Κι εσύ λαέ βασανισμένε και ευκολόπιστε...
29/05/2019 13:00
Της Κρινιώς Καλογερίδου​​
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Κι εσύ λαέ βασανισμένε και ευκολόπιστε...

Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, αν προσέξατε, λειτουργεί αυτοματικά - μέσα από εκδηλώσεις αγανάκτησης ή ενθουσιασμού - ο προσωπικός ρυθμός των ψηφοφόρων. Σε περιπτώσεις ειδικά που η οξύτατη αντιπαράθεση μεταξύ των δυο μονομάχων της εξουσίας φτάνει στο αποκορύφωμά της, όπως έγινε στις εκλογές του Οκτωβρίου του 1981 και του Απριλίου του 1990, οι εκδηλώσεις παίρνουν τη μορφή ξεσηκωμού των συνειδήσεων, με όλες τις συνακόλουθες αντικρουόμενες αντιδράσεις μεταξύ των ψηφοφόρων των αντίπαλων παρατάξεων.

Σ' αυτές τις εκλογές, αυτοδιοικητικές και ευρωεκλογές, το μήνυμα που πήρα εκατέρωθεν - ανήμερα της εκλογικής αναμέτρησης - ήταν επιφυλακτικό, σκεπτικιστικό, σαν να προσέρχονταν οι ψηφοφόροι των αντίπαλων πολιτικών κομμάτων με ξίφη στομωμένα,, αποφασισμένοι να μην φανερώσουν τις προθέσεις τους.

Μόνο κάποιες φορές υπήρχαν μικρές εξαιρέσεις από σκόρπιες, ανεπίσημες φωνές εκπροσώπων των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων, που ξέφευγαν απ' τη γλώσσα του δημόσιου λόγου και άρθρωναν μια αλήθεια παλλόμενη, υποκειμενική, σαν αδέξιοι υποβολείς της κομματικής επιλογής τους.

Επόμενο ήταν λοιπόν να μου δημιουργηθούν αρχικά αντιφατικά συναισθήματα και να πιθανολογώ στον... αέρα για το εκλογικό αποτέλεσμα, με βάση τα ''ψυχολογικά χαρακτηριστικά'' απ' τις αντιδράσεις τους, μέχρι που βγήκαν τα αποτελέσματα και ησύχασα... ανησυχώντας για το επαναλαμβανόμενο φαινόμενο της ροπής προς τον λαϊκισμό (εθνολαϊκισμό, για την ακρίβεια) μερίδας των ψηφοφόρων.

Θα μου πείτε, σε μια ώριμη δημοκρατική πολιτεία, σε μια εύρωστη, ανοιχτή και σύγχρονη κοινωνία πολιτών, υπάρχει λόγος να ανησυχούμε για το πρόταγμα ενός ακόμα εθνολαϊκιστή πολιτικού; Θα σας έλεγα ''όχι'', δεν υπάρχει, εφόσον όμως ίσχυαν όλοι οι παραπάνω χαρακτηρισμοί για την ελληνική δημοκρατία. Αλλά ισχύουν;

Όχι, βέβαια, αφού τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια εξουσίας της ''Κυβερνώσας Αριστεράς'' έχει απαξιωθεί εντελώς και εμφανίζεται πιο ευάλωτη από ποτέ, αιχμάλωτη καθώς είναι του τυράννου της μειοψηφίας (των κάθε λογής μπαχαλάκηδων, του Ρουβίκωνα και των αριστεριστών κουκουλοφόρων).

Υπό τις συνθήκες αυτές, συνεπώς, είναι αναμενόμενο να βρίσκει πρόσφορο έδαφος ο λαϊκισμός είτε δεξιός είναι αυτός είτε αριστερός. Τον αριστερό λαϊκισμό των ακατάσχετων υποσχεσιολογιών και των εσκεμμένων ψεμάτων του Αλέξη Τσίπρα, που συγκυβέρνησε για τέσσερα χρόνια με τον εθνολαϊκιστή Πάνο Καμμένο, τον γνωρίσαμε στα χρόνια της ''βασιλείας'' των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Τον γνωρίσαμε απ' το κυβερνών κόμμα ως δημαγώγηση της κοινής γνώμης, με στόχο να την παρασύρει ιδεολογικά κολακεύοντας τα ''ευήκοα ώτα''. Τον γνωρίσαμε - ως εθνολαϊκισμό ή δεξιό λαϊκισμό - κι από τα μικρότερα κόμματα συμπεριλαμβανομένων των ΑΝΕΛ και εκείνων που κινούνται δεξιότερα της Ν.Δ ως τα ακροδεξιά της, με κύριο χαρακτηριστικό τους την επιδίωξη μαξιμαλιστικών λαϊκών διεκδικήσεων, οι οποίες εξυπηρετούν ενίοτε και τον εμπορικό στόχο των υποκινητών τους, που σπεύδουν να εκμεταλλευτούν ψηφοθηρικά τη ρητορεία τους εκμεταλλευόμενοι εμπορικά το όποιο λαϊκό κομμάτι της κοινωνίας είναι ευκολόπιστο και έτοιμο να εξαπατηθεί απ' αυτούς.

