#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
25/03/2013 08:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Κύπρος: μεταξύ αμερικανικής σφύρας και ρωσικού άκμονος



Του Γιώργου Διονυσόπουλου

Σκηνικό «αποκάλυψης» στήνεται τις τελευταίες ημέρες στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, με τις εξελίξεις τόσο σε διπλωματικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο να είναι καταιγιστικές. Σύμφωνα με πληροφορίες ήδη στην περιοχή κατευθύνεται ένα μέρος του αμερικανικού στόλου του Ατλαντικού, μεταφέροντας ένα σημαντικό αριθμό πεζοναυτών, η έλευση του οποίου εάν συνδυαστεί με τις χθεσινές δηλώσεις του ανωτάτου διοικητή των Συμμαχικών Δυνάμεων στην Ευρώπη, ναυάρχου Τζέιμς Σταυρίδης περί πιθανής εμπλοκής του ΝΑΤΟ στη Συρία, δείχνει πως επίκειται άμεση κλιμάκωση της αποσταθεροποίησης στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η ενίσχυση των αμερικανικών δυνάμεων οπωσδήποτε δεν είναι άσχετη όμως και με το διπλωματικό μαραθώνιο και μάλιστα δε δύο μέτωπα, προς Ευρώπη και Ρωσία,  που διεξάγει ήδη η Κύπρος με βασικό διακύβευμα την οικονομική της επιβίωση. Συνιστώντας επί της ουσίας τις δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος, Λευκωσία και Δαμασκός αποτελούν τροχοπέδη για τα αμερικανικά σχέδια που θέλουν την οριστική αποχώρηση των Ρώσων από τις «θερμές θάλασσες» και τον περιορισμό των στρατιωτικών τους δυνάμεων αποκλειστικά εντός των συνόρων της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης. Η πραγματικότητα είναι πως μέχρι και πριν λίγες ημέρες οι ΗΠΑ ήταν πολύ κοντά στο να τα καταφέρουν. Παρά το γεγονός πως το καθεστώς Άσαντ άντεξε σχεδόν δύο ολόκληρα χρόνια στο σφυροκόπημα των αντικαθεστωτικών δυνάμεων που δρουν υπό την ανοχή και βοήθεια της Δύσης, εντούτοις οι πάντες συμφωνούν πως είναι ζήτημα ελάχιστου χρόνου πλέον για να οδηγηθεί στην οριστική του κατάρρευση. Σύμφωνα εξάλλου και με τις δηλώσεις του ναυάρχου Τζέιμς Σταυρίδη, το ΝΑΤΟ έχει ξεκινήσει σχεδιασμούς έκτακτης ανάγκης για μια πιθανή στρατιωτική παρουσία του στη Συρία, ενώ είναι επίσης έτοιμο για εμπλοκή σε περίπτωση που του ζητηθεί, όπως έγινε στην περίπτωση της Λιβύης. «Οι χώρες μέλη της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας εξετάζουν ενεργά την επιλογή προσφοράς βοήθειας στην αντιπολίτευση με έναν τρόπο που να σπάσει τον φαύλο κύκλο που βιώνεται στη Συρία» ανέφερε χαρακτηριστικά ο ανώτατος διοικητής των Συμμαχικών Δυνάμεων στην Ευρώπη. Η ενεργοποίηση του ΝΑΤΟ ωστόσο και η ανάληψη, από μέρους του, στρατιωτικού ρόλου στη Συρία απαιτεί, εκτός από τη σύμφωνη γνώμη και των 28 μελών της Συμμαχίας και απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, κάτι που εξαιτίας της συμμετοχής της Ρωσίας  στο συγκεκριμένο όργανο δεν είναι και τόσο εύκολο να ληφθεί εκτός και εάν βεβαίως υπάρξουν ανταλλάγματα… Μέχρι στιγμής η Μόσχα διατηρεί στην περιοχή δύο βάσεις. Μία ναυτική στην Ταρσό την οποία μάλλον είναι ζήτημα χρόνου να απολέσει εξαιτίας της επικείμενης επικράτησης των σύριων αντικαθεστωτικών και μία «λογιστική» βάση στην Λευκωσία μέσω της ισχυρής παρουσίας ρωσικών κεφαλαίων και επενδύσεων στη Μεγαλόνησο. Οι διαπραγματεύσεις των δύο τελευταίων ημερών στη Μόσχα μεταξύ εκπροσώπων της Ε.Ε και ρώσων κυβερνητικών αξιωματούχων με τη συμμετοχή και κυπρίων, αφορούν ακριβώς σε αυτά τα ανταλλάγματα. Και εάν το «δόρυ» που πιέζει την Κύπρου εμφανίζεται να είναι το Βερολίνο, στην πραγματικότητα το «χέρι» που το κρατά και το σπρώχνει ανήκει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έτσι εξηγείται άλλωστε και η ηχηρή σιωπή της Ουάσιγκτον για ένα ζήτημα που χτυπά το οικονομικό οικοδόμημα της Δύσης κατευθείαν στην καρδιά του, όπως είναι το κούρεμα των τραπεζικών καταθέσεων.

