Άμεση απολύμανση του ΣΥΡΙΖΑ για οριστική απαλλαγή από τους «πεμπτοφαλαγγίτες» του Μητσοτάκη

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Δεν ξέρω τι είδους ανθρωποφαγία είχε συναντήσει ο Κασσελάκης στους διαδρόμους και στα γραφεία της Goldman Sachs, νομίζω όμως ότι αυτή η κανιβαλική ατμόσφαιρα οχλοβοής φοιτητικού αμφιθεάτρου που έζησε το περασμένο Σάββατο στην αίθουσα της Κεντρικής Επιτροπής θα του μείνει αξέχαστη. Οι ανθρωποφάγοι αυτή τη φορά, αντί για κουστούμια και γραβάτες ή ταγέρ με γόβες, φορούσαν ξεχειλωμένα μπλουζάκια πόλο, τζιν σακάκια, εμπριμέ πουκαμίσες και κακόγουστες πασμίνες. Πάλι καλά που είχαν ξεχάσει στην ντουλάπα τα στρατιωτικά αμπέχονα και τα ταγάρια της δεκαετίας του 1980…

Η ελληνική Αριστερά, λοιπόν, στα χειρότερά της. Πραγματική απελπισία. Καμαρίλα, ιδιοτέλεια, φραξιονισμός, τραμπουκισμοί, αλλά και… κατινιές, από αυτές που παραπέμπουν περισσότερο σε μαλλιοτραβήγματα αστέρων πρωινάδικου, παρά σε ιδεολογική αντιπαράθεση «συντρόφων». Ξεφτιλίκι και χαράς ευαγγέλια για τα κανάλια της διαπλοκής που έψαχναν τροφή για να στήσουν το…αρνητικό κοντράστ με τη θριαμβευτική επίσκεψη του «Μωυσή» στο σούπερ μάρκετ.

Ας έρθουμε, όμως, στα συγκαλά μας. Γι’ αυτό το κατάντημα ευθύνεται ο νέος αρχηγός; Λοιπόν, όσο και να αντιπαθεί κάποιος τον κ. Κασσελάκη, αν θέλει να είναι στοιχειωδώς αντικειμενικός οφείλει να ομολογήσει ότι η προσπάθεια αμφισβήτησης με το «καλημέρα» της εκλογής του, μιας εκλογής, μάλιστα, άμεσης από τους ανώνυμους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν πράξη κατεξοχήν αντιδημοκρατική. Επιπρόσθετα, αποτέλεσε ευθεία προσβολή για τον απλό κόσμο που έσπευσε στις κάλπες, δίνοντας… ένεση ζωής σε ένα κόμμα που χαροπαλεύει.

Σε εκείνη την αναμέτρηση δεν ψηφίστηκε ο Στέφανος Κασσελάκης. Μέσα στην απελπισία τους απλώς οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνον) μαύρισαν όλες εκείνες τις εναλλακτικές που θα αποτελούσαν εγγύηση για την παραμονή του οικογενειοκρατικού καθεστώτος Μητσοτάκη στην εξουσία! Με πρώτη και καλύτερη την κυρία Αχτσιόγλου, που με ύφος πληγωμένης φαμ φατάλ αντιπολιτεύεται τον νέο πρόεδρο τοξικά, λες και της άρπαξε την μπουκιά από το στόμα.

Για τους υπολοίπους που υποτίθεται ότι αποτελούσαν και την εσωκομματική αντιπολίτευση στον Τσίπρα δεν συντρέχει λόγος ούτε απλής αναφοράς. Γιατί δεν αποτελούν αξιομνημόνευτη συνιστώσα. Εμετρήθησαν, εζυγίσθησαν και ευρέθησαν… αυτοί και ο εαυτός τους. Μπορούν να πάρουν το σακίδιό τους και να αποχωρήσουν, έστω και με πολεμικές ιαχές, όπως το μεσημέρι του περασμένου Σαββάτου.

Αν υποθέσουμε ότι αρχηγός τους είναι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, που ήδη «χαιρέτισε», δυσκολεύομαι να αντιληφθώ την ακριβή ιδεολογική απόχρωσή τους στον παρδαλό καμβά της Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ.