Στην περίπτωση που εξετάζουμε, αυτήν του Κυριάκου Βελόπουλου και της ''Ελληνικής Λύσης'', ο εν λόγω πολιτικός αρχηγός αυτοπαρουσιάζεται στις εκπομπές του περίπου ως εθνικός λαϊκός εκπρόσωπος και διεκδικητής των κατακρεουργημένων εθνικών και κοινωνικών δικαίων του λαού μας.

Μονοπωλεί την εθνική ευαισθησία και καταφέρεται με ύβρεις κατά των πολιτικών αντιπάλων του, και κυρίως της Αξιωματικής αντιπολίτευσης απ' την οποία ήλπιζε και ελπίζει να πάρει τους περισσότερους ψήφους λόγω της ιδιαίτερης ευαισθησίας των ψηφοφόρων της στα εθνικά θέματα.

Σημειωτέον ότι σ' αυτά τα τελευταία παρουσιάζεται ως επαΐων και μετρ της... γεωπολιτικής στρατηγικής, που είναι σε θέση να ξεσκεπάσει τα ψέματα των αναλυτών επιστημόνων και να καταδείξει την ασχετοσύνη των ίδιων και των... πολιτικών κηδεμόνων τους...

Τώρα θα μου πείτε, είναι λαϊκισμός η καλλιέργεια του πατριωτισμού στον κόσμο που μας ακούει; Είναι λαϊκισμός η σφυρηλάτηση της εθνικής μας ταυτότητας, την οποία οι νυν κυβερνώντες έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να την αποδυναμώσουν και να την εξαφανίσουν;

Ήταν λαϊκιστής ο Ανδρέας Παπανδρέου που αρνήθηκε να συναινέσει στο να δοθεί το όνομα ''Μακεδονία'' στα Σκόπια; Ήταν λαϊκιστής όταν έλεγε πως η εκχώρηση του ονόματός της θα γίνει όπλο στα χέρια των Σκοπιανών για μακροπρόθεσμη δημιουργία ''μακεδονικού'' κράτους, που θα περιλαμβάνει την Μακεδονία του Βαρδάρη (των Σκοπίων), του Πιρίν (της Βουλγαρίας) και τη δικιά μας, του Αιγαίου;

Όχι, βέβαια!.. Ποιος είπε τέτοιο πράγμα; Τίποτε απ' όλα αυτά δεν είναι επιλήψιμο για εκείνον που τα επεδίωκε και τα επιδιώκει. Αντίθετα, είναι αξιέπαινο. Όμως ο εν λόγω πολιτικός δεν έκανε κάτι τέτοιο, παρά κάνει το εξής προπαγανδιστικό, ανεπίτρεπτο και, ίσως, ετεροκατευθυνόμενο.

Συνδέει σκόπιμα τα εθνικά δίκαια - το αίτημα του απλού λαού για αντιμετώπιση του κινδύνου εξ Ανατολών, για αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης ή για ακύρωση της εθνικά ασύμφορης ''συμφωνίας των Πρεσπών'' με την αλλαγή γεωστρατηγικής της Ελλάδας και τον προσεταιρισμό της στο ρωσικό άρμα, τη ίδια στιγμή που γίνεται - δια διαφημιστικών σποτ ξένης προέλευσης - μόνιμος κράχτης της ρωσικής πολεμικής βιομηχανίας και λειτουργεί ως “dealer" της ρωσικής στρατιωτικής μηχανής της ''Ορθόδοξης Ρωσίας''...

Πέρα απ' αυτό, προβάλλει εαυτόν ως εκπρόσωπο της απρόσωπης λαϊκής μάζας, την οποία και ποδηγετεί με ποικίλους τρόπους πειθούς και προπαγάνδας. Λειτουργεί, δηλαδή, ως φορέας μεσιανικού τύπου της πολιτικής και κοινωνικής εξουσίας, καθαρά πατερναλιστικός.

