Ο Τσίπρας και οι ανεμόμυλοί του
20/02/2016 20:32
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο Τσίπρας και οι ανεμόμυλοί του

Η ανυπαρξία στρατηγικής της κυβέρνησης και του Τσίπρα είναι εξόφθαλμη πια και η σημερινή παράσταση του πρωθυπουργού στη βουλή είναι κάτι περισσότερο από κακόγουστη.

Το «παράλληλο πρόγραμμα» δεν είναι μόνο στάχτη στα μάτια του κόσμου για να κρύψει την αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ αλλά είναι και ένα αδειανό πουκάμισο. Γι’ αυτό και ο Τσίπρας σκιαμαχεί.

Εμμέσως πλην σαφώς παραδέχεται ότι η πολιτική του είναι ανερμάτιστη, χωρίς κανένα πρόσημο και ξέρει ότι αν επιμένει να την παρουσιάζει ως αριστερή σε λίγο θα τρώει και ντομάτες. Δεν τον πιστεύουν ούτε οι ψηφοφόροι του πια. Γι’ αυτό και ξαφνικά θυμήθηκε ότι σε περιόδους κρίσεις η μόνη ταυτότητα πολιτική που πρέπει να έχει μια κυβέρνηση είναι η «πατριωτική» για «να βγει η χώρα από την κρίση με την κοινωνία όρθια».

Αλλά σ’ αυτή την περίπτωση θα πρέπει να δικαιώσει τις προηγούμενες κυβερνήσεις και επειδή αν παραδεχτεί κάτι τέτοιο θα πρέπει να παραδεχτεί ότι είναι αποτυχημένος πέρα για πέρα αρχίζει τη σπέκουλα και ξαναβάζει στο κάδρο τη σκανδαλολογία, νομίζοντας ότι με κουρελούδες θα σκεπάσει τη γύμνια του.

Και ξαναρχίζει το ίδιο τροπάρι. Εσείς και εμείς. Συμπεριφέρεται ως κοινός εκβιαστής κατασκευάζοντας με χαλκευμένα στοιχεία φαντάσματα μπας και κοροϊδέψει για ακόμα μια φορά τους ψηφοφόρους του. Πιστεύει ότι έτσι θα σωθεί ο ίδιος πολιτικά; Νομίζει ότι μ’ αυτό τον τρόπο θα σκεπάσει τις δικές του πομπές; Νομίζει ότι μπορεί να χορτάσει ο κόσμος με θεάματα του Τσίπρα όταν ο Τσίπρας του παίρνει το ψωμί από το τραπέζι;

Ή νομίζει ότι θα μακροημερεύσει πολιτικά και θα σωθεί εκλογικά; Νομίζει ότι με τουφεκιές στον αέρα και άσφαιρα πυρά θα κρατηθεί στην εξουσία; Νομίζει ότι θα ολοκληρώσει την τετραετία επειδή το είπε στη βουλή; Ή νομίζει ότι η κοινωνία που στενάζει θα βάλει τα κεφάλια μέσα, θα κλείσει το στόμα της και θα τον αφήσει στο απυρόβλητο επειδή λέει ότι για το μνημόνιό του θα πρέπει να κριθεί στο τέλος και όχι τώρα;

Απέλπιδες προσπάθειες για να κρατηθεί στην εξουσία. Βρυχάται σαν το λιοντάρι γιατί τρέμει σαν το ψάρι που βλέπει να μετράει αντίστροφα ο χρόνος της εξουσίας του.