Το Χρονικό μιας Επιστολής

Του Πολύκαρπου Αδαμίδη

Έγινε γνωστό τις τελευταίες ημέρες, ότι η Μόνιμη Αντιπρόσωπός μας στα Ηνωμένα Έθνη, απέστειλε επιστολή απαντητική, στις αβάσιμες, έωλες και προκλητικές αιτιάσεις της Τουρκικής πολιτικής ηγεσίας, σε σχέση με τις Συνθήκες που διέπουν την Ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου. Και ορθώς εστάλη, ως αυτονόητη κίνηση διπλωματίας και εξωτερικής μας πολιτικής. Η Τουρκία είχε εγκαινιάσει τον ‘κύκλο’ αποστολής επιστολών, για την υπό συζήτηση θεματική, τον Ιούνιο του 2021. Μια κίνησή της, που όχι μόνο εισάγει προκλητικές και σφόδρα επικίνδυνες πρακτικές αναθεωρητισμού, αλλά αποτελεί ταυτόχρονα και πρόδρομη αμφισβήτηση της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι και του απαραβιάστου των συνόρων.

Επί της Τουρκικής επιστολής του Ιουνίου του 2021, είχε δοθεί απάντηση από Ελληνικής πλευράς τον Ιούλιο του 2021, για να ακολουθήσει και νέα Τουρκική επιστολή, τον Σεπτέμβριο του 2021. Είναι πρόδηλο πως οι Τούρκοι ήθελαν να έχουν τον τελευταίο λόγο και σε επίπεδο εντυπώσεων. Απαντήσαμε μετά την πάροδο οκτώ και πλέον μηνών. Εάν το διάστημα που μεσολάβησε, αποτελούσε μια απόπειρα διασφάλισης και συντήρησης ενός ιδιότυπου μορατόριουμ, αποδείχθηκε ότι ήταν ατελέσφορη. Η Τουρκική προκλητικότητα και επιθετικότητα κλιμακώθηκε. Ακόμα και σε σχέση με την αυτονόητη υποστήριξη και προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και εθνικών μας συμφερόντων. Διαπιστώνεται κατά τούτο εκ νέου, ότι ακόμα και στο πλαίσιο οιασδήποτε διαπραγμάτευσης, η συστηματική και έγκαιρη καταγγελία της παραβατικής συμπεριφοράς της αντίπαλης πλευράς, αποτελεί αναπόσπαστη προϋπόθεση για την επιτυχή διεξαγωγή της. Η οποιαδήποτε ολιγωρία ή κακώς νοούμενη καλή θέληση, ουδόλως εκτιμάται από τον αντίπαλο. Τουναντίον εκλαμβάνεται ως αδυναμία ή σιωπηρή αποδοχή των αξιώσεων και ανιστόρητων αιτιάσεών του.

Επί του περιεχομένου της επιστολής, ορθώς επισημάνθηκε, ότι η οποιαδήποτε διασύνδεση των συνόρων που διαμορφώθηκαν, με αιτιάσεις επί των όρων εφαρμογής και συμμόρφωσης με τις προβλέψεις των Διεθνών Συνθηκών, είναι καταχρηστική, αυθαίρετη και αβάσιμη. Η διαμόρφωση και η παγίωση των συνόρων, συντελείται με τη σύναψη αυτή καθεαυτή της Συνθήκης και δε συναρτάται από τις οποιεσδήποτε ερμηνείες ως προς την εφαρμογή των επιμέρους διατάξεών τους, όταν δεν υπάρχει σχετική ρήτρα στο Κείμενο της Συνθήκης. Κάθε άλλη ερμηνεία θα οδηγούσε σε διαρκή περιδίνηση τη διεθνή ασφάλεια και σταθερότητα.

Ο διαχωρισμός του απαραβιάστου των συνόρων, από τις ενδεχόμενες παραβιάσεις των όρων της Συνθήκης, δεν προσφέρει ωστόσο ασυλία στο Κράτος παραβάτη. Στην περίπτωση μάλιστα των όσων περιλαμβάνει η Τουρκική επιστολή του Σεπτεμβρίου του 2021, επί της οποίας εστάλη η πρόσφατη απάντησή μας, γίνεται αναφορά στα νησιά Άαλαντ στη Βαλτική Θάλασσα, που τόσο η ιστορική διαδρομή τους, όσο και τα όσα συνομολογήθηκαν σε σχέση με την παραχώρησή τους στη Φινλανδία, ουδόλως προσιδιάζουν στα Ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και ούτε βέβαια στα Δωδεκάνησα. Οι προβλέψεις για πλήρη αποστρατικοποίηση των Άαλαντ, είναι απόλυτες και δε βρίσκονται σε συνάρτηση με τις υποχρεώσεις, οιασδήποτε άλλης χώρας. Υπάρχει από την άλλη μια ιδιαίτερα σημαντική πρόβλεψη, που συνιστά όρο για την παραχώρηση των νησιών στη Φινλανδία, στο πλαίσιο συνομολόγησης της σχετικής συνθήκης και δεν είναι άλλη από την αυτονομία τους. Μια αντίστοιχη ρητή πρόβλεψη υπάρχει στη Συνθήκη της Λωζάνης για την Ίμβρο και την Τένεδο, που διελάμβανε μάλιστα ότι ακόμα και οι υπηρεσίες διοίκησης και ασφάλειας των δύο αυτών νησιών, θα έπρεπε να προέρχονται από τους ντόπιους πληθυσμούς, που το 1923, όταν συνήφθη η Συνθήκη, ήταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία, Ελληνικοί. Τη ρητή αυτή πρόβλεψη, η Τουρκία την καταστρατήγησε. Ήταν κάτι που έπρεπε να τονιστεί στην Επιστολή.

