Του Κωνσταντίνου Σχοινά
Μια διαδικτυακή σελίδα, αφιερωμένη στην αρχιτεκτονική και στα μεγάλα τεχνικά έργα, δημοσιεύει αυτήν την εντυπωσιακή εικόνα αυτοκινητόδρομου με 26 συνολικά λωρίδες στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Άνθρωποι από όλον τον πλανήτη εκφράζουν θαυμασμό, αλλά τι σχολιάζουν οι Αμερικανοί πολίτες;
«Είκοσι χρόνια ζω στο Χιούστον και μπορώ να πω ότι περισσότερες λωρίδες δεν λύνουν το πρόβλημα. Πάλι καταλήγεις να κάθεσαι στην κίνηση για μία ώρα, απλώς για να φτάσεις κάπου. Οι δημόσιες συγκοινωνίες μας είναι τόσο κακές, που στην ουσία πρέπει να έχεις αυτοκίνητο ακόμη και για σύντομες διαδρομές. Μακάρι να είχαμε ένα σύστημα όπως η Ευρώπη – θα χρησιμοποιούσα τη δημόσια συγκοινωνία αντί να οδηγώ σχεδόν κάθε φορά. Δυστυχώς, δεν περιμένω να το δω αυτό να συμβαίνει στη διάρκεια της ζωής μου».
«Όσες λωρίδες κι αν προσθέσετε, θα γεμίσουν. Ο μόνος τρόπος είναι να υπάρχουν καλές και αποδοτικές δημόσιες συγκοινωνίες. Η Ευρώπη το έχει καταφέρει, το ίδιο και άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο, αλλά όχι οι ΗΠΑ. Η Αμερική είχε ένα εξαιρετικό εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο, αλλά το καταργήσατε. Όλα τα συστήματα δημόσιων συγκοινωνιών χρειάζονται χρόνια για να αναπτυχθούν, επειδή κανένα κόμμα δεν θέλει να αναλάβει το κόστος, εκτός αν το έργο ολοκληρωθεί μέσα σε 4 χρόνια κ.λπ.».
«Το λυπηρό είναι ότι οι ΗΠΑ υστερούν κατά πολύ σε σχέση με τις περισσότερες άλλες χώρες όσον αφορά τις αποτελεσματικές μαζικές μεταφορές. Τα τοπικά τρένα, το μετρό και/ή τα τραμ θα μπορούσαν να ανακουφίσουν σε μεγάλο βαθμό αυτό το πρόβλημα. Όμως, η κυβέρνησή μας αρνείται πάντα να εξετάσει τις εναλλακτικές λύσεις, ισχυριζόμενη συχνά ψευδώς ότι «προσπαθούν να σας πάρουν τα αυτοκίνητά σας!» Τι ανοησίες! Έχω πάει στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, και είναι αρκετά εύκολο να φτάσεις σχεδόν οπουδήποτε θέλεις χωρίς αυτοκίνητο».
Την επόμενη φορά που θα δεινοπαθήσετε στον Κηφισό ή κάπου στη Θεσσαλονίκη, θυμηθείτε ότι παρόμοια βιώματα εντοπίζονται ακόμα και στο έδαφος της πλούσιας… υπερδύναμης. Απροσδόκητα ολόιδιες μοιάζουν ακόμα και πολλές εξηγήσεις για τις απώτερες αιτίες της δυσχερούς κατάστασης!
Με μια σημαντική διαφορά, πάντως:
Όπως τουλάχιστον διαβάζουμε στο τρίτο από τα παραπάνω σχόλια, το πολιτικό προσωπικό της Αμερικής, πιστό στον ακραιφνώς ατομικιστικό τρόπο σκέψης, φαίνεται σε ιδεολογικό επίπεδο να περιφρονεί τη δημόσια μεταφορά ως «μίζερη» και «κομμουνιστική», προτάσσοντας την ελευθερία της μετακίνησης με το όχημα ιδιωτικής χρήσης. Στην Ελλάδα; Στην Ελλάδα των τόσων πολλών ανθρώπων (παραγόντων, προέδρων, επαναστατών κ.ο.κ.) που ρέπουν προς τον σοσιαλισμό και την αλληλεγγύη, ούτε δημόσιες υποδομές έχουμε, αλλά ούτε και προασπίζεται κανείς σοβαρά την ιδιωτική περιουσία! Το αυτοκίνητο εμ δεν μπορείς να το χρησιμοποιήσεις και να εξυπηρετηθείς, εμ στο ταράζουν και στους φόρους τόσο, που στο τέλος νιώθεις σαν να το νοικιάζεις!
Είμαστε περίπου Αμερικανοί, περίπου Ευρωπαίοι και μάλλον περίπου κράτος!
Τουλάχιστον περπατάμε χαμογελαστοί, ακόμα κι όταν μας απειλούν οι οχτροί με τουμπερλέκια πολέμου…
Πηγή: dimokratia.gr
