Φωτο: ΑΠΕ - ΜΠΕ
Φωτο: ΑΠΕ - ΜΠΕ
09/03/2020 23:56
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Κοτζιάς: Το προσφυγικό είναι υποκατάστατο θερμού επεισοδίου - ΑΟΖ τώρα και με την Κύπρο

Δριμύτατη κριτική ασκεί στην κυβέρνηση η κίνηση "Πράττω", της οποίας επικεφαλής είναι ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, για την ολιγωρία που επέδειξε στο σύνολο των εθνικών θεμάτων, καθώς και στο προσφυγικό.

Το Πολιτικό Συμβούλιο του "Πράττω", στην απόφασή του επισημαίνει ότι η κυβέρνηση πιάστηκε απροετοίμαστη και αδιάβαστη στα ελληνοτουρκικά και στο Μεταναστευτικό, ενώ άργησε να καταλάβει, και είναι αμφίβολο ακόμα και τώρα εάν έχει κατανοήσει την τακτική της Τουρκίας, και πως πρέπει να την αντιμετωπίσει.

Το "Πράττω", πάντως, σημειώνει ότι στην περίπτωση της πρόσφατης, υποκινούμενης από την Τουρκία, κρίσης του Μεταναστευτικού, την οποία χαρακτηρίζει ως "υποκατάστατο θερμού επεισοδίου", η ελληνική κυβέρνηση, αν και "απροετοίμαστη, εδώ που μας έφθασε, ορθά πήρε μέτρα, αλλά αυτά αμφιβάλλουμε αν μπορούν να λύσουν το ζήτημα στα νησιά, όπου η μορφολογία και γεωπολιτική τους διαφέρει από εκείνη του Έβρου".

Η κίνηση με επικεφαλής τον Ν.Κοτζιά, που αυτοπροσδιορίζεται ως "πατριωτική Αριστερά", στην απόφασή της ασκεί εμφανώς κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνοντας ότι ναι μεν "επιθυμούμε την προστασία της ζωής και της υγείας κάθε ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά από την άλλη, είμαστε και πραγματιστές – πατριώτες". Πολύ περισσότερο, αναφέρει "δυστυχώς, η διαλεκτική της ίδιας της ζωής είναι τέτοια, που δεν να περιοριστεί κανείς στο ερώτημα: με τους «πρόσφυγες» ή ενάντια".

Το "Πράττω", επίσης, το οποίο εκφράζει την ιδιαίτερη ανησυχία του για επικείμενες εξελίξεις στο Κυπριακό, ασκεί κριτική και πάλι στον ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνοντας ότι για μερίδα του "ο Μητσοτακισμός και ο Σημιτισμός τους είναι κατά πολύ πιο συμπαθείς από την πατριωτική-ανθρωπιστική αριστερά".

Στο κείμενο της απόφασης, όπου γίνεται εκτεταμένη αναφορά σε όλα τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, από την οικονομία, μέχρι τον κορονοϊό, και από τα ζητήματα δημοκρατίας έως τα εθνικά θέματα, η κίνηση εκφράζει την εντονότατη ανησυχία της, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι "ενώπιον μας εξελίσσεται μια σύνθετη και περίπλοκη κρίση, που μπορεί να εξελιχθεί και σε κρίση εθνικής ασφάλειας, δικαίου και ηθικής". Εκτός αυτού, με αφορμή τον κορονοϊό, το Μεταναστευτικό και σειρά άλλων προβλημάτων, το "Πράττω" παρατηρεί ότι "πρέπει να προσεχτούν και να μελετηθούν συστηματικά οι οικονομικές επιπτώσεις από αυτές τις κρίσεις, ιδιαίτερα ως προς τον Τουρισμό. Κατά τη γνώμη του "Πράττω" θα χρειαστούν ειδικά οικονομικά εργαλεία και μέτρα στήριξης για τις περιοχές που πλήττονται περισσότερο, ιδιαίτερα τα νησιά του Βορείου Αιγαίου και τον Έβρο".

ΑΟΖ εδώ και τώρα

Αναλυτικότερα, για την παρούσα φάση στα ελληνοτουρκικά και για την Χάγη, στην απόφαση αναφέρονται τα εξής:

-Η κυβέρνηση της ΝΔ θα έπρεπε, κάτι που θα έπρεπε να είχε κάνει και εκείνη του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να μας επιτίθεται, να κλείσει όλους τους κόλπους.

