Προκόπης... Συριζόπουλος
27/11/2015 15:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Προκόπης... Συριζόπουλος

O θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι ιερός. Πράγματι πρέπει να υπάρχει ένα πρόσωπο αξιοσέβαστο στη θέση αυτή προκειμένου να διαφυλάττει το δημοκρατικό πολίτευμα, έστω κι αν δεν έχει τις συνταγματικές δυνάμεις να παρέμβει όπου κρίνεται απαραίτητο.

Ο Πρόεδρος συνήθως παίζει το ρόλο του καλού και αγαθού παππού ο οποίος συναντάται με διάφορους, από Προέδρους άλλων χωρών μέχρι προέδρους χωριών.

Βλέπουμε τον εκάστοτε Πρόεδρο να ακούει τα κάλαντα στις γιορτές, να πηγαίνει στις παρελάσεις και να χαζεύει τη νεολαία, κάνει κανένα ταξιδάκι στο εξωτερικό και έτερον ουδέν.

Α, μην ξεχάσουμε. Ορισμένες φορές κάνει τον πορτιέρη των πολιτικών αρχηγών κάθε φορά που κάποιος πρωθυπουργός θυμάται τη συναίνεση.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο ρόλος του είναι καθορισμένος, διακριτός και πολύ διακριτικός. Και δεν μπορεί να παίρνει θέση υπέρ του ενός ή του άλλου κόμματος αλλά να βάζει πάνω απ’ όλα την Ελλάδα και τη Δημοκρατία.

Ακόμη και ο Παπούλιας, ο κολλητός του Ανδρέα είχε εν πολλοίς καταλάβει το ρόλο του, δεν έπαιζε παιχνιδάκια και δεν άφηνε τα πολιτικά του... αισθήματά να τον παρασύρουν.

Ήρθε όμως ο κ. Παυλόπουλος για να τα ανατρέψει όλα. Επιλογή του Αλέξη Τσίπρα από τα… ΚΑΠΗ της κεντροδεξιάς, με την ευλογία του «Βούδα» της παράταξης, επελέγη να παίξει το ρόλο που του ανέθεσε όχι η Βουλή αλλά ο πρωθυπουργός.

Έτσι μέσα σε λίγους μήνες έγινε Προκόπης… Συριζόπουλος και παίζει το χαρτί του Αλέξη.

Όπως θα θυμάστε ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε από τον Παπούλια να μην υπογράφει τα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης Σαμαρά. Του ζητούσε επίσης να μην παίζει το παιχνίδι της ΝΔ και μάλιστα κάποιοι είχαν τολμήσει να απαιτήσουν να παραιτηθεί νωρίτερα από τη λήξη της θητείας του για να πάμε σε εκλογές. Τώρα με τον Προκόπη του χεριού του ο Τσίπρας τα έχει ξεχάσει όλα αυτά. Μάλιστα του ανέθεσε κι άλλο ρόλο. Αυτόν του… τηλεφωνητή. Ούτε λίγο ούτε πολύ τον πήρε ο Αλέξης από το Ισραήλ και του είπε: «Βρε Προκόπη δεν παίρνεις τους αρχηγούς να μαζευτούμε να πιούμε κανένα ουισκάκι, να τους πείσουμε να υπογράψουν σε λευκό χαρτί και μετά να τους πετάξουμε έξω με τις κλωτσιές; Εσύ Προκόπη θα πείσεις εύκολα τον Πλακιωτάκη, το Λεβέντη ή την Φώφη, κάντο γιατί με πιέζει και η τρόικα».

Μπήκε μπροστά ο Προκόπης για να κάνει το μεσολαβητή της… εθνικής προσπάθειας για συναίνεση που μας πουλάει ο πρωθυπουργός. Είναι ο ίδιος Παυλόπουλος που είχε διορίσει καμιά 200αριά χιλιάδες συμβασιούχους που τους πληρώνουμε ακόμη, στην περίφημη επανίδρυση που δεν είδαμε ποτέ.

Ο ίδιος είναι που έμεινε άφωνος όταν έκαιγαν την Αθήνα. Ο ίδιος που έμεινε άναυδος όταν ο Κασιδιάρης χαστούκιζε την Κανέλλη.

