Πρώιμες επισημάνσεις...
21/07/2019 15:32
Του Έκτακτου Συνεργάτη
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πρώιμες επισημάνσεις...

Η κριτική είναι εύκολη. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις ανέξοδη. Ιδίως όταν γίνεται, όπως και η ανάρτηση αυτή με ψευδώνυμο. Αυτό βέβαια δεν μπορεί να ακυρώσει τα επιχειρήματά της. Όταν μάλιστα απηχούν την πραγματικότητα και είναι τεκμηριωμένα. Αυτό εξάλλου είναι και ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των ελεύθερων κοινωνιών της Δύσης. Να κρίνεις την άποψη και όχι αυτόν που την εκφέρει. Αλλιώς μπαίνεις στον ‘πειρασμό’ να τον συκοφαντήσεις, να τον εξευτελίσεις και να τον ακυρώσεις. Και για την ‘ταμπακέρα’ κουβέντα. Έχουμε πολλές πρόσφατες εμπειρίες. Είναι και αυτές μερικές από τις βασικές αιτίες, που συντέλεσαν στην εκλογή της νέας κυβέρνησης.

Λογικό είναι να υπάρχουν οι πικρίες για επιλογές και τοποθετήσεις, Αυτό απέχει πολύ από το να μιλήσει κανείς για εσωκομματικά χάσματα. Χωρίς πάλι να δίνεται και συγχωροχάρτι σε πρόσωπα που προκάλεσαν την οργή της κοινής γνώμης, αλλά και το φιλότιμο της μεγάλης πλειοψηφίας που στήριξε τη Νέα Δημοκρατία. Ελεύθεροι είναι οι Χριστιανοί να έχουν τις απόψεις τoυς. Δεν μπορεί όμως να τις χρεώνουν στην κυβέρνηση και σε μια παράταξη. Και βέβαια δεν μπορούν να λειτουργούν στο πλαίσιό της.

Δεν είναι το ίδιο όμως για τις απίθανες απόψεις που ‘ακούστηκαν’ για τη λεγόμενη Συμφωνία των Πρεσπών΄. Αν στόχος τους ήταν να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη, ήταν το λιγότερο ατυχής και ο τρόπος που εκφράστηκαν, αλλά και τα πρόσωπα που επελέγησαν. Και εις ότι αφορά τον συμπαθή κατά τα άλλα νέο Υπουργό Εθνικής Άμυνας (με το βλέμμα της μόνιμης απορίας ή -κατά τους κακεντρεχείς- της αγωνίας για το τι θα τον ρωτήσουν, με βάση πάντα τα διαθέσιμα φωτογραφικά ενσταντανέ, που ενδεχομένως τον αδικούν ) αρκεί επί του παρόντος η ‘διορθωτική του΄ δήλωση ότι διαστρεβλώθηκαν τα λεγόμενά του (προφανώς από τον ίδιο).

Σε σχέση όμως με τον αρμόδιο για τα Ευρωπαϊκά θέματα αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών, είναι τουλάχιστον ακατανόητα και σε απόλυτη σύγκρουση με τις θέσεις της κυβερνώσας παράταξης, τα όσα είπε. Ποια προβλήματα με τους Σκοπιανούς επέλυσαν οι Πρέσπες; Ποια νομιμοποίηση είχε η προηγούμενη κυβέρνηση για μια τέτοια ‘συμφωνία’; Ποιος τους εξουσιοδότησε να εκχωρήσουν όνομα, γλώσσα και εθνικότητα και ποιος πάνω από όλα εξουσιοδότησε τον ίδιο να τα προσπεράσει όλα αυτά ‘ελαφρά τη καρδία’; Ποιες ευκαιρίες διείδε ο ‘οραματιστής’ αυτός για συνεργασία με τα Σκόπια και ποιο οικονομικό Ελντοράντο ανακάλυψε;

Του εξήγησε κανείς ότι μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης αντιμετωπίζουν επιφυλακτικά αν όχι αρνητικά κάθε ενδεχόμενο διεύρυνσης, περιλαμβανομένου του να δώσουν στα Σκόπια το καθεστώς της υπό ένταξη χώρας; Με ποια εργαλεία διαπραγματευτικής πίεσης θα διορθώσουμε τις συνέπειες των Πρεσπών, όταν ο αρμόδιος για τον έλεγχο της Ευρωπαϊκής πορείας τους Υπουργός-το μόνο θέμα που πραγματικά ‘πονάει΄ τους Σκοπιανούς- εκφράζει ουσιαστικά τον ενθουσιασμό του για τις Πρέσπες;

Θα μας πάρουν και δικαιολογημένα στο ψιλό αν στη συνέχεια ζητήσουμε παραχωρήσεις από τους Σκοπιανούς, για μια ‘συμφωνία’, που κατά τα άλλα ο αρμόδιος Υπουργός τη βρίσκει καλώς καμωμένη. Σε μια τέτοια καταφανή σύγκρουση με τις θέσεις της παράταξης, που εξέλεξε τη νέα κυβέρνηση, η λύση είναι μονόδρομος.

Θα ήταν επίσης λογικό να προβληματίσει τον νέο Πρωθυπουργό η ‘ολόθερμη’ και ‘ολόψυχη’ αφοσίωση στο πρόσωπό του, από όσους την επικαλούνται για να διεκδικήσουν οφίκια στον κρατικό μηχανισμό. Όσο θελκτική και να είναι η επιβεβαίωση του ΄πολιτικού του άστρου΄ μέσα από τους ύμνους των παρατρεχάμενων, δε θα πρέπει να λησμονεί ότι αφορούν άτομα αμφισβητούμενης αυτοεκτίμησης και συζητήσιμης αξιοπρέπειας. Που αλλάζει κατά τους καιρούς και τα συμφέροντα. Αναφορικά με τη δηλωμένη επιθυμία του να αλλάξει όλες τις παθογένειες της Αντιπολίτευσης, θα ήταν επίσης χρήσιμο να έχει υπόψη του τη ρήση του Λαμπεντούζα στον Γατόπαρδο : ‘ Όταν δε θέλεις να αλλάξεις τίποτε, τότε άλλαξέ τα όλα’.