Εις μνήμην Νεοκλή Σαρρή

Ένα γνήσιο και εμπνευσμένο παιδί της βασιλεύουσας αγωνίστηκε για τον Ελληνισμό ολόκληρη τη ζωή του

Του Παναγιώτη Λιάκου

Χθες συμπληρώθηκαν 12 χρόνια από την εκδημία ενός λαμπρού Έλληνα της Πόλης, φλογερού πατριώτη, χαρισματικού πανεπιστημιακού δασκάλου και καλού φίλου, του Νεοκλή Σαρρή (1940-2011). 

Ο Σαρρής ύψωσε το τεράστιο πνευματικό ανάστημά του τη μαύρη για το έθνος περίοδο, κατά την οποία τα στόματα βούλωναν με χρήμα, και τις συνειδήσεις τμήματος του λαού είχε σκοτίσει ο βούρκος της διαπλοκής, το αφιόνι του υλισμού και η αχρειότητα του να χρεώνεις τους απογόνους σου για να «ξεδώσεις» εσύ εδώ και τώρα.

Μίλησε, δίδαξε, έγραψε εναντίον της κάλπικης ελληνοτουρκικής «φιλίας» – του χρυσώματος του χαπιού του τουρκικού επεκτατισμού, όπως αυτός συνδυάζεται με τον ελιτίστικο γραικυλισμό των ελληνοφώνων της εξουσίας. 

Απέδειξε με στοιχεία ακλόνητα τις κακουργίες των Τούρκων σε βάρος των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Εβραίων, των Κούρδων, πολλών φυλών, λαών και μειονοτήτων της Ανατολίας, και -το σημαντικότερο- υπέδειξε τρόπους αντιμετώπισής τους. Μια απλή καταγγελία ενός πανεπιστημιακού δασκάλου δεν σημαίνει πολλά πράγματα, αν δεν συνοδεύεται από προτάσεις για να βρει κάποιος, με όποιον τρόπο είναι πρόσφορος, το δίκιο του. 

Ο Σαρρής, γέννημα θρέμμα της Κωνσταντινούπολης, είχε ζήσει τον εχθρό από κοντά, ήξερε τα δυνατά και αδύνατα σημεία του και δεν έπαυε ούτε λεπτό να συγκεντρώνει πληροφορίες -από πιθανές και… απίθανες πηγές- για τις κινήσεις που έκανε και τη στρατηγική που σκόπευε ν’ ακολουθήσει το πολιτικοστρατιωτικό σύμπλοκο της γείτονος. Δεν είναι τυχαίο ότι είχε επιμεληθεί την ελληνική έκδοση του βιβλίου του πρώην ΥΠΕΞ της Τουρκίας και γεωπολιτικού «μέντορα» του Ερντογάν, του Αχμέτ Νταβούτογλου, υπό τον τίτλο «Στρατηγικό βάθος». Όπως έλεγε, το έκανε αυτό για να κατανοήσουν οι Έλληνες όσα έλεγε κι ο ίδιος επί δεκαετίες όσον αφορά τα σχέδια πλανητικής κυριαρχίας της Τουρκίας.

Η τελευταία δημόσια, γραπτή παρέμβαση του Νεοκλή Σαρρή έγινε μέσω της εφημερίδας μας, της «δημοκρατίας». Ήταν ένα συγκλονιστικό, μεγάλο κείμενο για τις αλλεπάλληλες αλώσεις της Κωνσταντινούπολης. Δημοσιεύτηκε στις 29 Μαΐου 2011 σε ειδικό ένθετο της εφημερίδας μας για την Άλωση. Αξίζει να την αναζητήσετε και να τη διαβάσετε. Στο διαδίκτυο υπάρχει εδώ: https://adiavroxoi.blogspot.com/2015/05/blog-post_60.html 

Αιωνία η μνήμη σου, φίλε Νεοκλή.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Μνήμη Τάσου Κρατημένου

Την περασμένη Κυριακή το μεσημέρι βρέθηκα στο Καλονέρι Λαγκαδίων Γορτυνίας, όπου κηδέψαμε με στρατιωτικές τιμές τον εφ. Ανθυπασπιστή Αναστάσιο...

Υποσμηναγός (Ι) Νικόλαος Σιαλμάς, «…ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΣ»

Όνειρο κάθε Έλληνα Αεροπόρου, πριν ακόμη εισέλθει στη Σχολή Ικάρων, είναι να ανοίξει τα φτερά του και να ξεχυθεί...

Ελλάδα: Μια ανοργάνωτη χώρα ηλικιωμένων

Κάθε φορά που η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία ανακοινώνει τις προβλέψεις της, είναι σαν να βγάζει πολεμικά ανακοινωθέντα. Σαν να...

Για να ζήσει η χώρα: Κουράγιο, καρτερία και συντροφικότητα

Στο κείμενο που ακολουθεί υπήρξε μια ομιλία της οποίας η καταγραφή -ηθελημένα- έγινε εκ των υστέρων. Παρουσιάστηκε ως παρέμβαση...