Τώρα, λοιπόν μένει ξανά άφωνος στις απαιτήσεις του Τσίπρα. Τώρα που όλοι μαζί θυμήθηκαν τον εθνικό διάλογο για τα μείζονα. Που ήταν ο Προκόπης και ο Αλέξης όταν ο Σαμαράς έκανε εκκλήσεις για να σωθεί η χώρα; Όταν ζητούσε αλλαγές στο Ασφαλιστικό γιατί θα κατέρρεε και όλοι τον πετροβολούσαν;

Όλοι τους χαμένοι αλλά τώρα βγαίνουν και το παίζουν τιμητές. Όσο για τον Πρόεδρο; Θα είναι άξιος οικοδεσπότης μιας ακόμη ιλαροτραγωδίας.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Διογένης avatar
    Διογένης 27/11/2015 15:30:16

    Η τελευταία φορά στην πρόσφατη ιστορία που ο ανώτατος άρχων είχε την παρεμβατικότητα στην ενεργή πολιτική που έχει σήμερα ο Π. Παυλόπουλος ήταν το 1965-1967. Όλοι γνωρίζουμε ποια ήταν η κατάληξη.

    Όταν ο ανώτατος άρχων, χωρίς ούτε να μπορεί ούτε να θέλει να αναλάβει ο ίδιος την διακυβέρνηση του τόπου, παρεμβαίνει ενεργά στο πολιτικό παιχνίδι ασκώντας τις αρμοδιότητές του στα όρια της συνταγματικής νομιμότητας ή και εκτός των ορίων της συνταγματικής νομιμότητας, τότε είναι φανερό ότι ο "αντίπαλος" δεν έχει πιθανότητες πολιτικής επιβίωσης, παρά μόνον όταν και εάν ο λαός έχει καταλάβει το παιχνίδι που παίζεται πίσω από την πλάτη του και σταθεί αποφασισμένος πίσω από έναν ηγέτη. Προϋπόθεση που δεν πληρούται στο σημερινό πολιτικό σκηνικό.

    Πρόκειται για ένα εξαιρετικά επικίνδυνο παιχνίδι, ένα στημένο όσο και επικίνδυνο παιχνίδι εξουσίας, που δεν θα λήξει εύκολα, δυστυχώς για τη χώρα.

    Ήδη ο κόσμος αρχίζει να αντιλαμβάνεται την αξία της περιόδου Σαμαρά για τη χώρα. Είναι χαρακτηριστική η απουσία αντιλόγου από τον ΣΥΡΙΖΑ στη χθεσινή πρόκληση Βορίδη να κάνουν πρωθυπουργό τον Σαμαρά, εάν θέλουν συναίνεση - έστω και εάν ο Βορίδης το είπε για τους δικούς του ιδιοτελείς λόγους.

    Προέχει λοιπόν τώρα να δοθεί η πολιτική συνέχεια στην περίοδο Σαμαρά, δια της εκλογής Άδωνι Γεωργιάδη στην ηγεσία της ΝΔ. Δεύτερον, να αρνηθεί η ΝΔ κάθε συναίνεση στον ΣΥΡΙΖΑ. Τρίτον, να αναδειχθεί και καταγγελθεί ο ρόλος του ανωτάτου άρχοντος και να του ζητηθεί να περιοριστεί αυστηρά στα καθήκοντά του.

    Παρόμοια παιχνίδια έπαιξε και στην κρίσιμη περίοδο μετά τον Ιούλιο ο Π. Παυλόπουλος. Τότε μόνον η "τρελή του χωριού", Ζ. Κωνσταντοπούλου, τα κατήγγειλε δημόσια, ενώ μπορούσαν να μιλήσουν και άλλοι. Σοφά όμως δεν μίλησαν κρατώντας τα πυρομαχικά τους για αργότερα, που το πράγμα θα σοβάρευε.

    Δεν είναι τυχαίο ότι και ο ανώτατος άρχων του 1965-67 και ο σημερινός διακρίνονται για την υψηλή πολιτική τους ανεπάρκεια, η οποία αποδείχθηκε επανειλημμένα κατά το παρελθόν και αποδεικνύεται ήδη για τον σημερινό ΠτΔ. Μια ανεπάρκεια όμως καθόλου συνειδητή για τους ιδίους, εγκλωβισμένοι όπως είναι μέσα στην πλήρη αυτοαποδοχή τους, όπως τους δίνει και το δικαίωμα να κάνουν ο υπέρτατος θεσμικός τους ρόλος.

    Ας θυμάται όμως ο σημερινός ΠτΔ ότι, όπως κατέληξε ο τότε ανώτατος άρχων μέσα στη γενική κατακραυγή και απαξίωση, κάπως έτσι θα καταλήξει και αυτός σήμερα, εάν συνεχίσει να ασκεί έναν ρόλο που δεν του αρμόζει κατά το σύνταγμα και τα ήθη που επικράτησαν από το 1974 και μετέπειτα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.