Πώς θα το ’λεγε ο Στέλιος;

Του Γιώργου Χατζηδημητρίου

Ο Γιώργος Νταλάρας έχει βαλθεί να μας κάνει να πεθάνουμε άκεφοι. Κανένας δεν έχει ανάγκη τον διδακτισμό του αυτές τις σκληρές εποχές. Ειδικά όσοι από μας -μια και η στήλη επιτρέπει το πρώτο πρόσωπο- έχουμε βιβλιάριο ανηλίκου, όπως καυχιέται κι ο ίδιος, και δεν περάσαμε εύκολα παιδικά χρόνια.

Σε ανθρώπους της φάρας μας, ο Νταλάρας δεν έχει να πει και πολλά. Δεν γλεντάμε με τα τραγούδια του. Γιατί, παρά την τεχνική του αρτιότητα, αποτέλεσμα μιας σκληρά κατακτημένης τεχνικής, που απαιτεί μόνο σεβασμό, ο τρόπος του δεν έχει ψυχή.

Προσπάθησε να βγει πάνω από τα τραγούδια που ερμήνευσε. Και, με έναν τρόπο βασανιστικό για τους συνεργάτες του, απογείωσε τη φωνή του σε απρόσιτα όρια. Εξαντλήθηκε τελικώς στις περιοχές μιας άγονης τεχνικής. Παράγει φιλότιμα άψογο ηχητικό αποτέλεσμα, ξερό όμως από τον πυρήνα της μουσικής: το βάσανο – άλλοι το λένε «άλγος», κοινώς «νταλκά». Η εμμονή του για ένα αποτέλεσμα χωρίς ψεγάδια, όπου αξιώνει από τους μουσικούς του να παίξουν το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, στεγνώνει στο τέλος το συναίσθημα. Του το ’χει πει ο Μίνος Μάτσας που στάθηκε Μαικήνας του, ενίοτε και εις βάρος άλλων φωνών. Στον κύκλο μου δεν υπάρχει ψυχή που πάνω στα κέφια της να παραγγέλνει όταν παίζουμε μουσική «πιάσε έναν Νταλάρα»… Όλοι ζητάνε Στέλιο, Βιτάλη, Στράτο, Μανώλη, Χαρούλα, Ρίτα, Μητσιά, Ζαφείρη και άλλους δικούς μας «αγίους».

Η εύθραυστη Φλέρυ Νταντωνάκη, όταν τραγουδούσε τον «Μεγάλο Ερωτικό» και άλλα ανεπανάληπτα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, αντιμετώπιζε το τραγούδι σαν κίνδυνο. Όπως έλεγε, διακινδύνευε την ίδια της την ύπαρξη εκείνη την ώρα. Και τον Στέλιο, όταν τον ακούς να άδει μέσα στην κατασταλαγμένη στεναχώρια μας για το δράμα του Εμφυλίου Κακογιάννη σε μουσική Μίκη, «Μάνα, σε ξεκληρίσανε άπονες εξουσίες/Ψυχή δεν σου αφήσανε, μόνο φωτογραφίες», ξέρεις ότι σε αφορά προσωπικά. Όπως και η ξύλινη φωνή του Μπιθικώτση, όταν ραγίζει (πάλι σε τραγούδι του Μίκη) τραγουδώντας το Έπος της Πίνδου και το μεγαλείο του λαού μας με τα λόγια «Για το μέτωπο σαν έφυγα, μανούλα/εσύ δεν ήρθες να με δεις/ξενοδούλευες και πήρα μόνος μου/ το τρένο που με πήρε πέρα απ’ τη ζωή».

Ο Νταλάρας δεν μπορεί να τα πει αυτά. Περνάει ξώφαλτσα. Δεν υπάρχει στα τζουκ μποξ στην Τούμπα, λόγου χάρη, όπου εμείς γουστάρουμε ακούγοντας Στέλιο και συζητώντας για τις βιοτικές μέριμνες, για να καταλήξουμε προβλέψιμα στον ΠΑΟΚ. Αναμφίβολα, ο Νταλάρας είναι ένας άνθρωπος που έχει έναν σκληρό πυρήνα αρχών. Ο τρόπος του όμως δείχνει κάποιον που δεν μπορεί να υπερβεί τον εαυτό του και καθηλώνεται μέσα σε ένα πλέγμα ενοχών. Κανένας δεν μπορεί να του κλέψει το δίκιο για το πόσο σκληρά έχει μοχθήσει. Αλλά κουράστηκε τόσο, ώστε τα τραγούδια του τα στράγγισε από ψυχή. Το «Εφτά νομά» («στου Χαροκόπου») του μέγιστου Άκη Πάνου, στον οποίο, ανάμεσα σε άλλους, φέρθηκε προσβλητικά, ήταν ό,τι λαϊκότερο έχει πει. Όλοι, όμως, προσπαθούν να φανταστούν πώς θα το ’λεγε ο Στέλιος…

