Η Χάγη «μίλησε» πριν συγκληθεί: Το μισό Αιγαίο πάει Τουρκία...
08/06/2020 12:37
Της Κρινιώς Καλογερίδου
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Χάγη «μίλησε» πριν συγκληθεί: Το μισό Αιγαίο πάει Τουρκία...

Η αλήθεια είναι ότι στη διάρκεια της μαθητείας μας λίγο-πολύ όλοι είχαμε ενσωματώσει στην εθνική μας συνείδηση αρκετά εθνοφυλετικά στερεότυπα για τους Τούρκους, τα οποία έβρισκαν αφορμές στις παραδόσεις μας, που ήταν στην πλειοψηφία τους γεννήματα της Τουρκοκρατίας.

Έτσι, μέχρι να 'ρθει ο Γιωργάκης στο υπουργείο Εξωτερικών και να χορέψει το ζεϊμπέκικο της ''ελληνοτουρκικής φιλίας'', η λογική επίδραση της παρουσίας και της γειτονίας των Τούρκων, μας είχε οδηγήσει - δικαιολογημένα, λόγω της τραγωδίας της Κύπρου - σ' ένα ομιχλώδες εθνικό πλέγμα που τα περιείχε όλα.

Όλα κυριολεκτικά, κι ας ήταν ακραία αντιφατικά και αρκούντως μοιρολατρικά: από πατριωτικές εξάρσεις εθνικής αυτοπεποίθησης που έφταναν στην Κόκκινη Μηλιά και την απελευθέρωση των Χαμένων Πατρίδων, μέχρι υφέσεις κατωτερότητας, υστερίες δυσπιστίας, εκδηλώσεις ραγιαδισμού και ηττοπάθειας που παρέπεμπαν στο σκύψιμο του Χατζηαβάτη και την ψυχολογία του φουκαρά...

Καβάλα στο άλογο της παράνοιας, άλλοτε είχαμε το κεφάλι ψηλά και το βλέμμα μας μακριά, με αισιοδοξία στο μέλλον, κι άλλοτε ψάχναμε να ρίξουμε τις ευθύνες των ελληνοτουρκικών σχέσεων στους ξένους, αρνούμενοι να παραδεχτούμε τα λάθη μας και δειλιάζοντας να δείξουμε προς τα έξω τι μπορεί να κάνει το ρωμέικο φιλότιμο και το ελληνικό πνεύμα.

Σε κάθε στροφή της ζωής μας, ωστόσο, είχαμε μέσα μας και μπροστά μας την εικόνα του Τούρκου υπονομευτή των εθνικών συμφερόντων μας, παρέα με τους ποδηγετούμενους Βαλκάνιους της στρατηγικής επιρροής του (Σκοπιανούς και Αλβανούς), που επιβεβαίωναν την Μακρυγιάννεια ρήση: ''όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά''..

Κι αυτή η μαγιά έφτασε ως τον καιρό μας σαν φυσικός πλούτος, υποθαλάσσια κοιτάσματα αερίου και υδρογονανθράκων των αιγαιοπελαγίτικων νερών μας, που πολεμάει να τα κάνει δικά της η Τουρκία έχοντας στο πλευρό της φανατισμένο κοινό ομοθρήσκων και αλλοθρήσκων της.

Έχοντας στο πλευρό της τους οπαδούς του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ταγίπ Ερντογάν (AKP) και τους Τούρκους εθνικιστές του κόμματος του Ντεβλέτ Μπαχτσελί [Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP)], με ακολούθους τους επί... των τιμών (του ραγιαδισμού) Έλληνες Γενίτσαρους της δυτικής και ανατολικής όχθης του Αιγαίου.

