Γράφει ο Νίκος Καραμπάσης
Θα ξεκινήσω με δυο τρείς άμεσες και αναγκαίες νομοθετικές πρωτοβουλίες της (όποιας) νέας κυβέρνησης – όταν σβηστούν στον καιάδα του ερέβους μέσα στον οποίο βρίσκονται «τρισευτυχισμένοι» οι «Σημιτοκομητσοτακιστές» (και οι κάθε λογής και είδους σκοταδιστές από «όλο το πολιτικό φάσμα»).
1ον. Οι εθνικές και τοπικές εκλογές να διεξάγονται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ από το κράτος και όχι από ιδιωτικές εταιρείες. Να απαγορευτεί στις εταιρίες δημοσκοπήσεων (ή όπως αλλιώς θέλουν να ονομάζονται) η δημοσιοποίηση πρόθεσης ή εκτίμησης ψήφου. Κάθε τρείς μήνες να έχουν τη δυνατότητα να δημοσιοποιούν έρευνες για «τάσεις κοινής γνώμης» σε δείγμα τουλάχιστον 10.000 ατόμων – τα στοιχεία των οποίων όνομα, διεύθυνση και άλλα αποδεικτικά στοιχεία ότι πράγματι συμμετείχαν στη συγκεκριμένη έρευνα (της όποιας εταιρείας) οφείλουν να είναι στη διάθεση κάθε ελεγκτικής αρμόδιας αρχής. Το ίδιο θα ισχύει και για τις μετρήσεις κάθε είδους των μέσων ενημέρωσης (με βάση τις οποίες μετρήσεις άλλωστε σήμερα εισπράττουν διαφημιστικά έσοδα και έχουν και άλλα προνόμια στον δημόσιο βίο). Και φυσικά ποιος πλήρωσε την κάθε έρευνα.
2ον. Αίρεται κάθε δικαστική ασυλία που έχει δοθεί σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο και για οποιοδήποτε λόγο. Ειδικότερα για τα λεγόμενα funds/servicers διώκονται άμεσα από την Ελλάδα και ανοίγει ο σχετικός «δικαστικός φάκελος» λειτουργίας τους. Προστατεύεται από το κράτος χωρίς υποσημειώσεις η πρώτη και μόνη κατοικία των Ελλήνων φορολογουμένων. Διαγράφονται όλοι οι τόκοι και τα χρεολύσια κάθε χρέους Έλληνα φορολογούμενου. Το πραγματικό χρέος ρυθμίζεται άμεσα με την εγγύηση του δημοσίου, ανάλογα με την πραγματική οικονομική κατάσταση κάθε οφειλέτη.
3ον. Ο Μέσος μηνιαίος μισθός ορίζεται στα 1500 ευρώ καθαρά (χωρίς φόρους και παρακρατήσεις) όπως και όλες οι συντάξεις. Μισθοί και συντάξεις συνδέονται άμεσα με τα έσοδα από τα κάθε λογής και είδους ενεργειακά έσοδα της χώρας. Το «χρηματιστήριο της ενέργειας» αποδίδει τα κέρδη του στο ταμείο «μισθών και συντάξεων». Και προφανώς αλλάζει όλη η φιλοσοφία του.
Θα μπορούσα να συνεχίσω και με πάρα πολλά άλλα άμεσης προτεραιότητας “μέτρα” για να αλλάξει ρότα η χώρα από την κατάσταση σήψης, παρακμής, διαφθοράς και απόλυτης απαξίωσης της κοινωνίας μέσα στην οποία μας οδήγησαν οι σκοταδιστές του «Σημιτικομητσοτακιστάν» (και οι παραφυάδες του).
Είναι ολοφάνερο – σε όποιον θέλει ή μπορεί να δει – ότι οι «Σημιτικομητσοτακιστές» (δηλαδή οι πραγματικοί “Ευρωναζί” με κέντρο αναφοράς τη Γερμανία) δημιουργούν «μανιωδώς και λυσσασμένα» την κοινωνία του 1/5.
Δηλαδή το 1/5 όσων κατοικούν στην Ελλάδα (δεν τους ενδιαφέρει ποιοι και γιατί) θα τρώνε με «χρυσά κουτάλια» αρμέγοντας τα κρατικά και κοινοτικά ταμεία («χλαπακιάσανε» περίπου 100 δισ. ευρώ μόνο την επταετία Μητσοτάκη) και πετώντας pass και «ψίχουλα» στα υπόλοιπα 4/5 της κοινωνίας για τα οποία δεν τους καίγεται «καρφάκι». Το αντίθετο θα λέγαμε. Αν μπορούσαν να τους δώσουν μια κλωτσιά να εξαφανιστούν, θα το έκαναν με πολύ μεγάλη ευχαρίστηση.
