Ζητούνται ήρωες στη λαβωμένη Ελλάδα
24/09/2019 13:55
Της Κρινιώς Καλογερίδου
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ζητούνται ήρωες στη λαβωμένη Ελλάδα

''Δείξε μου έναν ήρωα και θα σας γράψω μια τραγωδία'', είχε πει τον περασμένο αιώνα ο συγγραφέας Φράνσις Σκοτ Φιτζέρλντ (ένας απ' τους κύριους εκπροσώπους της 'χαμένης γενιάς' των Αμερικανών λογοτεχνών) και η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια ζει τη δικιά της τραγωδία κατά κλίμακες με ήρωες αντιήρωες της βιομηχανίας του καιρού μας. Της βιομηχανίας των ειδώλων της πολιτικής, της οικονομίας, της καλλιτεχνίας.

Οι ειδωλοήρωες - πρότυπα, δυστυχώς, υπηρετούν το σύστημα των πραγματικών ηρώων, των ηρώων της ειρήνης και του πολέμου, των ηρώων της σκέψης και του χρόνου μας, της ψήφου και των επιλογών μας. Είναι σαν σύγχρονοι ''θεοί'' που υπηρετούν τη μηχανή μαζικής προπαγάνδας, με στόχο το μεγαλύτερο μερίδιο της προσοδοφόρου αγοράς ή των αφελών ψηφοφόρων, οι επιλογές των οποίων επηρεάζονται και διαμορφώνονται από τα μέσα ενημέρωσης.

Ελλείψει ηρώων αυτοί καλύπτουν το κενό τους εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι οι αποδεκατισμένοι Έλληνες είναι επιρρεπείς στο να χειραγωγούνται ψυχολογικά, φορτωμένοι καθώς είναι από πολυάριθμες συγκρούσεις, διαψεύσεις, απογοητεύσεις, λόγω των πολλαπλών προβλημάτων που επισώρευσε η οικονομική κρίση.

Οι αντιήρωες της εποχής μας (οι ''ήρωες'' με αρνητικά χαρακτηριστικά), που ενίοτε εμφανίζονται ως ''θεοί'' απ' το προπαγανδιστικό σύστημα διαμόρφωσης γνώμης, δεν έχουν τίποτε απ' τα πλεονεκτήματα των αρχαίων και σύγχρονων ηρώων, γιατί είναι... προϊόντα μαζικής παραγωγής, κατασκευασμένα και ευεπίφορα στη φθορά.

Τα γέννησε η κατάρρευση της ζωής των πολλών στη λαβωμένη Ελλάδα της κρίσης, η εκθεμελίωση των πατροπαράδοτων αξιών τους, η αποδυνάμωση των κοινωνικών θεσμών και κυρίως της εκπαίδευσης, της οικογένειας, της πολιτείας και της θρησκείας.

Η ιδεολογική σύγχυση των μνημονιακών και αντιμνημονιακών αναζητήσεων ανέδειξε ως ήρωες άτομα ''κονσερβοποιημένα'', εξαρτημένα απ' το κερδοσκοπικό σύστημα, υποτελή των επιχειρηματικών συμφερόντων, των μεγάλων πολυεθνικών (όσων απέμειναν βέβαια εδώ) και των ΜΜΕ, που βγάζουν κόμματα, κινήματα, αρχηγούς και αρχηγίσκους, οι οποίοι εξάπτουν την πίστη των ψηφοφόρων στους αρχηγούς τους αγιοποιώντας τους προς ίδιον όφελος.

Με αυτές τις προδιαγραφές ανέτειλε ως αστέρι των μαθητικών καταλήψεων ο Αλέξης Τσίπρας κι έγινε είδωλο της συμβατικής πολιτικής σκηνής το 2914-15. Μ' αυτές τις προδιαγραφές βγήκαν και άλλοι αρχηγοί μικροκομμάτων της εξουσίας. Οι πιο πολλοί απ' αυτούς αποδείχθηκαν διάττοντες και εξαερώθηκαν με τα κόμματά τους στις εκλογές της 7ης Ιουλίου δίνοντας τη θέση τους σε νέους... αστέρες των τηλεοπτικών παραθύρων και εκπομπών, που ήταν ήδη αναγνωρισμένοι ''θεοί'' (με ή χωρίς τα... χειρόγραφα του Χριστού) απ' το τηλεοπτικό κοινό τους.

