Το παιχνίδι του «καλού και κακού μπάτσου» οδηγεί σε αδιέξοδο
02/04/2018 18:04
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το παιχνίδι του «καλού και κακού μπάτσου» οδηγεί σε αδιέξοδο

Πραγματικά ποιον ευνοούν ο ψευτοτσαμπουκάδες του Πάνου Καμμένου; Γιατί αφήνει ο Τσίπρας τον συνέταιρό του να αναλαμβάνει το ρόλο του «Έλληνα Μπαχτσελί» και να επιδίδεται σε μάχη δηλώσεων και για το ποιος θα πει την καλύτερη ατάκα;

Είναι ερωτήματα που μένουν αναπάντητα και κυρίως που προβληματίζουν σχετικά με το ποιος κυβερνά τη χώρα. Ασχέτως εάν το Μάξιμου αναγκάστηκε χθες να βγάλει σκληρή ανακοίνωση κατά των προκλήσεων του Ερντογάν, ο Τσίπρας ωσεί παρών και κυβερνά ο Καμμένος.

Η στρατηγική της έντασης είναι σίγουρο ότι βολεύει τους Τούρκους. Έχοντας στα χέρια του δύο Ελληνόπουλα και… 3,5 εκατ. μετανάστες ο Ερντογάν εκ των πραγμάτων έχει το πάνω χέρι σ’ αυτό το μπρα ντε φερ. Άλλο όμως είναι να απαντά η επίσημη κυβέρνηση στον Ερντογάν όταν προκαλεί για τα Ίμια ή όταν μιλά για τη δικαιοσύνη και τους «8» κι άλλο να αφήνουν τον Καμμένο να βγάζει ακατάληπτες πατριωτικές κραυγές και να επιδίδεται σε διαγωνισμό παρλαπίπας με τον γκρίζο λύκο Μπαχτσελί. Εκτός κι αν θέλει κι αυτός να γίνει τόσο ακραίος ή να επιβεβαιώσει ότι είναι ακροδεξιός.

Πόση μαγκιά μπορεί να κρύβει π.χ. όταν ο ένας βλάκας ο Τούρκος μιλά για τους Έλληνες παππούδες μας που είναι στο βυθό του Αιγαίου ή για την Μικρασιατική Καταστροφή; Και πόσο μαγκιά είναι να ανταπαντά ο Έλληνας υπουργός Άμυνας με κάτι κουβέντες του τύπου «εμείς σας νικήσαμε το 1821;». Ή να λέει ότι ο Ερντογάν είναι τρελός, έχει αποδεκατισμένο στρατό και ενδέχεται να κρατήσει φυλακισμένους τους δύο στρατιωτικούς για 15 χρόνια;

Όλο αυτό το παιχνίδι της ατάκας που απλά εξάπτει τα πάθη και είναι το παιχνιδάκι στα χέρια των ακραίων, μοιάζει με τους τσακωμούς όταν ήμασταν πιτσιρίκια και πειράζαμε ο ένας τον άλλον. Ή όταν τσακωνόμαστε για τις ομάδες και ο ένας λέει στον άλλον «εσύ είσαι χαμουτζής, εσύ είσαι Βούλγαρος».

Ή όταν τραγουδάγαμε «μας πήρατε, μας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο. Σας πήραμε, σας πήραμε φλουρί κωνσταντινάτο».

Η εξωτερική πολιτική δεν είναι το παιχνίδι κυριαρχίας στην αλάνα. Και στο κάτω – κάτω δεν μπορούμε να γίνουμε ίδιοι με τους προκλητικούς Τούρκους, ειδικά τους έξαλλους ακραίους σαν τον Ερντογάν ή σαν τον γκρίζο λύκο.

Κάποιος πρέπει να τον σταματήσει τον Καμμένο. Εκτός κι αν ο Τσίπρας νομίζει ότι στήνοντας το παιχνίδι του «καλού και κακού μπάτσου» προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στη χώρα.

Είπαμε. Άλλο να απαντάς όπου του πρέπει και με σοβαρότητα του Τούρκου κι άλλο μαγκιές εκ του ασφαλούς, χωρίς κανένα νόημα και ρίχνοντας νερό στο μύλο του ακραίου εθνικισμού της Άγκυρας.