Να φτιάξει για όλους γραμμές βάσης.

Να επεκτείνει την Αιγιαλίτιδα ζώνη βαθμιαία, εκτός από τα νησιά που εμπίπτουν άμεσα στις διερευνητικές. Να το κάνει και για τα τελευταία, αν δεν υπάρξουν συμφωνίες. Μόνο έτσι, θα μεγαλώσει η Ελλάδα στην διπλή έκταση της Θεσσαλίας.

Ταυτόχρονα να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις για τις ΑΟΖ με Ιταλία (χωρίς παραχώρηση «παραδοσιακών» δικαιωμάτων αλιείας), Αλβανία και Αίγυπτο. Ακόμα, να συμφωνήσει με την Κύπρο για κοινή ΑΟΖ. Είναι γνωστό ότι την τελευταία θα την αμφισβητήσει η Τουρκία. Ας το κάνει και ας πάμε στο Διεθνές Δικαστήριο για τις δύο συμφωνίες που τέμνονται. Για αυτές και μόνο για αυτές. Με αυτόν τον τρόπο θα περιορίσουμε και τη θεματολογία με την οποία θα πάμε στα δικαστήρια.

Επίσης, η κυβέρνηση θα πρέπει να διαπραγματευτεί με την Τρίπολη για την παραπομπή της διαφοράς μας στο Διεθνές Δικαστήριο.

-Ως προς τη Χάγη, ναι είμαστε υπέρ της παραπομπής της διαφοράς υφαλοκρηπίδας / ΑΟΖ στο Διεθνές Δικαστήριο. Όμως, αυτή θα πρέπει να γίνει μετά από μελέτη για το πότε είναι η ορθή στιγμή και να αφορά αδιάσπαστα τη γραμμή Αιγαίο-Καστελόριζο.

Να μην αποδεχτούμε, δε, οποιοδήποτε πρόσθετο ζήτημα, όπως αποστρατιωτικοποιήσεις και τις λεγόμενες γκρίζες ζώνες. Τούτο, διότι η αποστρατιωτικοποίηση δεν αφορά τους Τούρκους, διότι δεν είναι μέρος της συμφωνίας του Παρισιού του 1947 και διότι, όπως οι ίδιοι καταθέσαν στη βουλή τους το 1936, η Ελλάδα ακολουθεί στο θέμα τα νέα δικαιώματα από τη Συνθήκη του Μοντρέ. Η τελευταία αναιρούσε τους περιορισμούς της Λωζάνης .

Ελληνοτουρκικά και Κυπριακό

Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό, στην απόφαση της κίνησης "Πράττω" αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής:

-Αντί η κυβέρνηση της ΝΔ να κόψει στην κυβέρνηση της Τουρκίας την όποια φόρα, χασκογελούσε (ποιος ξεχνά τις τοποθετήσεις των ΥΠΕΞ και ΥΠΕΘΑ), και έλεγε ότι η πολιτική της Τουρκίας δεν παράγει αποτελέσματα, επί μήνες δεν έπαιρνε κανένα μέτρο.

Και όταν άρχισε να καταλαβαίνει, είχε φτάσει πια σε διλήμματα που δεν έπρεπε να αφήσει να οδηγηθεί η χώρα. Διότι σε κάθε αρχή μιας πορείας προς την ένταση, το διακύβευμα είναι χαμηλής έντασης, αντιμετωπίσιμο και αποτρέψιμο. Όταν αυτό δεν γίνει έγκαιρα και έγκυρα, το πρόβλημα μεγαλώνει και στο τέλος κινδυνεύουμε να βρεθούμε στο δίλημμα πόλεμος ή υποχώρηση και κατευνασμός

ε μεγάλο κίνδυνο βρίσκεται και το Κυπριακό. Οι δύο γραμμές, εκείνη της υποχώρησης και εκείνη της διχοτόμησης, ανταγωνίζονται ποια θα κάνει περισσότερο κακό στο όνομα του ρεαλισμού, της πολιτικής του κατευνασμού και των υποχωρήσεων.

Στην Ελλάδα υπάρχουν κύκλοι που αυτοπροσδιορίζονται ως «αριστερά» και οι οποίοι συστηματικά υποτιμάνε όποιον έχει άλλη άποψη για το Κυπριακό. Ο Μητσοτακισμός και ο Σημιτισμός τους είναι κατά πολύ πιο συμπαθείς από την πατριωτική-ανθρωπιστική αριστερά.

