Μπενίτο Μουσσολίνι: Ιδού ο πράκτορας των Άγγλων

Η Ελλάδα οφείλει να έχει το βλέμμα της στραμμένο μπροστά στο μέλλον, αλλά πίσω και στο παρελθόν, ώστε να χαράσσει ακριβέστερη πορεία!

Του Παναγιώτη Λιάκου

«Τους εχθρούς μου τους ξέρω. Τους φίλους μου φοβάμαι». Ελληνική παροιμία.

Το φως βρίσκει τρόπο και διαπερνά μέχρι πρότινος αδιαπέραστα σκοτάδια, επειδή ο χρόνος ανοίγει ρωγμές σε όσα στρώματα ψεύδους και παραπλάνησης φάνταζαν συμπαγή. Ακόμα και το παρελθόν μας, το οποίο το αντιμετωπίζουμε σαν μία αμετάβλητη διάσταση του βίου μας, είναι ρευστό. Όσο προχωράμε, μαθαίνουμε να βλέπουμε μπροστά αλλά και πίσω∙ τα ίδια γεγονότα, έχοντας περισσότερα δεδομένα στη διάθεσή μας, αποδεικνύονται διαφορετικά σε σχέση με όσα πιστεύαμε. Η Ελλάδα οφείλει να μάθει να το κάνει αυτό: να έχει το βλέμμα της στραμμένο μπροστά στο μέλλον, αλλά πίσω και στο παρελθόν, ώστε να χαράσσει πορεία ακριβέστερη. Να μην πελαγοδρομεί υπολογίζοντας άλλα αντί άλλων. 

Μια παράμετρος του ελληνοϊταλικού πολέμου που, περιέργως, δεν σχολιάζεται συχνά στα επετειακά αφιερώματα είναι οι σχέσεις του Μπενίτο Μουσσολίνι με τους (εντός ή εκτός εισαγωγικών) συμμάχους μας. Πριν από περίπου έναν χρόνο, στις 27 Οκτωβρίου 2022, είχα δημοσιεύσει στη «δημοκρατία» (στήλη «Περί Πωλητικής») μια αποκάλυψη της βρετανικής εφημερίδας «The Guardian», που έκανε αίσθηση. Ο Μουσσολίνι, στην αρχή της σταδιοδρομίας του, όταν προσπαθούσε να καθιερωθεί ως δημοσιογράφος, είχε στρατολογηθεί από την υπηρεσία αντικατασκοπίας και ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου, που είναι γνωστή ως ΜΙ5. Δηλαδή, ήταν ένας κανονικότατος προδότης της πατρίδας του, που πληρωνόταν από ξένους για να τη ρουφιανεύει σε αυτούς και να τους κάνει θελήματα. 

Αυτή η… λεπτομέρεια, που παραλείπεται από πολλά αφιερώματα για τα έργα και τις ημέρες του αρλεκίνου δικτάτορα, σίγουρα ενδιαφέρει ιδιαίτερα την Ελλάδα. Άραγε, ένας σπιούνος των ξένων μπορεί ποτέ να διακόψει σχέσεις μαζί τους; Όσοι τον πλήρωναν δεν τον κρατούν εφ’ όρου ζωής στο χέρι; Η απόφασή του να επιτεθεί στην Ελλάδα ήταν μόνο δική του ή υπήρξε και κάποια… υπόγεια διαβούλευση με τους -μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου- συμμάχους μας;

 
Το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας «The Guardian», που γράφει το όνομα του Ιταλού δικτάτορα με τον ιδιαίτερο τρόπο που συστηνόταν ο Τζέιμς Μποντ: «Το όνομά μου είναι Μουσσολίνι, Μπενίτο Μουσσολίνι» 

Οι απορίες αυτές διατυπώθηκαν από αρκετούς αναγνώστες της στήλης που μου ζήτησαν να δημοσιευτεί ξανά το άρθρο της 27ης Οκτωβρίου 2022, στο οποίο παρατίθεντο αποσπάσματα από το αποκαλυπτικό άρθρο του «Guardian»* της 13ης Οκτωβρίου 2009: 

Αξίζει, λοιπόν, να γίνει μια υπενθύμισή του: «Αρχειοθετημένα έγγραφα αποκάλυψαν ότι ο Μουσσολίνι ξεκίνησε την πολιτική του το 1917 με τη βοήθεια ενός εβδομαδιαίου μισθού 100 λιρών από την MI5. Για τη βρετανική υπηρεσία πληροφοριών πρέπει να φαινόταν καλή επένδυση. Ο Μουσσολίνι, τότε ένας 34χρονος δημοσιογράφος, δεν ήταν απλώς πρόθυμος να εξασφαλίσει ότι η Ιταλία θα συνεχίσει να πολεμά στο πλευρό των συμμάχων στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο δημοσιεύοντας προπαγάνδα στην εφημερίδα του. Ήταν επίσης πρόθυμος να στείλει τα… αγόρια για να “πείσει” τους διαδηλωτές υπέρ της ειρήνης να μείνουν στα σπίτια τους.

Οι πληρωμές του Μουσσολίνι εγκρίθηκαν από τον σερ Σάμιουελ Χόαρ, βουλευτή και στέλεχος της MI5 στη Ρώμη, ο οποίος διοικούσε ένα επιτελείο 100 Βρετανών αξιωματικών πληροφοριών στην Ιταλία εκείνη την εποχή.

Ο ιστορικός του Κέμπριτζ, Πίτερ Μάρτλαντ, ο οποίος ανακάλυψε λεπτομέρειες της συμφωνίας με τον μετέπειτα δικτάτορα, είπε: “Ο λιγότερο αξιόπιστος σύμμαχος της Βρετανίας στον πόλεμο εκείνη την εποχή ήταν η Ιταλία μετά την αποχώρηση της Ρωσίας από τη σύγκρουση. Ο Μουσσολίνι πληρωνόταν 100 λίρες την εβδομάδα από το φθινόπωρο του 1917 για τουλάχιστον έναν χρόνο, για να συνεχιστεί η εκστρατεία υπέρ του πολέμου – ποσό που σήμερα ισοδυναμεί με περίπου 6.000 λίρες την εβδομάδα.

[…] Το τελευταίο πράγμα που ήθελε η Βρετανία ήταν οι απεργίες υπέρ της ειρήνης που θα σταματούσαν τα εργοστάσια στο Μιλάνο. Ήταν πολλά χρήματα για να πληρώσεις έναν άνδρα που ήταν δημοσιογράφος εκείνη την εποχή, αλλά σε σύγκριση με τα 4.000.000 λίρες που ξόδευε η Βρετανία για τον πόλεμο κάθε μέρα ήταν… ψιλά”».

*Διαβάστε το ολόκληρο το άρθρο του «Guardian» εδώ: https://www.theguardian.com/world/2009/oct/13/benito-mussolini-recruited-mi5-italy

Leave a Reply

Your email address will not be published.