Απόλυτη ειρωνεία: Η Αριστερά τσακίζει την εργατιά
07/06/2016 14:55
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Απόλυτη ειρωνεία: Η Αριστερά τσακίζει την εργατιά

Η υπόθεση με την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού δεν είναι απλή. Δεν είναι κάτι που γράφτηκε, ειπώθηκε και κάποια στιγμή θα πεταχτεί στο τραπέζι ως προαπαιτούμενο μιας δόσης που πρέπει να πάρει η Ελλάδα.

Η αποκάλυψη του Κυριακάτικου Βήματος κατ' αρχάς δεν ήταν αποκάλυψη καθώς έχει ξαναγραφτεί και πριν μερικές εβδομάδες ότι το φθινόπωρο ανοίγουν τα εργασιακά και θα είναι ένα πολύ «καυτό» μέτωπο. Εδώ και μήνες γνωρίζει η κυβέρνηση ότι τους επόμενους μήνες θα πρέπει να πάρει κι άλλα μέτρα, άσχετα με αυτά που θα υποχρεωθεί να πάρει σε περίπτωση που ενεργοποιηθεί ο κόφτης που υπέγραψε. Ομαδικές απολύσεις, αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο, στις άδειες που παίρνουν οι συνδικαλιστές και κυρίως η υπόθεση του 13ου και 14ου μισθού.

Πριν εβδομάδες γράφαμε ότι ο ΣΕΒ μπήκε ως «λαγός» στη μέση με τον Θ. Φέσσα να ζητά ενσωμάτωση των δώρων και επιδομάτων στο βασικό μισθό. Δηλαδή δήθεν δεν θα υπάρξει μείωση στα εισοδήματα καθώς ο 13ος και 14ος μισθός θα ενσωματωθεί στο μισθό.

Και πείτε μου εσείς στον εργασιακό μεσαίωνα που επικρατεί στον ιδιωτικό τομέα αν δεν θα γίνουν παντού ατομικές συμβάσεις που θα τρώνε το μισθό του εργαζόμενου και δε θα βγάζει και μιλιά. «Άμα σου αρέσει κύριε» θα λέει ο βιομήχανος στο εργαζόμενο και αυτός θα υποκύπτει.

Αυτή την εργασιακή κόλαση προετοίμασε ο ΣΕΒ και την προωθεί σιγά – σιγά η κυβέρνηση της Αριστεράς. Οι δήθεν διαψεύσεις του Κατρούγκαλου και η υπόσχεσή του ότι θα προστατευθεί η εργασία ακούγονται τόσο αστείες που αν δεν ήταν έτσι η κατάσταση θα έπεφτε πολύ γέλιο.

Η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Κατρούγκαλος έχει δεσμευτεί στο ΔΝΤ για εναρμόνιση με τα ισχύοντα σε άλλες χώρες, στην προκειμένη περίπτωση σε τριτοκοσμικές, στα Βαλκάνια κ.λπ. Η αλήθεια είναι ότι οι δανειστές θέλουν μισθούς πείνας και συντάξεις εξαθλίωσης με την υποτιθέμενη προοδευτική κυβέρνηση Τσίπρα να σκύβει και να προσκυνά το μεγάλο αφεντικό μόνο και μόνο για να μείνει στην εξουσία.

Το να απελευθερώσεις τις ομαδικές απολύσεις είναι το λιγότερο. Άλλωστε, στα μουλωχτά γίνονται χιλιάδες απολύσεις και καμιά επιθεώρηση εργασίας δεν μπορεί να παρέμβει.

Το να περιορίσεις τη συνδικαλιστική κυριαρχία είναι επίσης καλό. Δε μπορεί να παίρνουν άδεια 20 και 30 χρόνια από τη δουλειά τους κάποιοι επειδή το παίζουν συνδικαλιστές. Και δεν μπορεί να αποφασίζουν πολυήμερες απεργίες 5 και 10 άτομα που εκπροσωπούν μόνο τον εαυτό τους.

Αλλά το να πας σε ουσιαστική κατάργηση των δύο μισθών στον ιδιωτικό τομέα είναι «πόλεμος» που καμιά κυβέρνηση δε θα μπορέσει να αντέξει. Αν τολμήσει ο Τσίπρας να βάλει χέρι και στην τελευταία αυτή κόκκινη γραμμή θα του το κόψουν από τη ρίζα όλοι οι Έλληνες.

Ο 13ος και 14ος μισθός ουσιαστικά πηγαίνει για να κλείσουν τρύπες των νοικοκυριών, για να πληρωθούν χρέη και ό,τι μένει για να πέσει στην κατανάλωση. Έχουν σκεφτεί πόσα χρήματα θα χαθούν από την πραγματική οικονομία;

Έχουν σκεφτεί ότι τα ασφαλιστικά ταμεία θα χάσουν περί το 1 δισ. ευρώ το χρόνο και δεν θα μπορέσουν ποτέ να το καλύψουν; Κι έχουν σκεφτεί τι θα γίνουν εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά; Κι όλα αυτά γιατί; Για να δημιουργηθούν φθηνές θέσεις εργασίας για τις... μεγάλες επενδύσεις που θα έρθουν; Για να πληρώνουν λιγότερα οι εργοδότες; Για να πάρουν το δωράκι τους οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές και ποιος ξέρει ποιοι άλλοι;

Η υπόθεση άνοιξε και μαζί άνοιξε και ο Ασκός του Αιόλου, όσο κι αν η κυβέρνηση το παίζει «εξαπατημένη παρθένος». Η ίδια φταίει για το νέο μέτωπο που θα βρει μπροστά της η χώρα. Έξι χρόνια κρίσης και κανείς δεν τόλμησε να θίξει το θέμα του 13ου και 14ου μισθού κι έρχεται τώρα ο Τσίπρας, ο Κατρούγκαλος και οι λοιποί «εγκληματίες» να το θέσουν; Θα είναι η ταφόπλακά τους.