-Η κυβέρνηση αντιμετώπισε το θέμα με τρόπο επιπόλαιο, χωρίς μελέτη και κατανόηση του τι συμβαίνει. Δεν αντιλήφθηκε που το πάει η Τουρκία και με ποιο τρόπο.

Η ΝΔ, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση του τόπου, έκανε επικοινωνιακό σόου. Υποτίμησε την επιθετικότητα της Τουρκίας. Προσπάθησε λανθασμένα να την κατευνάσει και, στο τέλος, δεν μπορούσε να κατανοήσει πώς έφτασε εδώ που έφτασε η χώρα, εξαιτίας της γραμμής υποχωρητικότητας του Μαξίμου που ενθάρρυνε την άλλη πλευρά.

-Και στην υπόθεση του προσφυγικού, όπως και των ελληνοτουρκικών, υπάρχει ο κίνδυνος απολυτοποίησης και κυριαρχίας είτε του ενδοτισμού, που οδηγεί σε συρρίκνωση τη χώρα, είτε της πολεμοκαπηλείας που οδηγεί σε περιπέτειες και ήττες. Η χώρα πρέπει να πολεμά για την ειρήνη, αλλά να είναι και έτοιμη για κάθε δυσκολία.

-Η Τουρκία καταγράφει μια συνεχή φοβία των κυρίαρχων δυνάμεων στην Ελληνική κοινωνία απέναντι στην πολιτική των τριβών που εκείνη ακολουθεί.

-Εμείς, είμαστε υπέρ της ειρήνης και της φιλειρηνικής λύσης όλων των προβλημάτων. Όμως, υπογραμμίζουμε, ότι δεν είμαστε φιλειρηνιστές διότι νιώθουμε την Ελλάδα αδύναμη, δεν επιδιώκουμε το διάλογο και την κατανόηση από φόβο, αλλά διότι νιώθουμε δυνατοί.

-Η ΝΔ δεν έχει καταλάβει ότι η Τουρκία ξεκινά από την αμφισβήτηση της ελληνικότητας τμημάτων των δικαιωμάτων μας και της κυριαρχίας μας.

Ότι στη συνέχεια προσπαθεί να εξουδετερώσει τη χρήση τους και εντέλει να τα εμφανίσει ως δικά της. Αυτά έκανε στα Ίμια, αυτό έκανε στην Κυπριακή ΑΟΖ, αυτό κάνει με το μνημόνιο Λιβύης και Τουρκίας.

-Η ΝΔ δεν κατάλαβε ότι η Τουρκία κινείται όταν βρει το πεδίο ελεύθερο από διεθνή δεσμά, όταν μπορέσει να βρει κάποια άσχετη παράγραφο από το διεθνές δίκαιο για να την επικαλείται, στρεβλώνοντας την βέβαια, όταν έχει απέναντί της μια ανίσχυρη και ανίκανη κυβέρνηση και, τέλος, όταν έχει την αίσθηση ότι δεν θα έχει ουσιαστικά συνέπειες αν προκαλέσει και πιέσει.

Κρίση του Προσφυγικού

Σχετικά με το πρόσφατο, νέο κύμα μεταναστών και προσφύγων, από την Τουρκία προς την Ελλάδα, στην απόφαση του "Πράττω" αναφέρονται τα εξής:

-Η καταπάτηση και ακύρωση στην πράξη της Συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας, καθώς και της συμφωνίας επιστροφών Ελλάδας και Τουρκίας, αποτελούν την καλύτερη απόδειξη ότι οι συμφωνίες αυτές, παρά τις αδυναμίες τους, είχαν άμεση χρησιμότητα.

-Όπως στα εθνικά ζητήματα, έτσι και στο προσφυγικό, η κυβέρνηση έδειξε να μην κατανοεί την έκταση, το βάθος, συνολικότερα τη σημασία του προσφυγικού προβλήματος.

Δεν κατανόησε, επίσης, ότι η Τουρκική ηγεσία επιδιώκει να χρησιμοποιήσει το προσφυγικό ως υποκατάστατο θερμού επεισοδίου, ως γεωπολιτικό όπλο.