Ανθρώπους πανεπιστημιακούς, στην πλειοψηφία τους, που είτε ζουν εδώ είτε μετανάστευσαν λόγω της οικονομικής κρίσης στην Τουρκία και έχουν ενστερνιστεί μερικοί εξ αυτών την εθνική ιδεολογία της, έτσι που δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν τους ανθέλληνες Σκοπιανούς και Αλβανούς οι οποίοι έχουν καταφύγει κατά καιρούς εκεί για ''άσυλο'', όπως είχε κάνει προ δύο ετών ο εθνικιστής ''αρχαιομακεδονιστής'' πρόεδρος των Σκοπίων Γκιόργκι Ιβάνοφ...

Έτσι που δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν κάποιους υπουργούς και υψηλόβαθμους αξιωματούχους του Υπουργείου Παιδείας μας, που αναδείχθηκαν στη θέση αυτή ως ανιστόρητοι πλαστογράφοι, παραχαράκτες της ιστορίας μας και λοιδωροί των εθνικών και θρησκευτικών παραδόσεών της.

Ναι, με τέτοιους ταγούς μάθαμε να πορευόμαστε στην εκπαίδευση μαθητές και εκπαιδευτικοί. Με ταγούς που είχαν τον γενιτσαρισμό μέσα τους και λειτουργούσαν με την λογική του Προκρούστη, αρκεί τα ''πόδια'' που θα κόβονταν απ' τις σελίδες των σχολικών βιβλίων της Ιστορίας να ήταν εθνεγερτικά και ορθόδοξα, συνταιριασμένα με πρόσωπα και γεγονότα.

Με τη λογική αυτή ανελίχθηκε σε θέσεις ευθύνης στην εκπαιδευτική ιεραρχία το ''καθηγητικό κατεστημένο'' των δυο τελευταίων βαθμίδων εκπαίδευσης και προπάντων της Τριτοβάθμιας, της πανεπιστημιακής.

Με την λογική αυτή πριμοδοτήθηκε ως πολύφερνη νύφη η διαπολιτισμική Εκπαίδευση, την οποία εισήγαγε στα σχολεία ο ΓΑΠ ως υπουργός της Παιδείας, παράλληλα με την έμπνευσή του να διδάσκεται η Ιστορία κι από άλλες ειδικότητες πλην της φιλολογικής (Νομικούς, Ξενόγλωσσους, Κοινωνιολόγους κλπ) προς κάλυψη του ωραρίου διδασκαλίας τους. Κάτι που διαιωνίζεται ως τώρα, δυστυχώς, γιατί σ' αυτήν την πατρίδα τα λάθη πρέπει να επαναλαμβάνονται , μέχρι να πετύχουν τον σκοπό τους...

Με τη λογική αυτή αναδείχθηκαν ως διανοητές και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι γνήσιοι υπηρέτες της πολυπολιτισμικότητας και της ''ελληνοτουρκικής φιλίας''. Κατέλαβαν πανεπιστημιακές έδρες διεθνιστές και εθνομηδενιστές, που υπερασπίστηκαν σε ελληνικά δικαστήρια τον αλυτρωτισμό των Σκοπίων υπερθεματίζοντας για την ύπαρξη ''μακεδονικής μειονότητας'', η οποία έπρεπε να αναγνωριστεί ('' Τα παρακλάδια του «Ουράνιου Τόξου» διδάσκουν «μακεδονικά»!.. ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΡΕΕΕ!!!..'', antinews.gr).

Με τη λογική αυτή αναδείχθηκαν σε πανεπιστημιακές θέσεις φιλότουρκοι εκπαιδευτικοί της... αυλής Ερντογάν, αν και ''προοδευτικοί'' στις πολιτικές πεποιθήσεις τους. Οι... εκπρόσωποι αυτοί της ελληνικής διανόησης και του προοδευτισμού στην Εκπαίδευση είχαν μεταβεί στην Τουρκία τον Οκτώβριο του 2014, για να παρουσιάσουν το πρόγραμμα των ''Γκρίζων Λύκων'' για τη Δυτική Θράκη, τη Θράκη μας!.. Εκδήλωση, μάλιστα, στην οποία συμμετείχαν ως ομιλητές σε μια ημερίδα με τίτλο: ''Η Δυτική Θράκη από το χθες στο σήμερα''!!!..

