εν τέλει άνετα σ’ ωραία πολυθρόνα

τον πρόεδρο μέχρι τ’ αυτιά χαμόγελο στολίζει

μα άμεσα σοβάρεψε, όπως το κάνει χρόνια

ν’ αλλάζει ύφος άξαφνα, γοργά να «το γυρίζει».

 

– «Ποια είναι τα ορόσημα της θεϊκής θητείας

που ‘στειλ’ η Θεία Πρόνοια να μας καθοδηγήσει;»

– «Δεν θα σταθώ σε πάμπολλα μέτριας σημασίας

μα στα μεγάλα που έκπληκτη εθαύμασε κι η Δύση!

 

Το ’19 δεν είχαμε την τόση πολυτέλεια

ήταν καμένο το έδαφος και οι θεσμοί σαλάτα

η εικόνα όμως άλλαξε, η μόστρα ήταν πια τέλεια

πήρε ξανά τη θέση της στο στέρνο η γραβάτα!

 

Το ’20 ομολογώ ήταν μια αηδία

εγώ βεβαίως σαν πρόεδρος μια Πάρνηθα την είχα

μα οι λοιποί κι αν ήθελαν να γίνουν Σουηδία,

με τις θυσίες τους έσωσαν τον βίο τους παρατρίχα!

 

Το ’21 πέρασε, θα έλεγα, νεράκι

χαράχτηκε στη μνήμη μου εκείνη η παράτα

που μας ετίμησαν πολύ τα ισχυρά τα κράτη

για τα 200 χρόνια μας σε αναπτύξεως στράτα.

 

Το ’22 δεν μείναμε στους θρήνους για τη Σμύρνη

θα ήταν αλυτρωτικό, σ’ αυτά εγώ βάζω βέτο

το Κίεβο μόνο έκλαψα σαν να ‘τανε η Κρήτη

ο ανθρωπισμός επέβαλλε βοήθειας πακέτο.

 

Το ’23 τους κλείσαμε το στόμα κι αυτό φτάνει

δεν έχω τίποτε να πω, τίποτε να προσθέσω

41 τα εκατό, χτυπήσαμε ταβάνι

τι άλλο εχέγγυο απ’ αυτό εγώ να καταθέσω;»

 

Πήγα να κάνω ερώτηση, τα χείλη να ανοίξω

μάλλον την κίνηση έπιασε προηγμένος αισθητήρας

το πάτωμα υποχώρησε, σε τούνελ θα γλιστρήσω

καλά να πάθω που εγώ, ένας απλός κλητήρας

 

Πήγα να πιάσω διάλογο αντί να καταγράψω,

απλώς να γράψω στο χαρτί το μέγα αφήγημά του

Το ’24 σκυφτός στα τέσσερα θα πράξω

ό,τι διατάξει η αφεντιά, το woke κίνημά του!

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Πρώτα βγαίνει η ψυχή των Αλβανών και μετά το χούι

Αν παρακολουθείτε Euro, μπορεί να προσέξατε ότι στα πρώτα δευτερόλεπτα της ανάκρουσης του εθνικού ύμνου της Ιταλίας (στην αναμέτρηση...

Ίδρυμα κατά της Ακροδεξιάς…

Διαβάζω στη «δημοκρατία» ότι ο κ. Κασσελάκης ιδρύει οσονούπω ίδρυμα κατά της Ακροδεξιάς, με την επωνυμία Center for European...

Η διαχρονικά υπέρλαμπρη Μαρέβα

Διαβάζουμε μεταξύ άλλων: «Αυτή η συγκεκριμένη φούστα έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Μαρέβα Γκραμπόφσκι Μητσοτάκη, καθώς την είχε φορέσει...

Δηλώσεις και «όπου βγει»

Όταν ο άνθρωπος δεν έχει, γενικώς, συναίσθηση των ευθυνών του και επίγνωση της (δεινής) θέσεώς του, κάνει δηλώσεις και...