Δράση και αντίδραση

Όπου υπάρχει δράση όμως υπάρχει και αντίδραση. Από την πλευρά τους οι Ρώσοι αξιοποιώντας το στρίμωγμα της Κύπρου επιχειρούν να δώσουν στην πολιτική της ηγεσία ένα ελεγχόμενο από τους ίδιους διέξοδο, το οποίο ταυτόχρονα όμως θα αναβαθμίζει τη στρατιωτική τους παρουσία στη Μεσόγειο αποτελώντας μία εναλλακτική λύση στην απώλεια της ναυτικής τους βάσης στην Ταρσό. Στο πλαίσιο αυτό δεν έχουν τόση σημασία οι όροι που θέτει η Μόσχα σε οικονομικό ή ενεργειακό επίπεδο για να προσφέρει την βοήθειά της στη Λευκωσία, όσο τα ανταλλάγματα που ζητάει σε επιχειρησιακό και γεωστρατηγικό επίπεδο τα οποία αφορούν στον ανεφοδιασμό και τη συντήρηση της παρουσίας μίας μόνιμης ρωσικής ναυτικής δύναμης η οποία θα μπορούσε, σε δεύτερη φάση, ακόμη και να ελλιμενίζεται στο νησί. Μόνο τυχαίο δεν είναι άλλωστε πως μόλις την περασμένη Κυριακή ο διοικητής του ρωσικού Π.Ν ανακοίνωσε την δημιουργία ενός ναυτικού σχηματισμού αποτελούμενο από φρεγάτες, καταδρομικά και σκάφη υποστήριξης, ο οποίος θα πλέει συνεχώς στην περιοχή «προστατεύοντας τα ρωσικά συμφέροντα». Πρόκειται επί της ουσίας για την επανασύσταση, αν και σε σαφώς μικρότερη κλίμακα, της λεγόμενης 5η επιχειρησιακής μοίρας του Σοβιετικού στόλου (διέθετε στην ακμή της περίπου 70 με 80 πολεμικά σκάφη) η οποία καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 περιπολούσε στη Μεσόγειο έχοντας ως αποστολή να αποτρέψει ενδεχόμενη πυραυλική πυρηνική επίθεση εναντίον της ΕΣΣΔ από τον 6ο Αμερικανικό στόλο, πλοία του οποίου εξακολουθούν και σταθμεύουν μέχρι και σήμερα στη βάση της Σούδας.

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΦΑΝΤΑΣΜΑ avatar
    ΦΑΝΤΑΣΜΑ 25/03/2013 10:42:32

    -Pravda
    Gas deposits in the Cyprus shelf are the largest deposits that have been discovered during the last ten years. Its reserves are estimated at 1.7 trillion cubic meters, and the net profit of their operation could be more than 800 billion euros.

  2. Νταβίκος avatar
    Νταβίκος 25/03/2013 10:45:40

    Δεν υπάρχει ρωσσικός άκμων.
    Το άρθρο είναι λες και γράφτηκε επί Ψυχρού Πολέμου και Κρίσης τής Κούβας.

  3. Jim Bim avatar
    Jim Bim 25/03/2013 10:58:36

    Και η Ελλάδα, που είναι η θέση και ο ρόλος της ??? Οι σύμμαχοι τι θέλουν να επιτύχουν τελικά ? Την οικονομική και κοινωνική μας εξαθλίωση, ώστε να μοιραστούν ανενόχλητοι τα κοιτάσματα της Μεσογείου ...
    Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν κυβερνήσεις στα περισσότερα κράτη (Λιβυη, Αίγυπτος, Συρία, Λίβανος) που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν μερίδιο από το ορυκτό πλούτο της Μεσογείου.

    Μήπως έρχεται η σειρά μας να αποσταθεροποιηθούμε και να μείνουν το Ισραήλ και η Τουρκία ?????

    • Σχετικά Ασχετος avatar
      Σχετικά Ασχετος @ Jim Bim 25/03/2013 15:37:31

      Απορώ με τόσες σκέψεις,πως κοιμάσαι;

  4. Μεγάλες στιγμές avatar
    Μεγάλες στιγμές 25/03/2013 10:58:46

    Καταπληκτική ανάλυση,ετσι εξηγείται η χαλαρή αντίσταση των Ρώσων μεχρι στιγμής.Πάντως δεν μπορώ να σκεφτώ σοβαρά ανταλάγματα για την αποκοπή των Ρώσων απο τη Μεσόγειο.Αυτή η αποκοπη ηταν πάντα ο μεγάλος τους φόβος και ο Βόσπορος ο μεγάλος τους πόθος

    • Νταβίκος avatar
      Νταβίκος @ Μεγάλες στιγμές 25/03/2013 12:26:39

      Και η κατανάλωση δέκα λίτρων βότκας στην κατσιά το μόνο τους επίτευγμα. Το μπεκρόν γένος.

      • Γεώργιος Τ. avatar
        Γεώργιος Τ. @ Νταβίκος 25/03/2013 12:53:47

        Σου σκότωσαν τον πατέρα Ρώσοι και έχεις τέτοιο μένος ή...

        • Νταβίκος avatar
          Νταβίκος @ Γεώργιος Τ. 25/03/2013 16:03:45

          Σκότωσαν τα αδέρφια μου, τους Κύπριους.

          • *Mara* avatar
            *Mara* @ Νταβίκος 25/03/2013 16:26:27

            Αφού πρώτα ο "αδελφός" σου ο Αναστασιάδης τους τίναξε στον αέρα εν μία νυχτί....

          • Uncle Stgm avatar
            Uncle Stgm @ Νταβίκος 25/03/2013 17:53:59

            Λάθος συμπέρασμα βγάζετε, γιατί κρίνετε τους Ρώσους χειριστές του ζητήματος με λάθος κριτήρια.
            Πολιτικοί και businessmen είναι.
            Όχι ο φιλάνθρωπος Καραμουρτζούνης και οι φίλοι του (οι παλιοί ξέρουν...)