Ήταν απροετοίμαστη και για τα δύο. Εδώ που μας έφθασε, ορθά πήρε μέτρα, αλλά αυτά αμφιβάλλουμε αν μπορούν να λύσουν το ζήτημα στα νησιά, όπου η μορφολογία και γεωπολιτική τους διαφέρει από εκείνη του Έβρου.

-Το προσφυγικό είναι ένας συνδυασμός ανθρωπισμού και σεβασμού στο διεθνές δίκαιο, με σαφή αντίληψη και αντιμετώπιση της γεωπολιτικής διάστασης.

Πολλές πολιτικές δυνάμεις απολυτοποιούν τη μία ή άλλη πλευρά, διότι είναι πολιτικά πολύ πιο εύκολο και επικοινωνιακά πιο άμεσα κατανοητό.

Η τέχνη μας θα είναι να συνδυάσουμε και τα δύο. Να αποτρέψουμε να πάει η κοινωνία στη βαρβαρότητα, αλλά και να μη γίνει η χώρα ξέφραγο αμπέλι. Ως χώρα δεν πρέπει να αφήσουμε να γίνουμε αστυνομικό κράτος, αλλά ούτε να περιορίζουμε τον ρόλο της.

-Η κρίση στο προσφυγικό έχει να κάνει με την πολιτική της Τουρκίας. Η πίεση πάνω στα σύνορά μας είναι προϊόν πολιτικής επιλογής του ίδιου του Ερντογάν.

Πρόκειται για μια προσπάθεια εκβίασης της ίδιας της ΕΕ, η οποία δείχνει έτοιμη να αποδεχτεί τις Τουρκικές σκοπιμότητες.

Η ευθύνη της ΕΕ είναι τεράστια ως προς το προσφυγικό. Ανιστόρητα παρουσιάζεται ως ο φορέας πλήρους κατανόησης για τα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας.

Αρνητικός είναι και ο ρόλος της εθνικιστικής πτέρυγας της Βουλγαρίας.

-Η ουσία του προσφυγικού αυτή τη στιγμή είναι ότι η Τουρκία το χρησιμοποιεί ως υποκατάστατο θερμού επεισοδίου. Θέλει να οδηγήσει τη χώρα σε υποχωρήσεις. Έχει μετρήσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη και την έχει βρει λίγη και ελαφριά.

Χρησιμοποιεί το Προσφυγικό σε βάρος της χώρας, επικαλούμενη, μάλιστα, το διεθνές δίκαιο και τον ανθρωπισμό. Ποιος; Η χώρα που βομβαρδίζει χωριά μέσα στο ίδιο το έδαφός της, στις κουρδικές περιοχές. Που κρατά ηγετικά στελέχη της αντιπολίτευσης στις φυλακές. Που παρανόμως έχει εισβάλει σε Ιράκ και Συρία και διεξάγει τον «δικό της πόλεμο», προκειμένου να κάνει κατοχή εδαφικών ζωνών, όπως έκανε και με την Αλεξανδρέττα στον μεσοπόλεμο.

Οι πολεμικές επιχειρήσεις της Τουρκίας είναι μία από τις αιτίες γέννησης του προσφυγικού. Οι επιλογές της κυβέρνησης της, ειδικά αυτήν την περίοδο, κατευθύνει τους πρόσφυγες στα δικά μας σύνορα. Επιδιώκει να πιέσει και να εκθέσει την Ελλάδα, όχι απλά την ελληνική κυβέρνηση.

-Τα δύο μέτωπα της Τουρκίας, προς Συρία και προς Ελλάδα, αλληλοσυνδέονται. Από τη μια έχει κλείσει με σκληρό τρόπο τα σύνορά της προς την Συρία. Δεν δέχεται πια πρόσφυγες. Από την άλλη, πιέζει τα Ελληνικά σύνορα. Σε αυτή τη «διπλή» κατάσταση έχει συμβάλλει και η Ρωσία. Αφενός πιέζει την Τουρκία και αφετέρου μέσω της τελευταίας πιέζει την ΕΕ.

-Ασφαλώς υποστηρίζουμε και στηρίζουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιθυμούμε την προστασία της ζωής και της υγείας κάθε ανθρώπινης ύπαρξης. Από την άλλη, όμως, είμαστε και πραγματιστές – πατριώτες.