Νοικοκύρης των δημόσιων οικονομικών με… μνημονιακή συνταγή λιτότητας και υπερφορολόγησης, προσηνής συνομιλητής των δανειστών, φιλαράκος του Στουρνάρα, απολογητής ακόμα και του αισχρού εξωδικαστικού συμβιβασμού με τη Siemens, τι δουλειά έχει ο Τσακαλώτος με τη «ριζοσπαστική Αριστερά»; Α! Ξέχασα. Τον ενώνουν με τον Φίλη, τον Σκουρλέτη, τον Βούτση και τους υπολοίπους ο εθνομηδενισμός και η συμπάθεια στους μπαχαλάκηδες των Εξαρχείων. Ε, ας πάνε όλοι μαζί στο καλό, να αναζητήσουν την τύχη τους σε ένα άλλο σχήμα, κι αν ποτέ ξεπεράσουν τα ποσοστά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ξανασυζητάμε. Το κόμμα με τον Κασσελάκη δεν τους χωράει, να τον ρίξουν δεν μπορούν και η πιο τίμια στάση είναι αυτή του συντρόφου Τζουμάκα, που εξαρχής, ο δόλιος, ξεκαθάρισε τη θέση του.

Ξαναγυρνάω, λοιπόν, στη μοναδική επίδοξη «δελφίνο», την Έφη Αχτσιόγλου. Άρχισα να διαβάζω προχθές τη δήλωση…μανιφέστο στην Κεντρική Επιτροπή, ένα από αυτά τα απίθανα σεντόνια ανακυκλούμενης μπουρδολογίας, που αποτελούν την καλύτερη συνταγή για τη θεραπεία της αϋπνίας.

Στην πρώτη κιόλας παράγραφο, όμως, έμεινα εμβρόντητος: «Οι μεγάλες προσδοκίες των σαρωτικών αλλαγών και της εντυπωσιακής ανάκαμψης που είχε καλλιεργήσει ο σημερινός πρόεδρος δεν επιβεβαιώθηκαν στην πραγματική ζωή»! Τι λες, βρε Εφούλα μου; Ο Κασσελάκης εξελέγη στις 24 Σεπτεμβρίου. Σήμερα έχουμε 13 Νοεμβρίου. Τι έπρεπε, δηλαδή, να έχει κάνει σε επτά εβδομάδες; Να έχει καταλάβει τα χειμερινά ανάκτορα του Μητσοτάκη; Ή να επιστρατεύσει τον Φαναρά για να τον δείχνει πρώτο στις δημοσκοπήσεις; Τι είδους «εντυπωσιακή ανάκαμψη» θα μπορούσε να πετύχει σε δύο μήνες ένας αρχηγός που… προσγειώθηκε από το πουθενά και ψηφίστηκε ως «διέξοδος ελπίδας», όχι ως επιλογή σιγουριάς;

Δεν πρόλαβε ο άνθρωπος να κάτσει στην καρέκλα του, να μυρίσει λίγο την ατμόσφαιρα στη Κουμουνδούρου, να πάει τρεις βόλτες στη Βουλή, να σφίξει τα χέρια πολιτών στους δρόμους, και υπήρχε η απαίτηση να τριπλασιάσει τα ποσοστά ενός κόμματος… σμπαραλιασμένου σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Δυστυχώς, αυτή δεν είναι απαίτηση λογικής, αλλά ένδειξη παθολογικής ανυπομονησίας: «Να τον διώξουμε γρήγορα και να αναλάβουμε εμείς»… 

Το «εμείς» της Εφούλας πάλι δεν είμαι σε θέση να το προσδιορίσω. Υπάρχουν στο επιτελείο και στον στενό της κύκλο αρκετοί πυροβολημένοι, υπάρχουν και κάποιοι κατά γενική ομολογία σοβαροί. Διάσπαρτοι κυκλοφορούν ανάμεσα στα στρατόπεδα και μερικοί που σήμερα είναι και αύριο… δεν είναι. Οι λεγόμενοι «ισαποστάκηδες». 

Αν ρωτήσεις, δηλαδή, τι σκέφτεται ο Ραγκούσης, η Γεροβασίλη, ο Τεμπονέρας, δεν είναι καθόλου βέβαιον ότι θα βγάλεις άκρη. Τη μία μέρα με τον Στέφανο, νομιμόφρονες «προεδρικοί», την άλλη με το «6+6», την τρίτη αντάρτες κατά του δημοψηφίσματος. Ακροβατούν εκ του ασφαλούς μέχρι να δουν πού θα κάτσει η μπίλια.

