Φρουράαα, Φρουράαα…
17/05/2017 12:00
Του Θανάση Κ.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Φρουράαα, Φρουράαα…

Η βία στην Πολιτική είναι η αποτυχία της δημοκρατίας.

Η δημοκρατία επιτρέπει να λύνονται οι διαφορές με συζήτηση και ψηφοφορία. Αρκεί η μειοψηφία να αποδέχεται το αποτέλεσμα.

Ελπίζοντας ότι θα μπορέσει να γίνει «πλειοψηφία» την επόμενη φορά…

Όταν παύει η μειοψηφία να δέχεται το αποτέλεσμα – δηλαδή τη «νομιμότητα» - έχουμε κρίση της δημοκρατίας.

Κι όταν πολλές μειοψηφίες παύουν στην πράξη να δέχονται τις αποφάσεις που λαμβάνει η πλειοψηφία έχουμε από-νομιμοποίηση της δημοκρατίας και κατάρρευση του πολιτεύματος.

Δηλαδή, Αναρχία!

Αυτό επιτρέπει στους ισχυρούς να επιβάλλουν τελικά τη θέλησή τους. Και οδηγεί στην τυραννία...

Γιατί όταν οι ισχυροί επιβάλλονται με το «έτσι θέλω», τελικά επικρατεί τυραννικό καθεστώς…

Η βία είναι το μέσο που χρησιμοποιούν οι «δυναμικές μειοψηφίες» για να αρχίσουν να αμφισβητούν την δημοκρατία.

Και το όπλο με το οποίο τελικά την καταλύουν.

Και οδηγούν στην Τυραννία…

Το βασικό πρόβλημα με τη βία, είναι ότι αυτό-τροφοδοτείται.

Η βία προκαλεί βία!

(Όπως κατά τον Τρίτο Νόμο του Νεύτωνα – «η δράση προκαλεί αντίδραση»).

Η δημοκρατία δεν ανέχεται τη βία, την αυθαιρεσία, ακόμα και την αυτοδικία, γιατί απλούστατα, είναι… «μεταδοτική» και λειτουργεί «πολλαπλασιαστικά»!

Αν η Πολιτεία ανεχθεί κάποιον, να γρονθοκοπήσει κάποιον άλλο, ατιμώρητα, τότε σε λίγο όλοι θα πάρουν το «μήνυμα»…

Κι όποιος μπορεί, θα λύνει τους «λογαριασμούς» του με γροθιές.

Λίγοι θα το επιχειρήσουν στην αρχή. Ύστερα περισσότεροι. Και λίγο αργότερα, ακόμα κι όσοι δεν είχαν καμία όρεξη να καταφύγουν στη βία, θα αναγκαστούν να το κάνουν, είτε για αυτοπροστασία είτε γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος…

Δεν θα αργήσουν όλοι να δέρνονται με όλους.

Γι’ αυτό η δημοκρατία έχει θεσμούς και μηχανισμούς για να σταματά το κακό πριν πάρει διαστάσεις.

«Μηχανισμούς» όπως η Αστυνομία και η «θεσμούς» όπως η Δικαιοσύνη.

Αν δεν λειτουργούν αυτοί, τότε η βία θα γενικευτεί κάποια στιγμή…

Με άλλα λόγια η επιβολή της δημοκρατικής νομιμότητας – δηλαδή η άγρυπνη παρουσία της αστυνομίας και η αποτελεσματική παρέμβαση της δικαιοσύνης - είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να λειτουργήσει η δημοκρατία.

Δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς δημοκρατική νομιμότητα!

Και δεν υπάρχει δημοκρατική νομιμότητα (ούτε δημοκρατία, ασφαλώς), όταν η Αστυνομία είναι «φοβισμένη» ή η Δικαιοσύνη είναι «αδρανής».

Αυτό ακριβώς συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο.

Μόνο που δεν άρχισε «τα τελευταία χρόνια»!

