Του Βασίλη Γαλούπη
Σήμερα είναι μια «λαμπρή» μέρα. Για όσους ίσως δεν θυμούνται, σήμερα είναι η επέτειος 10 χρόνων από την ημέρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκλέχτηκε αρχηγός της Ν.Δ. Υπάρχει μια νερόβραστη ατάκα, πως όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το πετύχεις. Στην περίπτωση του Κυριάκου, αποδείχθηκε αληθινή. Γιατί πώς αλλιώς, εκτός από ένα μικρό θαύμα, μπορεί να χαρακτηριστεί ο τρόπος που ο Κυριάκος πήρε την αρχηγία του κόμματος;
Με τη στήριξη προς τον Κυριάκο να είναι χαμηλή και με φαβορί στην πρώτη κάλπη τον Μεϊμαράκη, κανείς δεν περίμενε τότε να βγει ο συγκεκριμένος νικητής. Αλλά το σύμπαν είχε άλλα σχέδια. Ξαφνικά η διαδικασία άρχισε να μαστίζεται από τεχνικά προβλήματα. Το σύστημα της Vodafone έπεσε, μετά έπεσε ξανά, μέχρι που στις 10 Ιανουαρίου 2016 ανέδειξε αρχηγό τον Κυριάκο.
Εκείνο το πρώτο «θαύμα» δεν ήταν το μοναδικό. Ακολούθησε μια ολόκληρη σειρά θαυμάτων έκτοτε, απ’ όταν ο Μητσοτάκης ανέλαβε την πρωθυπουργία, που άλλαξαν όλα όσα γνωρίζαμε για τη ζωή στη χώρα.
Τα βασικά είδη διατροφής, το ρεύμα και τα ενοίκια αυξήθηκαν πάνω από 581%. Οι εργαζόμενοι έγιναν οι φτωχότεροι της Ευρώπης, πέφτοντας κάτω κι από τη Βουλγαρία. Το δημόσιο χρέος εκτοξεύθηκε, οι Τούρκοι έφτασαν στην Κάσο, ο πρωθυπουργός κήρυξε τον πόλεμο στη Ρωσία, η πρωθυπουργική ΕΥΠ υπέκλεπτε τους πολιτικούς, την οποία υπέκλεπταν και οι Ισραηλινοί μέσω Predator, η κυβέρνηση επιδοτούσε με εκατομμύρια μέσω απάτης τσοπαναραίους-κομματάρχες για να αγοράζει ψήφους…
Μπορείς να κατηγορήσεις τον Μητσοτάκη σχεδόν για τα πάντα, για ένα πράγμα όμως δεν δικαιούται να τον κατηγορήσει κανείς. Για βαρεμάρα. Ποτέ άλλος πρωθυπουργός δεν φρόντισε να μην πλήξουμε ούτε για μια στιγμή. Το ένα σκάνδαλο σκάει πριν προλάβει να κοπάσει ο αχός του προηγούμενου. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, από κάτω θα βρίσκεται είτε ο Κυριάκος είτε κάποιος συγγενής ή φίλος του.
Ίσως επειδή κανένας πρωθυπουργός δεν έχει προσεγγίσει τη θέση του πρωθυπουργού όπως ο Μητσοτάκης. Από νωρίς φάνηκε ότι ξέρει καλά να κάνει προεκλογικές καμπάνιες, αλλά όχι να κυβερνά. Σαν μάστορας στη δημόσια χειραγώγηση δύσκολα τού παραβγαίνουν άλλοι.
Αλλά η διακυβέρνησή του είναι μια λιτανεία από γκάφες, κακοδιαχείριση, μυστικοπάθεια, διαφθορά, συγκαλύψεις και αναποτελεσματικότητα. Ας πάρουμε το φιάσκο-σκάνδαλο του Ταμείου Ανάκαμψης. Τα 31 δισ. δάνεια που έπεσαν από τον ευρωπαϊκό… ουρανό ήταν η τελευταία ευκαιρία της Ελλάδας να αποκτήσει ένα βιώσιμο οικονομικό μοντέλο και να φτιάξει υποδομές. Αντί για χάραξη εθνικής στρατηγικής, όμως, ο πρωθυπουργός επέλεξε να μοιράσει μόνος του τα δισεκατομμύρια σε διάφορους δικούς του επιχειρηματίες εν κρυπτώ, χωρίς αξιοκρατική διαδικασία, δίχως δημόσιο απολογισμό και μόνο για να παραμένει στην καρέκλα.
Στην οικονομία ο Μητσοτάκης πήρε μια ηλεκτρική σκούπα και «ρούφηξε» από τους πολλούς ό,τι χρήμα υπήρχε για να το δώσει στους λίγους επιχειρηματίες-υποστηρικτές του. Καρτελοποίησε έτσι τα πάντα καταδικάζοντας την πλειοψηφία στην ανέχεια.