Αυτό το σύστημα με την πολιτισμική αντίληψη των woke (δηλαδή της δαιμονικής διαστροφής και του καθαρού αντίστροφου λόγου) δεμένο σφιχτά με την εγχώρια Ολιγαρχία (ή τέλος πάντων με κάποιους από αυτούς – γιατί για παράδειγμα πολλοί εφοπλιστές δεν θέλουν να έχουν την παραμικρή σχέση μαζί τους) έχουν οδηγήσει τη χώρα και τον λαό μας σε ένα «θανάσιμο σπιράλ διάλυσης μέσα σε σήψη, παρακμή και αδιέξοδα παντού».
Δεν θα αναφερθώ στο γεγονός ότι αυτό «το σύστημα εξουσίας» μεθοδεύει την πρόσδεση της Ελλάδας ως «επαρχία της Οθωμανικής Τουρκίας» γιατί πολύ απλά δεν τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο από Business με τους «γείτονες» (και όποιους άλλους ενδιαφέρονται). Το κάνουν άλλωστε υποχθόνια πράξη εδώ και καιρό. Είναι ολοφάνερο ότι δουλεύουν μεθοδικά και συνειδητά προς αυτή την κατεύθυνση. Ούτε και κρύβονται πλέον. Ίσως η Ελλάδα να είναι μια παγκόσμια πρωτοτυπία στους καιρούς μας ότι δηλαδή «οι εφιάλτες» να υπερηφανεύονται για το πόσο καλοί είναι στην προδοσία (με το…αζημίωτο). Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχαν οδηγηθεί στο «στρατοδικείο».
Και προφανώς δεν θέλουν να εγκαταλείψουν ούτε τις καρέκλες εξουσίας ούτε πολύ περισσότερο τα «κονδύλια». Τις «δουλειές» με πολλά δισ. Και σε μια μικρή χώρα («ποιος ο κάβουρας, ποιο το ζουμί του») δεν είναι και τόσο δύσκολο να το καταφέρεις – εύκολα ή δυσκολότερα – έχοντας αλώσει για χρόνια «τα πάντα» (που έχουν σημασία προς αυτή την κατεύθυνση).
Κάπου εδώ προέκυψε ένας απρόβλεπτος διεθνής συνδυασμός «που ενδέχεται να τους χαλάσει τη… σούπα». Τους προέκυψε… Τραμπ (και όχι οι Αμερικανοί φίλοι τους Woke), ο Πούτιν κέρδισε τον «ομογάλακτο τους» ηθοποιό/γελωτοποιό που στάζει αίμα, στον πόλεμο με την Ουκρανία και «τακίμιασε» (στις σφαίρες επιρροής) με τον Τραμπ ενώ και ο Κινέζος Σί έχει κάνει τις επιλογές του (μέσα στις οποίες δεν βρίσκονται οι… woke με τον τρόπο που φαντάζονται). Όπως έδειξε και η περίπτωση του «ομογάλακτού» τους Χριστοδουλίδη στην Κύπρο είναι αρκετό ένα video οκτώ λεπτών για να βάλει τέλος τόσο στην Προεδρική του θητεία όσο και στην συνέχισή της. Όποιος μπορεί να διαβάσει την πραγματική πολιτική εικόνα στη σημερινή Ελλάδα μπορεί να αντιληφθεί ότι ναι μεν ο Μητσοτάκης (και ό,τι και όσους εκπροσωπεί) έχουν αποφασίσει να δώσουν «τον υπέρ πάντων αγώνα» ως woke Ευρωναζί (Γερμανοί) για να κρατηθούν «στις καρέκλες τους» αλλά πλέον ο άνεμος άλλαξε φορά και είναι πολύ ισχυρός.
Η Ελλάδα χρειάζεται πολύ έμπειρο «καπετάνιο», στιβαρά χέρια, βαθιά γνώση «του ποιοι είμαστε» και το κυριότερο «που θέλουμε να πάμε» με ασφάλεια μέσα στην καταιγίδα. Να σταματήσει την πορεία στον γκρεμό και να αλλάξουμε πορεία. Για τα παιδιά μας. Πρόκειται ίσως για την πιο κρίσιμη μάχη από την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους (1830). Γι’ αυτό και η ταινία «Καποδίστριας» έσπασε τα ταμεία – κόντρα και απέναντι στους ευρωναζί woke – και συγκίνησε κάθε Έλληνα. Ήταν το «μήνυμα» ότι «αυτό θέλουμε». Να πιάσουμε «από εκεί το νήμα της ιστορίας» για να δημιουργήσουμε την Ελλάδα του 21ου αιώνα. Να δημιουργήσουμε έναν νέο Φάρο Πολιτισμού και ΑΞΙΩΝ σε μια ευημερούσα κοινωνία όπου θα ανθίζει το πραγματικό χαμόγελο.
