Όταν ο Γαβαλάς λέει την αλήθεια για τη «fake» οικογένεια

Κατάντημα για τους πολιτικούς να εκφράζεται ορθότερα και πιο δίκαια για το μείζον ζήτημα της οικογένειας ένας εκκεντρικός σχεδιαστής μόδας – «Ας μπούμε στην κανονική οικογένεια πρώτα, να τη ρεγουλάρουμε, και μετά να σκεφτούμε αν πρέπει να κάνουμε καινούργια παιδιά και με ποιους όρους. Εγώ παίρνω σκυλί κατά παραγγελία και αισθάνομαι άσχημα, όχι να πάρω ένα παιδί κατά παραγγελία» είπε

Του Βασίλη Γαλούπη

Στα φανερά είναι ένας άνθρωπος θεατρικός, που παίρνει τη μόδα πολύ σοβαρά, αφού έτσι κι αλλιώς έχει επενδύσει τόσα λεφτά σ’ αυτήν. Ιδιωτικά, όμως, είναι κάποιος που έδωσε δύσκολες μάχες και τις κέρδισε, μακριά από τα φώτα.

Η φυλακή, για παράδειγμα, δεν είναι εύκολο πράγμα. Άλλοι, υποτίθεται σκληροί και δυνατοί στην καθημερινότητά τους, δεν την άντεξαν. Ο Λάκης Γαβαλάς έμεινε 15 μήνες φυλακή για χρέη στο Δημόσιο. Ήταν ο μόνος «επώνυμος» που πλήρωσε σε τέτοιον βαθμό την κρίση. Κέρδισε τον σεβασμό των συγκρατούμενών του και όταν βγήκε, άρχισε ακούραστα να χτίζει τη ζωή και τη δουλειά του ξανά. Δεν το καταφέρνουν όλοι.

«Ποτέ δεν ξέχασα τον ήχο από τη βαριά πόρτα που έκλεισε πίσω μου και εγώ έμεινα μέσα. Μόνο οι τρεις πρώτοι μήνες ήταν δύσκολοι. Όταν κατάλαβα ότι δεν θα βγω σύντομα, είπα ότι “εδώ θα κάνουμε ένα σενάριο. Είσαι φυλακή, αλλά είσαι πρωταγωνιστής”. Ρωτάω, λοιπόν, τους αρχιφύλακες “πόσοι είναι οι κρατούμενοι εδώ;” και μου λένε “2.000 και κάτι”. “Ωραία, όλοι αυτοί είναι κομπάρσοι. Τους προσλαμβάνω!”»

Κάπως έτσι, τροφοδοτώντας με μια λαχτάρα για ζωή ένα σύμπαν προσωπικό του για όσο διάστημα έμεινε μέσα στο κελί, εξέτισε την ποινή του και επανήλθε.

Ο Λάκης Γαβαλάς ζει στον ανάλαφρο και πολλές φορές υπερβολικό, έως και προκλητικό, κόσμο της μόδας. Ο ίδιος, όμως, με τα σοβαρά θέματα είναι πάντα σοβαρός. Κι όταν του ζητηθεί να μιλήσει, το κάνει εύστοχα και ζυγισμένα. «Κάποιες φορές μέσα μου λέω ότι “Λάκη, είσαι 72 χρόνων, δεν γίνεται να συμπεριφέρεσαι σαν σαχλός”».

Πράγματι, μόνο άσκεφτα δεν εκφράστηκε για το ζήτημα της υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια: «Τρελαίνομαι που ξαφνικά όλοι λέμε ότι θέλουμε παιδιά. Για ποιον λόγο αποκτούμε τελικά τα παιδιά; Επειδή είναι το φαινόμενο της εποχής ή τι;»

Ο Γαβαλάς γνωρίζει καλά τις επιχειρήσεις, τη μόδα, τα shows. Αυτή είναι η δουλειά του. Την κάνει τόσο καλά, που άρχισε φτωχός και έγινε πλούσιος. Ωστόσο είναι κατάντημα για τους πολιτικούς να εκφράζεται ορθότερα και πιο δίκαια ένας σχεδιαστής μόδας, παρά υπουργοί και βουλευτές για το συγκεκριμένο ζήτημα:

«Όταν είχα πάει τελευταία στις προσφυγοπούλες στη Μυτιλήνη, έβλεπα πώς γραπώνονται στη μάνα τους τα παιδάκια και πώς αντιμετωπίζουν τον μπαμπά. Είδα δύο παιδάκια που ήθελα να τα πάρω σπίτι, αλλά το βράδυ είδα εφιάλτες. Το συζήτησα με φίλη μου ψυχαναλύτρια και είπαμε ότι το παιδί χρειάζεται μάνα και πατέρα. Τρελαίνομαι που ξαφνικά όλοι λέμε ότι θέλουμε παιδιά».

