Οι αμαρτίες πληρώνονται πολύ ακριβά
20/08/2017 12:49
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Οι αμαρτίες πληρώνονται πολύ ακριβά

Μια ακόμη δραματική επέτειο έχουμε αυτές τις ημέρες. Δύο χρόνια πριν ο Αλέξης Τσίπρας υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησης, έκανε διάγγελμα και επέστρεφε την εντολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος με τη σειρά του την έδινε στον Μεϊμαράκη.

Δύο χρόνια από μια ακόμη μεγάλη εξαπάτηση του ελληνικού λαού και ίσως τη χειρότερη αφού οι εκλογές εκείνου του Σεπτέμβρη λειτούργησαν σαν Κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Κάθε φορά που κάποιος θυμίζει στον ΣΥΡΙΖΑ τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, αμέσως μπαίνει μπροστά η… λαϊκή εντολή που δόθηκε και αμέσως καθαρίζουν όλα τα εγκλήματα του παρελθόντος.

«Είχαμε αυταπάτες, αλλά ο λαός ενέκρινε το μετέπειτα πρόγραμμά μας», είναι η μόνιμη επωδός της κυβέρνησης και βεβαίως έχει τα δίκια της. από τη στιγμή που ένα 36% αποφάσισε ότι ο Τσίπρας μπορεί να γίνει καλύτερος διαχειριστής των μνημονίων, ποιος μπορεί να τον κατηγορήσει;

Όμως, δύο χρόνια μετά όλοι καταλαβαίνουμε ότι ακόμη και ως απλός διαχειριστής ο Τσίπρας αποδείχθηκε παντελώς ανίκανος. Ωστόσο, δεν έχει σημασία τι έκανε αυτός για τον λαό του αλλά τι έκανε ο λαός για τον ίδιο.

Δεν μπορείς να αφήνεις ατιμώρητο έναν πολιτικό που διέλυσε την οικονομία επί έξι μήνες, που έκλεισε τις τράπεζες και που κορόιδεψε όσο κανείς τον ελληνικό λαό. Δεν μπορείς να αποδέχεσαι τα ψέματα που σου λέει και να τον επιβραβεύεις μάλιστα στις κάλπες για δεύτερη φορά. Έχεις κι εσύ ευθύνη για το κατάντημα της χώρας Ελληναρά κορόιδο της αριστεράς.

Δεν μπορεί να δικαιολογούμε τα πάντα κατηγορώντας μόνο τους πολιτικούς. Δεν μπορεί να μας φταίνε μόνον οι άλλοι, κάθε ψήφος μετράει αφού δίνει δύναμη στους ψεύτες.

Δύο χρόνια πριν τέτοιες ημέρες ο Τσίπρας έκανε… πάρτι. Ήξερε ότι θα νικήσει κατά κράτος αφού γνώριζε αφενός ότι το ψέμα του δεν έχει ακόμη γίνει αντιληπτό αλλά και γιατί δεν είχε αντίπαλο. Με τον Μεϊμαράκη και τους καραμανλικούς στη ΝΔ ήταν σίγουρη η νίκη στις εκλογές. Ούτε ένας δεν πίστευε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα χάσει τις εκλογές. Ο κόσμος ήταν ακόμη στην… κοσμάρα του και περίμενε διαγραφές χρεών και κατάργηση ΕΝΦΙΑ ενώ η ΝΔ κινούταν στον αστερισμό της… συνεννόησης για εθνικούς λόγους. Τους πήρε παραμάζωμα ο Τσίπρας και ησύχασαν ή μάλλον τώρα συνεργάζονται στο παρασκήνιο.

Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που οδηγηθήκαμε σε δεύτερες εκλογές μέσα σε 9 μήνες. Ο Τσίπρας κατάφερε να ξεπεράσει τα αδιέξοδά του και να πάρει νωπή λαϊκή εντολή, ξεφορτώθηκε τους «συντρόφους» που του έλεγαν να βγούμε από το ευρώ (όπως κι εκείνος τους παραμύθιαζε δηλαδή), βούλιαξε τη ΝΔ. Με ένα σπάρο τρία τρυγόνια δηλαδή, όμως το τίμημα ήταν πολύ βαρύ. Ο λαός ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ και Καμμένο πιστεύοντας ξανά αυτά που του έλεγαν. Ότι δηλαδή αυτοί θα άρουν τις αρνητικές επιπτώσεις της συμφωνίας που μόλις είχαν υπογράψει.

Έκαναν το ακριβώς αντίθετο. Έκτοτε υπέγραψαν κι άλλα μνημόνια, βούλιαξαν το βιοτικό επίπεδο των πολιτών, εξευτέλισαν τη χώρα και την αξιοπιστία της, δεν κέρδισαν τίποτε παίρνοντας όλα τα μέτρα που τους ζητήθηκαν και θα πάρουν κι άλλα σύντομα.

Σε επίπεδο καθημερινότητας βλέπουμε τα αποτελέσματα. Οι φωτιές καίνε τη χώρα, ο πρωθυπουργός… τουρίστας, ο Καμμένος… χαμένος, οι υπουργοί ανίκανοι και άβουλοι. Κι εμείς συζητάμε για τα κομμουνιστικά εγκλήματα, τις σημαίες και τη θρησκεία που ο Τσίπρας και η παρέα του θέλουν να επιβάλουν τις δικές τους απόψεις.

Εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα να μας σκοτώσουν. Αν δύο χρόνια πριν τους λέγαμε ένα ηχηρό «όχι» (όχι σαν κι αυτό στο δημοψήφισμα) τότε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ θα ήταν παρελθόν.

Εδώ ισχύει το «οι αμαρτίες πληρώνονται πολύ ακριβά».