Ξεκίνησε από την αρχή της μεταπολιτευτικής περιόδου…

Το ανεχθήκαμε και τώρα γιγάντωσε. Και κοντεύει να χαθεί η μπάλα…

--Βασική υπεύθυνη, η Αριστερά που το ξεκίνησε μετά το 1974…

--Ακόμα μεγαλύτερες ευθύνες και το ΠΑΣΟΚ, που με το που ήλθε στην εξουσία το νομιμοποίησε και το επέβαλε ως «καθεστωτική λογική».

--Ενώ ευθύνες έχει και η ΝΔ ακόμα, που αν και πάντα το κατήγγελλε, τελικά και ανέχθηκε και σε πολλές περιστάσεις συμβιβάστηκε με το «νέο καθεστώς» της ανομίας και της αυθαιρεσίας…

--Επί δεκαετίες μικρές μειοψηφίες παρέλυαν κάθε μέρα τα κέντρα των πόλεων. Με αποτέλεσμα να παραλύει η οικονομική ζωή και να ταλαιπωρούνται εκατομμύρια ανθρώπων.

Αυτό είναι αδιανόητο σε κάθε άλλη δημοκρατική κοινωνία. Κι όταν συμβαίνει, διαρκεί λίγο και θεωρείται «σύμπτωμα κρίσης» που πρέπει να ξεπεραστεί. Και ξεπερνιέται. Δεν θεωρείται «κανονικότητα» της δημοκρατίας.

Εδώ, σε μας, ήταν «κανόνας»…

--Το να μην ελέγχονται τα Πανεπιστήμια από κανένα, το να τα λυμαίνονται ομάδες τραμπούκων, συχνά κουκουλοφόρων, πολύ συχνά εξωπανεπιστημιακών, να αφισσοκολούν παντού, να γεμίζουν τους δρόμους και τις πλατείες με εμπρηστικά συνθήματα και να τρομοκρατούν τους πάντες, συχνά να δέρνουν φοιτητές και να προπηλακίζουν καθηγητές, χωρίς ποτέ να τιμωρούνται παραδειγματικά, είναι αδιανόητο σε κάθε άλλη δημοκρατική χώρα!

Εδώ επιβλήθηκε ως καθεστώς δήθεν… «Πανεπιστημιακού ασύλου»!

Που κατάντησε άσυλο παρανομίας…

--Το να καταλαμβάνονται σχολεία, υπουργεία, δημόσιες υπηρεσίες, εργοστάσια και εργοτάξια, το να καίγονται τράπεζες (κάποιες φορές με ανθρώπινα θύματα), θεωρήθηκε στην Ελλάδα… «κανονικότητα»!

Και άσκηση… «δημοκρατικού δικαιώματος»!

Αυτά δεν γίνονται πουθενά στον κόσμο!

Παντού αλλού τέτοια συμπτώματα αντιμετωπίζονται ως εξαιρετικά παθολογικά, εξαιρετικά επικίνδυνα και αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα.

Και από την Αστυνομία και από τη Δικαιοσύνη…

--Το να υπάρχουν «άβατα» στο κέντρο της πόλης, όπου δεν επιτρέπεται να πλησιάσει η αστυνομία και όπου ομάδες κουκουλοφόρων και λοιπών τραμπούκων ασχημονούν, αυθαιρετούν και εγκληματούν, θεωρείται αδιανόητο παντού.

Σε μας θεωρείται πια… «φυσιολογικό»!

Η Αριστερά πρωτοστάτησε σε όλα αυτά! Επί χρόνια…

Και τώρα που έγινε κυβέρνηση, αυτές οι παθογένειες γενικεύονται συνεχώς.

Ο μόνος που αντιστάθηκε σε όλα αυτά ήταν ο Αντώνης Σαμαράς.

Ίσως αυτό, κυρίως, δεν του συγχώρεσαν ποτέ!

