Του Γιώργου Χαρβαλιά
Ένας σπουδαίος Γερμανός φιλόσοφος, ο Φρίντριχ Χέγκελ, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τα καπρίτσια της Ιστορίας, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα γεγονότα επαναλαμβάνονται. Την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη ως φάρσα.
Το απόφθεγμα, βέβαια, αποδίδεται σε έναν άλλο πολύ πιο γνωστό Γερμανό που άλλαξε την πορεία του σύγχρονου κόσμου, τον Κάρολο Μαρξ. Αλλά μικρή σημασία έχει η πατρότητα της ρήσης. Το κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει στις ημέρες μας είναι μήπως τα γεγονότα επαναλαμβάνονται και τρίτη φορά. Με τη μορφή εφιάλτη. Κι όταν μιλάμε για Γερμανούς, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να το αποκλείσουμε.
Στο πλαίσιο της συστηματικής αναθεώρησης της Ιστορίας που επιχειρείται εσχάτως τοποθετείται και η παραγραφή ή, για την ακρίβεια, η «άμβλυνση των εντυπώσεων» μέσω συμψηφισμών και εξωραϊσμών για τα απάνθρωπα γερμανικά εγκλήματα, όπως αυτά που διέπραξαν στην κατεχόμενη Ελλάδα.
Η αλήθεια όμως είναι ότι στη διάρκεια της παρουσίας τους στην πατρίδα μας συντελέστηκε ένα μικρό ολοκαύτωμα. Από την Κρήτη μέχρι το Κομμένο κι από τα Καλάβρυτα μέχρι τον Χορτιάτη. Προσέξτε: Το ολοκαύτωμα αυτό δεν είχε ρατσιστικό ή φυλετικό χαρακτήρα. Είχε αμιγώς τιμωρητική διάσταση. Με μοναδικό στόχο να καμφθεί το φρόνημα ενός λαού που βρήκε την τόλμη να αντισταθεί. Το φρόνημα της γενναιότητας που βλέπετε στις φωτογραφίες που δημοσιεύονται σήμερα. Γιατί κανείς από τους πατριώτες που οδηγούνται στο απόσπασμα και ξέρουν πολύ καλά τι τους περιμένει, δεν έχει το βλέμμα απελπισμένου μελλοθάνατου. Μόνο το βλέμμα του θυμού και της περηφάνιας.
Οι Γερμανοί σκότωσαν τους πατριώτες στήνοντάς τους χωρίς κανέναν δισταγμό σε έναν τοίχο του παλαιού Σκοπευτηρίου, όπως σκότωσαν κι έξω από τα σπίτια τους δεκάδες χιλιάδες άλλους – αμάχους και ανυποψίαστους, γέρους, γυναίκες και παιδιά. Οι θηριωδίες τους δεν έχουν προηγούμενο στη νεότερη Ιστορία. Μονάχα οι Τούρκοι τούς συναγωνίζονται…
Γι’ αυτό κι ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ, ο σπουδαιότερος ίσως Αμερικανός πρόεδρος της νεότερης περιόδου, προς το τέλος του πολέμου κι όταν είχε γίνει φανερό ότι το τέρας του ναζισμού νικήθηκε, φώναξε τον επιστήθιο φίλο του Χένρι Μόργκενταου για να συζητήσουν την «τιμωρία» των υπευθύνων: «Τούτοι δω», του είπε, «είναι αδιόρθωτοι. Λέω να τους στειρώσουμε για να μην μπορέσουν να επαναλάβουν τα ανομήματά τους!».
Ο καημένος ο Μόργκενταου, πράος και μειλίχιος, λίγο έλειψε να πέσει από την καρέκλα. «Πρόεδρε, δεν γίνονται αυτά» απάντησε με θάρρος. «Αλλά θα σου φτιάξω ένα σχέδιο μεταπολεμικής μεταχείρισης της Γερμανίας και θα είσαι σίγουρος ότι θα απαλλαγούμε μια για πάντα από τον βραχνά των γεωστρατηγικών της φιλοδοξιών. Γιατί δεν θα διαθέτει βιομηχανία προκειμένου να τις υποστηρίξει».