Στη σημερινή Ελλάδα ένα μόνο τέτοιο πρόσωπο υπάρχει. Ο Αντώνης Σαμαράς (δεν θα εξηγήσω εδώ το «γιατί»). Γι’ αυτό άλλωστε και είναι τον μόνο που πραγματικά φοβούνται. Είναι ολοφάνερο.
Ο Αντώνης προφανώς και δεν ενδιαφέρεται να γίνει «κομματάρχης». Όμως ως γνήσιος Έλληνας πατριώτης αφουγκράζεται πολύ προσεκτικά τα μηνύματα και τις ανάγκες των καιρών. Και έχει αποδείξει ότι βάζει πιο επάνω την ΕΛΛΑΔΑ και από την ίδια του τη ζωή (και την υγεία του). Είναι ο εθνικός ηγέτης που χρειαζόμαστε σήμερα για να πάρει το τιμόνι διακυβέρνησης της χώρας.
Ανεξάρτητα από πολιτικά χρώματα, ιδεολογίες πραγματικές ή μη και ό,τι άλλο έχει ο καθένας στο μυαλό του. Και προφανώς ανεξάρτητα από λάθη του παρελθόντος (ποιος δεν έχει κάνει λάθη;).
Ο αγώνας – για μένα τουλάχιστον – έχει και «εθνικοαπελευθερωτικά χαρακτηριστικά» μέσα σε μια Ευρώπη που καταρρέει με πάταγο.
Τα 4/5 του λαού μας δείχνουν βαθιά μέσα τους ότι «είναι έτοιμα». Προφανώς το 1/5 θα «ταμπουρωθεί» γύρω από τους «Σημιτικομητσοτακιστές» και θα δώσει τον δικό του «αγώνα» (για τα «κεκτημένα» και για τις συνέπειές τους).
Έχοντας στα χέρια τους το «γκουβέρνο» και τα χρήματα. Τίποτε δεν χαρίζεται. Τα καλά – όπως έλεγαν οι πρόγονοι μας – «κόποις κτώνται».
Ο αγώνας είναι μπροστά μας. Οφείλουμε να τον κερδίσουμε. Για εμάς και τα παιδιά μας.
Η αναζήτηση καπετάνιου είναι ένα απο τα μεγαλυτερα όνειρα ελπίδας για τις απεγνωσμένες μάζες.H Πάτρα έχει κομμουνιστή δήμαρχο και είναι το μαύρο πρόβατο της πολιτικής γιατί ξαναβγαίνει στις εκλογές επειδή οταν ανέλαβε άλλαξε το τοπίο της Πάτρας.Τα έβαλε με τους παπάδες όμως που είχαν περιουσίες ανεκμεταλλευτες στο λιμάνι και σε αγροτικά τεμάχια γιατί ήθελε να κάνει δημοτικό πάρκινγκ δωρεάν στους κατοίκους και να αξιοποιηθεί η χαμένη περιουσία από τούς ελαιώνες,τα οποία τα πραγματοποίησε,αλλά δεν παύει να είναι μισητός στους κεφαλαιούχους.Δεν είναι απαραίτητο το χρώμα να κάνει την πολιτική ανθρωπιστική και ούτε μα περιμένουν έναν καπετανιο.Μπορει να υπάρξει από όλους τους χώρους.Αν το χρώμα πάψει να υπάρχει στους δήμους και τις κοινότητες και είναι πρόθυμοι οι κάτοικοι να ασχοληθουν με τα κοινά, δεν είναι απαραίτητο να ταυτίζουν τα πρόσωπα με πολιτικές ιδεολογίες,αλλά να διαλέγουν αυτους που προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο.Η λογική,θα αφορά τον ανθρωπιστικο χαρακτηρα που θα πρέπει να έχει η πολιτική.Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο θα πρέπει να υπάρχει σε κάθε περιοχή,ιατρικό κέντρο υγείας ασθενοφόρο και πυροσβεστικό οχημα, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν άμεσα κάποια προβλήματα μέχρι να φτάσει η βοήθεια από την Αθήνα ή την περιφέρεια,γιατί προφανώς τα πυροσβεστικά τα οδηγούν Σουμαχερ που θα κάνουν Αθήνα Μέγαρα σε 10 λεπτά π.χ..Ακομα και τώρα,η περιφέρεια και οι κοινότητες της χώρες δεν έχει βασικές υποδομές για αν είναι ασφαλείς οι κάτοικοί εκτός πρωτεύουσας,αλλά καμία περιοχή δεν ασχολείται αυτά.Μαλλον θα περιμένουν τον καπετάνιο να εμφανιστεί