Αντιστάθηκε, όμως, με την ένθερμη στήριξη της Παράταξής του (του απλού κόσμου, δηλαδή), αλλά όχι πάντα με τη στήριξη όλων των στελεχών του…

* Πριν ακόμα γίνει Πρωθυπουργός, ως αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, κι ενώ βρισκόταν σε πλήρη αντίθεση με την τότε κυβέρνηση του ΓΑΠ, παρενέβη στη Νομοσχέδιο για την Ανώτατη Παιδεία που ετοίμαζε η τότε υπουργός, η Άννα Διαμαντοπούλου και ζήτησε να καταργηθεί το «άσυλο», για να το ψηφίσει. Κάτι τέτοιο δεν είχε ξαναγίνει ποτέ στα μεταπολιτευτικά χρονικά…

Τα κυβερνητικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ τότε, του ζήτησαν να καταργηθεί και η «συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση» που σε τέτοια μορφή δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο. Πίστευαν ότι κάτι τέτοια δεν θα τα δεχόταν ποτέ ο Σαμαράς ως αρχηγός της ΝΔ, γιατί η νεολαία του Κόμματός του κυριαρχούσε για χρόνια στα Πανεπιστήμια…

Ο Σαμαράς, όμως, τους την έφερε! Δέχθηκε χωρίς πρόβλημα να καταργηθεί η συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση και να ψηφιστεί ταυτόχρονα με την πλήρη κατάργηση του ασύλου!

Και ο πιο σημαντικός μεταρρυθμιστικός νόμος πέρασε τότε με συντριπτική πλειοψηφία στην Ελληνική Βουλή, αντιστρέφοντας την ολέθρια την Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση του Ανδρέα Παπανδρέου, του 1982!

Τα Πανεπιστήμιά μας, τότε άρχισαν να μπαίνουν στη σημερινή εποχή.

Ύστερα ήλθε ο Τσίπρας και τα ξανάφερε πίσω στο… Μεσαίωνα όπου βρίσκονταν…

* Ο Σαμαράς στις εκλογές του 2012 είπε ότι θα κυνηγήσει την αυθαιρεσία των συντεχνιών, θα βγάλει τις κουκούλες από τους κουκουλοφόρους και θα «ανακαταλάβει» τα κέντρα των πόλεων από τις συμμορίες και τους λαθρομετανάστες.

Ο μόνος αρχηγός της ΝΔ που τα είπε ποτέ, τόσο καθαρά…

Μάλιστα ήδη από τότε κατήγγειλε και τη ΧΑ ως «νεοναζιστική» οργάνωση. Κι όταν ο πρώτος που το είπε δημόσια…

Με το που εκλέχθηκε Πρωθυπουργός, έστειλε αμέσως την αστυνομία να διαλύσει καταχρηστική απεργία που επί μήνες είχε παραλύσει μεγάλο εργοστάσιο χαλυβουργίας. Χωρίς να ανοίξει ρουθούνι…

Και τέτοια καταχρηστική απεργία δεν ξανάγινε επί των ημερών του!

* Επίσης οργάνωσε την επιχείρηση «Ξένιος Δίας» με την οποία καθάρισε το κέντρο της Αθήνας, που ως τότε ήταν απροσπέλαστο, από λαθρομετανάστες.

Τώρα βρίσκεται πάλι στα χέρια των παρανόμων…

* Έκλεισε τα σύνορα προς την Τουρκία και άρχισε να μαζεύει τους λαθρομετανάστες στην «Αμυγδαλέζα». Από όπου μαζικά έφευγαν πίσω για τις χώρες τους…

Μέσα σε δυόμιση χρόνια, κι ενώ μαίνονταν τότε ο Πόλεμος στη Συρία, ελάχιστοι πέρασαν στα νησιά μας, από απέναντι! Κι όσοι πέρασαν τότε, έφυγαν.

