Μπαμπεσιά της Αριστεράς κατά του Κώστα Μπακογιάννη
29/07/2017 08:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μπαμπεσιά της Αριστεράς κατά του Κώστα Μπακογιάννη

Από τη μια έχουμε τη σφοδρή αντιπαράθεση κυβέρνησης και κομμάτων, ειδικά της ΝΔ, μέσα κι έξω από τη Βουλή. Η υπόθεση Βαρουφάκη (που κάνουν ό,τι μπορούν για να ξεχαστεί), η αποτυχημένη έξοδος στις αγορές (έστω κι αν βαφτίζουν το κρέας ψάρι), η βροχή τροπολογιών που προσβάλλουν βάναυσα το Κοινοβούλιο και το... κράτος των μπαχαλάκηδων που δείχνει τα δόντια του, είναι θέματα που προκαλούν προστριβές.

Ασφαλώς και δεν μπορεί να υπάρξει καταλαγή πολιτικών παθών όσο ο ψεύτης συνεχίζει να ψεύδεται και όσο η κυβέρνηση συνεχίζει να καταστρέφει τη χώρα.

Από την άλλη έχουμε ένα κλίμα συναίνεσης που διαφάνηκε από τις επαφές του πρωθυπουργού με τον Κώστα Μπακογιάννη. Να θυμίσουμε σε ορισμένους που θέλουν να μεγιστοποιήσουν το γεγονός ότι ο Μπακογιάννης είναι Περιφερειάρχης και τίποτε άλλο, δεν έχει κανέναν πολιτικό ρόλο στην κεντρική σκηνή. Και το λέμε αυτό γιατί οι Συριζαίοι παπαγάλοι της συμφοράς βλέπουν στα «μηνύματα» του Μπακογιάννη ή στο καλό κλίμα που υπήρξε με τον Τσίπρα ένα σχέδιο. Ένα ευρύτερο σχέδιο υπονόμευσης του θείου του, Κυριάκου, και τη Νέας Δημοκρατίας. Είναι τόσο γελοίοι ορισμένοι αναλυτές του facebook που βλέπουν μάλιστα και εξελίξεις στη ΝΔ. «Δεν τραβάει ο Κυριάκος, δεν θα πάει σε εκλογές, θα τον αντικαταστήσει ο ανιψιός», και άλλες τέτοιες ανοησίες που μπορεί να περνάνε σε κάτι «πολιτικά νούμερα» τύπου Καρανίκα αλλά είναι τόσο μπαγιάτικος ο σανός που δεν περνάνε στον κόσμο.

Εν πάση περιπτώσει, μπράβο του Μπακογιάννη που υποδέχθηκε τον πρωθυπουργό, συνομίλησε μαζί του για τα προβλήματα της περιφέρειας, έριξε και τις βολές του κατά της κυβέρνησης για εγκατάλειψη. Αυτή είναι η δουλειά ενός Περιφερειάρχη. Να συναντά την κεντρική εξουσία, να συνεργάζεται μαζί της, να γκρινιάζει και να πετυχαίνει τους στόχους του, αλλιώς είναι αποτυχημένος.

Μέχρι εκεί και τίποτε περισσότερο, όσο κι αν συμφέρει τα επικοινωνιακά νούμερα του Μαξίμου να του δίνουν διάσταση ενδοοικογενειακής κόντρας ή οτιδήποτε άλλο.

Αυτό που πρέπει να μας απασχολεί περισσότερο είναι τελικά αν μπορεί να υπάρξει συναίνεση ή αν η επιλογή της ρήξης με τον Τσίπρα και την παρέα του είναι η μοναδική. Ο Μητσοτάκης θα ήθελε πολύ να υπάρχει συναινετικό κλίμα. Και πολλοί άλλοι στη ΝΔ πιστεύουν στη συνεργασία, ακόμη κι αν οι διαφορές είναι σημαντικές αλλά πολιτικές.

Όμως, τι είδους συναίνεση να υπάρξει με ανθρώπους που αγκαλιάζουν αναρχικούς και τους αφήνουν ελεύθερους;

Τι συνεννόηση να υπάρχει με πολιτικούς που αποδέχονται ότι είναι ψεύτες κι ότι με τον τρόπο αυτό ήρθαν στην εξουσία και συνεχίζουν να κυβερνούν;

Πόσο να συνεργαστεί κανείς από τη ΝΔ για το καλό του τόπου με το Μαξίμου όταν οι τελευταίοι μήνες αποδείχθηκαν καταστροφικοί για τη χώρα; Και πώς να καθίσεις στο ίδιο τραπέζι με τους… Βαρουφάκηδες που χρέωσαν την Ελλάδα με 100 δις ευρώ;

Συναίνεση ναι, αλλά όχι για λόγους εντυπωσιασμού. Η ουσία είναι αυτή που μετράει και πώς να την βρεις όταν ξέρεις ότι ο Τσίπρας θα σε χτυπήσει πισώπλατα; Ξεχνά κανείς τις συσκέψεις πολιτικών αρχηγών που τους έλεγε ότι δεν θα πάει σε εκλογές και μερικές μέρες μετά ανακοίνωσε κάλπες; Ξεχνά τις συσκέψεις για να μπει φρένο στις απαιτήσεις για μειώσεις των συντάξεων και καταβαράθρωση του ασφαλιστικού και τελικά η κυβέρνηση διέλυσε τους συνταξιούχους;

Ο Αλέξης Τσίπρας και η παρέα του δεν έχουν πολιτική μπέσα και είναι σίγουρο ότι θα σου την κάνουν την μπαμπεσιά. Γι’ αυτό δεν μπορεί να υπάρξει «καλό κλίμα» στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Ο Κώστας Μπακογιάννης μπορεί να κάθεται και καλώς το κάνει, να συζητά με τον Τσίπρα για τον περιφερειακό σχεδιασμό για τα σκουπίδια π.χ. Ή για το πώς θα απορροφηθούν τα κονδύλια του ΕΣΠΑ που λιμνάζουν, προκειμένου να βελτιωθεί η εικόνα της επαρχίας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί, όμως, να συνομιλεί με τον Τσίπρα για την οικονομία, για τα εθνικά θέματα, για την ασφάλεια του πολίτη, για το μεταναστευτικό κ.λπ. Και δεν μπορεί όχι γιατί δεν το θέλει ή γιατί δεν είναι πρέπον. Αλλά γιατί η Αριστερά είναι μπαμπέσικη, είναι αναξιόπιστη και είναι αντιπατριωτική.

Η μόνη λύση για αλλαγή σελίδας είναι η πολιτική αλλαγή μέσω εκλογών, για να πάει η χώρα μπροστά.