Εικόνα από την κόλαση
27/05/2021 11:00
Του Ειδικού Συνεργάτη
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Εικόνα από την κόλαση

Η είδηση της προηγούμενης Κυριακής, έμοιαζε να είναι διαφημιστικό του νέτφλιξ. Ένα ΄τραβηγμένο΄ σενάριο κατασκοπευτικής ταινίας. Που σίγουρα δεν αγγίζει το ψαγμένο κοινό. Γιατί η υπόθεση του να κουρσέψεις ένα επιβατικό αεροπλάνο, δε φαινόταν να μπορεί να σταθεί σε καμιά πλοκή. Ούτε καν στη φαντασιακή γκόθαμ σίτυ, ούτε καν στον πόλεμο των άστρων.

Μέχρι που καταλάβαμε ότι η πραγματικότητα της Σοβιετίας, ξεπερνά και τη φαντασία. Το αεροσκάφος της Ράιαν Έρ, που πραγματοποιούσε πτήση από Αθήνα για Βίλνιους, υποχρεώθηκε σε προσγείωση στο αεροδρόμιο του Μινσκ. Προσοχή. Η προσγείωση δεν ήταν επιλογή του πιλότου, για έλεγχο της δήθεν απειλής για εκρηκτικά στο αεροσκάφος. Πολεμικό αεροσκάφος της Λευκορωσίας, υποχρέωσε το επιβατικό αεροσκάφος της Ιρλανδικής εταιρείας να προσγειωθεί. Ήταν κυριολεκτικά μια απαγωγή. Δε θα ξένιζε αν γίνονταν και μέσα στον εναέριο χώρο της Λιθουανίας και σε αυτό ακόμα το αεροδρόμιο του Βίλνιους.

Και εκρηκτικά μπορεί να μη βρέθηκαν, βρέθηκε όμως ‘ο ενοχλητικός’ δημοσιογράφος, που το Λευκορωσικό καθεστώς, κατηγορεί για υποκινητή εκδηλώσεων. Ελεύθερα στις κατηγορίες θα μπορούσε να προσθέσει κανείς και όσα η αγαθοεργή NKVD και η διάδοχός της KGB, χρέωναν σε όσους επέλεγαν για εχθρούς του λαού, πράκτορες του ιμπεριαλισμού, απολογητές του ρεβιζιονισμού, αποστόλους του εισοδισμού, θαυμαστές του καπιταλισμού, συνεργούς του φασισμού, του ναζισμού, του σωβινισμού, του σιωνισμού και κάθε άλλης φαντασίωσης των επαγγελματιών φονιάδων, που στέλναν σωρηδόν τα θύματά τους, με εισιτήριο χωρίς επιστροφή στα γκουλάγκ της Σιβηρίας, ή για συντομία στα υπόγεια και τους τάφους της Λιουμπιάνκα. Είναι και αυτός ο δυστυχής δημοσιογράφος, Προτάσεβιτς, που μετά από λίγες μόνο ώρες του ακούσιου επαναπατρισμού του, θυμήθηκε ότι είναι αληθινές οι κατηγορίες που του αποδίδουν. Θα βοήθησε φαίνεται το κλίμα της πατρίδας και οι διαχύσεις των υπευθύνων υποδοχής του, όπως φαίνονταν και από το πρησμένο πρόσωπό του.

Η πρακτική αυτή του Σοβιετικού ολοκληρωτισμού, δεν είναι καινούργια. Ειδικά για τα εμπορικά αεροσκάφη, την είδαμε να εκδηλώνεται το 1983 με την κατάρριψη του Νοτιοκορεατικού Τζάμπο. Την είδαμε επίσης το 2014 και στην κατάρριψη του αεροσκάφους των Μαλαισιανών αερογραμμών, που είχε απογειωθεί από την Ολλανδία και καταρρίφθηκε από πύραυλο των αυτονομιστών, όπως έδειξε το πόρισμα των ειδικών, πάνω από την Ανατολική Ουκρανία. Δεν είναι μόνο έκφραση περιφρόνησης στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια. Είναι προσπάθεια εξευτελισμού του σύγχρονου πολιτισμού, της ελευθερίας μετακίνησης και της ανθρώπινης προόδου. Γιατί η απολυταρχία και ο σκοταδισμός, εκτρέφονται από τον φόβο. Και απεχθάνονται ό,τι σηματοδοτεί την ελευθερία του πνεύματος και της σκέψης. Ό,τι απομυθοποιεί τη συνωμοσία και ό,τι ξεμπροστιάζει την τερατολογία.

Σε όρους συναγωγής συμπερασμάτων, δεν υπάρχουν περιθώρια παρερμηνειών. Ο Λουκασένκο δε θα διανοούνταν να κάνει ό,τι έκανε, εάν δεν είχε την έγκριση, αν όχι την παρότρυνση, του Ρώσου Προέδρου. Είναι απόλυτα εξαρτημένος από τη Ρωσική στήριξη. Και αποτελεί το χρήσιμο μέσο για να δοκιμαστούν οι αντοχές της Δύσης. Αλλά και για να ταπεινωθούν οι θεσμοί της. Το μήνυμα είναι σαφές. Κανείς δεν είναι ασφαλής. Πρώτες αποδέκτριες, οι Βαλτικές Δημοκρατίες. Που έχοντας βιώσει την Κομμουνιστική ‘ουτοπία΄, γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν όρια. Το συνειδητοποιεί και ο υπόλοιπος κόσμος. Είχε μια εικόνα από την κόλαση. Από την Ιστορία έχουμε διδαχθεί, ότι δεν είναι η μόνη.