Δύναται να επιστρέψει ο Τσίπρας;  

Του Γιώργου Χατζηδημητρίου

«Ο Αλέξης Τσίπρας είναι και πάλι εδώ – Θέλει να ενώσει τις δύο Αριστερές, τη σοσιαλδημοκρατική και τη ριζοσπαστική» γράφει η ιταλική «Repubblica». «Δεν πρόκειται για ένα εύκολο εγχείρημα, αλλά ο Τσίπρας δεν φοβήθηκε ποτέ τις προκλήσεις» προσθέτει.

Τι ακριβώς σχεδιάζει ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ; Όταν στις 29 Ιουνίου ανακοίνωνε από το Ζάππειο την απόφασή του «να παραμερίσει για να βγει μπροστά το νέο κύμα», αναγνωρίζοντας ουσιαστικά ότι έκλεισε ο ιστορικός κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ, είναι βέβαιο ότι δεν είχε στο μυαλό του όσα ακολούθησαν ανοίγοντας έναν κύκλο διασπάσεων, για τις οποίες κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά ότι θα είναι οι τελευταίες. Εξίσου βέβαιο είναι ότι στο «νέο κύμα» δεν περιλάμβανε τους περισσότερους από όσους διεκδίκησαν τη θέση του στην αδιάφορη για την κοινωνία κούρσα της διαδοχής.

Ο ίδιος δεσμεύτηκε ότι θα εγγυηθεί την ομαλή μετάβαση στην επόμενη μέρα, αλλά όσα τραγελαφικά ακολούθησαν υπερέβησαν τις προσδοκίες του. Περιορίστηκε έτσι να παρακολουθεί άπραγος την πορεία του «καραβιού» στην ξέρα. Η αποχώρηση της «Ομπρέλας» υπό τον Ευκλείδη Τσακαλώτο τον άφησε παγερά αδιάφορο, επιβεβαιώνοντας τη χαμηλή εκτίμηση που έτρεφε για έναν ευρύ κύκλο στελεχών (Φίλης, Βούτσης, Σκουρλέτης κ.ά.), τα οποία για λόγους ευμετάβλητης ιδιοσυγκρασίας και συναισθηματικών σχέσεων αδυνατούσε να διαγράψει. «Θα πρέπει να ξέρεις ότι ο Ανδρέας, τον οποίο θαυμάζεις, δεν λογάριαζε φιλίες, όταν επρόκειτο να κατεβάσει κάποιον από το τρένο» του είπε σε μια συνεδρίαση ένας πασοκογενής, αλλά, όπως αποδείχθηκε, δεν το άκουσε ποτέ.

Αποφάσισε να παρέμβει, όταν κατάλαβε ότι αποχωρεί από το κόμμα και η «γενιά των σαραντάρηδων». Ήταν όμως, όπως παρατήρησε και μια νυν βουλευτής, «πολύ λίγο, πολύ αργά». Οι συμβολικές συναντήσεις του με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη και στη συνέχεια με στελέχη όπως ο Νάσος Ηλιόπουλος, η Σία Αναγνωστοπούλου και άλλοι, αλλά όχι και με την Έφη Αχτσιόγλου, κάτι που ενίσχυσε την εκδοχή των κακών αμοιβαία σχέσεων, δεν ήταν δυνατόν να τους μεταπείσουν, ώστε να κάνουν υπομονή τουλάχιστον μέχρι τις ευρωεκλογές, οπότε με ένα νέο αρνητικό αποτέλεσμα θεωρείται βέβαιο ότι θα ξανανοίξει θέμα ηγεσίας και ανακατατάξεων στην Κεντροαριστερά.

Δηλώνει τώρα, μέσω τρίτων, όπως ο Θ. Καρτερός στην «Αυγή», τη δυσαρέσκειά του. Γιατί συνειδητοποιεί ότι σπατάλησε πολύτιμο προσωπικό κεφάλαιο που πήγε στον βρόντο. Τον αγνόησαν όλοι.

Ο ρόλος του «μέντορα» που επιφύλασσε, όπως φαίνεται, για τον εαυτό του, έμεινε αφόρετος στην κρεμάστρα… Ασφαλώς, είναι νωρίς για να αποστρατευτεί. Έχει, όπως λένε, μερικά ακόμα καλά χαρτιά στα χέρια του. «Θεωρώ πως μπορεί την επόμενη μέρα, σε μια επόμενη στροφή, να έχει θετικό ρόλο στις εξελίξεις» δήλωσε μετά τη συνάντησή τους ο Ν. Ηλιόπουλος, μια άποψη με την οποία συμφωνούν πολλά στελέχη. Ποιος ακριβώς θα είναι αυτός;

Ο ίδιος δείχνει ξεκάθαρα ότι οι φιλοδοξίες του υπερβαίνουν τα φθίνοντα όρια του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ευρύτερα της προβληματικής κεντροαριστερής γεωγραφίας. «Ο εχθρός δεν βρίσκεται εντός των τειχών» είπε από την Ιταλία, διαμηνύοντας ότι εκεί τα κόμματα δεν τρώγονται μεταξύ τους, όπως στην Ελλάδα, όπου ο μεν ΣΥΡΙΖΑ φυλλορροεί, ο δε Ανδρουλάκης δεν τραβάει, αλλά «εργάζονται με ορίζοντα έναν μελλοντικό εκλογικό συνασπισμό που θα ανατρέψει τη Δεξιά».

