Στο ίδιο έργο θεατές
21/08/2018 12:40
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Στο ίδιο έργο θεατές

Τελικά αυτή η χώρα δεν έχει πιάσει πάτο ακόμη. Δεν έχει χτυπήσει κόκκινο η γελοιότητα στην πολιτική σκηνή. Για να μη μιλήσουμε για την κοντή μνήμη της κοινωνίας που κάθεται απαθής στον καναπέ της, παρακολουθεί τα καραγκιοζιλίκια και περιμένει πότε θα έρθουν εκλογές για να εκφράσει τη… σοφή επιλογή της.

Σίγουρα υπάρχουν κι άλλες γελοίες χώρες, αλλά εδώ εμείς κάνουμε πρωταθλητισμό. Λες και μας έδωσε ο Θεός ομορφιά και μας πήρε το μυαλό, τη σύνεση, τη σοβαρότητα.

Δείτε τι γίνεται τα τελευταία 24ωρα. Ξεχάσαμε ότι πριν από ένα μήνα ακριβώς συνέβη μια εθνική τραγωδία. Ξεχάσαμε ότι έχουμε 100 νεκρούς, ξεχάσαμε τους υπεύθυνους και τους ανεύθυνους και τι κάνουμε; Ασχολούμαστε με… το τέλος του μνημονίου. Ασχολούμαστε με τον Τσίπρα που αποφάσισε τελικά να πάει στην Ιθάκη... και σαν άλλος Οδυσσέας μας είπε τις παπάτζες του.

Ασχολούμαστε με το γραφείο τύπου της ΝΔ που απάντησε με Καβάφη γιατί κάποιος είχε ποιητικό οίστρο καλοκαιριάτικά. Και μετά το Μαξίμου, δηλαδή ο μπάρμπα Θανάσης, ανταπάντησε με γαλλικά και η γη γυρίζει.

Μια χώρα αλλού γι’ αλλού. Μια χώρα που δεν έχει μάθει από τα λάθη της και κυρίως που δεν τιμωρεί τους ολετήρες της. Τους αφήνει να βυσσοδομούν, τους αφήνει να ασελγούν, τους αφήνει να κάνουν ό,τι γουστάρουν και να μένουν ατιμώρητοι.

Σε ποια άλλη χώρα θα βλέπαμε τόσους Καραγκιόζηδες μαζεμένους και να μας συγχωρήσει ο ήρωας του θεάτρου σκιών γιατί ήταν πιο έξυπνος από πολλούς.

Έγινε τέτοια γελοιότητα στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία ή στην Κύπρο; Όχι βέβαια. Έβαλαν το κεφάλι κάτω, δούλεψαν, έμαθαν από τα λάθη τους, άκουσαν τους ειδικούς, τήρησαν τις δεσμεύσεις που υπέγραψαν, έμαθαν τον κόσμο να μην ξεχνά και να μην παραδίνεται. Όχι στους δανειστές, όπως φαντάζονται κάποιοι, αλλά στην ανοησία, την καφρίλα, την κακομοιριά, την κατάντια.

Τι έχουμε και τι θα δούμε από εδώ και στο εξής: Έναν εξαφανισμένο επί 10 ημέρες Τσίπρα να βγαίνει και να μας λέει, από την Ιθάκη, ότι τα μνημόνια τέλειωσαν. Και δεν μαζεύονται όλοι οι… μνηστήρες να τον πλακώσουν στα χαστούκια για τα ψέματα (σχήμα λόγου, μην μας πάνε στο δικαστήριο και για υποκίνηση λιντσαρίσματος. Άλλοι τα κάνουν αυτά).

Γιατί αν βγαίνουμε από τα μνημόνια, μήπως να μας επιστρέψει ό,τι μας έκλεψε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ; Μήπως να μας φέρουν πίσω τους μισθούς μας, τις δουλειές μας, τις συντάξεις μας και κυρίως την αξιοπρέπειά μας; Μήπως το τέλος του μνημονίου σημαίνει ότι θα εξαφανιστεί και ο Βαρουφάκης που έχει το θράσος να εμφανίζεται αντί να πάει να πνιγεί για όσα έκανε;

Μήπως το τέλος σημαίνει ότι θα ξεκουμπιστεί επιτέλους και αυτός που υπέγραψε το αχρείαστο μνημόνιο;

Αλλά και από τη ΝΔ τι βλέπουμε; Σοβαρή αντιπολίτευση; Βλέπουμε σχέδιο πραγματικής εξόδου από την κρίση ή απλά ασχολούνται με τον Καβάφη; Κανονικά δεν θα έπρεπε να έχουν καταθέσει ένα ρεαλιστικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα; Να μιλήσουν καθαρά ακόμη κι αν υπάρχει πολιτικό κόστος; Να γίνουν η φωνή που θέλει να ακούσει ο κόσμος; Να δώσουν ένα όραμα στους πολίτες;

Μπα. Ασχολούνται μόνο με το πώς θα κάνουν φθηνή αντιπολίτευση.

Όχι, η χώρα δεν έχει ανάγκη από ανέξοδες και αδιέξοδες πολιτικές συγκρούσεις. Χρειάζεται ανθρώπους που θα καταλάβουν ότι είναι άλλες οι προτεραιότητες κι όχι μια ζωή η επικοινωνία, τα πολιτικά παιχνιδάκια και οι βλακώδεις εμφανίσεις και τα διαγγέλματα.

Οι νεκροί στο Μάτι είναι ακόμη ζεστοί και αδικαίωτοι. Η τραγωδία αυτή θα έπρεπε να μας συνταράξει συθέμελα. Κι όμως, τι βλέπουμε; Το ίδιο έργο κι εμείς θεατές σα να μη συνέβη τίποτε.

Σιγά, λοιπόν, μην κάνετε θόρυβο. Η πατρίδα κοιμάται.