Στα δυόμιση χρόνια του Σαμαρά, ο αριθμός των λαθρομεταναστών μειώθηκε κατά 24% περίπου! Κι αν είχε συνεχιστεί αυτή η πολιτική, μέχρι σήμερα θα είχε φύγει πάνω από το 75%. Θα είχαν μείνει ελάχιστοι…

Όμως ήλθε ο ΣΥΡΙΖΑ, άνοιξε τα σύνορα, κατάργησε την «Αμυγδαλέζα», έκλεισαν τα σύνορά τους προς την Ελλάδα οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, γέμισε η χώρα ξανά λαθρομετανάστες, και παρέδωσε τον έλεγχό τους στις… ΜΚΟ, που (τώρα αποκαλύπτεται πως) είναι όργανα των «διακινητών»-δουλεμπόρων.

Τώρα πια, άνθρωποι μαχαιρώνονται, γυναίκες και παιδιά «εκδίδονται» και βιάζονται κάθε βράδυ στα hot spots! Και η κοινωνία είναι καζάνι που βράζει…

* Ο Σαμαράς, έλυσε τη χέρια της Δικαιοσύνης και οι δολοφόνοι της ΧΑ παραπέμφθηκαν και προφυλακίστηκαν. Αμέσως…

Ο ΣΥΡΙΖΑ με το που βγήκε, λίγο αργότερα αποφυλακίστηκαν και τώρα ασχημονούν ξανά…

* Επί Σαμαρά οι δολοφόνοι πήγαν φυλακή όχι με κανένα «αντιρατσιστικό νόμο», αλλά με το νόμο που είχε καταδικάσει και καταψηφίσει η Αριστερά στις αρχές της δεκαετίας του 2000, «περί εγκληματικής οργάνωσης». Το περιβόητο «τρομονόμο»…

Έτσι για να θυμόμαστε: Ο «αντιρατσιστικός» έστειλε στα δικαστήρια την… κα. Σώτη Τριανταφύλλου!

Ήταν ο τρομονόμος – για τον οποίο χάλαγε τον κόσμο η Αριστερά – που έστειλε τους Χρυσαυγίτες στη φυλακή.

Αλλά εδώ συμβαίνει κάτι πολύ πιο σοβαρό:

Μιλάμε για αληθινή «συμπόρευση» του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΧΑ!

Διαβάστε μόνοι σας και κρίνετε:

--Το 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, καταψήφισε τη διακοπή κρατικής χρηματοδότησης της ΧΑ (που είχε παραπεμφθεί ήδη ως «εγκληματική οργάνωση»)

--Ηγετικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Νίκος Βούτσης (σήμερα Πρόεδρος της Βουλής) μιλούσε τότε για... «πολιτική δίωξη» της ΧΑ!

--Το καλοκαίρι του 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ δέχεται να προσμετρηθούν οι ψήφοι του με τις ψήφους της ΧΑ για να προκηρυχθεί δημοψήφισμα κατά του νόμου περί «ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ». Τελικά, δεν το δέχθηκαν άλλα κόμματα που τότε βρίσκονταν στην αντιπολίτευση και το δημοψήφισμα ματαιώνεται…

--Το Δεκέμβριο του 2014 αρνούνται και ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΧΑ (και οι ΑΝΕΛ, βεβαίως) να ψηφίσουν Πρόεδρο Δημοκρατίας και ρίχνουν έτσι – από κοινού – την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

--Το καλοκαίρι του 2016 βρίσκονται σε προχωρημένες συνομιλίες για να ψηφίσουν από κοινού την απλή αναλογική.

Με τον κ. Βούτση να διαβεβαιώνει τότε «έχουμε 197 ψήφους»!

--Επί 2,5 χρόνια, η δίκη της ΧΑ αναβάλλεται συνεχώς… «επ’ αόριστον», με αποτέλεσμα να αποφυλακίζονται ένας – ένας οι κατηγορούμενοι.

Που τώρα βρίσκουν ευκαιρία να ασχημονούν ξανά…

Συμπέρασμα: Η συμπόρευσή τους, όντως δεν είναι «συμπτωματική».

