Αρχίζει να λαϊκίζει κι ο Μητσοτάκης
12/03/2017 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Αρχίζει να λαϊκίζει κι ο Μητσοτάκης

Όπως όλοι γνωρίζουμε, στην οικονομία η κοστολόγηση των μέτρων είναι το άλφα και το ωμέγα μιας πολιτικής. Όταν πρόκειται για μειώσεις φόρων που θα ελαφρύνουν τους πολίτες ασφαλώς όλοι χαίρονται, όμως, αυτό που έχει σημασία είναι τα νούμερα να βγαίνουν. Γιατί αν δεν βγαίνουν και μπαίνει μέσα η οικονομία τότε είναι σίγουρο ότι θα έρθουν ελλείμματα, θα χρειαστούν νέα δάνεια, θα ενισχυθεί η λιτότητα.

Ως γνωστόν ο Γ. Παπανδρέου είπε ότι υπάρχουν λεφτά και από τότε τον κυνηγούν στο δρόμο για να τους τα μοιράσει. Κι ο Τσίπρας τα πάντα υποσχέθηκε στο λαό. Θα καταργούσε τον ΕΝΦΙΑ, θα είχαμε αφορολόγητο 12.000 ευρώ όλοι, θα μείωνε τις εισφορές για να πληρώσουν οι εργοδότες, θα φορολογούσε τους έχοντες και άλλα τέτοια. Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης δεν το κοστολόγησε ποτέ, η ΝΔ τότε το έβγαζε από 11 έως 18 δις ευρώ, ποσό… αστείο για την ισχυρή ελληνική οικονομία. Τα αποτελέσματα τα ξέρουμε, όπως ξέρουμε ότι η αδυναμία κοστολόγησης προεκλογικών δεσμεύσεων είναι η αιτία που όταν ένα κόμμα έρχεται στην εξουσία δεν τις εφαρμόζει ποτέ. Διότι τότε βλέπει πόσο κοστίζουν και σου λέει «δεν πειράζει, τους χαχόλους τους κορόϊδεψα, με ψήφισαν, έτσι κι αλλιώς θα με βρίζουν οπότε ας μην εφαρμόσω τίποτε και βλέπουμε».

Και κάπως έτσι γίνεται η εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία και η οικονομία καταστρέφεται.

Τώρα, στην αξιωματική αντιπολίτευση είναι η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη θέλησή του να χαϊδέψει τα αυτιά των ψηφοφόρων και από την άλλη να έχει μια φιλελεύθερη ατζέντα που θα είναι δημοσιονομικά προσαρμοσμένη στα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας.

Αλλά αφού ξέρει ότι η κατάσταση είναι αυτή που είναι, τότε γιατί όπου πάει μειώνει κι από έναν φόρο; Σειρά χθες πήρε ο φόρος στο κρασί μιας και βρέθηκε σε έκθεση με οινοπαραγωγούς, ενώ προ ημερών σε συνέντευξή του δεσμεύτηκε για μείωση φόρων. Πότε λέει θα μειώσει τον ΕΝΦΙΑ, άλλες φορές ότι θα μειώσει τις επιβαρύνσεις των αγροτών για τα αγροεφόδια. Έχει πει για μείωση στο φόρο επιχειρήσεων, μερισμάτων και ούτω κάθε εξής. Και βεβαίως έχουν δεσμευτεί ότι θα καταργήσουν τον εκτρωματικό ασφαλιστικό νόμο.

Όλα καλά μέχρι εδώ, ποιος δεν θέλει να κόβει τους φόρους, να πληρώνει λιγότερα και να είναι ευχαριστημένος κι αυτός και η κυβέρνησή του;

Όμως, βρε παιδιά εκεί στη Νέα Δημοκρατία έχετε κάνει κοστολόγηση με δεδομένο βεβαίως ότι η Ελλάδα θα είναι σε επιτροπεία από τους δανειστές για πολλά – πολλά χρόνια; Ακόμη και ο Σόιμπλε να φύγει αύριο το πρωί θα βρεθούν χίλιοι Σόιμπλε για να τραβήξουν το αυτί μιας κυβέρνησης που θα μειώνει τους φόρους και θα υπόσχεται τα πάντα στους πάντες αλλά δεν θα ξέρει πώς να αντικαταστήσει το κενό. Πώς να κλείσει τις μαύρες τρύπες που θα δημιουργηθούν.

Λέει ο Μητσοτάκης ότι θα εξορθολογήσει το Δημόσιο και θα φέρει επενδύσεις. Μα για να γίνουν όλα αυτά θα πάρει χρόνο και η απόδοση δεν θα είναι άμεση. Ούτε καν η αύξηση της κατανάλωσης δεν μπορεί να ισοσκελίσει τη «χασούρα» από μια γενναία μείωση φόρων μόνο και μόνο για να γίνει μια κυβέρνηση φιλολαϊκή.

Όσο για το Δημόσιο; Εδώ δεν το έφτιαξαν δεκαετίες τώρα άλλοι, θα το φτιάξει ο Μητσοτάκης; Έναν να απολύσει θα ξεσηκωθεί όλη η Ελλάδα. Πώς θα μειώσει τα 15-17 δις ευρώ το χρόνο που δίνονται σε 700 χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους;

Δυστυχώς και στη ΝΔ ακολουθούν την πεπατημένη όταν η Ελλάδα έχει ανάγκη από γενναίες τομές κι όχι από τα συνηθισμένα αντιπολιτευτικά κόλπα που στη συνέχεια ξεχνιούνται. Η χώρα στην κατάσταση που βρίσκεται χρειάζεται κάτι διαφορετικό, ένα όραμα που δεν θα περιλαμβάνει υποσχέσεις και επιταγές χωρίς αντίκρισμα, πέτσινες κατά το κοινώς λεγόμενον.

Η φράση «συμφωνία αλήθειας» δεν πρέπει να είναι κενή περιεχομένου αλλά πρέπει να αποκτήσει ουσία, πρέπει να έχει ένα νόημα για τον πολίτη που θα πάει να ψηφίσει όταν έρθει η ώρα εκείνη.

Επιτέλους. Πρέπει να πάψουν οι πολιτικοί να είναι πολιτικάντηδες και Μαυρογιαλούροι. Όχι άλλους Μαυρογιαλούρους βρε άνθρωποι του Θεού. Τους έχουμε πληρώσει ακριβά όλους αυτούς. Μεγάλο μέρος από την καταστροφή της χώρας οφείλεται ακριβώς στη λογική των τζάμπα υποσχέσεων.

Είναι καιρός, λοιπόν, να γυρίσει σελίδα η χώρα, τώρα προτού να είναι εντελώς αργά.