Θλίψη, οργή και… ραντάρ
24/11/2020 19:38
Του Αερόπληκτου
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Θλίψη, οργή και… ραντάρ

Κάθισα χθες και σήμερα να παρακολουθήσω τη συζήτηση για το νομοσχέδιο περί ΑΠΑ και ΥΠΑ που διεξάγεται μέσω τηλεδιάσκεψης(!) σε μια διαρκή επιτροπή της Βουλής.

Τι το ήθελα;

Σκέτη απογοήτευση, για να μην πω οργή.

Είναι λυπηρό να διαπιστώνεις για ένα θέμα που το κατέχεις πλήρως, ότι αυτοί οι οποίοι καλούνται να το νομοθετήσουν, να το συζητήσουν, και εντέλει να το ψηφίσουν, όχι μόνο είναι άσχετοι, αλλά δεν αντιλαμβάνονται καν το αντικείμενο.

Και μιλάμε για ένα πολυσύνθετο, καθαρά τεχνοκρατικό και εξειδικευμένο αντικείμενο, που αγγίζει ζητήματα εθνικής ασφάλειας, εναέριου χώρου, και κυρίως άπτεται της ασφάλειας των αεροδρομίων και των πτήσεων.

Ένα αντικείμενο που αποτελεί ως θεμέλια βάση του τουρισμού μας, τον πυλώνα της οικονομικής μας ανάπτυξης (να θυμίσω ότι το 80% των τουριστών στη χώρα καταφθάνουν αεροπορικώς) πάνω στον οποίο στηρίζεται η οικονομία μας ως κράτος.

Και όμως, το νομοσχέδιο που αλλάζει άρδην το αεροπορικό τοπίο στην Ελλάδα όχι μόνο περνάει από τη Βουλή εν κρυπτώ, με τηλεδιάσκεψη, και εν μέσω πανδημίας και γενικού λοκντάουν, αλλά παράλληλα αποσιωπάται πλήρως και εντέχνως από τα ΜΜΕ, που κατά τα άλλα δεν τους ξεφεύγει τίποτα. Κάτι που εντόπισε και σχολίασε ο εκπρόσωπος του ΜΕΡΑ 25 Κρίτων Αρσένης.

Ο οποίος παρεμπιπτόντως τοποθετήθηκε με σαφήνεια επί της ουσίας, και έδειξε γνώστης του αντικειμένου, παρ’ όλο που δέχθηκε ειρωνικά σχόλια εκ μέρους του αρμόδιου υπουργού Μεταφορών.

Ενδεικτικά, όταν ο υπουργός ερωτήθη από τον κ. Αρσένη πως θα γίνονται οι έλεγχοι στα αεροδρόμια από την Αθήνα, αφού με το νομοσχέδιο καταργούνται οι κατά τόπους αεροπορικές αρχές, ο υπουργός απάντησε: «με ραντάρ».

Πλάκα έκανε; Το εννοούσε; Ποιος ξέρει;

Ένας υπουργός που γενικά πιάστηκε αδιάβαστος στα επί μέρους ζητήματα, επαναλαμβάνοντας τις ίδιες και τις ίδιες ανακρίβειες και κοινοτοπίες, και προβάλλοντας μια άγνοια για το αντικείμενο που δεν δικαιολογεί η θέση του, αλλά και ένα «μένος» που δεν μπόρεσε να κρύψει εναντίον συγκεκριμένου κλάδου των υπαλλήλων της ΥΠΑ, την οποία έχει στοχοποιήσει από τότε που ανέλαβε τον υπουργικό θώκο.

Για παράδειγμα, αναφέρθηκε στα καθήκοντα των Αερολιμενικών στα αεροδρόμια, αναφέροντας μόλις τρία από τα εκατοντάδες στην κυριολεξία, λέγοντας ότι μπορούν να γίνονται εξ αποστάσεως και με e mail.

Να πάρει φωτιά δηλαδή ένα αεροπλάνο στην πίστα και να αντιμετωπιστεί το συμβάν με ανταλλαγή e mail.

Να γίνει ατύχημα, ή αεροπειρατεία, και να εφαρμόζονται τα σχέδια έκτακτης ανάγκης, και να συντονίζονται οι εμπλεκόμενοι μέσω e mail.