Σίγουρα ο Κασσελάκης δεν μπορεί να στηριχθεί σε τέτοιους. Αν επικρατήσει, θα σπεύσουν να τον αγκαλιάσουν, αλλά είναι βέβαιο ότι θα δίνουν διαπιστευτήρια κι αλλού. Όχι μόνο στην Αχτσιόγλου.

Την ώρα που έκλεινα αυτό το κείμενο διάβασα και τη νέα ανακοίνωση της Έφης. Δυστυχώς, δεν μπορεί να συγκρατήσει το μένος της για τον νέο πρόεδρο. Οι δηλώσεις της αποπνέουν οργή, για να μην πω μίσος. Γι’ αυτό θα είναι καλύτερο και για τους δύο να χωρίσουν εγκαίρως. 

Αν χρειαστεί, ας μείνει μόνος του ο Κασσελάκης με τον Πολάκη, τον ναύαρχο και την Αυγέρη, να ξαναστήσει το μαγαζί από την αρχή. Εφόσον καταφέρει να βρει κόσμο για να το γεμίσει, δεν έχει ανάγκη κανέναν. Κι ας του φάνε τις μισές έδρες αύριο. Αν πάλι δεν τα καταφέρει, ας γυρίσει στο Μαϊάμι.

Επιμύθιον: Παρότι προς στιγμήν συνασπίστηκαν οι πάντες («ομπρελίνοι», «εφουλάκηδες» και «ισαποστάκηδες») σε ένα κομματικό όργανο, όπου οι ισορροπίες φαίνονταν αμφίρροπες, δεν κατάφεραν να ρίξουν τον Κασσελάκη. Ο μικρός ίσως αποδειχτεί ικανός θηριοδαμαστής. Μόνο που το τσίρκο του ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζεται θηριοδαμαστή. Απολυμαντή χρειάζεται, για να φύγουν τα τσιμπούρια, οι αράχνες και οι κοριοί, που πράγματι (θέλοντας ή μη) λειτουργούν ως «πέμπτη φάλαγγα» για λογαριασμό του Μητσοτάκη…

  1. Και όμως να που η ζωή έρχεται να επιβεβαιώσει πως δεν είναι όλοι ίδιοι.
    Παρδαλοι οι του ΣΥΡΙΖΑ, και όντως έτσι είναι, αλλά το πρόβλημα είναι οι κακόγουστες πασμινες?

    Δηλαδή αν φορούσαν όλοι κουστούμια που κοστίζουν όσο ένα μικρό αυτοκίνητο τότε θα δυσκολευόμασταν να διακρίνουμε την διαφορά, όπως γίνεται μεταξύ των υμνητών του Παπαδόπουλου και του σκληρού πασοκικου πυρήνα όταν αυτοί συναγελαζονται στα κυβερνητικά έδρανα?

    Από ότι φαίνεται, ναι.

    Όμως εξακολουθεί να πλανάται το ερώτημα πάνω από την πόλη: το βιογραφικό του νέου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ έχει πολλά σκοτεινά σημεία. Γιατί τα ΜΜΕ δεν θέλουν να τα φωτίσουν?

    Εξάλλου ο κ. Κασσελακης είναι αυτός που θα νικήσει τον Μητσοτάκη και η Έφη, εκούσα άκουσα, το βολικό δεκανικι,( εκείνες τις εναλλακτικές που θα αποτελούσαν εγγύηση για την παραμονή του οικογενειοκρατικού καθεστώτος Μητσοτάκη στην εξουσία! ). Γιατί λοιπόν δεν έχει την υποστήριξη του συστήματος η δεύτερη?

    Καλώς η κακώς έχουμε επανάληψη της εκλογής Μητσοτάκη το 16 στον ΣΥΡΙΖΑ το 23.

    Η διαφορά είναι πως στην Δεξιά, μετά από 7 χρόνια δεν έχει κουνηθεί φύλλο ενώ στην αριστερά άρχισε η αμφισβήτηση από την πρώτη μέρα.

    Και αυτό, όπως και να το κάνουμε, γεννά την ανάγκη να παρουσιαστεί η όλη κατάσταση ως παρωδία παρά ως κάτι που ο σημερινός δεξιός χώρος δεν έχει εντός του τις ποιότητες που απαιτούνται για να κάνει.