Και συνέχισε: «Ας μπούμε στην κανονική οικογένεια πρώτα, να τη ρεγουλάρουμε, και μετά να σκεφτούμε αν πρέπει να κάνουμε καινούργια παιδιά και με ποιους όρους. Εγώ παίρνω σκυλί κατά παραγγελία και αισθάνομαι άσχημα, όχι να πάρω ένα παιδί κατά παραγγελία. Πρέπει να δούμε αυτή η παρένθετη μητέρα τι είναι; Ειδικά τώρα, που λέει ότι “είχα ανάγκη τα χρήματα, έκανα τελικά αυτήν τη χάρη και τώρα καταδικάζομαι”».

Ο Γαβαλάς δεν φαίνεται να ενστερνίζεται τις άσκεφτες και εύπεπτες κουβέντες που καβαλούν το κύμα των ημερών: «Έχω φίλους στο εξωτερικό οι οποίοι έχουν χωρίσει. Τα ομόφυλα ζευγάρια όταν χωρίζουν, δυστυχώς, είναι μεγάλο πρόβλημα. Δεν έχω δει ακόμη ένα παιδί από ομοφυλόφιλους γονείς όχι για να αλλάξω γνώμη, αλλά για να είμαι λιγάκι πιο επιεικής στα δικά μου πιστεύω».

Το ντύσιμό του συχνά προκαλεί, είναι ολόκληρη θεατρική παράσταση. Η εκκεντρικότητα είναι το σήμα κατατεθέν του, αλλά είναι περισσότερο προώθηση ενός brand name μόδας, μαζί με μια σκανταλιάρικη ανάγκη να είναι ο πρωταγωνιστής στο δωμάτιο. «Εγώ μπορεί να έκανα αυτά τα θεατρικά, αλλά τα μαγαζιά μου έχουν απλά ρούχα, δεν είναι θεατρικά τα ρούχα μου, δεν παραπέμπω κάποιον να φορέσει αυτά που φοράω εγώ».

Ως άνθρωπος λαχταράει την οικογένεια. Τον Σεπτέμβριο, σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ, εκμυστηρεύτηκε: «Με τη μία μου αδελφή και τα ανίψια μου δεν μιλάω. Εκείνοι με απέρριψαν, μου είπαν ότι δεν είμαι καλός άνθρωπος. Μου στοιχίζει αυτό πάρα πολύ. Γιατί έχουν παιδιά, στα οποία ήθελα να ’μαι κοντά τους. Αλλά δεν θέλω να πιέζω κάποιον να κάνει κάτι που δεν το αισθάνεται».

Για τον Γαβαλά τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων δεν ισοδυναμούν αυτόματα με εκτοπισμό της πυρηνικής οικογένειας: «Σαφώς και είμαι γκέι δεδηλωμένα, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ ότι τα παιδιά δεν θα ’χουνε μια μάνα για να πουν “μαμά”. Γιατί, σκέφτομαι πολλές φορές, να μην μπορώ κι εγώ να πω τι κάνει τώρα το παιδί μου ή το εγγόνι μου; Εγώ από πάντα αγαπούσα την οικογένεια και τα παιδιά, αλλά στη δική μου ζωή ήταν λίγο δύσκολο. Όταν ξαναγεννηθώ, θα κάνω 18 παιδιά» έλεγε σε παλιότερη συνέντευξη.

«Για μένα η αγάπη δεν πρέπει απαραίτητα να έχει φύλο. Αλλά η οικογένεια, να δημιουργήσεις οικογένεια, αυτό είναι άλλο πράγμα…» προσθέτει.

Ο Λάκης τρέφει μια βαθιά αγάπη για τον πατέρα του, που «με υπεραγαπούσε, αλλά ήταν αυστηρός, Πειραιώτης».

«Ο πατέρας μου ήταν άνδρας, μιλούσε ανδρικά» δήλωσε σε συνέντευξή του περήφανα. Ίσως γι’ αυτό όσα είπε πρόσφατα ο Γαβαλάς, ώριμα και χωρίς εμπάθειες και εχθροπάθειες, άγγιξαν πολύ κόσμο. Γιατί είχε μια ανδρεία ο λόγος του.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Μνήμη Τάσου Κρατημένου

Την περασμένη Κυριακή το μεσημέρι βρέθηκα στο Καλονέρι Λαγκαδίων Γορτυνίας, όπου κηδέψαμε με στρατιωτικές τιμές τον εφ. Ανθυπασπιστή Αναστάσιο...

Υποσμηναγός (Ι) Νικόλαος Σιαλμάς, «…ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΣ»

Όνειρο κάθε Έλληνα Αεροπόρου, πριν ακόμη εισέλθει στη Σχολή Ικάρων, είναι να ανοίξει τα φτερά του και να ξεχυθεί...

Ελλάδα: Μια ανοργάνωτη χώρα ηλικιωμένων

Κάθε φορά που η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία ανακοινώνει τις προβλέψεις της, είναι σαν να βγάζει πολεμικά ανακοινωθέντα. Σαν να...

Για να ζήσει η χώρα: Κουράγιο, καρτερία και συντροφικότητα

Στο κείμενο που ακολουθεί υπήρξε μια ομιλία της οποίας η καταγραφή -ηθελημένα- έγινε εκ των υστέρων. Παρουσιάστηκε ως παρέμβαση...