Ο καπετάνιος,το μόνο που μπορεί να κάνει,είναι να διατηρεί την πυραμίδα εξουσίας από πάνω προς τα κάτω και όσο η απόσταση μεγαλώνει, το περισσότερο που μπορούν να κάνουν οι πολίτες είναι να περιμένουν τον αρχηγό για να ηχήσει η κόρνα στο καράβι ώστε να μετακινηθεί το πλήθος. Ας αναλάβουν πρώτα οι καπετάνιοι τις περιοχές τούς και μέσω συνεννόησης μεταξύ τούς θα βρεθεί και ο κατάλληλος τιμονιερης που θα πλοηγείται την χώρα.Ουρανοκατέβατος δεν πέφτει κάνεις και κανένας πολιτικός δεν θα πάρει τούς πολίτες από το χέρι για να τούς οργανώσει.Αυτο πρέπει να το κάνουν οι ίδιοι οι πολίτες για την περιοχή τούς ανεξάρτητα της πολιτικής ιδεολογίας.Αν θεωρείται κομμουνισμος ο συνεταιρισμός ή η αντίδραση στην παραχώρηση εθνικής περιουσίας,οπως έκανε ο Πελετιδης για το λιμάνι της Πάτρας και το έκανε δημοτικό πάρκινγκ από το να το παραδώσει σε ιδιωτικές εταιρίες,τότε η χώρα θα ψάχνει κάποιον ώστε να μην επιτρέπει αυτές τις δύο δράσεις να υπάρχουν,γιατί σκοπός της πολιτικής δεν είναι να κάνει αυτόνομους και ανεξάρτητους πολίτες,αλλά ανθρώπους που θα ακολουθούν χωρίς αντιδράσεις και ερωτήσεις.Η λαϊκή βούληση μέσω ανεξάρτητων κομμάτων δεν θα μπορέσει ποτέ να ευδοκιμήσει στην Ελλάδα γιατί πολύ απλά,κανένας δεν θέλει να αναλάβει τις ευθύνες τις περιοχής του μέσω συνεργασίας μεταξύ τούς.Το γεγονός πως ένας δήμαρχος είναι κομμουνιστής ή σοσιαλιστής ενώ η κυβέρνηση είναι φιλελεύθερη,αυτό βλάπτει την κυβέρνηση,όχι τους πολίτες γιατί σκέφτονται με διαφορετική λογική και δεν θα ήθελαν να επηρεαστούν και άλλοι δήμοι πού θα προσπαθούν να πάρουν την τύχη στα χέρια τούς.Στην Αθήνα φερειπειν ο δήμαρχος είναι σοσιαλιστής και η φαγωμαρα με την κυβέρνηση είναι εμφανή,όπως η Νέα Υόρκη και ο Τραμπ,οπου εξίσου έχουν κακή σχέση εξ αρχής λόγω χρώματος. Εξαλλου,είναι προτιμότερο οι πολίτες να ακούν εντολές και να εκτελούν,παρά να δημιουργήσουν συνθήκες για καλύτερο επίπεδο διαβίωσης που θα προκαλέσουν αντιδράσεις.Μπορεί να γίνει και μέσω ηλεκτρονικής σελίδας για μία περιοχή σε συνεννόηση μεταξύ τους και να γίνονται δράσεις χωρίς να χρειαζεται να ασχοληθουν με πολιτική ή κεντρικες ιστοσελίδες που σκοπό εχουν να αναδεικνύουν τα θετικά στοιχεία και όχι τα αρνητικά.Αρκει να υπάρχει η θεληση φυσικά.Για να ασχοληθει ενα κρατος ολιστικά σε βουνά και θάλασσες που είναι γεμάτες πλαστικά,οι πολιτικοι δεν θα σκεφτούν να καθαρίσουν όλες τις περιοχές της χώρας.Αυτό είναι κάτι που μπορούν να το κάνουν οι ίδιο οι πολίτες μιας περιοχής χωρίς να κάθονται να βρίζουν τούς πολιτικούς που είναι αδιάφοροι.Η απάθεια στον πολιτικό σύστημα της χώρας,προέρχεται από τους ίδιους τούς πολίτες,όπως και σε κάθε χώρα του πλανήτη,για αυτό πάντοτε θα ψάχνουν καπετάνιους για να τούς πει τι ρότα θα πάρει το καράβι.
Και το πιο σημαντικό να ψηφίσουν αν όχι όλοι όσο το δυνατόν περισσότεροι.