Κανονικά το κυβερνών κόμμα θα έπρεπε να περιορίζει, όχι να μεγεθύνει, τα ελαττώματα ενός πρωθυπουργού. Δεν κυβερνά μόνος του, υπάρχει ένα ολόκληρο κόμμα που θα λειτουργούσε ως άγκυρα κάθε φορά που ο Μητσοτάκης ξέφευγε πέρα απ’ τα όρια. Αλλά όχι πια.
Το κόμμα της Ν.Δ., που κάποτε οριζόταν από σταθερές, παραδοσιακές και συγκεκριμένες βασικές αξίες, έχει χάσει εντελώς την ταυτότητά του. Δεν άλλαξε ιδεολογία, απλώς δεν έχει πλέον καμιά πολιτική ιδεολογία. Ο Μητσοτάκης δεν θα μπορούσε να κάνει όσα διαπράττει χωρίς μια ιστορική προδοσία στις θεμελιώδεις αρχές του κόμματος. Το μετέτρεψε λοιπόν σε ένα προσωπικό του όχημα, χωρίς όραμα ή ταυτότητα, κρατώντας μόνο τη μαρκίζα και φυτεύοντας σε ηγετικούς ρόλους-κλειδιά αυλικούς, κάτι «τελειωμένους» σημιτικούς και φίλους της οικογένειας, όπως ο Σκέρτσος, ο Μπρατάκος, ο Γεραπετρίτης, ο Τσάφος, που βλέπει τουρκική την Κύπρο κ.ά.
Ο 8ος αρχηγός της Ν.Δ. θεωρεί ότι έχει κάτι σαν… θεϊκό κληρονομικό δικαίωμα να κυβερνά τη χώρα και μάλιστα πάνω σε «κόντρα» άξονες από αυτούς του κόμματός του.
Αν αντί για πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης ήταν υπουργός Εξωτερικών σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου, θα είχε απαλλαγεί από τα καθήκοντά του εδώ και καιρό. Η άποψή του για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας είναι ότι υπάρχουμε αποκλειστικά για να εξυπηρετούμε συμφέροντα άλλων. Ο άνθρωπος απλώς δεν θέλει να πει «όχι». Ποτέ και σε κανέναν. Πρώτα ταυτίστηκε με τη διακυβέρνηση Μπάιντεν σε τόσο κωμικά υπερβολικό βαθμό που μετέτρεψε τη χώρα σε χρήσιμο ηλίθιο. Χωρίς τζάμπα ανταλλάγματα και εις βάρος των ανοιχτών εθνικών προβλημάτων της.
Μετά άρχισε πανικόβλητος να κάνει κωλοτούμπες για να γίνει αρεστός στον Τραμπ, ο οποίος ετοιμάζεται να μας μετατρέψει σε υποπόδιο της Τουρκίας με τον μοιραίο Μητσοτάκη να «φτιάχνει κλίμα». Για την Ελλάδα η εθνική κυριαρχία οφείλει να «είναι σχετική έννοια». Και, μετά το ρεσάλτο ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, για τον πρωθυπουργό ξαφνικά το Διεθνές Δίκαιο δεν πρέπει να ισχύει μπροστά στα συμφέροντα των ισχυρών.
Στους οπαδούς του κόμματός του δεν προσφέρει καμιά συνοχή. Ούτε δεξιός ούτε αριστερός ούτε κεντρώος, η μοναδική ιδεολογία Μητσοτάκη είναι εργολαβία συμφερόντων. Όποτε στριμώχνεται, η αλεξίσφαιρη πανοπλία του είναι να επικαλείται χαζομάρα ή άγνοια. Υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, η τελευταία γελοιότητά του με το Διεθνές Δίκαιο. Είτε δεν γνώριζε είτε δεν κατάλαβε.
Πέρα από όσα έκανε ήδη, το πρόβλημα είναι ότι οι «βόμβες» που φύτεψε στα θεμέλια της χώρας, από την οικονομία μέχρι τα εθνικά μας συμφέροντα, θα σκάσουν στο άμεσο μέλλον με απρόβλεπτες συνέπειες. Ο Μητσοτάκης πρώτα δηλητηρίασε το κόμμα του και μετά, κατ’ επέκταση, τη χώρα.
ΤΕΛΕΙΟ
Διαπλοκή, δημόσια χειραγώγηση, επικοινωνία, προπαγάνδα με πακτωλό χρημάτων στα συστημικά ΜΜΕΞΑΠΆΤΗΣΗΣ, ψέμματα, ληστεία των Ελλήνων μέχρι τέλους…
Ο ανισόρροπος γόνος, της “αγίας οικογένειας” η οποία σιτίζεται από τα χρήματα των Ελλήνων από το έτος 1878, έχει μοναδικό στόχο να καταστρέψει ολοκληρωτικά Ελλάδα και Έλληνες.