Καθησυχασμένος ο Ρούζβελτ, που δεν μπορούσε να χαλάσει χατίρι στον «κολλητό» του, υπουργό Οικονομικών τότε, έκλεισε τη συζήτηση με έναν αστερίσκο: «Δεν ξέρω τι θα κάνεις, αλλά να φροντίσεις τούτοι εδώ να μην ξαναφορέσουν πηλήκιο και στολή ποτέ στη ζωή τους! Και να μην ξαναπετάξουν αεροπλάνο! Ούτε ανεμόπτερο…».
Ο Ρούζβελτ έφυγε, δυστυχώς, πρόωρα από τη ζωή, ο Μόργκενταου «απολύθηκε» από τον Τρούμαν, που είχε μυαλό μόνο για τη… σοβιετική αρκούδα, το σχέδιο Μόργκενταου πετάχτηκε στα σκουπίδια και οι Γερμανοί όχι μόνο έμειναν ατιμώρητοι, αλλά ενισχύθηκαν πλουσιοπάροχα για να ανατάξουν τη βιομηχανία τους. Την ίδια ακριβώς βιομηχανία που τροφοδοτούσε την πολεμική μηχανή του Χίτλερ και σήμερα κρατάει όρθιο τον Ζελένσκι στο μέτωπο της Ουκρανίας.
Οι Γερμανοί, λοιπόν, όχι μόνο ξαναφόρεσαν στολή και πηλήκιο, όχι μόνο ξανάφτιαξαν τη Λουφτβάφε και την έστειλαν να βομβαρδίσει τη Σερβία, αλλά σήμερα ευαγγελίζονται να υποκαταστήσουν αυτοί -οι ολετήρες και σφαγείς- τους Αμερικανούς ως αμυντικός πυλώνας της Ευρώπης. Χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς τον παραμικρό προβληματισμό ή διαμαρτυρία από όσους θυμούνται το παρελθόν τους, οικοδομούν σήμερα ένα γιγαντιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα, όπως ακριβώς έκαναν και στις παραμονές των δύο παγκόσμιων πολέμων.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, παρασέρνουν ολόκληρη την Ε.Ε. σε ένα εξοπλιστικό κρεσέντο, διαλέγοντας οι ίδιοι και τον εχθρό: Τους Ρώσους, με τους οποίους έχουν παλαιούς λογαριασμούς, καθώς ποτέ δεν χώνεψαν ότι αυτοί ουσιαστικά τους νίκησαν, φτάνοντας μέχρι το Βερολίνο.
Ξαφνικά, λοιπόν, ολόκληρη η Ευρώπη ζει στην παράκρουση της ρωσικής απειλής. Και ψάχνει να πάρει τη ρεβάνς του τελευταίου πολέμου, όχι όμως για λογαριασμό των νικητών, αλλά των ηττημένων! Οι «ρωσοφαγικές» επιδιώξεις των Γερμανών έχουν καταστεί πλέον επίσημο ευρωπαϊκό αφήγημα. Κι η επιθυμία τους να ποδηγετήσουν την άμυνα της Ευρώπης, οι ίδιοι που σε διάστημα δύο δεκαετιών την έκαψαν δύο φορές, θεωρείται κάτι το… φυσιολογικό, η απάντηση, τάχα μου, της Ευρώπης στην αυθάδεια του Τραμπ! Χωρίς κανείς να αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν να εγγυηθούν την ασφάλεια των ευρωπαϊκών συνόρων οι πρώην σφαγείς των ευρωπαϊκών λαών; Και χωρίς κανείς να αναρωτιέται αν η Ευρώπη κινδυνεύει από τη Ρωσία ή από την αθρόα λαθρομετανάστευση μουσουλμάνων, όπως ορθά επισημαίνει ο «κακός» Τραμπ.
Μέσα σε όλα αυτά τα παράλογα, η Γερμανία του Μερτς πιστεύει ότι τώρα ήρθε η ώρα να εκπληρώσει κι άλλο ένα απωθημένο της: Να μπει στο πυρηνικό παιχνίδι, παίρνοντας τα κλειδιά από την τσέπη των δύο «χρήσιμων ηλίθιων», που φέρονται ως υπάλληλοι της, του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ και του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν.