Μάλιστα, συνεχίζοντας την απαξίωση για έναν κλάδο υπαλλήλων που λειτουργεί και εποπτεύει με ιδιαίτερη επιτυχία τα αεροδρόμια της χώρας επί 60 χρόνια, και απαντώντας στον εκπρόσωπο του ινστιτούτου καταναλωτών ΙΝΚΑ, που είχε τοποθετηθεί χθες για το νομοσχέδιο, και ο οποίος ανέφερε πως το 2020 η αερολιμενική αρχή του αεροδρομίου Θεσσαλονίκης χειρίστηκε 100 υποθέσεις καταγγελιών επιβατών για τα δικαιώματά τους, ενώ άλλες τόσες λύθηκαν επί τόπου χωρίς να χρειάζεται αλληλογραφία, είπε «ότι αν τις μετρήσουμε τότε προκύπτει μια υπόθεση ανά 3 μέρες. Σιγά το πράγμα δηλαδή»… προσθέτοντας ειρωνικά πως «χρειάζονται άραγε 30 αερολιμενικοί στο αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης για αυτή τη δουλειά»;

Μάλλον δεν γνωρίζει ο υπουργός ότι το 2020 οι πτήσεις στη Θεσσαλονίκη έχουν μειωθεί κατά 68%, λόγω κορονοϊού, άρα πόσες υποθέσεις θα χειρίζονταν (ανάμεσα στα πολλά άλλα καθήκοντά τους) οι 17 και όχι 30 αερολιμενικοί του ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, αν οι πτήσεις γίνονταν κανονικά; Χιλιάδες ίσως;

Απαντώντας στην ερώτηση άλλου βουλευτή της αντιπολίτευσης, που αναρωτήθηκε γιατί το Λιμενικό έχει χιλιάδες υπαλλήλους στα λιμάνια, η τροχαία χιλιάδες τροχονόμους στους δρόμους, και η ΑΠΑ δεν μπορεί να έχει τους συνολικά 180 αερολιμενικούς στα 50 αεροδρόμια, τι είπε; Ότι τα λιμεναρχεία συντονίζονται από ένα εθνικό κέντρο στο υπουργείο Ναυτιλίας, και η τροχαία από το υπ. Προ. Πο. Το ίδιο θα γίνεται και με τα αεροδρόμια!

Ό,τι καταλάβατε δηλαδή.

Τέτοια όμως απαξίωση, και μάλιστα από τον πολιτικό τους προϊστάμενο, για μια κατηγορία δημοσίων λειτουργών που επί δεκαετίες υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον στα αεροδρόμια, δεν έχουμε ξαναδεί.

Και μάλιστα για έναν κλάδο, στον οποίο τελευταία φορά που έγιναν προσλήψεις το 2008 μέσω ΑΣΕΠ, οι 8 από τους 10 συνολικά που προσλήφθηκαν, είχαν και διδακτορικά.

Τώρα, 12 χρόνια μετά είναι άχρηστοι;

Και άντε να δεχθούμε ότι ο υπουργός τη δουλειά του κάνει, ως διεκπεραιωτής ενός νόμου που θέλει να περάσει η κυβέρνηση με το στανιό, και μάλιστα την κάνει καλά. Θυμίζοντας συνήγορο υπεράσπισης, που είτε ένοχος είναι ο πελάτης είτε αθώος, αυτός θα πει αυτά που πρέπει να πει για να τον βοηθήσει.

Έτσι κι αλλιώς αυτοδύναμη είναι η κυβέρνηση, ό,τι θέλει περνάει.

Οι βουλευτές της συμπολίτευσης όμως; Αυτοί δεν έχουν άποψη δική τους;

Δεν καταλαβαίνουν αυτονόητα πράγματα;

Δεν ταξιδεύουν με αεροπλάνο από και προς τις περιφέρειές τους;

Δεν έχουν αντιληφθεί τίποτα τόσα χρόνια;

Άφωνα στρατιωτάκια να ήταν, καλύτερα θα τους αξιολογούσα.

Αλλά αυτοί όχι μόνο εγκρίνουν και επαυξάνουν τις δεκάδες στρεβλές διατυπώσεις του νομοσχεδίου, το στηρίζουν κιόλας με… επιχειρήματα.