Το πάτε καλά .Συνεχίστε να γράφετε τέτοια και σύντομα ο Μητσοτάκης θα γίνει ο μακροβιότερος πρωθυπουργός.
Ξέχασες να αναφέρεις και το 41% που τον ψήφισε τελευταία.
Περαστικά σας/μας.
Με διαφορά ο καλύτερος πρωθυπουργός μαζί με τον Σημίτη της μεταπολίτευσης ..πάμε μαζί μέχρι το2031 και βλέπουμε ..
Ο Μητσοτάκης έχει κάτι που δεν έχετε καταλάβει πολλοί από εσάς που αναρωτιούνται πως και έγινε κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού.
Σε αντίθεση με την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτικών, αν ρωτήσεις τον μέσο Έλληνα “ποιά νομίζεις ότι είναι ή νομίζεις ότι θα είναι η θέση του Μητσοτάκη στο …. τάδε θέμα;” (με το θέμα να είναι ότι μπορείς να φανταστείς, από σχέσεις με την Αμερική και την Ουκρανία, μέχρι την ανώτατη εκπαίδευση και την εξόρυξη χρυσού και πετρελαίου) , ο μέσος Έλληνας έχει μια ιδέα για το τι πιστεύει ο Μητσοτάκης και τι εκπροσωπεί. Μπορεί να είναι υπέρ αυτού, κατά, να το θεωρεί καταστροφή…. αλλά ξέρει.
Οι υπόλοιποι Έλληνες πολιτικοί ανεξαρτήτως παρατάξεως δεν έχουμε ιδέα τι ακριβώς θέλουν και πώς θα το καταφέρουν. Όσο δε μιλάνε, καταλαβαίνουμε και λιγότερα!
“Μια πολιτική πολυδιάστατη, που υπερασπίζεται τα συμφέροντα του λαού…..”, “Μια λύση που θα βρεθεί μέσα από διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς….”
Πολιτικό μπλα μπλα χωρίς κανένα απολύτως νόημα. Και το καλύτερο, μετά από μια ώρα αναμασηματος ομιχλώδων γενικοτήτων που δεν σημαίνουν τίποτα σου πετάνε και ένα “Ο κόσμος θέλει καθαρές λύσεις και ξεκάθαρα λόγια” και σε αποτελειώνουν!
Με τον Μητσοτάκη δεν το έχεις αυτό και αυτή του η τακτική νομίζω του έχει δώσει ένα συγκεκριμένο κοινό και μια εκλογική πελατεία.
Αυτό έχει δημιουργήσει ένα νέο πολιτικό δίπολο πέρα από το δεξιά – αριστερά, που είναι από την μια ο Μητσοτάκης και από την άλλη όσοι δεν πάνε τον Μητσοτάκη.
Αυτός δηλαδή προσδιορίζεται και οι υπόλοιποι ετεροπροσδιορίζονται.
Σε όσους δε σας αρέσουν οι απόψεις των αρθρογράφων του Antinews, υπάρχει πάντα ο Πορτοσάλτε στο σκάι κι ο Κανέλλης στα ΝΕΑ για να μείνετε ικανοποιημένοι…
Είναι ίδιο του βλάκα να κάνει κακό και στους άλλους και στον εαυτό του, γιατί τον περιμένουν δύσκολες μέρες.
Εγώ φίλε μου σχολίαζα στο Antinews όταν τα άρθρα γράφονταν από σημαντικά πρόσωπα της δεξιάς και θυμάμαι ότι υπήρχαν καμία εκατοστή σχόλια από κάτω που διαφωνούσαν (με επιχειρήματα, το Antinews δεν ανεχόταν τα τρολ).
Η λογική “μην γράφετε αν δεν συμφωνείτε” είναι η λογική της αριστεράς, όχι της δεξιάς.
Ανθρώπων με ακλόνητες βεβαιότητες και ιδεοληψίες.
Στο τέλος η λογική του “υπάρχει ο Πορτοσάλτε” στην ουσία δημιουργεί μια μιντιακή σαπουνόφουσκα χωρίς σημασία και επιρροή.
Ένα χώρο που πέντε – δέκα πιστοί αναμασούν την πίστη τους χωρίς να αφορούν κανέναν.
Εξαιρετικό.
Δεν κυβερνά από μόνος του . τον ψηφίζουν (όσοι ψηφίζουν) Έλληνες πολίτες που δεν σκέφτονται το παρόν και το μέλλον των ιδίων και των οικείων τους ιδίως παιδιών και εγγονιών . Δόθηκε μια ευκαιρία στον Τσίπρα και τα έκανε μαντάρα και όπως φαίνεται δεν υπάρχει βιώσιμη πολιτική επιλογή σε αυτόν τον ταλαιπωρημένο τόπο .