Θολό τοπίο στο Κυπριακό, με τον Ερντογάν να καλπάζει ως θύτης στα θύματα...
17/02/2020 14:02
Της Κρινιώς Καλογερίδου
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Θολό τοπίο στο Κυπριακό, με τον Ερντογάν να καλπάζει ως θύτης στα θύματα...

Η αλήθεια είναι ότι έχω χάσει επεισόδια στο θέμα των διακοινοτικών συνομιλιών για το Κυπριακό ασχολούμενη πότε με το ‟Μακεδονικό” και πότε με τη Χάγη και το Αιγαίο. Γι' αυτό μου ήρθε πολύ ξαφνικό, σχεδόν σοκαριστικό, να ακούω τον Τούρκο Αντιπρόεδρο να λέει για την ‟Γαλλική Ριβιέρα της Κύπρου” (τη συνοικία των Βαρωσίων της παλιάς περιτείχιστης Αμμοχώστου) ότι ''ήρθε η ώρα να ανοίξουν'' κι ότι ''η Αμμόχωστοςείναι γη των Τουρκοκυπρίων και η Τουρκία θα προστατέψει τα δικαιώματά τους εκεί''...

Έχοντας πρόσφατες, σχετικά, αναμνήσεις απ' τις συζητήσεις για το Κυπριακό μεταξύ Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων το 2015 (41 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή του '74), που μιλούσαν για απόδοση στους τελευταίους της ‟πόλης-φάντασμα” (όπως αποκαλείται η έρημη από τότε Αμμόχωστος), και πιο πρόσφατες ακόμα απ' τις ευχετολογικές εικασίες του Προέδρου Αναστασιάδη το 2017-'19 για επιστροφή των Ελληνοκυπρίων στην περίκλειστη πόλη υπό τουρκική διοίκηση, έχασα προφανώς την επαφή με την δραματική πραγματικότητα, όπως αποτυπώθηκε αυτή στη δήλωση του Φουάτ Οκτάι (15/2/'20)..

Ήταν μια δήλωση αφύπνισης πολύ σοβαρή, που επιβάρυνε έτι περαιτέρω το ήδη βαρύ κλίμα στις σχέσεις Τουρκίας - Κύπρου (για την Ελλάδα δε γίνεται λόγος, γιατί είναι μονίμως απούσα δια της σιωπής της) μετά και τις απανωτές παραβιάσεις της κυπριακής ΑΟΖ απ' τα τουρκικά γεωτρύπανα.

Η σοβαρότητα μάλιστα της δήλωσης του Αντιπροέδρου του Ερντογάν δεν αφορά μόνο την ουσία της, αλλά και το... περιτύλιγμά της, αφού έγινε σε ανταποκρίτρια τουNTV(που έκανε ρεπορτάζ στα ‟Κατεχόμενα”), λίγο πριν τη συμμετοχή του σε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης για τα Βαρώσια στο ‟σπίτι του στρατού” (παρουσία και του Τούρκου υπουργού Δικαιοσύνης Αμπντουλαχαμίτ Γιούλ) στο ξενοδοχείο Σάντι Μπιτς της περίκλειστης Αμμοχώστου.

Ψάχνοντας να καλύψω σε χρόνο ρεκόρ τα άδεια κουτάκια των γνώσεων και των πληροφοριών μου, έφτασα να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι στο μεσοδιάστημα της 7/μηνης νέας διακυβέρνησης της χώρας από την ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη συνέβησαν και συμβαίνουν συμπτωματικά πολλά ομιχλώδη στην Κύπρο.

Και συμβαίνουν σε τέτοιο βαθμό στο πολιτικό σκηνικό της, ώστε το μόνο ενθαρρυντικό στη θολή εικόνα που παρουσιάζει αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο να είναι η άφιξη εκεί του ικανότατου νέου Έλληνα πρεσβευτή κ. Χάρη Λαλάκου, ο οποίος είχε επιδείξει ήδη τα πατριωτικά του αισθήματα όταν υπηρετούσε στην πρεσβεία μας στην Ουάσιγκτον.

Το χειρότερο όλων όμως είναι ότι οι πολιτικοί κλυδωνισμοί στην Μεγαλόνησο δεν οφείλονται σε διακομματικές διενέξεις εσωτερικής φύσεως, αλλά σε βασικές διαφορές που αφορούν την ουσία του Κυπριακού και λειτουργούν ανασταλτικά στην εθνική γραμμή επίλυσης την οποία έχει χαράξει ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης.

Και, ω του θαύματος και του δράματος!.. Η Κύπρος, η δυστυχής - στην πιο κρίσιμη ίσως φάση των τελευταίων περιπετειών της, με το χνώτο του Τούρκου να κόβει στα δυο την ανάσα της απειλώντας την με άμεση διχοτόμηση και εποικισμό της Αμμοχώστου - παρουσιάζεται διηρημένη και χωρίς εθνική συνοχή λόγω των θεμάτων διαφθοράς που την κατατρύχουν...

Σαν να μην έφταναν αυτά, επανήλθε σφοδρότερη η κριτική του ΑΚΕΛ, βουλευτών του ΔΗΣΥ και ομάδας συνεργατών του Ν. Αναστασιάδη για την αποτυχημένη πολιτική πρακτική τουπρο τριετίας σχεδόν (Ιούλιο 2017), με αφορμή το τότε ναυάγιο στη διάσκεψη του Κραν Μοντανά για την Κύπρο, όπου η Τουρκία πέτυχε να διεθνοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο την αδιάλλακτη στάση της στο θέμα παραμονής των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο.

