Μέχρι πότε τα κυκλώματα της διαπλοκής θα στηρίξουν τον Νίκο Ανδρουλάκη;
29/12/2021 13:00
Του Οδυσσέα Αρβανίτη
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μέχρι πότε τα κυκλώματα της διαπλοκής θα στηρίξουν τον Νίκο Ανδρουλάκη;

Η ζέση με την οποία τα κυκλώματα της διαπλοκής και οι εκφάνσεις τους στον συστημικό Τύπο και τις δημοσκοπήσεις αγκάλιασαν τον νέο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ δεν αφήνει περιθώριο για αμφιβολίες, τον στηρίζουν και θα συνεχίσουν να τον στηρίζουν μέχρι τις εκλογές με διπλό στόχο: α) στον δρόμο προς τις κάλπες να μειώσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, ώστε να είναι δεύτερο κόμμα και η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη πρώτη β) μετά τις δεύτερες εκλογές ο Κυριάκος Μητσοτάκης να σχηματίσει ξανά κυβέρνηση με τον Νίκο Ανδρουλάκη. Εν ολίγοις θέλουν τον κ. Ανδρουλάκη και το κόμμα του δεκανίκι του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Είναι τα ίδια κυκλώματα που θα προτιμούσαν τον Ανδρέα Λοβέρδο για πρόεδρο του ΚΙΝΑΛ και το είχαν δείξει με κάθε τρόπο, αλλά αφού δεν τους προέκυψε αναπροσάρμοσαν αμέσως τα σχέδιά τους και θα πορευθούν και με τον Νίκο Ανδρουλάκη. Αρκεί να… ανταποκριθεί και ο ίδιος. Οι προθέσεις και οι σχεδιασμοί της διαπλοκής φυσικά δεν βαρύνουν τον νέο αρχηγό του ΚΙΝΑΛ. Που είδε στις δημοσκοπήσεις το κόμμα του να εκτοξεύεται και ο ίδιος να απολαμβάνει υψηλή δημοφιλία και να ξεπερνά τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το περίεργο είναι ότι αυτά συμβαίνουν πριν ο κ. Ανδρουλάκης αποσαφηνίσει το πολιτικό και ιδεολογικό του προφίλ, πριν ξεκαθαρίσει ποια είναι η ταυτότητά του και που θα τοποθετήσει το κόμμα του στο πολιτικό φάσμα. Και κυρίως αν θα τοποθετηθεί μέσα στην «δημοκρατική παράταξη» (χρησιμοποιούμε τον όρο όπως έχει καθιερωθεί) και απέναντι στην μητσοτακική δεξιά που αποτελεί προϋπόθεση και εν τέλει θα είναι το καθοριστικό στοιχείο.

Από εδώ αρχίζουν και οι κίνδυνοι του εγχειρήματος, για τον ίδιο, τα κυκλώματα της διαπλοκής και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Γιατί η πολιτική πραγματικότητα έχει την δική της δυναμική που συγκρούεται με τους όχι και τόσο ευσεβείς πόθους των κυκλωμάτων της διαπλοκής. Αν ο κ. Ανδρουλάκης τοποθετήσει το κόμμα του στον χώρο του λεγόμενου «ακραίου κέντρου», οικονομικά φιλελεύθερου και πολιτικά αντισύριζα, όπως το θέλουν εκείνοι που τώρα τον στηρίζουν θα φανεί ό,τι κι αν κάνουν τα συστημικά μέσα για να του φιλοτεχνούν το προφίλ. Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί να διεκδικεί αυξημένο ποσοστό από την κεντροαριστερά και να είναι σοβαρή απειλή για τον Αλέξη Τσίπρα. Αντίθετα, ίσως εισπράξει τους κεντρώους και φιλελεύθερους ψηφοφόρους (“πασοκοποταμίσιους” όπως τους αποκαλούν οι νεοδημοκράτες) που απογοητευμένοι βλέπουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να φωτογραφίζεται «σαν δεξιά του Κυρίου» στην Ιερά Σύνοδο και να εντείνει την καταστολή σαν τρόπο άσκησης της διακυβέρνησης σε όλα τα επίπεδα. Είναι ένα κοινό που αναζητά πολιτική στέγη παρά τις προσπάθειες που καταβάλλουν τα υποσυστήματα Σημίτη και Βενιζέλου να τους κρατήσουν στην αγκαλιά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Υπ’ αυτή την έννοια μπορεί να αποδειχθεί μεγαλύτερη απειλή για τον Μητσοτάκη, παρά για τον Τσίπρα.