  2. Αυτό που κατάλαβα(δεν το καταλαβα ακριβώς ,αλλά κάποιοι μου το είπανε… κιόλας) ήταν ότι ο Κασσελάκης ήθελε κυβερνώσα αριστερά ,όπως και ο Τσίπρας, και οι υπόλοιποι ήθελαν να είναι αντιπολιτευση του μπλα μπλα μπλα και απο ουσία τίποτα

  3. @Γιώργο Χαρβαλιά
    Κατηγορείτε τον Ευκλείδη και καλά κάνετε. Μακριά από εμένα το να γίνω απολογητής του. Όμως, μετά από τη θύελλα Βαρουφάκη το 2015, ο Τσακαλώτος ήταν αυτός που έφτιαξε το μαξιλαράκι με τριάντα δις για να μπορέσει κάπως να αναπνεύσει η χώρα. Με άλλα λόγια, άσχετα με τα οικονομικά του πιστεύω, έπρεπε να βαδίσει μέσα από συμπληγάδες και καλούπια για τα οποία δεν ήταν υπεύθυνος. Σχετικά με το ότι γονάτισε τη μεσαία τάξη με τους φόρους: Σωστά, αλλά μήπως και ο Μητσοτάκης δεν κάνει το ίδιο με τη συνεχόμενη ακρίβεια και τις αυξήσεις των τιμών; Και με την τόσο υψηλή τιμή της βενζίνης, της οποίας οι φόροι πηγαίνουν στα κρατικά ταμεία από όπου δίνονται τα διάφορα passes (υποπολλαπλάσια ποσά αυτών που συγκεντρώνονται) όχι σε όλους αλλά στους πιο εξαθλιωμένους μέχρις ότου όλοι να πιάσουμε πάτο; Ο Κασσελάκης με τι βιώματα, τι παραστάσεις και με τι αγώνες ήρθε για να ηγηθεί ενός “αριστερού” κόμματος; Στηρίζεται ναι ή όχι ο Κασσελάκης από ολιγάρχες, και είναι χαϊδεμένο παιδί της αμερικανικής πρεσβείας, ναι ή όχι; Γιατί τον διαφημίζουν συνέχεια έντυπα, κανάλια, blogs και ότι μπορεί να φανταστεί κανείς; Συμπέρασμα (δικό μου): ΟΛΟΙ, ανεκδιήγητοι είναι εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ, ίσως όμως λιγότερο ο (δυστυχής) Τσακαλώτος με τα σπαστά ελληνικά. Που αποχώρησε για να έχει (νομοτελειακά) την τύχη του κυρ Παναγιώτη Λαφαζάνη αντί να μείνει και να κάνει κλεφτοπόλεμο όπως η Έφη.
    Υ.Γ. Άσχετο: Πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο σας “Γιαβόλ” γιατί φωτίζει τη διαχρονική κατάσταση επικυριαρχίας της Γερμανίας επί της χώρας μας. Πολύ ενδιαφέροντα και τα κεφάλαια που αφορούν την κατοχή. Θα ήθελα όμως να είχατε επιμείνει περισσότερο και με πιο πολλές λεπτομέρειες στη ΣΗΜΕΡΙΝΗ εποχή από τα σκάνδαλα της Siemens και τον Χριστοφοράκο μέχρι τη χρεωκοπία και τις προσβολές της Μέρκελ και του Σόιμπλε το χαλί που τράβηξαν κάτω από τα πόδια του Σαμαρά το 2014-15, τη δυσφορία τους για τις συμφωνίες ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας – Αιγύπτου, τα εμπόδια για την ανίχνευση και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων κτλ.