Και οι δύο δέχονται τη βία:

Οι Χρυσαυγίτες απροσχημάτιστα.

Οι ΣΥΡΙΖΑίοι, πιο έμμεσα.

--Αλλά τους δολοφόνους της 17 Νοέμβρη τους υπερασπίζονται!

--Παλαιότερα τα στελέχη τους έτρεχαν στα δικαστήρια ως «μάρτυρες υπεράσπισης» του Κουφοντίνα και των Ξηρών! Σήμερα, απλώς τους… προβάλλουν.

Και κανείς δεν έχει πρόβλημα…

--Κατά δήλωσιν του πρώην υπουργού τους, του Γιάννη Πανούση, ήταν και σε ανοικτή διαπραγμάτευση μαζί τους για την αποφυλάκισή τους.

--Αποκαλούν ξαφνικά τους κουκουλοφόρους των Εξαρχείων… «συλλογικότητες»! Δηλαδή τους «νομιμοποιούν».

Διότι τι θα πει «συλλογικότητα»;

Και η ΜΑΦΙΑ, άραγε, «συλλογικότητα» δεν είναι;

Τι είναι;

Και οι πάσης φύσεως συμμορίες, «συλλογικότητες» δεν είναι;

Τι θα πει «συλλογικότητα»;

Συμμορίες είναι!

--Και επί των ημερών τους, οι συμμορίες (που τις βάφτισαν «συλλογικότητες»), έστησαν και «κυβέρνηση» στα Εξάρχεια, ενώ επέκτειναν τον έλεγχό τους στην Πατησίων, όπου πυρπολούν μέσα μαζικής μεταφοράς κάθε μέρα, ή καίνε συστηματικά τα ακυρωτικά μηχανήματα σε όλους τους σταθμούς του μετρό.

Μη μείνει τίποτε όρθιο…

Και εσχάτως τρομοκρατούν ξένες επιχειρήσεις και πρεσβείες.

--Τώρα κλέβουν και πανάκριβα ιατρικά μηχανήματα από τον Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας»!

--Ενώ παλαιότερα πρωτοστατούσαν στις προσπάθειες εκφοβισμού στις Σκουριές, όπου έδεσαν σε δένδρο και περιέλουσαν με βενζίνη τους φύλακες του εργοταξίου. Δεν υπήρξαν ανθρώπινα θύματα τότε, γιατί έπιασε βροχή…

Και όλες αυτές οι… «αγαθοεργίες» έγιναν με την κάλυψη και την υπεράσπιση στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.

--Για να μη μιλήσουμε για τη ΜΑΡΦΙΝ. Όπου δεν ξέρουμε ποιος έβαλε την φωτιά κι έκαψε τους ανθρώπους εκεί, αλλά ξέρουμε ποιοι δεν άφηναν τα πυροσβεστικά οχήματα να πλησιάσουν. Γιατί αυτοί δεν φορούσαν κουκούλες…

--Όπως ξέρουμε ότι η Αριστερά επί χρόνια ασκούσε ωμή βία στους Πανεπιστημιακούς χώρους.

Με πολύ ξύλο.

Κι ακόμα το κάνει…

--Όπως ξέρουμε ποιος υπέθαλπε τους κουκουλοφόρους, να κάψουν το κέντρο της Αθήνας (το Δεκέμβριο του 2008. Αλλά κι άλλες φορές το προσπάθησαν. Κι ακόμα το προσπαθούν ή θα το ξαναπροσπαθήσουν…)

Όλοι το ξέρουμε! Ο κόσμος το έχει τούμπανο…

Μέχρι που τότε (αρχές 2009) η Αλέκα Παπαρήγα του ΚΚΕ δεν άντεξε μέσα στη Βουλή και γυρίζοντας προς το ΣΥΡΙΖΑ είπε για τους κουκουλοφόρους:

--Εσείς τους «χαϊδεύετε»! Στα δικά σας «μπλόκ» κρύβονται! Από τα δικά σας «μπλοκ» ξεκινάνε. Και στα δικά σας «μπλοκ» βρίσκουν προστασία όταν τους κυνηγάνε…

«Ο κόσμος το έχει τούμπανο»…

Αυτοί ήταν πάντα! Και αυτοί είναι ακόμα.

