Διολισθαίνοντας στη νεο-οθωμανική ατζέντα του τρομοκράτη γείτονα

Δυστυχώς το Αιγαίο έχει μεταβληθεί σε «θάλασσα των στεναγμών», βλέποντας τις κινήσεις του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος κάθεται και συζητάει φιλικά με τον τρομοκράτη της γειτονιάς μας, που ονειρεύεται να γίνει νεο-σουλτάνος

Του Παναγιώτη Κωστόπουλου

Οι άνθρωποι κρίνονται για τις επιλογές τους. Όταν είσαι πρωθυπουργός, ακόμα περισσότερο. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να παρευρεθεί στην τιμητική εκδήλωση για τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, όπως έκαναν βέβαια και πολλοί «σημαίνοντες» πολιτικοί με υψηλά αξιώματα. Θα μπορούσε να μην πάει; Εννοείται. Πέρα όμως από τα πολιτικά οφέλη που μπορεί να αποσκοπούσε να έχει, ήταν «υποχρέωσή» του να συμμετέχει στην τιμητική εκδήλωση του ανθρώπου που τροφοδοτεί διαρκώς την κυβέρνηση με πρώην στελέχη του, αλλά και με «ιδεολογικά και πολιτικά όπλα», τόσο χρήσιμα, όπως αποδεικνύεται, για την κεντρώα πλέον Νέα Δημοκρατία. Οπότε, τουλάχιστον ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να κατηγορηθεί για υποκριτική στάση όσον αφορά τους εναγκαλισμούς του με τον κ. Σημίτη. Δεν μπορούμε, βέβαια, να ξεχάσουμε ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο νεότερος, είχε χαρακτηρίσει τον πρώην πρωθυπουργό «αρχιερέα της διαπλοκής». Επίσης δεν ξεχνάμε ότι κατά τη «χρυσή εποχή» Σημίτη ζήσαμε το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, την είσοδό μας στην ΟΝΕ με μαγειρεμένα στοιχεία και πολλά άλλα. Το κυριότερο, ότι επί πρωθυπουργίας του χάθηκε κομμάτι ελληνικής γης, αφού τα Ίμια απέκτησαν γκρι χρώμα. 

Πάμε τώρα στον κ. Καιρίδη. Προσωπική επιλογή του κ. Μητσοτάκη για το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου. Δηλαδή, ο κ. Μητσοτάκης τοποθέτησε σε ένα από τα πιο νευραλγικά υπουργεία τον κ. Καιρίδη, ο οποίος έχει εκφράσει ουκ ολίγες εθνομηδενιστικές απόψεις εναντίον της ίδιας μας της πατρίδας! Αυτός ο άνθρωπος καλείται τώρα να διαπραγματευτεί με την Τουρκία το μείζον ζήτημα της λαθρομετανάστευσης, όταν γνωρίζουμε πως είναι ένα ζήτημα το οποίο η Τουρκία εργαλειοποιεί στο έπακρο και όταν γνωρίζουμε ότι δεν έχει αλλάξει καθόλου τη στάση της και τις διεκδικητικές βλέψεις απέναντι στη χώρα μας. 

Με ποιες προθέσεις και με ποια ατζέντα θα πάμε, λοιπόν, σε συζητήσεις με την Τουρκία στη Θεσσαλονίκη στις 7 Δεκεμβρίου; «Η προσπάθειά μας είναι να διαφυλάξουμε την ελληνοτουρκική προσέγγιση» δήλωσε ο κ. Καιρίδης. Αυτό είναι που μας τρομάζει, δηλώνουμε εμείς. Μπορεί ο κ. Καιρίδης να μην είναι συγγενής «εξ αίματος» με τον κ. Σημίτη, είναι όμως της σχολής Αντώνη Λιάκου, του ιστορικού που αναδείχθηκε επί εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ για τις περγαμηνές του στον εθνοαποδομητισμό. Είναι αυτή η φουρνιά των οργανικών διανοούμενων του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, που μπόλιασε τα πανεπιστήμιά μας με το εθνομηδενιστικό μικρόβιο και δυστυχώς ακόμα αλωνίζει στον ακαδημαϊκό χώρο. 

Ο Σημίτης που γκρίζαρε τα ελληνικά Ίμια. Ο Καιρίδης που έχει εκφράσει ουκ ολίγες εθνομηδενιστικές παρόλες. Οι δηλώσεις προβεβλημένων στελεχών της Ν.Δ. για το Αιγαίο το προηγούμενο διάστημα, το «Turkaegean» και πολλά άλλα, μας κάνουν να ανησυχούμε για το τι έχει στο μυαλό του ο πρωθυπουργός και μέχρι πού μπορεί να φτάσει σε υποχωρήσεις, για να επιτευχθεί μια συμφωνία για το Μεταναστευτικό και όχι μόνο. 

Δυστυχώς το Αιγαίο έχει μεταβληθεί σε «θάλασσα των στεναγμών», βλέποντας τις κινήσεις του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος κάθεται και συζητάει φιλικά με τον τρομοκράτη της γειτονιάς μας, που ονειρεύεται να γίνει νεο-σουλτάνος στο νεο-οθωμανικό αφήγημα που επιδιώκει να υλοποιήσει.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Και του χρόνου στην Πόλη!

Το κλείσιμο του πρώτου κεφαλαίου της υπερχιλιετούς ιστορίας της βυζαντινής ιστορίας ήταν αντάξιο με τη λάμψη και την αίγλη...

Ο δρόμος της ΕΕ περνά μέσα από την εξουσία της...

Καλούνται οι πολίτες της ΕΕ να ψηφίσουν για το μέλλον τους, για τις κατακτήσεις τους, για τα απειλούμενα δικαιώματα...

Η σάπια καραμέλα των «αξιακών εχθρών της δημοκρατίας»

Στο άρθρο του με τίτλο «Η μάχη της δημοκρατίας έναντι των εχθρών της» (εφημ. «Το Βήμα», 28.4.2024, σελ. 13),...

Ο κόσμος των ουτοπιών και ο εφιάλτης της δυστοπίας

Η ουτοπία είναι η προβολή του οράματος των ανθρώπων για τη δημιουργία μιας φαινομενικά ιδεώδους κοινωνίας. Επιπροσθέτως, θα μπορούσαμε...