          • Στέργιος avatar
            Στέργιος @ Uncle Stgm 25/03/2013 20:28:50

            Πολιτικοί της φαμφάρας, όμως. Στα δύσκολα λακίζουν. Εξυπακούεται πως την Κύπρο θα την έσωζαν για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους. Η Ευρώπη τους έκλεψε τρελά δις κι αυτοί αντιδρούν με τρόπο "θύμωσε η θυμιώ". Η Ευρώπη τώρα ξέρει ότι η Ρωσσία είναι μια φαφούτα γέρικη αρκούδα. Θα το δείτε τώρα που η Ευρώπη θα αρχίσει να παίρνει αέριο από τη νέα της αποικία τη Λιβύη και το Αζερμπαϊτζάν, και θα παραγκωνίσει κι άλλο τη Ρωσσία.

          • Ανιψι avatar
            Ανιψι @ Uncle Stgm 26/03/2013 13:09:05

            Πολύ σωστά, αλλά επαληθευσαν το κατ' επανάληψη διαχρονικά επιβεβαιωμένο θεωρημα οτι αποτελούν αναξιόπιστο σύμμαχο και εταίρο, τουλάχιστον οσο αφορά την γειτονιά μας.

          • ΠΗΛΕΑΣ avatar
            ΠΗΛΕΑΣ @ Νταβίκος 26/03/2013 00:02:53

            Πως ακριβώς; Μπουκώνοντας τους με λεφτά; Ή ζητώντας, τώρα, να ξαναπάρουν κάποια από αυτά;

  5. ΕΠΙΔΕΞΙΟΣ avatar
    ΕΠΙΔΕΞΙΟΣ 25/03/2013 11:43:06

    Όλα αυτά αν τα συνδυάσεις με την δήθεν απρόσμενη
    αίτησης συγγνώμης των Ισραηλινών προς τους Τούρκους
    για την υπόθεση του Μαβί Μαρμαρά καθώς και την δήλωση ΟΤΣΑΛΑΝ
    για παύση των συγκρούσεων των Κούρδων με τις Τουρκικές Δυνάμεις
    καταλήγουμε στα εξής:
    1. Μάλλον μέχρι τώρα δεν τους βγαίνει των Αμερικανών το θέμα
    της Σύριας με την δράση των αντικαθεστωτικών Ισλαμιστών.
    2. Ως εκ τούτου θα επιχειρήσουν αλά ΒΙΕΤΝΑΜ και ΙΡΑΚ
    αγνοώντας το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να καθαρίσουν
    την υπόθεση ΣΥΡΙΑ – ΑΣΑΝΤ.
    3. Προς τούτο θέλουν οπωσδήποτε την στήριξη ΙΣΡΑΗΛ – ΤΟΥΡΚΙΑΣ
    και για αυτό τους ανάγκασαν να τα βρουν.

    4. Σημάδι έναρξης των επιχειρήσεων θα είναι η εκκένωση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων των ΡΩΣΩΝ απ' την ΣΥΡΙΑ γεγονός που μέχρι τώρα δεν φαίνεται.
    5. Πως θα απαντήσει το ΙΡΑΝ μαζί με την Χεζμπολαχ γιατί μετά την Σύρια μάλλον έρχεται η σειρά του.
    Την μπόμπα την έχει ετοιμάσει;
    Αν ΝΑΙ οι μουλάδες της ΤΕΧΕΡΑΝΗΣ θα την ρίξουν αγνοώντας τις επιπτώσεις.
    Πρόσφατη δήλωση ΧΑΜΕΝΕΙ περί καταστροφής πόλεων του ΙΣΡΑΗΛ.
    (Οι Patriot θα τις κτυπήσουν πάνω απ’ το ΙΣΡΑΗΛ όποτε δεν γλυτώνει τις επιπτώσεις της προσβολής)
    Συμπέρασμα:
    Δεν θα είναι εύκολο το εγχείρημα για τους ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ εκτός αν κάνουν καλή μοιρασιά με τους Ρώσους η όποιοι έως τώρα στηρίζουν μ’ όλες τους τις δυνάμεις το καθεστώς ΑΣΑΝΤ.
    Αν όμως οι ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ αγνοήσουν τους ΡΩΣΟΥΣ τότε οι Ρώσοι έχουν όλες τις δυνατότητες(αυτή θα είναι οπωσδήποτε η απάντηση τους αν θέλουν να μείνουν στο παιχνίδι) να επιτεθούν στην ΓΕΩΡΓΙΑ και να τη καταλάβουν σε μια ημέρα μαζί με το Αζερμπαϊτζάν ανοίγοντας δρόμο μέσω Αρμενίας και Ιράν προς ΙΡΑΚ – ΣΥΡΙΑ.
    Θα χοντρύνει επικίνδυνα το παιχνίδι και οι ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ σε καμία περίπτωση δεν θα το ήθελαν.
    Πιθανότατα θα πάνε σε μοιρασιά ,ΚΑΖΑΝ – ΚΑΖΑΝ που λέει και ο Ερντογαν.
    Όσο για εμάς ΔΕΝ ΜΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ και δεν ενδιαφέρεται τι θα απογίνουμε.
    Έχουμε πλέον εμπεδώσει την φήμη μας Διεθνώς σαν αναξιόπιστοι και διεφθαρμένοι.
    Όποτε ότι αποφασιστεί απ’ τους Δυο Μεγάλους αυτό και θα υποστούμε.
    Φυσικά με νέες απώλειες για την Εθνική μας υπόσταση και κυριαρχία.