Ο κ. Ανδρουλάκης έχει ακόμη το περιθώριο να τοποθετηθεί με σαφήνεια στην κεντροαριστερά ξεκαθαρίζοντας ότι έχει μέτωπο με την Δεξιά -όπως ετοιμαζόταν να κάνει η συγχωρεμένη Φώφη Γεννηματά που αναφερόταν σε «Μαξίμου ΑΕ»-, και όπως του έθεσε το δίλημμα ο Αλέξης Τσίπρας, δείχνοντας στο συγκεκριμένο πεδίο αντανακλαστικά που δεν εμφανίζει αλλού. Σε αυτή την περίπτωση θα επαναπατρίσει ένα τμήμα των εκλογικών προσφύγων του ΠΑΣΟΚ που βρήκαν καταφυγή στον ΣΥΡΙΖΑ και θα μειώσει τα ποσοστά του Αλέξη Τσίπρα. Θα εξαρτηθεί βέβαια και από την δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ και από το αν, όπως ζήτησε ο πρόεδρός του, σταματήσει το face control στην είσοδο του κόμματος. Αντιπολιτευτικά όμως θα είναι απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, θα του αποσπά κεντρώους ψηφοφόρους και θα προσδώσει πολιτική δυναμική στο σενάριο του Αλέξη Τσίπρα για προοδευτική διακυβέρνηση. Φυσικά θα πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι πρώτο κόμμα στις εκλογές με απλή αναλογική -όχι έναντι του ΚΙΝΑΛ που είναι βέβαιο- αλλά έναντι της ΝΔ ή με ελάχιστη διαφορά. Αυτό όμως θα εξαρτηθεί όχι τόσο από την δυναμική του Νίκου Ανδρουλάκη, όσο από τις διαρροές που θα έχει η νεοφιλελεύθερη μητσοτακική ΝΔ από τα δεξιά της.

Το να διατηρήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και τους δεξιούς ψηφοφόρους που είναι δυσαρεστημένοι και τους εκσυγχρονιστές-ποταμίσιους, είναι κάτι που υπερβαίνει ακόμη και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης. Τα δύσκολα θα αρχίσουν για τον Νίκο Ανδρουλάκη εάν θα προκύψει ότι παίρνει ψηφοφόρους του Κυριάκου Μητσοτάκη και ευνοεί το σενάριο Τσίπρα για προοδευτική διακυβέρνηση. Τι θα κάνουν τα κυκλώματα της διαπλοκής, θα εγκαταλείψουν τον αγαπημένο τους Κυριάκο στηρίζοντας το τρίτο κόμμα ή θα εξοντώσουν τον νέο αρχηγό του ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ; Μένει να φανεί.

Ο κ. Ανδρουλάκης έχει περιθώριο κινήσεων αλλά εντός του πλαισίου που βάζει η πολιτική πραγματικότητα. Η δυναμική του είναι του τρίτου κόμματος που αναγκαστικά είτε μετά τις πρώτες εκλογές -με απλή αναλογική- είτε μετά τις δεύτερες θα σχηματίσει κυβέρνηση με το πρώτο κόμμα. Δεν έχει πολυτέλεια να εμφανιστεί αμέτοχος και να προκαλέσει τρίτες εκλογές. Ίσως ούτε δεύτερες, αν με τον ΣΥΡΙΖΑ και το Μέρα 25 σχηματίζεται κυβέρνηση. Διαφορετικά κινδυνεύει να συνθλιβεί.

Το πραγματικό ερώτημα είναι μέχρι τις εκλογές πού θα τοποθετηθεί και αν με την εν γένει πολιτική του συμπεριφορά στηρίξει την κυβέρνηση και ευνοήσει νέα τετραετία Μητσοτάκη ή σταθεί απέναντι. Και φυσικά η θέση που θα πάρει θα καθορίσει και το εκλογικό του ποσοστό.