Σαν τις λαϊκές αγορές που κλείνουν
06/06/2019 16:23
Του Σόλοικου
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Σαν τις λαϊκές αγορές που κλείνουν

Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης καθορίζει την οικονομική μας συμπεριφορά. Όσο μεγαλύτερη ζήτηση υπάρχει στο προϊόν, τόσο αυτό διατηρεί ή αυξάνει την αξία του. Όσο μικρότερη ζήτηση υπάρχει τόσο και μεγαλώνει η προσφορά του προϊόντος στους καταναλωτές.

Στις λαϊκές, που η Ελλάδα αναστενάζει όπως και κάθε γειτονιά της, τα προϊόντα φρέσκα είναι το πρωΐ και η ζήτησή τους είναι αυξημένη, το μεσημέρι όσα δεν πουλήθηκαν και η λαϊκή θα κλείσει όλα πωλούνται σε μικρότερες τιμές, γιατί αχρηστεύθηκαν, έχασαν την αξία τους και πωλούνται όσο-όσο.

Στον εφιαλτικό χρόνο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ μέσα σε κλίμα ακραίας πόλωσης και επιθετικής ρητορείας, που εκφόβιζε τον απλό πολίτη, που νόμιμε ότι ζει σε πολεμική ατμόσφαιρα, που γύρω έπεφταν ρουκέτες και όλμοι, οι πολιτικοί του με την άφθαρτη εικόνα τους και το εξ ιδίων προβαλλόμενο ηθικό πλεονέκτημά τους, της πρώτης φοράς αριστερά, κατεδάφιζαν ό,τι δεν ήταν συμβατό με την ιδεολογία και την ιδεοληψία τους.

Δεν σκέφθηκαν ότι η συνέχεια των πολιτισμών και των κοινωνιών, που όταν είναι αρραγής και απαρασάλευτη, είναι ο μοχλός που δημιουργεί την εξέλιξη και την ανάπτυξη.

Ούτε ότι ο χρόνος είναι πατέρας της αλήθειας. Αναιδείς, αλαζονικοί και επαρμένοι, με ηγεμονική εμμονή και χωρίς να αναγνωρίζουν τα λάθη τους, καθημερινά έχαναν την αστραφτερή εικόνα, που τους είχε δώσει η ανεπάντεχη κατάληψη της εξουσίας.

Και την αντιμετώπιζαν με άκρατο ρεβανσισμό σαν λάφυρο, που έπρεπε να το οικειοποιηθούν οι ίδιοι και όχι να γίνει κοινό κτήμα του λαού, για τον λαό και ως από το λαό προερχόμενο.

Ήρθε όμως το πλήρωμα του χρόνου και οι εκλογές. Είδαν ότι τα αφηγήματά τους έχασαν μέσα από την πραγματική ζωή την έλξη τους και το πολιτικό τους προϊόν, είχε φθαρεί τόσο, που ήταν στα αζήτητα όπως τα άφθονα προϊόντα των λαϊκών αγορών που κατά το μεσημέρι χάνουν την αξία τους και μένουν στ’ απούλητα ως άχρηστα.

Σαν τους λιανοπωλητές των λαϊκών που δεν μπόρεσαν να πείσουν για την ποιότητα των προϊόντων τους τώρα με σκυμμένο κεφάλι, αλλά και περισσή αναίδεια, μαζεύουν τους πάγκους για να μετακομίσουν, μαζί με την πραμάτεια τους, που ήταν κακής εσοδείας και ποιότητας και μπήκε στα αζήτητα.

Προσπαθώντας να λεηλατήσουν και να λαφυραγωγήσουν την τελευταία στιγμή της μεγάλης τους ήττας ό,τι απόμεινε. Χωρίς καμία αιδώ.