Τσάι και συμπάθεια με Ολάντ και η «πολιτική διαπραγμάτευση» του Τσίπρα συνεχίζεται
13/04/2016 23:00
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τσάι και συμπάθεια με Ολάντ και η «πολιτική διαπραγμάτευση» του Τσίπρα συνεχίζεται

Τσάι και συμπάθεια από τον Ολάντ και η …πολιτική διαπραγμάτευση του Τσίπρα συνεχίζεται ξεκινώντας από το Παρίσι. Τι ακριβώς συζήτησαν οι δύο άνδρες δεν είναι σαφές στις λεπτομέρειές του. Αλλά το μήνυμα της κυβέρνησης ήταν σαφές. Θέλει να φορτώσει αποκλειστικά στους δανειστές και στο ΔΝΤ την ευθύνη της καθυστέρησης της αξιολόγησης και δεύτερον να δείξει ότι δεν είναι απλά ο πρωτοκολλητής των απαιτήσεων του κουαρτέτου. Αυτό υπηρετεί με τη ρητορική των τελευταίων ωρών των κυβερνητικών στελεχών ότι η κυβέρνηση είναι η μόνη αρμόδια για την κατανομή των βαρών από τα μνημονιακά μέτρα.

Πάντως αν όλος αυτός ο καβγάς με την περιβόητη πολιτική διαπραγμάτευση γίνεται για να ζητήσει η Ελληνική κυβέρνηση σταθερά επιτόκια και «οροφή» στην ετήσια εξυπηρέτησή του με οριοθετημένη αναλογία ανάμεσα σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια –όπως γράφει το Reuters- τότε αυτό μας ξεπερνάει. Ο Σταθάκης δεν έλεγε ότι το χρέος είναι βιώσιμο μέχρι το 2022; Γιατί πρέπει να έρθει μια διαπραγμάτευση σε αδιέξοδο για ένα ζήτημα το οποίο θα μας απασχολήσει μετά από μια πενταετία και στο μεταξύ δεν θα έχει κανένα πρακτικό αντίκρισμα;

Σε κάθε περίπτωση το παραμυθάκι της πολιτικής διαπραγμάτευσης κατέρρευσε πέρσι. Το τρίτο μνημόνιο ήρθε ακριβώς ως προϊόν πολιτικής διαπραγμάτευσης με τα μεγάλα αφεντικά της Ευρώπης, όταν και πάλι τότε ο Τσίπρας κατήγγειλε την τρόικα και ειδικά το ΔΝΤ για τις απαιτήσεις του και δεν μπορούσε να καταλήξει σε συμφωνία.

Το συμπέρασμα είναι ένα: Η κυβέρνηση είναι σε τέτοιο αδιέξοδο που πλέον έχει χάσει εκτός όλων των άλλων και τη φαντασία της. Δεν έχει να επιδείξει ούτε τη στοιχειώδη πρωτοτυπία στα φτηνά επικοινωνιακά κολπάκια της.

ΥΓ: Όσο για το ποιος έχει την ευθύνη για την κατανομή των βαρών του μνημονίου και αν η κυβέρνηση τα κατανέμει δίκαια αυτό δεν αντέχει κριτικής. Το μαρτυρούν τα μέτρα που φέρνει σε ασφαλιστικό και φορολογικό. Θα προτείναμε πάντως στο Μαξίμου να κάνει ένα πείραμα. Να ρωτήσει τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ για το αν πιστεύουν πως η πολιτική που εφαρμόζει ως κυβέρνηση έχει έστω και ψήγματα κοινωνικής δικαιοσύνης.