    • Ρηνα avatar
      Ρηνα @ ΕΠΙΔΕΞΙΟΣ 27/03/2013 10:48:59

      Πολυ ρεαλιστικη αναλυση επιδεξιε. Συνοψιζω πολυ συντομα. Οι Αμερικανοι, θεωρωντας τους εαυτους τους παγκοσμιους χωροφυλακες, ανακατευονται σε ολα, οι Ρωσοι μιλανε παντα στο τελος οταν εχουν στριμωχτει στον τοιχο και συνηθως με κατι που θα κανει θορυβο και οντως εμας δεν μας υπολογιζει κανενας πια. Αν η ανεβασμενη Τουρκια παρασυρθει απο τον μεγαλοιδεατισμο της και κανει την κινηση της, θα ανοιξουν οι ασκοι του Αιολου για ολη την υφηλιο.Αφορμες θα δοθουν πολλες.

    • Ρηνα avatar
      Ρηνα @ ΕΠΙΔΕΞΙΟΣ 27/03/2013 10:49:00

      Πολυ ρεαλιστικη αναλυση επιδεξιε. Συνοψιζω πολυ συντομα. Οι Αμερικανοι, θεωρωντας τους εαυτους τους παγκοσμιους χωροφυλακες, ανακατευονται σε ολα, οι Ρωσοι μιλανε παντα στο τελος οταν εχουν στριμωχτει στον τοιχο και συνηθως με κατι που θα κανει θορυβο και οντως εμας δεν μας υπολογιζει κανενας πια. Αν η ανεβασμενη Τουρκια παρασυρθει απο τον μεγαλοιδεατισμο της και κανει την κινηση της, θα ανοιξουν οι ασκοι του Αιολου για ολη την υφηλιο.Αφορμες θα δοθουν πολλες.

  6. MCA avatar
    MCA 25/03/2013 13:15:47

    Ας μην απαξιώνουμε την γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας και της Κύπρου στην περιοχή.Επιπλέον, κανείς δεν επιθυμεί την περαιτέρω ενδυνάμωση της Τουρκίας, στην περιοχή.

    • MCA avatar
      MCA @ MCA 25/03/2013 13:16:34

      @ ΕΠΙΔΕΞΙΟΣ

    • EL CID avatar
      EL CID @ MCA 25/03/2013 16:36:29

      Η γεωπολιτική σημασία μιας χώρας ακυρώνεται σε μεγάλο ποσοστό από την ανυπαρξία στρατηγικού σχεδιασμού. Ένας ουδέτερος παρατηρητής, από μια άλλη γωνιά του πλανήτη, μελετώντας την ελληνική εξωτερική πολιτική των τελευταίων 40 χρόνων, θα κατέληγε στο εξής προφανές συμπέρασμα: η Ελλάδα ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΤΙ ΣΤΟΧΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΜΕΣΟ-ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ!!! Εξ ου και η πάγια εξωτερική πολιτική του κατευνασμού των γειτονικών χωρών (Μπακογιάννη, Αβραμόπουλος, Παπανδρέου και πάει... λέγοντας), που στην ουσία υποδηλώνει την «αμέριμνη μακαριότητα» της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας, μιας ηγεσίας ανίκανης να αναλύσει την ιστορική πραγματικότητα σε βάθος και να λάβει τολμηρές αποφάσεις. Γι' αυτό και μόνο το λόγο, είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε πάντοτε στο περιθώριο των εξελίξεων.

      • MCA avatar
        MCA @ EL CID 25/03/2013 23:14:33

        Η Ελλάδα όπως και Κύπρο τα τελευταία χρόνια 40 χρόνια μπήκαν στην ΕΕ και Ευρωζώνη. Στα χρόνια μέχρι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ήταν με την Δύση και η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ μέχρι σήμερα. Το 87 δεν αφήσαμε τους Τούρκους να περάσουν το δικό τους με το Σισμίκ. Βέβαια μπήκε στοπ στις γεωτρήσεις και από την πλευρά μας. Ήταν δεδομένο βέβαια ότι η ΗΠΑ δεν ήθελαν εκμετάλευση υδρογονανθράκων στην περιοχή, καθώς τους ήθελαν ως εφεδρικό απόθεμα για το μέλλον. Επίσης οι τεχνολογίες εξόρυξης στην θάλασσα, ήταν πιο δαπανηρές από ότι σήμερα. Με τα Ίμια την πατήσαμε από λάθος χειρισμούς της τότε κυβέρνησης. Βέβαια η Τουρκία του 96, ήταν ισχυρότερη σε σχέση με εμάς, από ότι 87.Θεωρώ ότι η Ελλάδα στην εξωτερική πολιτική έχει στρατηγική. Αμυντική συμμαχία με την ισχυρότερη χώρα του πλανήτη και πολεμική μηχανή τις ΗΠΑ, καθώς και οικονομική ,πολιτική και πιθανόν αμυντική συμμαχία στο μέλλον με τις χώρες της ΕΕ. Επίσης επιδιώκουμε την συνεργασία με όλες τις υπόλοιπες χώρες, αποφεύγοντας τις εντάσεις. Τι θέλετε, να κάνουμε ντου να πάρουμε την Πόλη;

  7. ΕΠΙΔΕΞΙΟΣ avatar
    ΕΠΙΔΕΞΙΟΣ 25/03/2013 14:12:21

    @ MCA

    Δεν επιθυμούσαν και το 1918 την ενδυνάμωση της ΤΟΥΡΚΙΑΣ αλλά την επέβαλαν το 1922 σε βάρος του Ελληνισμού.
    Kαι στην υποστήριξη της ΤΟΥΡΚΙΑΣ τότε πλην των υπολοίπων γνωστών συμμετείχαν και οι Ρώσοι- Σοβιετικοί του Λένιν .
    Η Ιστορία διδάσκει και τιμωρεί όποιον την αγνοεί.