Θέλουμε τη σωτηρία των ανθρώπων που είναι πρόσφυγες. Θέλουμε, όμως, και την επιβίωση της χώρας, λαμβάνουμε υπόψη μας τις ανάγκες του ίδιου του λαού μας.

Γνωρίζουμε ρεαλιστικά, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να υποδεχτεί τα εκατομμύρια των ανθρώπων που μετακινούνται στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Αυτό και να το θέλαμε, να το επιθυμούσαμε, δεν είναι δυνατό να γίνει.

Η αριστερά οφείλει να βρει έναν χρυσό κανόνα στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Αν αφήσουμε όλο και πιο πολλούς πρόσφυγες να εισέρχονται στην Ελλάδα, οι πολίτες της θα μετακινούνται όλο και πιο δεξιά, ακροδεξιά.

Η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα, η αίσθηση ότι δημιουργούνται προβλήματα που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει η δημοκρατία και οι θεσμοί της, οδηγούν απευθείας σε γέννηση ακροδεξιών ρευμάτων ή ενίσχυση των υπαρχόντων. Δυστυχώς, η διαλεκτική της ζωής είναι τέτοια ώστε να μη μπορεί να περιοριστεί κανείς στο ερώτημα: με τους «πρόσφυγες» ή ενάντια;

-Πρέπει, τουλάχιστον μεθοδολογικά, να χωρίσουμε το πρόβλημα στα τρία.

Η πρώτη πλευρά του προβλήματος αφορά στους πρόσφυγες που βρίσκονται στη χώρα μας. Αυτοί θα πρέπει να ενσωματωθούν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο σε θεσμούς εκπαίδευσης και θέσεις εργασίας. Να μάθουν όλοι ελληνικά, τους νόμους και κανόνες συμβίωσης στην κοινωνία μας. Και να μετακινηθούν από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα, προκειμένου να αποσυμπιεστούν τα πρώτα.

Η δεύτερη, αφορά όσους έχουν πληγεί από πολέμους και εμφύλιους. Σε αυτούς, μετά από έλεγχο, θα πρέπει να επιτρέπουμε την είσοδο. Λελογισμένα και ελεγχόμενα.

Σε άλλους (οικονομικούς μετανάστες) θα πρέπει να μπει φραγμός. Ιδιαίτερα να μη στέλνουμε μηνύματα σε Πακιστάν, Ιράν, Βόρεια Αφρική και Αφγανιστάν ότι μπορούν να έρθουν εύκολα ως εδώ. Εξάλλου, η κατάσταση έχει αλλάξει από το 2015 και οι άνθρωποι αυτοί θα εγκλωβιστούν, χωρίς προοπτικές και μέλλον, οι περισσότεροι, στη χώρα.

-Η κυβέρνηση θα πρέπει να κινητοποιήσει ακόμα περισσότερο την ΕΕ για λήψη μέτρων στήριξης της Ελλάδας, υλικοτεχνικά, σε προσωπικό της Frontex και οικονομικά. Μέτρων περιμαζέματος της Τουρκίας, αντί ανοήτως να εκφράζει την αλληλεγγύη της για πόλεμο που διεξάγει σε τρίτες χώρες.

Ταυτόχρονα, πρέπει να αυξηθεί ο έλεγχος έναντι των διακινητών και ορισμένων ΜΚΟ που έχουν κάνει επάγγελμα τους την εξαγωγή κέρδους από το Μεταναστευτικό. Αυτό το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό.

-Το πρώτιστο και κύριο, είναι να κάνει η κυβέρνηση, αλλά και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, συστηματική εκστρατεία εξήγησης ότι το προσφυγικό είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα. Ένα πρόβλημα σχέσεων ΕΕ και Τουρκίας.

Να καταπολεμηθούν οι δυτικές αυταπάτες για τον Ερντογάν και ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει το «σάντουιτς των ψυχών».

Να καταργηθεί η Συνθήκη του Δουβλίνου και να αντικατασταθεί από μια ρεαλιστική και πανευρωπαϊκή συμφωνία που να αντιστοιχεί στις σημερινές συνθήκες και όχι σε εκείνες που δεν υπήρχαν μεγάλες προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές.

Τέλος, χρειάζεται μια συνεχής ηθική και πολιτική «επαγρύπνηση» προκειμένου να μην επιτραπεί οποιαδήποτε προβοκάτσια σε βάρος της χώρας και της κοινωνίας.