Και δεν μπορούν να αλλάξουν, ακόμα κι αν (κάποιοι από αυτούς) έχουν καταλάβει το λάθος τους…

Γιατί έτσι ήλθαν στην εξουσία.

Κι εκεί έχουν τα «γραμμάτιά» τους.

Χώρια που υπάρχει στο πολιτικό DNA τους.

Γι’ αυτό κι ακόμα δεν τολμούν να βάλουν ένα κουκουλοφόρο φυλακή.

Και τώρα καταδικάζουν τη βία στην περίπτωση του… Τζίμερου!

Εντάξει, συμφωνούμε, κακώς ο Τζίμερος χτύπησε τη γυναίκα. (Αν τη χτύπησε, αλλά ας δεχθούμε ότι, όντως, τη χτύπησε)…

Κακώς κάκιστα…

Αλλά μη τρελαθούμε κι όλας…

Δεν είναι ο Τζίμερος ο… «φορέας» της βίας που απειλεί τη δημοκρατία μας.

Η ΧΑ, είναι!

Αυτοί που κατά καιρούς συνεργάστηκαν μαζί της, είναι!

Οι κουκουλοφόροι, οι «Πυρήνες της Φωτιάς», κι όλο αυτό το σκυλολοϊ, είναι!

Αυτοί που τους καλύπτουν και τους ανέχονται και τους «νομιμοποιούν» και προσπαθούν να τους ρίξουν «στα μαλακά», είναι!

Κι όταν βλέπω τον καϋμένο τον Μπαλαούρα να φωνάζει από το Προεδρείο της Βουλής: Φρουράαα, φρουράαα…

Τι να πω;

Σκέφτομαι πως είναι και υποκριτές…

Γιατί αυτό τους τρέφει: Η βία που προκαλεί την αντίθετη βία!

Γιατί έτσι πολώνουν την κοινωνία και ενισχύουν τις γραμμές των φανατικών τους!

«Διαλεκτική» το λέγανε αυτό οι παλαιοί αριστεροί (που ήξεραν γράμματα)

Όχι… «θεωρία των δύο άκρων»!

Η βία των μεν τροφοδοτεί τη βία των δε κι όλοι μαζί διχάζουν την κοινωνία και φέρνουν το αιματοκύλισμά της.

Γιατί μόνον έτσι μπορούν να υπάρχουν (και οι μεν και οι δε)…

Δεν μπορούν να «διαλέγονται». Δεν ξέρουν να «ακούν» τον άλλο. Δεν μπορούν να ενώνουν τον κόσμο. Δεν μπορούν να δημιουργούν «γέφυρες συνεννόησης» και μέσα κι έξω από τη χώρα…

Έμαθαν μόνον να καταγγέλλουν.

Κι αν δεν έχουν κάποιους, εξ ίσου ακραίους απέναντι τους να «καταγγείλουν», πνίγονται και εξαφανίζονται.

Έχουν ανάγκη «εχθρούς», και δημιουργούν εχθρότητα για να υπάρχουν.

Δεν αρθρώνουν «λόγο», βγάζουν κραυγές.

Παλαιότερα κραύγαζαν για τους αντιπάλους τους:

--«Φύγετε τσογλάνια»!

Τώρα φωνάζουν:

--«Φρουράαα, φρουράαα»…

Ξέχασαν, φαίνεται, πως η προηγούμενη Πρόεδρος της Βουλής που εκείνοι είχαν αναδείξει, αφόπλισε και ουσιαστικά κατάργησε τη Φρουρά.

Που τη θυμούνται μόνον όταν κινδυνεύουν οι ίδιοι…