Η απουσία προτύπων, η απουσία ηρώων σ' όλα τα επίπεδα της ζωής μας είναι κραυγαλέα απαιτητή κυρίως τα τελευταία χρόνια. Η καταφανής έλλειψή τους άφησε, δυστυχώς, το στίγμα της στους ''επαναστατημένους'' νέους της εποχής μας, τους άνεργους, τους υποτιμημένους και περιθωριοποιημένους, που κρατούν καχύποπτη έως αρνητική στάση απέναντι σε αρχές, ιδέες και θεσμούς που αποτελούσαν άλλοτε το βάθρο και την εγγύηση της κοινωνικής ευταξίας, της ειρήνης και της δημοκρατίας μας.

Σαν αντιστάθμισμα της απουσίας ηρώων, οι νέοι δημιουργούν τους ''φθαρτούς'' θεούς του συστήματος της καπιταλιστικής κοινωνίας, που μπλέκονται εύκολα με αναρχικούς, τρομοκράτες, κομπιναδόρους, κομματόσκυλα και άλλους δημαγωγούς και κόλακες της μετριότητας με...''θεϊκές'' αδυναμίες, συνυφασμένες με πρόσωπα της μηδενιστικής εποχής μας.

Οι τελευταίοι, οι κόλακες της μετριότητας των Ελλήνων, είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για την αξιακή και πνευματική απογύμνωσή τους. Έτσι, χωρίς σημεία αναφοράς, χωρίς σαφείς προσανατολισμούς, χωρίς πρότυπα, αυτοί δεν πάνε μπροστά, αλλά εθίζονται και παράγουν πλαστά είδωλα, εφήμερα, ψεύτικα, κούφια, αποκρουστικά.

Δεν ξέρουν τι θα πει ''ηρωισμός'' και ήρωες'', αφού γεμίζουν την ψυχή τους με πρότυπα λαϊκιστικά και με μοντέλα βολέματος και ωχαδελφισμού, αντί για ιδανικά και αξίες. Και το πνεύμα τους συμπορεύεται με το ευαγγέλιο της ''ήσσονος προσπάθειας'', της ημιμάθειας και της απάθειας, που θεωρεί κάθε πρότυπο αντιλαϊκό, ελιτίστικο και αποκρουστικό.

Οι παλιότεροι είχαν μεγαλώσει με πρότυπα τους ήρωες των βιβλίων, της ειρήνης και του πολέμου, τους ήρωες της καθημερινής τους ζωής που ζούσαν μακριά από τη χλιδή και την πολυτελή διαβίωση. Οι τωρινοί δεν έχουν γνωρίσει παρά ελάχιστους απ' αυτούς που έγραψαν ιστορία στη γη ή τον ουρανό.

Πρόλαβαν και τους θόλωσαν, βλέπετε, τον ορίζοντα οι γραφειοκράτες της διοικητικής μηχανής, οι δημοσιογράφοι με τις εξαρτήσεις τους, οι εκπαιδευτικοί με την ανεπάρκειά τους, οι πολιτικοί με τα ψέματα και τα λάθη τους, που φάνηκαν αναξιόπιστοι και ανίκανοι να τους εμπνεύσουν εθνικά και να στηρίξουν στα πόδια της τη λαβωμένη Ελλάδα.

Χρόνια και χρόνια τώρα ανακυκλώνουμε τα ίδια υλικά κατεδάφισης, χωριζόμαστε στα ίδια κομματικά στρατόπεδα, μοιραζόμαστε τα ίδια σύμβολα και πάθη, κάνουμε τις ίδιες πορείες και αντιπορείες, νιώθουμε τα ίδια μίση και πάθη ο ένας για τον άλλον, χωρίς να καταλήγουμε πουθενά.

Τίποτε και κανένας δε φαίνεται ικανός να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα της αμεριμνησίας και του ωχαδελφισμού μας, που βρωμίζουν τη ζωή όλων μας και αποτελούν εστία μόλυνσης για την πατρίδα. Τίποτα και κανείς ''δεν είναι ικανός να μαγέψει αυτήν τη χώρα και να την εμπνεύσει εθνικά''.

Η αχλή μιας παρατεταμένης παρακμής έχει σκεπάσει αυτήν και τους ανθρώπους της, που αγωνίζονται σιωπηλά να επιβιώσουν υπό το άχθος των οκταετών μνημονίων και των συνεπειών τους. Το πιο θλιβερό είναι ότι δεν περιμένουν τίποτα απ' το αύριο, γιατί η διάψευση των ονείρων τους και των ονείρων των παιδιών τους είναι δεδομένη.