    • MCA avatar
      MCA @ ΕΠΙΔΕΞΙΟΣ 25/03/2013 22:37:37

      Οι μεγάλες δυνάμεις δεν επιθυμούσαν την περαιτέρω γιγάντωση της Ελλάδος και σμίκρυνση της Τουρκίας. Δεν υπήρχε περίπτωση να μας άφηναν να εξαπλωθούμε τόσο πολύ. Θα αποκτούσαμε ισχύ. Δεν ήθελαν τέτοιο μπελά στο κεφάλι τους. Εμείς απλώσαμε τα πόδια μας, πέρα από εκεί που έφτανε το πάπλωμα και την πατήσαμε.

  8. loula avatar
    loula 25/03/2013 14:44:00

    Ο Ιβαν κερδιζει πολεμους μονο σπιτι του. Και νομιζω μεσα του το ξερει.....

    • Νταβίκος avatar
      Νταβίκος @ loula 25/03/2013 16:04:55

      Μόνο όταν ισοπεδώνει την Τσετσενία.

    • Uncle Stgm avatar
      Uncle Stgm @ loula 25/03/2013 16:20:57

      + Γεωργία.
      Αλλά μην είμαστε μονόπλευροι: Ο Τζώννυ στο Βιετνάμ τα πήγε καλύτερα απο τον Ιβάν στο Αφγανιστάν ;

      • Στέργιος avatar
        Στέργιος @ Uncle Stgm 25/03/2013 20:32:30

        Καμμία Γεωργία. Η Ρωσσία επενέβη στη ΝΟΤΙΑ ΟΣΣΕΤΙΑ, σε μια de facto ανεξάρτητη χώρα που βρισκόταν ήδη υπό ρωσσική κυριαρχία. Η Ρωσσία ΔΕΝ ΤΟΛΜΗΣΕ να μπει στην καθαυτό Γεωργία.

        • Μικρασιάτης avatar
          Μικρασιάτης @ Στέργιος 26/03/2013 04:23:17

          Κοντα στη Τυφλιδα ειχαν φτασει οι Ρωσοι. Σιγα το στρατιωτικο γιγαντα, τη Γεωργια του Σακασβιλι... ελεος.

  9. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 25/03/2013 16:33:28

    Η δική μου εκτίμηση τών σύγχρονων δρώμενων τής σημερινής γεωπολιτικής αντιπαράθεσης ισχύος είναι παρόμοια μέ τό κάτωθι άρθρο τού Ιωάννη Σ. Θεοδωράτου, πού δημοσιεύθηκε στό defence-point.gr

    Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος/Δημοσιογράφος – Αμυντικός Αναλυτής
    (Σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ISDA)

    Στο γεωπολιτικό κάδρο εισήλθαν εκόντες άκοντες και οι κουρδικοί πληθυσμοί, οι οποίοι θα κληθούν να παίξουν κεντρικό ρόλο στον σχεδιασμό αποσταθεροποίησης του καθεστώτος της Τεχεράνης. Συμπερασματικά μέχρις ότου τα γεωτρύπανα στην Ανατολική Μεσόγειο αρχίσουν να αντλούν φυσικό αέριο, το οποίο θα πωλούν στις αγορές της Δύσης, μειώνοντας σταδιακά και σταθερά την εξάρτηση από την Ρωσία, υπάρχει αρκετός χρόνος για να πληγεί και να εξουδετερωθεί η βαλλιστική απειλή του Ιράν. Όμως για να ολοκληρωθεί με επιτυχία το όποιο σχέδιο, οι Κούρδοι θα πρέπει να βοηθήσουν το δίδυμο ΗΠΑ-Ισραήλ, αφήνοντας προσωρινά στην άκρη τους Τούρκους, ενώ και οι Έλληνες (Ελλάδα και Κύπρος) θα συνεχίσουν κανονικά τα χρονοδιαγράμματά τους στην αξιοποίηση των ενεργειακών πόρων, χωρίς να έλθουν σε άμεση αντιπαράθεση με την Άγκυρα.

    Μέχρι το πέρας της «Επιχείρησης Ιράν» η Τουρκία θα έχει εξασφαλίσει χρόνο και «υποσχέσεις» ώστε να μην δημιουργήσει εμπόδια – όπως συνέβη στον Β’ Πόλεμο του Κόλπου – με ανταλλάγματα την κατάπαυση του πολέμου ανατολικά. Εκτίμηση του γράφοντος είναι ότι μόλις ολοκληρωθεί η απενεργοποίηση του Ιράν, τότε θα ξανατεθεί σε εφαρμογή με άξονα τους Κούρδους η «γεωπολιτική του Προκρούστη», με τη διαφορά ότι στο κρεβάτι θα έχει ξαπλώσει μετά το Ιράν, η Τουρκία.