Δεν είπαμε να μην το ψηφίσουν. Στην τελική ό,τι τους πει η κυβέρνηση θα ψηφίσουν. Αυτή είναι η δουλειά τους, και γι’ αυτό πληρώνονται. Αλλά βρε παιδιά, ούτε μια ένσταση;

Τόσο τέλειο βρίσκετε ένα νομοσχέδιο, που ανάμεσα σε χίλια άλλα στραβά, καταργεί τον κρατικό έλεγχο στα αεροδρόμια, αφήνοντας ανεξέλεγκτους τους επιχειρηματίες που τα λειτουργούν, τα εκμεταλλεύονται και δραστηριοποιούνται σε αυτά;

Που ανοίγει τον δρόμο στην ιδιωτικοποίηση του εναέριου χώρου;

Σε άλλο κόσμο ζουν οι βουλευτές της συμπολίτευσης και σε άλλον εκείνοι της αντιπολίτευσης;

Οι οποίοι δεύτεροι, έπιασαν την ουσία, με κάποιους εξ αυτών να θέτουν το βασικό ερώτημα: Ποιοι ωφελούνται από την κατάργηση των κρατικών ελέγχων και από την σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίηση της εναέριας κυκλοφορίας και της αεροναυτιλίας;

Και όπως είπε χαρακτηριστικά ο κ. Αρσένης, οι μόνοι απ’ όσους φορείς τοποθετήθηκαν επί του νομοσχεδίου, και οι οποίοι δηλώνουν ενθουσιασμένοι, είναι η ΦΡΑΠΟΡΤ, η ΙΑΤΑ, ο ΔΑΑ και η Aegean.

Πρώτη φορά, είπε, βλέπω «ρυθμιζόμενους» να χαίρονται με έναν νόμο που τους «ρυθμίζει».

Φοβερή πρωτιά, συμφωνώ, ειδικά για μια κυβέρνηση που επιδοτεί με 120 εκατομμύρια την Aegean, όταν μια άλλη γαλάζια κυβέρνηση πούλησε την Ολυμπιακή σε ιδιώτη με ελαφρώς μεγαλύτερο αντίτιμο, διότι δεν άντεχε πλέον το δημόσιο να την επιδοτεί. Και μάλιστα τότε που λεφτά υπήρχαν μπόλικα και τρέχανε από τα μπατζάκια μας.

Σήμερα εν μέσω πανδημίας, και οικονομικής δυσπραγίας, που βρέθηκε τόσο χρήμα για μια ιδιωτική εταιρία που μέχρι προχθές δήλωνε σούπερ κέρδη και αντάμειβε τους μετόχους της;

Εν κατακλείδι, το νομοσχέδιο αυτό, που θα ψηφιστεί την Πέμπτη στην ολομέλεια της Βουλής, καταργεί τους κρατικούς ελέγχους στα αεροδρόμια και ανοίγει τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση της εναέριας κυκλοφορίας και της αεροναυτιλίας.

Κάτι που ευνοεί αποκλειστικά συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα και προκαλεί μεγάλους κινδύνους για την ασφάλεια των αεροδρομίων και του εθνικού εναέριου χώρου.

Βέβαια θα ψηφιστεί, αλλά πως θα εφαρμοστεί;

Άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη.

Στοιχειωδώς να γνώριζε ο υπουργός το αεροπορικό αντικείμενο, θα αντιλαμβανόταν ότι για να λειτουργήσει αυτός ο νόμος θα χρειαστεί καταιγισμό τροπολογιών στο μέλλον.

Διότι μόλις επανέλθουμε στην κανονικότητα και αρχίσουν ξανά οι χιλιάδες πτήσεις την ημέρα στα αεροδρόμιά μας, θα αρχίσουν και τα όργανα. Δηλαδή οι παραβάσεις και οι εκπτώσεις σε ζητήματα ασφάλειας από τους χρήστες, αλλά και οι καταγγελίες των επιβατών.

Πως θα αντιμετωπίζονται;

Με τα ραντάρ από την Αθήνα, όπως είπε ο υπουργός, ή μέσω drones όπως είχε πει στη Βουλή «εξεταζόμενος» από επιτροπή ο νεοδιορισθείς τότε διοικητής της ΑΠΑ, αναφέροντας πως αυτά θα είναι η προτεραιότητα της «εταιρίας» που αναλαμβάνει;