Έπειτα, έχει πιαστεί επανειλημμένα ψευδόμενος, είτε όταν διακινούσε - μέσω τηλεπωλήσεων - τις ''επιστολές του Ιησού''(που τις πουλούσε μαζί με τις αλοιφές απ' το Άγιο Όρος), είτε όταν ελεεινολογούσε αδίκως τους δημοσιογράφους που άφηναν να εννοηθεί ή έλεγαν ανοιχτά τις προβλέψεις τους ότι θα φύγει απ' το ΛΑΟΣ και τον Γ. Καρατζαφέρη, για να ακολουθήσει τους άλλους που πήγαν στη Ν.Δ (πράγμα που έκανε το 2012, για να φύγει το '14) είτε όταν αναμασούσε πράγματα που αποδείχθηκαν τελικά ότι ήταν fake news, ή όταν έλεγε στον κόσμο ότι βοηθάει δέκα παιδιά για να κάνουν καινούριο κόμμα, ενώ ήταν ο ίδιος ο φέρελπις αρχηγός του, είτε..., είτε...

Φερεγγυότης μηδέν, μ' άλλα λόγια κι ας κάνει μόνιμα τον ηθικολόγο, τον ευφυέστερο όλων, τον προσοντούχο πολιτικό νου απ' τον Δενδροπόταμο Θεσαλονίκης, που με πομπώδες ύφος διατυμπανίζει ότι ξέρει τα μυστικά της γεωπολιτικής και είναι έτοιμος να αφυπνίσει την ελληνική κοινωνία και να κάνει άνω κάτω την ελληνική Βουλή, στο όνομα του εθνικισμού και της λαϊκιστικής δεξιάς.

Ο λόγος του πάντα κινείται σε υψηλούς τόνους, διχαστικός και ρατσιστικός, σε σημείο που να δικαιολογεί σήμερα την προσχώρηση στο κόμμα του πολλών ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, το προσωνύμιο ''τηλεπερσόνα της ακροδεξιάς'' που του έχουν αποδώσει κάποιοι δημοσιογράφοι...

Αλλά δεν είναι οι μόνοι που τον επικρίνουν και δεν είναι όλοι απ' τον χώρο της Αριστεράς. Αντίθετα οι περισσότεροι κινούνται στον ίδιο ιδεολογικό χώρο με εκείνον, με πρώτο και κύριο επικριτή του τον παλιό αρχηγό του Γιώργο Καρατζαφέρη, που του επιτίθεται κατά καιρούς με βαρύτατους και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς.

Το ίδιο επικριτικός και αποδοκιμαστικός κατά του Κυριάκου Βελόπουλου εμφανίστηκε προεκλογικά και ο τέως στρατηγός Φράγκος Φραγκούλης, που τον κατήγγειλε για ''απόπειρα αποπλάνησης'' των αφελών ή ευκολόπιστων ψηφοφόρων, διαψεύδοντας κατηγορηματικά ότι είναι υποψήφιος με το κόμμα του

Ωστόσο οι παλικαρισμοί και οι λεκτικές ακρότητες του νιόβγαλτου στην πολιτική σκηνή πολιτικού αρχηγού φαίνεται ότι βρήκαν το στόχο τους σε μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων, που του έδωσαν το 4,13 τοις εκατό στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου. Κι αυτή η εκλογική συμπεριφορά δεν είναι μόνο θέμα ιδεολογικής κατεύθυνσης, αλλά και παιδείας, δημοκρατικής εμπέδωσης, προσωπικής οπτικής και αισθητικής...

Είναι ενδεικτικό άλλωστε το γεγονός ότι στην τελευταία του ομιλία ο Κυριάκος Βελόπουλος γνώρισε την αποθέωση απ' το κοινό που τον παρακολουθούσε, όταν ανέλυε τις θέσεις του για την μετανάστευση και τους ανακοίνωνε την απόφασή του να εφαρμόσει - όταν έρθει... ''εν τη βασιλεία του'' - τη θανατική ποινή για τους διακινητές μεταναστών...

Ξαφνιαστήκατε; Μη βιάζεστε!.. Έχετε πολλά να δείτε και ν' ακούσετε ακόμα απ' τον θαυμαστή του Βλαντιμίρ Πούτιν. Αυτό το εκλαϊκευτικά μακιγιαρισμένο πολιτικό πρόσωπο των ημερών είναι ικανό να φέρει τα πάνω κάτω στη Βουλή και στις διακομματικές ισορροπίες... Όσο για την ''Ελληνική Λύση'', ο σκληρός ιδεολογικός πυρήνας της θα συνεχίσει να καλλιεργεί αυταπάτες στον βασανισμένο από τα μνημόνια ευκολόπιστο λαό μας και να παρουσιάζεται σαν αντίβαρο κατά του ελιτισμού και του αριστερισμού και σαν απάντηση στη ''διαλεκτική των τεχνικών της εκτελεστικής εξουσίας'', η οποία διερμηνεύει τα 4,5 τελευταία χρόνια το συμφέρον της χώρας στο όνομα του ελληνικού λαού, αλλά ερήμην του....