Προφανώς, αν και έχουν περάσει έξι χρόνια από τότε, δεν έχουν αλλάξει τις απόψεις τους οι ως άνω προαναφερθέντες και θα έβλεπαν με ευχαρίστηση τη δημιουργία ''Αυτόνομης Δυτικής Θράκης'' (όπως ονειρεύονται οι Τούρκοι φίλοι τους στην απέναντι όχθη και οι τουρκόφρονες της μουσουλμανικής μειονότητας, που γέμισαν ήδη τα τζαμιά τους με τις πράσινες σημαίες της... θρακικής ανεξαρτησίας).

Θα διάβαζαν με ευχαρίστηση και θα συνυπέγραφαν το προ μηνός tweet της Τουρκοκύπριας πανεπιστημιακού (στο μη αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο της Βόρειας Κύπρου) Emete Gözügüzelli, η οποία - με αφορμή μια διαφήμιση περί ενωμένης Κύπρου - είχε σχολιάσει αλυτρωτικά την ανακήρυξη της ''Αυτόνομης Δυτικής Θράκης'' στον ''συνομιλητή της'' τουρκόφρονα Θρακιώτη Χασάν Οζγκάν, δημοσιογράφο του τηλεοπτικού καναλιού Rumeli TV της Κωνσταντινούπολης (''Ηχήστε οι σάλπιγγες, πριν ανεμίσουν οι σημαίες της ”Αυτόνομης Δυτικής Θράκης”…'', lastpoint.gr),

Ιδεολογικά ''συγγενείς'' μ' αυτούς τους μισέλληνες είναι, δυστυχώς, όχι μόνο οι ως άνω Έλληνες πανεπιστημιακοί, αλλά και πολύ άλλοι. Όπως οι επιχειρηματίες της μουσουλμανικής μειονότητας και όσοι δικοί μας διατηρούν ακόμα και τώρα (περίοδο όξυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων) επαγγελματικό ''αλισβερίσι'' με Τούρκους συναδέλφους τους και κωλύονται, ως εκ τούτου, να υποστηρίξουν με θέρμη τις ελληνικές θέσεις.

Όπως οι Έλληνες φοιτητές που εγκαταστάθηκαν εκεί στα πέτρινα χρόνια της κρίσης κι έπεσαν εύκολα θύματα της τουρκικής προπαγάνδας. Ή κάποιοι πανεπιστημιακοί εργαζόμενοι σε τουρκικά πανεπιστήμια, οι οποίοι λειτουργούν δυστυχώς ως εκπρόσωποι του Γενιτσαρισμού (αφού έχουν υιοθετήσει και διακινούν τις εθνικές θέσεις της Τουρκίας σε συνεντεύξεις τους), με αποτέλεσμα να γίνονται οι καλύτεροι πρεσβευτές της εθνικής τουρκικής πολιτικής και της τριτοβάθμιας Εκπαίδευσής της.

Τελευταία μάλιστα συνηθίζουν να κοινοποιούν οι εν λόγω με σθένος τα... δίκαια της τουρκικής πολιτικής σε βάρος των κεκτημένων μας και των ιστορικών δεδομένων μέσω ελληνικών ιστοσελίδων, διατεινόμενοι πως το κάνουν από φιλαλήθεια και διάθεση να μας ''ξυπνήσουν'' γιατί - λόγω της παραπληροφόρησής μας - πνέουμε άδικα μένεα κατά των Τούρκων και των εθνικών τους διεκδικήσεων, οι οποίες είναι... δικαιολογημένες!!!..