  1. Οι ουτιδανοί αποφάσισαν να αντιδράσουν, κάλιο αργά παρά ποτέ.

  2. Η επιστολη καλως σταλθηκε, εστω και καθυστερημενα. Το ζητημα ειναι πως αυτοι που θα μπορουσαν να παρεμβουν και να δικαιωσουν τη χωρα μας, δηλαδη οι ΗΠΑ και η Ε.Ε, θα πουν παλι το γνωστο “βρειτε τα μεταξυ σας”. Αυτο εκαναν αμφοτεροι υστερα απο την προσφατη παραβιαση των εθνικων μας συνορων με τις υπερπτησεις πανω απο την Αλεξανδρουπολη, για τη δε Γαλλια η περιφημης συμφωνια στρατηγικης συνεργασιας αποδεικνυεται “αερας κοπανιστος”. Αποδειξη οτι στην προχθεσινη επικοινωνια του Μακρον με τον Ερντογαν δεν λεχθηκε απολυτως τιποτα. Καμμια αναφορα υποστηριξης της Ελλαδας. Οποτε, πολυ που μας βοηθησαν τα χειροκροτηματα του Κογκρεσου κι οι αγορες των αεροπλανων και των φρεγατων (χωρις στοιχειωδη αντισταθμιστικα ωφελη για τη χωρα μας). Αυτα γινονται οταν σε θεωρουν “δεδομενο συμμαχο” που ξερει μονο να δινει και δεν ζηταει τιποτα.

  3. Τα χειροκροτ’ηματα είναι τα καθρεφτάκια για τους εντός των τειχών ιθαγενείς. Και ακριβοπληρωμένα προς τους “συμμάχους μας” και τους μιζαδόρους.
    Αυτό και τίποτα παρά πάνω.
    Όσο για τους Γάλλους που θα….. άμα παραστεί ανάγκη, αφού μας πούλησαν τα RAFAL και BELXARA, τώρα πουλάνε στους Τούρκους αντιαεροπορικές συστοιχίες που εξουδετερώνουν την επιχειρησιακή δυνατότητα των RAFAL.
    Πελάαααατες τους που θα έλεγε και αείμνηστος Θανάσης Βέγγος. Πελάτες με το αζημίωτο φυσικά και στην υγεία των αμνών. Μπεεεεε

  4. @ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ

    “τώρα πουλάνε στους Τούρκους αντιαεροπορικές συστοιχίες που εξουδετερώνουν την επιχειρησιακή δυνατότητα των RAFAL.”

    Μπορείς να μάς δώσεις την πηγή τής πληροφορίας αυτής;

  5. @ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ

    Άλλο διαφορετική άποψη κι άλλο fake-news, τα βοποία καλό θα ήταν να διαγράφονται.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Τελευταία άρθρα

Και του χρόνου στην Πόλη!

Το κλείσιμο του πρώτου κεφαλαίου της υπερχιλιετούς ιστορίας της βυζαντινής ιστορίας ήταν αντάξιο με τη λάμψη και την αίγλη...

Ο δρόμος της ΕΕ περνά μέσα από την εξουσία της...

Καλούνται οι πολίτες της ΕΕ να ψηφίσουν για το μέλλον τους, για τις κατακτήσεις τους, για τα απειλούμενα δικαιώματα...

Η σάπια καραμέλα των «αξιακών εχθρών της δημοκρατίας»

Στο άρθρο του με τίτλο «Η μάχη της δημοκρατίας έναντι των εχθρών της» (εφημ. «Το Βήμα», 28.4.2024, σελ. 13),...

Ο κόσμος των ουτοπιών και ο εφιάλτης της δυστοπίας

Η ουτοπία είναι η προβολή του οράματος των ανθρώπων για τη δημιουργία μιας φαινομενικά ιδεώδους κοινωνίας. Επιπροσθέτως, θα μπορούσαμε...