Το νέο σχέδιο προβλέπει απαλλαγή της Ευρώπης από την αμερικανική πυρηνική ομπρέλα και υποκατάστασή της από αντίστοιχα γαλλικά και βρετανικά συστήματα. Μόνο που τα «κλειδιά» δεν ανήκουν μόνο στους ιδιοκτήτες. Θα έχει λόγο και η Γερμανία, αποκτώντας ξαφνικά από το παράθυρο και… πυρηνικό κουμπί. Για να λύσει τους λογαριασμούς της με τους Ρώσους!
Μπορείτε, λοιπόν, να το φανταστείτε, κοιτώντας εκείνες τις ξεχασμένες φωτογραφίες με τους ανώνυμους ήρωες της Καισαριανής; Ότι θα ερχόταν η μέρα που θα βάζαμε τους σφαγείς τους να μας φυλάνε τα σπίτια από μια εντελώς ανύπαρκτη απειλή; Κι ότι θα σπρώχναμε τον πλανήτη σε μια πυρηνική περιπέτεια για να ικανοποιηθεί η εθνικιστική ματαιοδοξία του Βερολίνου;
Φοβάμαι ότι αυτό δεν λέγεται εγγύηση ασφάλειας για τις επόμενες γενιές μας, αλλά εγγύηση μπλεξίματος με πολύ άσχημο τέλος. Οι Γερμανοί ξανάρχονται για να επιτελέσουν το γνώριμο παιχνίδι τους, ποντάροντας στην έλλειψη ιστορικής μνήμης, από εμάς τους νεότερους για όσα τράβηξαν από δαύτους κάποιοι άλλοι προγενέστεροι Έλληνες που αποφάσισαν να αντισταθούν. Γι’ αυτό και πρωτοσέλιδα σαν το σημερινό έχουν ανεκτίμητη αξία…
Οι Γερμανοι δεν εφυγαν ποτε απο την χωρα.Τι γραφετε; ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ.
Twice in one century, German rearmament ended in continental catastrophe.
Today, Germany is rearming on a large scale, claiming leadership of the continent’s security, and edging toward nuclear influence. Within NATO, it has also been militarily active over the past two decades. We are told this means stability.
History suggests otherwise.
When Berlin centralizes power, Europe ultimately pays the price — not because of fate, but because concentrated industrial and military force has consequences. When Europe’s dominant economic power rapidly rearms within an alliance already engaged in sustained military confrontation, and Berlin reclaims strategic leadership after a century marked by catastrophic overreach, the danger lies not in destiny but in the volatile concentration of industrial strength, military expansion, and geopolitical ambition at the heart of the continent.
Memory is not prejudice. It is self-defense. Morgenthau and FDR were right. Truman was wrong. History has clearly shown this.
May God protect us all.
..κ.Χαρβαλια, παντα μ ενδιαφερον σε διαβαζω..-και σχεδον παντα συμφωνω μαζι σου..
-Να δηλωσω επισης, οτι…μονο..κομμουνιστης ΔΕΝ ειμαι!!!
-Πρασεχω ομως, πως πουθενα δεν αναφερεις το ΓΕΓΟΝΟΣ οτι ηταν κομμουνιστες, οι περισσοτεροι σε φυλακες του Μεταξα -και επισης, καμμια αναφορα, για το απο ΠΟΙΟΥΣ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΑΝ στους γερμανους..
…Μερικα facts ΠΡΕΠΕΙ να λεγονται, οσο κι αν πονανε…
Θλιβερό κείμενο τύπου “τιμούμε τους ‘αγώνες’=εγκλήματα” της Αριστεράς”
Θα ήθελα να υποβάλλω μια ερώτηση στον εκπρόσωπο της ακροδεξιάς στο site του «Antinews”, τον γνωστό «@Προφήτη».