Από το γραφείο του στη λεωφόρο Αμαλίας, όπου έχει στα σκαριά τη σύσταση ιδρύματος, εμπνέεται από το ιστορικό προηγούμενο των Σοσιαλιστών της Γαλλίας οι οποίοι, ύστερα από μια συλλογική πανστρατιά, κατέλαβαν το 1980 την εξουσία. Μπορεί να μην τα κατάφερε να μπει στα παπούτσια του Ανδρέα, αλλά δεν χάνει και τίποτε αν δοκιμάσει να εκτελωνίσει στη χώρα το μοντέλο του Φρανσουά Μιτεράν…

  1. Ακόμα μια Πονηριά ανάλογη του δημοψηφίσματος … προσπαθεί να προσεταιριστεί το 30 % αυτών που τον ψήφισαν λόγο συγκυρίας και να ξεφορτωθεί τις συνιστώσες του 3%

  2. Εάν η χώρα δεν πάρει ξεκάθαρη θέση τι είδους μορφή πολιτική θέλει να ακολουθήσει στο σήμερα, στο αύριο, στο μέλλον όσα και να γράφετε, όσο και να αφήνετε το χρόνο να χάνεται η εικόνα μία από τα ίδια σε όλο της το μεγαλείο.
    Βασικός σκοπός η πολιτική ιδεολογία της χώρας να προτάξει πρώτα την ίδια την χώρα, το λαό της χώρας, το βιοτικό επίπεδο. Να δουλέψει και να προωθήσει πρώτα τα δικά της παράγωγα από κάθε μορφής προέλευση. Να καταπολεμήσει την επίδραση, άλλως επέλαση των ξένων συμφερόντων που μόνο να προκαλούν συμφορές βιώνουμε μέχρι και σήμερα. Να πιστέψει ο πολίτης ότι το ίδιο το κράτος μέσα από την πολιτική που εφαρμόζει νοιάζεται για τον ίδιο τον πολίτη.
    Να περιοριστεί η αισχροκέρδεια, η ασυδοσία, το πλιάτσικο των ολίγων και εκλεκτών εις βάρος των πολλών και κυρίων των αδυνάτων. Να πάψει η παραπληροφόρηση και ο εμπαιγμός από το χορτάρι που σερβίρουν τα ΜΜΕ. Να εμπιστευτεί ο πολίτης την δική του χώρα, ώστε να επενδύσει μέσα σε αυτή και όχι στην ασυδοσία της ξενομανίας. Και όχι άλλο Ευαγγέλιο, είμαστε μικρή χώρα και παραμένουμε εξαρτώμενη με τους δυνάστες πάνω από το κεφάλι μας. Έχουμε ιστορία που μας θυμίζει ότι περάσαμε πολλά και αντέξαμε σε εποχές που λιγότερα. Την χώρα την ρημάξαμε μέσα από κακή διαχείριση, από πλανεμένα λόγια, από ξένα συμφέροντα. Κανένας Τσίπρας στο δια ταύτα δεν θα μπορεί να γίνει μάγος εάν οι ανατροπές δεν αρχίζουν από τα θεμέλια. Από συγκυρία χρόνου πιθανόν να είναι και η πλέον κατάλληλη χρονική στιγμή.
    Μέσα σε μια γενικευμένη γεωπολιτική αλλαγή στο πλανήτη γη, ας βρεθούμε και ως χώρα μέσα σε αυτές τις κοσμογονικές αλλαγές. Ο κάθε Τσίπρας από μόνος του δεν πρόκειται ούτε να αντέξει, ούτε να προσφέρει έστω και τα ελάχιστα. Χρειάζεται να πλαισιωθεί, να στελεχωθεί από ικανά πρόσωπα που έχουν σκοπό να σώσουν την χώρα. Τον Τσίπρα το κατεστημένο τον έδωσε στην γωνία με το δάκτυλο. Εάν λοιπόν και σήμερα γίνεται αναφορά στο πρόσωπο του Τσίπρα, ας του εκτιμήσετε εάν πράγματι διαθέτει ικανότητες, ώστε να μιλήσετε οργανωμένα μέσα από πράξεις, μέσα από έργα που η ιστορία ξέρει να γράφει να προβάλλει να φωτίζει σε σελίδες γεμάτες από γνώσεις και μνήμες πολύ δυνατές.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Αντί για αρχηγό, ας ψάξουν για συμπόρευση

Ας δεχθούμε, για την οικονομία της συζήτησης, ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει «ταβανιάσει» ως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και δεν...

Οι εμπειρίες των «συνεργασιών» από το… 1956

Η πρόταση που διατυπώθηκε και δημοσίως από τον Ν. Παππά για «εκλογική συνεργασία» του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ, χωρίς...

Κυριάκος για πρόεδρος πασοκάρας!

Είναι απορίας άξιον που οι πασόκοι, θορυβημένοι από το σφόλι που έφαγαν στις ευρωεκλογές, προβαίνουν σε κινήσεις πανικού, όπως...

Αποχή: Εξαϋλώνοντας ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα

Κράτος, κατά τον Max Weber, είναι «ο θεσμός που διεκδικεί το μονοπώλιο της βίας». Η εξουσία του κράτους είναι...