    Η δυναμική των εξελίξεων σε συνδυασμό με τις γεωπολιτικές προτεραιότητες των Αγγλοσαξόνων δημιουργούν νέα τετελεσμένα, τα οποία οδηγούν την Αθήνα να τηρήσει στάση «στρατηγικής αναμονής». Οι ΗΠΑ προωθούν με διαφορετική ταχύτητα τρεις άξονες: α) Προετοιμασία στρατιωτικής αντιμετώπισης των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του Ιράν (βαλλιστικοί πύραυλοι οι οποίοι πιθανώς να φέρουν κεφαλές μαζικής καταστροφής συν το πυρηνικό πρόγραμμα), β) Προσωρινή άμβλυνση της περιφερειακής αστάθειας στο ευπαθές τρίγωνο των «ετερόκλητων ανατολικών συμμάχων» (Τουρκία, Ισραήλ, Αίγυπτος) εν όψει της πολεμικής προετοιμασίας κατά της Τεχεράνης και γ) Αξιοποίηση χρόνου και συγκυριών προκειμένου να χρησιμοποιηθούν οι κουρδικοί πληθυσμοί σε Ιράν, Τουρκία και Συρία, προς όφελος των γεωστρατηγικών σχεδιασμών, αναβάλλοντας – προς το παρόν – την άσκηση αποσχιστικών πιέσεων προς την Τουρκία προς όφελος μιας «εναρμονισμένης» στρατηγικής έναντι της Τεχεράνης.

    Το δόγμα των ΗΠΑ στην ενέργεια όχι μόνο δεν ευνοεί αλλά αντίθετα αποτρέπει την εμπλοκή στην αξιοποίηση των ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία βρίσκονται μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου και Ισραήλ, από κάθε παράγοντα ρωσικό, αραβικό ή μουσουλμανικό (βλ. τουρκικό). Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε η συμφωνία μεταξύ Gazprom και ισραηλινής κυβέρνησης, η οποία έτυχε της έγκρισης της Ουάσιγκτον καθώς αποτέλεσε τμήμα μιας ευρύτερης συμφωνίας, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και την ρωσική διαμεσολάβηση προς τους «γείτονες» του εβραϊκού κράτους. Σε κάθε περίπτωση οι Αγγλοσάξονες αναμένουν την μεταφορά φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και την έναρξη υλοποίησης του γεωπολιτικού άξονα Πολωνίας-Ελλάδας, προκαλώντας εκνευρισμό και αντιδράσεις σε Μόσχα και Βερολίνο.


    Η κυπριακή κρίση οδηγεί στην αποκάλυψη και επιβεβαίωση μιας από ετών διαπιστωμένης άτυπης γεωπολιτικής συμμαχίας συμφερόντων μεταξύ Γερμανίας, Ρωσίας αλλά και Τουρκίας, η οποία στοχεύει ευθέως στη μη αξιοποίηση (ή καθυστέρηση) του ενεργειακού διαδρόμου της Ανατολικής Μεσογείου, απόρροια της συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Ωστόσο, θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και τη στρατηγική διάσταση στην «κυπριακή εξίσωση», καθώς οι επιθετικές κινήσεις της γερμανικής πλευράς σκοπεύουν στην αποσταθεροποίηση της μεγαλονήσου, κάτι που επίσης προσπάθησαν ανεπιτυχώς (μέχρι σήμερα) να πράξουν και ενάντια στη χώρα μας.

    Με απλά λόγια για κάθε κυβικό μέτρο φυσικού αερίου ή βαρελιού πετρελαίου που θα εξορυχτεί από τη λεκάνη μεταξύ Ελλάδος και Ισραήλ με προορισμό την ενεργειακή τροφοδοσία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας/οικονομίας, θα αφαιρεθεί από τα ρωσικά έσοδα (βλ. σχετικό άρθρο του γράφοντος «Σύγκρουση Ελλάδας-Ρωσίας λόγω ΑΟΖ;»). Σταδιακά και όσο θα αυξάνεται η απεξάρτηση από τις ρωσικές πηγές ενώ αντίστοιχα θα εξαρτάται περισσότερο από τις ελλαδο-κυπριακο-ισραηλινές, το Κρεμλίνο θα βρεθεί ενώπιον μιας νέας – μη επιθυμητής – γεωστρατηγικής πραγματικότητας. Δεν είναι μόνον η απώλεια εσόδων αλλά και η μεσομακροπρόθεσμη μείωση της επιρροής στα πρώην δορυφορικά κράτη της ΕΣΣΔ αλλά και στις ανεξάρτητες πλέον πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Βαλτικής και ειδικά την Ουκρανία.

    Το Βερολίνο αποτελεί στρατηγικό εταίρο της Μόσχας στον τομέα της ενέργειας και μαζί εκπονούν σχεδιασμούς στη βάση των κοινών γεωπολιτικών συμφερόντων. Η γεωγραφική ενότητα που περικλείει τις χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, συν τις βαλτικές δημοκρατίες και προσδιορίζεται μεταξύ της Βαλτικής Θάλασσας και του Αιγαίου Πελάγους, συνιστά το μήλον της έριδος μεταξύ των Αγγλοσαξόνων (παραδοσιακών ναυτικών δυνάμεων) και του ηπειρωτικού διπόλου Γερμανίας-Ρωσίας. Μόνο που αυτήν τη φορά δεν υφίσταται ένα εμφανές Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ (σ.σ. Σύμφωνο μη επίθεσης και διαμοίρασης σφαιρών επιρροής μεταξύ Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας και ΕΣΣΔ).