Βλέποντας αυτές τις φωτογραφίες με τους περήφανους, αγέρωχους και άφοβους πατριώτες κουμουνιστές (γνωρίζοντας ήδη ότι τους πάνε για εκτέλεση), να οδηγούνται από τους Γερμανούς ΝΑΖΙ στο απόσπασμα για εκτέλεση, θυμήθηκα τους «πατριώτες» της χούντας, που απέσυραν την Ελληνική μεραρχία από την Κύπρο και που παρέδωσαν την μισή Κύπρο σχεδόν αμαχητί στους Τούρκους.
Ποιοι πρέπει να φέρουν το τίτλο του πατριώτη Έλληνα και ποιοι του προδότη και κακούργου ανθέλληνα;
Και κάτι άλλο, η αγέρωχη στάση τους όταν κινούνταν στο χώρο της εκτέλεσης και ακόμη η στάση τους, όταν βρίσκονταν παραταγμένοι σε αναμονή του εκτελεστικού «πυρ» δείχνει τι παλληκάρια ήταν! Τέτοιους ‘Ελληνες θέλουμε, όχι αυτούς που φοράγανε μάσκα!
Μήπως η πολιτική ηγεσία αυτού του τόπου είναι το μεγάλο πρόβλημα, που δεν ενέταξε όλους αυτούς τους ανθρώπους στο πολιτική διακυβέρνηση αυτού του τόπου; Μήπως ήταν θέμα πολιτικού πολιτισμού και ηγεσίας, ώστε να μην υπάρξει συνεννόηση και αποδοχή διαφορετικών απόψεων χωρίς αποκλεισμούς. Κοίταξε στην Ιταλία δίπλα μας, αν και το ΚΚΙταλίας ήταν κυρίαρχο, δεν οδηγήθηκαν σε εμφύλιο. Μήπως τα μεγάλα αφεντικά από έξω μας θέλουν διασπασμένους και σε εμφύλιο για να είμαστε εξαρτημένοι από αυτούς.
Έχεις επανειλημμένα εδώ μέσα δείξει το μίσος σου για δύο ομάδες συμπατριωτών μας: Τους κουμουνιστές και του Μικρασιάτες
Ο προαιώνιος κοινός εχθρός της πατρίδας μας φίλε μου είναι ένας: ο Τούρκος. Αυτός, που οι ανόητοι ακροδεξιοί της χούντας μας είχαν προτείνει να κάνουμε συνομοσπονδία!
Τελικά όλοι Έλληνες είμαστε, και όλοι αγαπάμε την πατρίδα μας και τους συμπατριώτες μας. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την συνεννόηση και την αποδοχή της άλλης άποψης, και λειτουργία της δημοκρατίας με εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία.
Είναι υποχρέωση της ηγεσίας του τόπου να ενώσει όλους τους Έλληνες, και αυτούς που έχουν παραστρατήσει, όχι να τους διχάσει, όχι να τους έχει απέναντι και να τους παραδίδει για εκτέλεση στους Γερμανούς ΝΑΖΙ. Οι αφορισμοί και οι εμφύλιοι ευνοούν τα μεγάλα αφεντικά από έξω, που μας θεωρούν αποικία τους, όχι τους Έλληνες.
“Λουφτβάφε και την έστειλαν να βομβαρδίσει τη Σερβία”, ως μέλος τού ΝΑΤΟ. Όμως, την Σερβία κει ειδικά το Βελιγράδι το βομάρδισε και ισωπέδωσε η Λούφτβάφε στις 6 Απριλίου 1941, ως τιμωρία (κωδικός επιχειρήσεως Unternehmen Strafgericht), λόγω τής ανατροπής από τον στρατό τού γερμανόφιλου αντιβασιλέως πρίγκηπός Παύλου (27ς Μαρτίου 1941) και τής εθνρονίσεως τού ανηλίκου ακόμη νομίμου διαδόχου Πέτρου Β’.
Το σχέδιο Morgenthau για την Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κρίμα που δεν εφαρμόστηκε. Κλαώς οι Γάλλοι είχαν πει ότι οι γερμανικές θηριωδίες ξεπερνούσαν κι αυτές των Ούννων κι έτσι επεκράτησε να λένε Ούννους τούς Γερμανούς και όχι επειδή έχουν φυλετική σχέση μ’ αυτούς, όπως κάποιοι προσπάθησαν τάχα ν’ αποδείξουν.