Συμμαχία Τσίπρα – δανειστών κατά της ΝΔ;
30/10/2017 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Συμμαχία Τσίπρα – δανειστών κατά της ΝΔ;

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Ενώ η τρίτη αξιολόγηση είναι σε εξέλιξη, προβλήματα υπάρχουν πολλά, δυσκολίες επίσης και το οικονομικό success story της κυβέρνησης δεν βγαίνει ξεκάθαρα, η τρόικα τηρεί σιγήν ιχθύος.

Πέραν δηλαδή της γενικής χαλαρότητας στην ελληνική κοινωνία, η οποία ούτε καν ξέρει τι διακυβεύεται στο Χίλτον, υπάρχει και μια προκλητικά ευνοϊκή αντιμετώπιση της κυβέρνησης από τους Θεσμούς.

Ούτε διαρροές έχουμε, ούτε ο Τόμσεν να γκρινιάζει, ούτε η Δρακουλέσκου να αφήνει αιχμές, ούτε οι Γερμανοί να μας απειλούν με έξοδο από το ευρώ. Ούτε καν αρνητικές αξιολογήσεις από διεθνείς οίκους ή δημοσιεύματα που να δημιουργούν ένα κακό κλίμα για την Ελλάδα.

Δε λέμε. Μια χαρά να μη βρισκόμαστε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και να μη μας έχουν στριμωγμένους στη γωνία, όμως, γεννάται μια μεγάλη απορία. Τα έχει βρει η τρόικα με την κυβέρνηση Τσίπρα επειδή τα έχει δώσει όλα και υπογράφει ακόμη περισσότερα από αυτά που ζητούν; Έχουν δηλαδή αποφασίσει οι δανειστές να πάνε με τον Τσίπρα και την παρέα του για πάντα αφού έχουν βρει τα καλύτερα γιουσουφάκια; Κι αν συμβαίνει αυτό τότε ο Κυριάκος γιατί περιμένει κάποια στιγμή να κυβερνήσει; Επειδή οι δημοσκοπήσεις είναι καλές; Θα περιμένει δηλαδή στη λογική του ώριμου φρούτου που κάποια στιγμή θα πέσει;

Έχουμε τα εξής δεδομένα:

Οι εκλογές θα γίνουν μέσα στο 2018, όλα τα στοιχεία αυτό δείχνουν. Πιθανότατα σε ένα χρόνο από τώρα όταν και θα γίνει το σόου της… εξόδου από τα μνημόνια και δεν θα έχει αρχίσει το πάρτι των μέτρων του 2019.

Το δεύτερο είναι ότι η οικονομία δεν είναι τόσο καλή όσο κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν. Υπάρχει η όχι τρύπα στα έσοδα της τάξης του 1 δις ευρώ; Γιατί η τρόικα δεν ουρλιάζει γι’ αυτό; Σε άλλες περιπτώσεις μας έβαζε το μαχαίρι στο λαιμό και μας ζητούσε επιπλέον μέτρα, τώρα τι έχει αλλάξει;

Το τρίτο είναι ότι στοιχεία όπως η μη πληρωμή των ληξιπρόθεσμων του Δημοσίου, η αύξηση των απλήρωτων φόρων, η αδυναμία να αποκλιμακωθούν τα κόκκινα δάνεια και κυρίως η κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική οικονομία, στην καθημερινότητα, δείχνουν ότι η οικονομία δεν έχει βγει από καμιά κρίση, δεν έχει διαφύγει τον κίνδυνο σε καμιά περίπτωση.

Γιατί λοιπόν η τρόικα δεν έχει στριμώξει την κυβέρνηση και μάλιστα στο Χίλτον μόνο σαμπάνιες δεν ανοίγουν; Γιατί φτάσαμε στο σημείο να λέμε ότι ο Τσίπρας είναι ο αγαπημένος πρωθυπουργός των δανειστών και να μην εξοργιζόμαστε;

Η απάντηση είναι ότι προφανώς έχει γίνει μια ιδιότυπη συμφωνία μεταξύ τρόικας και κυβέρνησης. Ο Τσίπρας δεσμεύεται ότι θα δίνει τα πάντα και θα τα περνάει μάλιστα χωρίς καμιά κοινωνική αντίδραση. Σε αντάλλαγμα οι δανειστές θα τον αφήσουν ήσυχο και θα τον διευκολύνουν αν χρειαστεί για να πάει στις εκλογές με κάποιες παροχές οι οποίες θα του δώσουν ελπίδα να ηττηθεί με μικρή διαφορά και να περιμένει στη γωνία.

Η τρόικα γνωρίζει ότι αργά ή γρήγορα η ΝΔ θα γίνει κυβέρνηση. Και αναλύει όλα τα δεδομένα. Ποιος την συμφέρει να βρίσκεται στην εξουσία και να της κάνει όλα τα χατίρια; Ο Αλέξης ή ο Κυριάκος; Η απάντηση, αν δούμε τι έγινε την τελευταία διετία είναι προφανής, ειδικά όταν ξέρουμε πως το 2020 μπορεί να ξαναγίνουν εκλογές με απλή αναλογική.

Το επιμύθιο του σεναρίου αυτού είναι ότι οι δανειστές σαμποτάρουν την επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ο Κυριάκος του χρόνου θα αναλάβει τη χώρα με σοβαρά προβλήματα, με μια μακρόχρονη οικονομική αλλά και πολιτική επιτροπεία και με τον χρόνο να κυλά σε βάρος του. Και μην ξεχνάμε τα σκληρά μέτρα του 2019 με περικοπές στις συντάξεις και νέους φόρους λόγω μείωσης του αφορολόγητου. Με απλά λόγια η σημερινή κυβέρνηση με τη βοήθεια της τρόικας βάζει νάρκη στην επόμενη ώστε να ξαναγίνει το αγαπημένο δουλάκι των δανειστών, είτε μόνη της είτε με κάποια συνεργασία πρόθυμων, από τα δεξιά ή από την κεντροαριστερά.

Τι θα μπορούσε να ανατρέψει αυτή τη συλλογιστική; Πολλά. Το πρώτο μια γενικευμένη κοινωνική και πολιτική αστάθεια, την οποία όμως δε βλέπουμε με τον κόσμο να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Το δεύτερο μια ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό με ενδυνάμωση της κεντροαριστεράς που θα κλέψει μεγάλο ποσοστό από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και το τρίτο να ξαναγίνει η ΝΔ ένα συμπαγές δεξιό κόμμα, που θα πάρει τα καλά του κέντρου αλλά δεν θα γίνει μια χαζή παράταξη που θα άγεται και θα φέρεται. Ένα κόμμα που θα ξεκαθαρίσει τα του οίκου του και θα αποτελέσει την βασική επιλογή του ελληνικού λαού.