  1. Ο άνθρωπος που πλούτισε και δοξάστηκε τραγουδώντας την Κύπρο, την Μικρά Ασία, την Βόρεια Ήπειρο, την Μακεδονία του Αλέξανδρου, την αποκατάσταση της δημοκρατίας, όταν και όποτε πέρασε και περνάει κρίσιμες ώρες η πατρίδα μας, σιώπησε ηχηρότατα! Αυτό ονομάζεται αχαριστία! Είναι δε θέμα αξιοπρέπειας και λεβεντιάς, το να έχεις το θάρρος ώστε να αίρεσαι στο ύψος των περιστάσεων όταν το ζητά ο καιρός! Τι να τα κάνω τα τραγούδια σου, όταν βλέπω τον συνάνθρωπό μου να υποφέρει, την πατρίδα μου να προδίδεται, την κοινωνία να καταρρέει και εσύ που έγινες άνθρωπος από αυτά, κλείνεσαι στην φωλίτσα σου και στην βολή σου!

  2. Δεν ξέρω για τον δικό σας κύκλο που μπερδεύει τον Στέλιο Καζαντζίδη με τον Ζαφείρη Μελά.
    Πάντως στον δικό μου λέμε, πιάσε Γιώργο.

  3. Όπως και να το έλεγε ο Στέλιος ο Νταλάρας είναι ένας φίλε μου και θά κάνει πολλά χρόνια νά ξαναβγεί τέτοιος σπουδαίος και πλήρης καλλιτέχνης. Καί ναι γλενταμε με Νταλάρα άμα γουστάρουμε. Βλέπε ρεμπέτικα και ένα σωρό άλλα τραγούδια του.

  4. Να σε …παραπέμψω με Χατζηδημητρίου ,-επειδη τα…νταλκαδιαρικα είναι το…φόρτε σου,γιατο τι εστί Νταλάρας(φωνή,ερμηνεία,βιμπρατο,κορώνα,επιλογή στίχου και μουσικής) στους Παπαδόπουλο,Νικολόπουλο,Καραντίνη,Αλεξίου,Ελευθερίου,Κότσιρα,Μαχαιρίτσα και καμμιά εκατοστή ακόμα επωνύμων τουλάχιστον,18 εκκατ. δίσκων,χίλιες συναυλίες sold out,δεκάδες μουσικές σκηνές Αγία Τριάδα τραγουδιστών μαζί με Καζαντζίδη ,Μπιθικώτση(αλλά σε προσφορά,και έργο εκατό φορές πιο πολύ απ’ αυτούς) και λατρεια-οχι μόνο αποδοχή από πολλά εκκατομυριων Ελλήνων! Το ότι είσαι λάτρης του “νεοκαψουρολαϊκοποπ”ίσως δεν είναι κακο.Κακο είναι η εμπάθεια ! Και ίσως ατυχία σου είναι που δεν έχεις ένα δίσκο τού Νταλάρα!ΥΓ.για να γνωρίζεις:ο Πάνου δεν τσακώθηκε λόγω…χαρακτήρα τού Ντ.,αλλά,όντας ιδιόρρυθμος (όπως ο Καζαντζ.) τσαντισθηκε που του πείραξε το δίσκο Θέλω να τα Πω,(όπως πειράζουν ΟΛΟΙ τα τελευταία είκοσι χρόνια πολλά τραγούδια!

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Τα πολιτικά απόνερα του νομοσχεδίου

Μια απλή ανάγνωση των γεγονότων μάς έκανε να πέσουμε ακριβώς μέσα στις προβλέψεις μας για την ψήφιση του νομοσχεδίου...

Η τραγωδία των Τεμπών και η κρίση της δημοκρατίας

Η τραγωδία των Τεμπών ανέδειξε την ανεπάρκεια της δημοκρατίας μας και  συγκεκριμένα την αδυναμία μας να είμαστε μια πολιτεία...

Η γύμνια του δήθεν «επιτελικού κράτους»

Η τελευταία μόδα στη μπανανία μας είναι οι «Ανεξάρτητες Αρχές». Οι ηγεσίες όμως, καθώς και τα «στελέχη» στις Ανεξάρτητες...

Καρδιές κομματιασμένες

Αυτές τις μέρες νιώθω κάπως σαν όλους εκείνους τους άθεους που έχουν άποψη για τα κατά καιρούς τεκταινόμενα στον...