  4. Στα παιχνίδια εξουσίας ο σκοπός επιτυγχάνεται όταν υπάρχει άγνοια αυτό που
    ετοιμάζεται για την επόμενη μέρα.
    Για τα ΜΜΕ η καλύτερη τροφή ώστε να τρέξει το πρόγραμμα.
    Στην πράξη όμως είναι η πρώτη φορά που η Δεξιά Παράταξη βρίσκεται στην εξουσία.
    Οι διεθνείς παράγοντες εμφανίζουν πολλές αναδιατάξεις και η εικόνα για την ώρα
    δεν έχει καθαρό τοπίο που οδεύουν τα πράγματα.
    Όταν όλο αυτό θα έχει αλλάξει η ΝΔ θα αποτελεί παρελθόν για την πολιτική κατάσταση
    της χώρας.
    Συνήθειά της να προβλέπει τα γεγονότα και να βρίσκει το χαλί στρωμένο.
    Στη παρούσα φάση το παιχνίδι έχει ανατραπεί ολοσχερώς.
    Τα μαχαιρώματα στο ΣΥΡΙΖΑ παρέχουν θέαμα, αλλά η ουσία κρύβεται σε αυτό που θα προκύψει
    όταν έχει τελειώσει όλο αυτό.
    Το κεντροαριστερό κόμμα που ως ιδεολογία επιλέγει διαύλους επικοινωνίας προς όλες
    τις δυνατές δυνάμεις συνεργασίας και οικονομικής επένδυσης.
    Το λάθος πλευρά της Ιστορίας κρίνεται από πράξεις, από έργα που αφήνουν πίσω τους οι εξουσίες.
    Το 2024 έτος που θα κρίνει την οικονομική κατάσταση της Αμερικής με το τεράστιο χρέος.
    Την κατάσταση στην Μέση Ανατολή που όλα οδηγούν ότι η υπεροχή της Αμερικής δεν υπάρχει πλέον.
    Την ανοδική πορεία της ομάδας των BRICS , διευρύνεται σε 11 μέλη από 1η Ιανουαρίου 2024.
    Την ισοτιμία των νομισμάτων που όλα δείχνουν θα έχει αντίκρισμα το χρυσό.
    Την τύχη στο δολάριο ΗΠΑ.
    Την τύχη στο Ευρώ.
    Στην μικρή μας χώρα μόνο από πανηγύρια είμαστε άφθαρτοι.
    Η επενδυτική βαθμίδα πόσες επενδύσεις έφερε στην χώρα ώστε να υπάρξει ανάπτυξης της οικονομίας.
    Πόσοι μας εμπιστεύονται πιστοί εταίροι και συνεργάτες?
    Η ώρα για την Ευρωπαϊκή Ένωση μετράει αντίστροφα.
    Αυτό σημαίνει αλλαγή στην πολιτική πορεία που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.
    Η Ελλάδα δεν θα καταλάβει ποτέ ότι όλα γύρω αλλάζουν?
    Δώστε μια νότα αλλαγής στην ενημέρωση που ξέρετε πολύ καλά να πατρονάρετε
    από αρχής κράτους.
    Δώστε λίγο φως στον απλό πολίτη να έχει έστω μια μικρή υποψία.
    Δουλειά σας είναι η ενημέρωση.

  5. @Factor X Jr.
    Ευχαριστώ πολύ για τον σύνδεσμο. Θα τον μελετήσω. Αυτό που ήθελα να πω για το “Jawohl” είναι ότι σε ένα μέσο αναγνώστη όπως εγώ, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να διάβαζα αναλυτικά και με περισσότερες λεπτομέρειες το πώς η Γερμανία ποδηγετεί την Ελλάδα ΤΩΡΑ. Όχι πως δεν το κάνει ο συγγραφέας αλλά (προσωπικά) θα ήθελα πιο εκτεταμένα…

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

… Έτοιμοι να αρπάξουν την καρέκλα του Ανδρουλάκη

Σχεδόν δύο εβδομάδες απομένουν πια έως τις ευρωεκλογές, αλλά στη Χαριλάου Τρικούπη οι περισσότεροι αυτές τις ημέρες ασχολούνται με...

Οι «καρποί» της φιλίας με την Τουρκία

Ο Ερντογάν υπέγραψε στις 8 Δεκεμβρίου τη Διακήρυξη Φιλίας και Συνεργασίας με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά έκτοτε...

Βρίσκουν και τα κάνουν

Πάρα πολύ «σοβαρές» είναι αυτές οι ευρωεκλογές: για την Ευρώπη, για την πολιτική σταθερότητα, για τις προσωπικές αγωνίες και...

Η Καρυστιανού ισοπεδώνει τον Μητσοτάκη

Η πίστη της ακλόνητη. Κάθε λέξη της χτυπά το ξυπνητήρι για τα «υπνωτισμένα» εδώ και καιρό, αλλά ευτυχώς ακόμα...