    Υπό αυτό το πρίσμα κάθε πράξη που πυροδοτεί την αστάθεια στο ασθενές τμήμα της αλυσίδας Αθηνών-Τελ Αβίβ δεν μπορεί παρά να είναι ευπρόσδεκτο – αν όχι επιθυμητό – από τους δύο δρώντες, καθώς θέτει σε κίνδυνο ή πρακτικά λειτουργεί ανασταλτικά, κατά του υλοποιούμενου νέου άξονα ενεργειακής τροφοδοσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

    Αυτό που συνέβη στην Κύπρο συνιστά προσχεδιασμένη γερμανο-ρωσική άσκηση με πολύ συγκεκριμένη (όπως προαναφέραμε) στόχευση. Σε περίπτωση που οι οικονομικές πιέσεις δεν ευοδωθούν, τότε θα κληθεί ο τρίτος θιγόμενος εταίρος – η νέο-οθωμανική Τουρκία – να αντιδράσει δυναμικότερα χρησιμοποιώντας τις Ένοπλες Δυνάμεις της ως εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής.

    Η γνωστοποίηση του γεγονότος της τηλεφωνικής επαφής μεταξύ Τούρκου και ισραηλινού πρωθυπουργού με αμερικανική παρέμβαση, δεν μεταβάλλει την στρατηγική του Ισραήλ, όπως ούτε και της Τουρκίας. Ο νέο-οθωμανισμός αποτελεί εκπεφρασμένη και πολλαπλώς αναλυθείσα απειλή έναντι του εβραϊκού κράτους και ουδείς σώφρων στο Τελ Αβίβ (σ.σ. όπου η πλειοψηφία των εκάστοτε κυβερνώντων προέρχονται από το στράτευμα) επιθυμεί την ενίσχυση της Άγκυρας μέσω της παράδοσης κοιτασμάτων ή συμμετοχής στην εκμετάλλευσή τους.

    Όμως όταν το ζητούμενο είναι η αντιμετώπιση του Ιράν, οι Ισραηλινοί – που ενισχύουν επί σειρά ετών φανερά και με σχέδιο τους Κούρδους Πεσμεργκά στο Ιράκ – είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν για το φυσικό αέριο περισσότερο μέσω ενός αγωγού που θα μεταφέρει δια του τουρκικού εδάφους τα προϊόντα εξόρυξης του κοιτάσματος στο οποίο μετέχει η Gazprom, παρά να ικανοποιήσουν άλλες τουρκικές ορέξεις. Μια τέτοια εξέλιξη θα έβρισκε απόλυτα σύμφωνες τις άλλες δύο ενδιαφερόμενες δυνάμεις (Ρωσία και Γερμανία).

    Οι Κούρδοι που ανέμεναν μεγαλύτερη ενεργητικότητα στον τομέα της πίεσης της Τουρκίας μετά από την ανάληψη της εξουσίας από τον Ομπάμα και τον διορισμό του νέου υπουργού των Εξωτερικών Τ. Κέρι, θα πρέπει να περιμένουν. Έχοντας επιτύχει σοβαρές νίκες τόσο εντός της Τουρκίας όσο και στην Συρία, έχουν αποκτήσει αυτοπεποίθηση για την πορεία των δικαιωμάτων τους και ελπίζουν στην αλλαγή των συνόρων της περιοχής, εμπιστευόμενοι τους Αγγλοσαξονικούς και εβραϊκούς σχεδιασμούς.

    Το αναδυόμενο Κουρδιστάν θα αποτελέσει την ασπίδα του Ισραήλ και τον στρατηγικό αντίπαλο της νέο-οθωμανικής Τουρκίας, γεγονός που οι Τούρκοι αναγνωρίζουν ως δυνητική εξέλιξη και επιχειρούν να αναχαιτίσουν με την πρόταση «ειρήνης και διπλωματικής επίλυσης» που προωθούν. Ωστόσο, για ευνόητους λόγους και με την προοπτική δραματικών εξελίξεων στο Ιράν, μπορούν να περιμένουν αξιοποιώντας την τουρκική πρόταση, την οποία μάλλον θα χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους μεσοπρόθεσμα, με ότι αυτό συνεπάγεται.

    Συμπερασματικά η Αθήνα κρατώντας στάση στρατηγικής αναμονής περιμένει:

    Α) Τους Αγγλοσάξονες να συνεχίζουν να ευνοούν την ανάπτυξη του ενεργειακού διαδρόμου μέσω Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, καλύπτοντας τον χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωσή του «εκκαθαρίζοντας» γεωστρατηγικά αγκάθια (βλ. Συρία και Ιράν). Ας μην λησμονούμε πως η νότια πλευρά του συγκεκριμένου διαδρόμου (Λιβύη-Αίγυπτος) τελεί ήδη υπό εκκαθάριση…

    Β) Τους Αγγλοσάξονες να υποστηρίζουν τις ελληνικές θέσεις με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας, καθώς η Αθήνα έχει ήδη προχωρήσει σε ρηματική διακήρυξη στον ΟΗΕ και υπό τις παρούσες συνθήκες και ανάγκες (Ιράν) φαίνεται αντιληπτό γιατί η Ουάσιγκτον συνιστούσε «υπομονή» στο ζήτημα της ανακήρυξης ΑΟΖ, με παράλληλη επιτάχυνση των διαδικασιών νοτίως της Κρήτης και στην πλευρά του Ιονίου.

    Γ) Την Τουρκία να επανέρχεται στη διαπραγμάτευση με ΗΠΑ και Ισραήλ – αξιοποιώντας την υποστήριξη Γερμανίας και Ρωσίας – απαιτώντας περισσότερα και επιδιώκοντας να «ελέγξει» ακόμη και μέρος του μηχανισμού σχεδίασης και υλοποίησης της επίθεσης κατά του Ιράν.