Κοντά σ' αυτό, δυστυχώς, είχε βρει τη χρυσή ευκαιρία ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου να κάνει γνωστή απ' την Ελβετία και την απόφαση της χώρας του να διατηρήσει (ως εγγυήτρια δύναμη απ' το 1959, βάσει των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου) τη δυνατότητα να επεμβαίνει στο νησί κατά το δοκούν για τουλάχιστον 15 χρόνια ακόμα. Μια προοπτική ατυχέστατη, στα όρια νέας κυπριακής τραγωδίας...

Όμως όλα αυτά γιατί επανήλθαν άραγε και αναδύουν πυρακτωμένη οργή κατά του Κυπρίου Προέδρου ετεροχρονισμένα, αφού έχουν ήδη παρέλθει τρία χρόνια από τα συμβάντα; Κυκλοφορούν επ' αυτού πολλές διαδόσεις, που δεν έχω το δικαίωμα να τις μεταφέρω γιατί δεν έχουν διασταυρωθεί.

Ωστόσο η χρονική στιγμή που επέλεξαν οι κατήγοροι του Αναστασιάδη για να τον αμφισβητήσουν, δικαίως ή αδίκως, είναι πραγματικά άκαιρη και ατυχέστατη, γιατί δεν γίνεται επωφελεία του Κυπριακού ζητήματος με τα τωρινά δεδομένα.

Αφήστε που επηρεάζει αρνητικά και τα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αφού μια κακή λύση σ' αυτό θα δώσει φτερά στον ''σουλτάνο'' και θα επιδεινώσει σε βάρος μας - ενόψει της Χάγης - τα αμφισβητούμενα από αυτόν στο Αιγαίο και τη Θράκη μας.

Για τον λόγο αυτό, δικαίως προβληματίζονται στην Αθήνα προ των πιθανών διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό, γιατί υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο μια αποτυχία σ' αυτές να φέρει την ελληνική αντιπροσωπεία προ δυσάρεστων εκπλήξεων αύριο στη Χάγη, όπου δήλωσε ότι θα προσφύγει ο πρωθυπουργός ελπίζοντας ότι θα γίνει δεκτό προς συζήτηση αποκλειστικά και μόνο το θέμα ορισμού της υφαλοκρηπίδας και των θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο...

Ναι, μιλούν ανοιχτά πλέον στην Αθήνα για ενδεχόμενη αποτυχία στο Κυπριακό κάτω από τέτοιες συνθήκες. Συνθήκες που θα επηρεάζονται δίχως άμεσα από τις κλιμακούμενες τουρκικές απειλές, την έκδοση αλλεπάλληλωνNavtexκαι τις παραβιάσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου απ' τα τουρκικά γεωτρύπανα.

Συνθήκες που θα υποχρεώσουν τον Νίκο Αναστασιάδη να καθίσει σε τραπέζι διαπραγματεύσεων αμφισβητούμενος έσωθεν και εκβιαζόμενος έξωθεν, απ' τους συμπατριώτες του και τους Τούρκους αντίστοιχα. Και μια υπογραφή υπό την αμφισβήτηση των δικών του και τον εκβιασμό της Τουρκίας δεν ενδείκνυται.

Αυτοί είναι και ο λόγοι που έχουν αδρανοποιήσει τελείως τους μέχρι τώρα ελληνικούς σχεδιασμούς - χαμηλής πτήσης, όπως πάντα - απέναντι στις πρωτοβουλίες της ελληνοκυπριακής πλευράς και τις αυθαιρεσίες της Τουρκίας, η οποία δείχνει να έχει βολευτεί για τα καλά με τα δεδομένα της κατοχικής δύναμης στην Κύπρο, την οποία ''νομιμοποίησε'' στο Κραν Μοντανά ως αναγκαία και επιβεβλημένη, δυστυχώς.

Κατόπιν όλων αυτών και με δεδομένο το νοσηρό κλίμα που επικρατεί στο νησί λόγω πολλών και διαφόρων που ακούγονται περί διαφθοράς του πολιτικού του συστήματος, είναι αμφίβολο αν η Ελλάδα - που χρόνια τώρα κινείται στο Κυπριακό με βάση τη λογική του ''η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαρίσταται'' - συναινέσει, τελικά, στις αποφάσεις του Προέδρου της Νίκου Αναστασιάδη.

Αν συμφωνήσει δηλαδή με τη στρατηγική του (που δεν έχει πλέον την έγκριση κι όλων των άλλων κομμάτων), τη στιγμή που είναι τα πάντα ρευστά γύρω του. Οπότε, αν δοθεί λύση στο Κυπριακό, αυτή δε θα είναι προς όφελος των Ελληνοκυπρίων, πράγμα που θα έχει σοβαρές συνέπειες και για την Ελλάδα.

Γιατί, μετά απ' αυτό, ο Τούρκος Πρόεδρος - που ψάχνει ευκαιρία να πέσει ως θύτης στα θύματα (Αιγαίο και Θράκη) - θα θέλει να επιβάλει και δια των όπλων ακόμα τα σχέδιά του για την ''Γαλάζια Πατρίδα''. Κάτι που θα συνεπάγεται, φυσικά, την εκ βάθρων ανατροπή της Συνθήκης της Λωζάνης και τον εδαφικό ακρωτηριασμό της πατρίδας μας...

Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)