Ήταν ομολογώ ένα σοκ για μένα. Κάτι που δεν το περίμενα, όταν ήρθαν σε γνώση μου τα δημοσιευμένα γραπτά τους. Και δεν το περίμενα στον βαθμό που εκπέμπουν αυτά ακραιφνή φιλοτουρκισμό. Έναν φιλοτουρκισμό ο οποίος είχε εκδηλωθεί ήδη σε παλιότερα άρθρα και συνεντεύξεις τους, όπου αναπτύσσονταν προπαγανδιστικά επιχειρήματα σε βάρος των ελληνικών δικαίων.

Η καταληκτική επωδός σ' όλα αυτά ήταν, φυσικά, ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να δεχτεί τον παραγκωνισμό της από την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Κι ότι δικαίως η οκταπλάσια σε εδαφική έκταση και πληθυσμό Τουρκία δεν μπορεί να παραμένει άναυδη και άπραγη μπροστά στην μεγάλη αδικία που της γίνεται εκ μέρους μας, εκ μέρους της Ελλάδας.

Της Ελλάδας η οποία θα πρέπει επιτέλους να καταλάβει - κατά την άποψή τους - ότι το Αιγαίο ΔΕΝ είναι ελληνική λίμνη ούτε θάλασσα ελληνική, γιατί - για να ήταν - θα έπρεπε να της ανήκε και η απέναντι μικρασιατική ακτή, αυτή που ανήκει στην Τουρκία...

Σαν κερασάκι στην τούρτα, μάλιστα, εξαπολύουν το θέσφατο (ως κανόνα του Δικαίου της Θάλασσας) που λέει ότι ''Οι μεγάλες θαλάσσιες ζώνες του Αιγαίου είναι ανοιχτή θάλασσα, δηλαδή διεθνή ύδατα, και ως εκ τούτου δεν υπόκεινται στην κυριαρχία κανενός κράτους. Η ανοιχτή θάλασσα ή τα διεθνή ύδατα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από όλα τα κράτη, σύμφωνα με την αρχή της ελευθερίας των θαλασσών...''

Μ' αυτά και με άλλα πολλά τουρκόψυχα φληναφήματα, οι Έλληνες καθηγητές του φιλοτουρκικού πανεπιστημιακού κατεστημένου ενισχύουν τα τουρκικά δίκαια και, συνακόλουθα, την τουρκική προκλητικότητα και θρασύτητα, αφού παραγράφουν ηθελημένα το γεγονός της ιστορικής και πολιτισμικής συνέχειας των νησιών του Αιγαίου, που διατρανώνει την ελληνικότητά του.

Λαμβανομένων υπόψη όλων των παραπάνω, καθώς και της τάσης υψηλόβαθμων αξιωματούχων του ελληνικού ΥΠΕΞ και του Μαξίμου να τείνουν ευήκοα ώτα σε παρόμοιες πανεπιστημιακές επιρροές που είχαν διακριθεί στο παρελθόν ως υπέρμαχες της ''ελληνοτουρκικής φιλίας'', οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι πάμε για ''συνεκμετάλλευση''... καραμπινάτη του Αιγαίου κι ότι η Χάγη μίλησε και αποφάνθηκε πριν την ώρα της, πριν καν συγκληθεί το Διεθνές Δικαστήριό της: Πως το μισό Αιγαίο πάει Τουρκία!!!.. Τελειώσαν τα ψέματα...

Έτσι θα ησυχάσουν και οι τουρκόφρονες πολιτικοί μας που αδημονούσαν από καιρό περιμένοντας να φτάσουν οι ''βάρβαροι'' στην πατρίδα μας. Αδημονούσαν από καιρό να κάνουν πραγματικότητα το ''Γαλάζιο Όνειρο'' του Ερντογάν.

Έτσι θα ησυχάσουν και οι τουρκόψυχοι Έλληνες του πανεπιστημιακού κατεστημένου που πασχίζουν από καιρό να μας οδηγήσουν σε νέα διπλωματική ήττα μετά από εκείνην στις Πρέσπες.. Σε μια ήττα που θα φέρει την υπογραφή μας και πάλι, χωρίς να έχει προηγηθεί ντουφεκιά...

Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)