Κατά τα άλλα, οι ψεύτικες δηλώσεις ικανοποίησης των πολιτικών μας ταγών λίγο τους ενδιαφέρουν, γιατί γίνονται για τα μάτια του κόσμου και πόρρω απέχουν απ' την δεινή πραγματικότητα. Ότι και να πούνε αυτοί, ο κόσμος έχει χάσει τον προσανατολισμό του και προσπαθεί να συνέλθει απ' το σοκ της τελευταίας δεκαετίας, που τον κέρασε με απάτες, αυταπάτες, εγκλωβισμούς σε αδιέξοδες πολιτικές και πρακτικές αντιπαράθεσης και αλληλοεξόντωσης.

Ζητούνται ήρωες, κατά το ''ζητείται ελπίς'', αλλά πού να τα βρεις και τα δύο; Σαν αχλή μυστηρίου βαραίνει παντού στη χώρα η αγωνία για το αύριο, που πνίγει τους πραγματικούς αγωνιστές, οι οποίοι μοχθούν σιωπηλά στο περιθώριο περιμένοντας την αξιοποίησή τους.

Πνίγει τα παιδιά στα σκεβρωμένα απ' τον χρόνο σχολεία τους, πνίγει τους ηλικιωμένους που μόλις επιβιώνουν με τα ψίχουλα της σύνταξής τους, πνίγει τους αγωνιστές της βιοπάλης που αγωνιούν για το αύριο και δίνουν άνισο αγώνα για να επιζήσουν.

Ζητούνται ήρωες στη λαβωμένη Ελλάδα, που έμαθε να ζει στο παρελθόν και ξέχασε να καθορίσει το παρόν και να ετοιμάσει το μέλλον της... Στη λαβωμένη Ελλάδα όπου οι επαναστάτες έχουν εξαφανιστεί κι έμειναν να μετρούν τη μιζέρια της ύπαρξής τους οι συμβιβασμένοι.

Οι ήρωες έχουν εκλείψει. Έμειναν στα ιστορικά μας λευκώματα να μας θυμίζουν το ηρωικό παρελθόν τους. Έμειναν στα βιβλία της ιστορίας μας, απ' όπου βροντοφωνάζουν τη δύναμη της αγάπης τους για την πατρίδα και μας καλούν να ορκιστούμε στη μνήμη τους υποσχόμενοι, σαν τους εφήβους Σπαρτιάτες, το«Άμμες δε γ' εσσόμεθα πολλώ κάρρονες» («Εμείς θα γίνουμε πολύ καλύτεροί σας»).

Οι ήρωες έχουν εκλείψει μες στη φωτιά και τη λάβρα της παρακμής.

''...Στα σκοτεινά

πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε.'', λένε.

''Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά...''

Κι εμείς που μείναμε στο πόδι εκείνων ξεμάθαμε να φερόμαστε ηρωικά και κουβαλάμε σαν βάρος ασήκωτο τη μιζέρια και την πληγωμένη αξιοπρέπειά μας. Ευτυχώς που άφησαν πίσω τους τουλάχιστον τους εν δυνάμει ήρωες μιας μερίδας της νεολαίας μας, που εντρυφεί σιωπηρά στη γνώση και την άσκηση της ιδέας της φιλοπατρίας, για να μας κάνει αύριο περήφανους.

Είναι παιδιά, κορίτσια κι αγόρια, με πρόσωπα λαμπερά σαν τον ήλιο. Γενναιόψυχα, με αστραφτερή ματιά και σίγουρη περπατησιά, μυαλό ωριμότερο απ' την ηλικία τους και ύφος αποφασισμένο. Ναι, υπάρχουν και τέτοια παιδιά στην πατρίδα, δε χάθηκαν όλα ως φαίνεται. Παιδιά αλώβητα απ' την αγριάδα της αλλοτρίωσης, παιδιά που δε συμβιβάστηκαν με τα δεδομένα, παιδιά που θέλουν να δοθούν στην πατρίδα, να επενδύσουν τα ανοιχτά μυαλά τους σ' αυτήν και μαζί με τη λευτεριά του ''εμείς'' και τα αρώματα του ''μαζί'' να σμίξουν το μέλλον τους με το δικό της

Ζητούνται ήρωες στη λαβωμένη Ελλάδα... Νομίζω πως θα βρούμε την άκρη. Μέσα στο όργιο συναλλαγής που κλίνεται σ' όλες τις πτώσεις, βρέθηκαν κάποια από αυτά να μη συναλλάσσονται με τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως.

Οι φίλοι τους μετανάστευσαν ήδη στο εξωτερικό, γιατί η Ελλάδα τους πλήγωσε. ''Η Ελλάδα με τα ωραία νησιά, τα ωραία γραφεία, τις ωραίες εκκλησιές. Η Ελλάς των Ελλήνων...''

''Κρινιώ Καλογερίδου'' (Βούλα Ηλιάδου)