    Δ) Την ακόμη μεγαλύτερη εμπλοκή του γεωπολιτικού ζεύγους Ρωσίας-Γερμανίας στην περιοχή με στόχο τη διατήρηση της οικονομικής και ιδιαίτερα την επιτάχυνση της πολιτικής αποσταθεροποίησης Ελλάδας και Κύπρου. Σημειώνεται ότι η σχεδίαση και εκτέλεση «οικονομικών κτυπημάτων» κατά των δύο χωρών, δημιουργεί εκ των πραγμάτων σοβαρά προβλήματα σε όποιο σχέδιο επίθεσης κατά του Ιράν, καθώς το Ισραήλ που θα υποστεί άμεσα αντίποινα, πρέπει και χρειάζεται να έχει ανοικτό τον ζωτικής σημασίας αεροναυτικό διάδρομο Κύπρου-Κρήτης.

    Ε) Το Ισραήλ να ομαλοποιεί σταδιακά τις σχέσεις με την Τουρκία χωρίς αυτές ωστόσο να επανέρχονται στα παλαιά δεδομένα και κυρίως να μην συνεχίζει την στρατιωτική συνεργασία, παρά σε πολύ χαμηλό και άκρως απαραίτητο επίπεδο.

    ΣΤ) Τέλος δεν θα αποκλείαμε μια «θεαματική» ενέργεια από πλευράς Ρωσίας-Γερμανίας-Τουρκίας στην περιοχή μας, λαμβάνοντας υπόψη ότι το διακύβευμα απώλειας του Ιράν είναι συγκρίσιμο με εκείνο που συνιστά η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου από Αθήνα-Λευκωσία και Τελ Αβίβ.

    Ζ) Επαναλαμβάνοντας τα όσα είπε πριν πεθάνει ο Μ. Α. Μπιράντ, η περιοχή έχει ήδη εισέλθει σε μια πολύ κρίσιμη δεκαετία κατά την οποία αναμένεται τουλάχιστον μια τοπική αναμέτρηση που θα μετατραπεί εκ των πραγμάτων σε περιφερειακή…

  10. EL CID avatar
    EL CID 25/03/2013 17:12:35

    Η ανάλυση του δημοσιογράφου είναι αρκετά εμπεριστατωμένη, ταυτόχρονα όμως περιέχει κάποιες λογικές υποθέσεις που κατά τη γνώμη μου ενδέχεται να μην ισχύουν, ή να μην μπορούν να τεκμηριωθούν. Αναφέρω ενδεικτικά τα γραφόμενα περί άτυπης συνεργασίας των λεγόμενων «ηπειρωτικών» δυνάμεων (Γερμανίας-Ρωσίας), με σκοπό την καθυστέρηση αξιοποίησης του ενεργειακού διαδρόμου της Ανατολικής Μεσογείου (Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ). Και ενώ για τη Ρωσία το όφελος από μια τέτοια εξέλιξη είναι προφανές, δέν συμβαίνει το ίδιο και με τη Γερμανία. Γιατί δηλαδή να επιθυμεί η Γερμανία τη συνέχιση της πλήρους εξαρτήσεως της βιομηχανίας της από την παροχή ρωσικού φυσικού αερίου και να μη διαθέτει κάποιον εναλλακτικό προμηθευτή, που μάλιστα θα είναι και μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως; Το κλειδί στην υπόθεση είναι να διερευνηθεί το πραγματικό σκέλος αυτής της συμφωνίας (εάν υποθέσουμε ότι υπάρχει τέτοια συμφωνία). Κυρίως δε, να αποκαλυφθούν οι πραγματικές προθέσεις της Γερμανίας στην Ανατολική Ευρώπη και τη Μεσόγειο (δεδομένου ότι το δόγμα Χίτλερ περί ζωτικού χώρου ανήκει στη σφαίρα της ιστορίας), η οποία για μένα είναι ο άγνωστος «x» στην εξίσωση. Εάν κάποιος έχει ειδικές γνώσεις γεωπολιτικής, παρακαλώ να μας δώσει κάποια λύση στο γρίφο...

    • EL CID avatar
      EL CID @ EL CID 25/03/2013 17:14:36

      @ Ιαπετός

    • Ιαπετός avatar
      Ιαπετός @ EL CID 25/03/2013 18:18:15

      «δεδομένου ότι το δόγμα Χίτλερ περί ζωτικού χώρου ανήκει στη σφαίρα της ιστορίας»

      Το δόγμα περί ζωτικού χώρου προϋπήρχε τού Χίτλερ καί δέν έπαυσε ούτε λεπτό νά αποτελεί επιλογή τής γερμανικής «εθνικής» ελίτ.
      Είναι τόσο μεγάλη η πρεμούρα τους, ώστε πρίν καλά-καλά πέσει η σκόνη από τήν πτώση τού τείχους τού Βερολίνου η «τρομοκρατική» οργάνωση Rote Armee Fraktion (RAF) ανέλαβε νά φέρει σέ πέρα τίς τελευταίες αποστολές της, ήτοι τόν προσωρινό έλεγχο αυτής τής δυναμικής.

      O Alfred Herrhausen, Διοικητής τής Deutsche Bank, δολοφονήθηκε στίς 30.11.1989.

      Τήν 1. Απριλίου 1991 δολοφονήθηκε ο Διευθυντής τού αντίστοιχου τότε Ταμείου Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), τής Berliner Treuhandanstaltgegen, Detlev Karsten Rohwedder.

      Ένα χρόνο μετά ανέλαβε τήν διοίκηση τής Treuhandanstalt η «σωστή» Birgit Breuel ( γεννημένη στίς 7. Σεπτεμβρίου 1937 στό Hamburg-Rissen ώς Birgit Münchmeyer).

      Προσωρινά όμως.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.