Θα καταστρέψει η Ευρώπη και την Τερέζα Μέι;
13/07/2016 13:17
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Θα καταστρέψει η Ευρώπη και την Τερέζα Μέι;

Οι ευρωφοβικοί δεν είναι ποτέ ικανοποιημένοι, όπως ανακάλυψε ο Ντέιβιντ Κάμερον πληρώνοντας το κόστος, σχολιάζει ο Andrew Grice.

Όταν η Βρετανία ψήφισε για Brexit, κάποιοι ανώτεροι Συντηρητικοί, που είχαν υποστηρίξει την "παραμονή" απογοητεύθηκαν αλλά όχι απεγνωσμένα. Έσπευσαν να εντοπίσουν την αισιόδοξη πλευρά: τουλάχιστον το ευρωπαϊκό ζήτημα, το οποίο είχε καταστρέψει τους τελευταίους τρεις πρωθυπουργούς των Τόρις- Μάργκαρετ Θάτσερ, Τζον Μέιτζορ και τώρα τον Ντέιβιντ Κάμερον - είχε επιλυθεί, και έτσι η ιστορία δεν θα μπορούσε να επαναληφθεί.

Τώρα οι ίδιοι οι Συντηρητικοί δεν είναι τόσο βέβαιοι. Οι σκληροπυρηνικοί ευρωφοβικοί Τόρις κέρδισαν τη μάχη του δημοψηφίσματος, αλλά πικράθηκαν από το γεγονός ότι έχασαν τον πόλεμο καθώς τον έλεγχο του κόμματος πήρε τώρα κάποιος, κατά κάποιο τρόπο, υπέρ της παραμονής. Δημόσια, έχουν συσπειρωθεί γύρω από την Τερέζα Μέι. Αλλά κατ' ιδίαν, κάποιοι εξοργίζονται επειδή η Άντρεα Λίντσομ, η εξέχουσα αγωνίστρια υπέρ της αποχώρησης, αποσύρθηκε από την κούρσα για την ηγεσία των Τόρις τη Δευτέρα, καταστράφηκε από τους υποστηρικτές της Μέι. Εγώ δεν πιστεύω κάτι τέτοιο: η Λίντσομ αυτοκαταστράφηκε, λόγω έλλειψης κρίσης και απειρίας.

Οι ένθερμοι ευρωφοβικοί, εν τω μεταξύ, δεν εμπιστεύονται την Μέι για να παραδώσει το "πλήρες Brexit" και ήδη απαιτούν μια "ρήξη" με την ΕΕ από έναν άστατο συμβιβασμό. Βλέπουν συνωμοσίες παντού και ανησυχούν ότι ο μηχανισμός του Whitehall θα πιάσει τη νέα πρωθυπουργό και θα την πείσει να αποδυναμώσει το Brexit.

Ούτε και αυτό πιστεύω ότι θα συμβεί. Η Μέι θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πρόσβαση στα βρετανικά αγαθά και υπηρεσίες στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά, καθώς η ίδια κρίνει ότι αυτό είναι προς το συμφέρον της εθνικής οικονομίας. Αλλά πιστεύει ότι η χώρα έχει ψηφίσει για αυστηρότερους κανόνες στη μετανάστευση της ΕΕ και έτσι, στις δύσκολες διαπραγματεύσεις της ΕΕ που θα κυριαρχήσουν τα δύο πρώτα χρόνια της στην Downing Street, θα πρέπει να παραχωρήσει κάποια πρόσβαση στην αγορά σε αντάλλαγμα.

Όταν η Μέι σχηματίσει το υπουργικό συμβούλιο της μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, ξέρει ότι οι νικητές και οι ηττημένοι θα φέρουν την ετικέτα "Παραμένοντες" και "Αποχωρούντες" από τους βουλευτές της και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης - μια υπενθύμιση του πόσο δύσκολο θα είναι να προχωρήσει η χώρα από ένα τόσο διχαστικό δημοψήφισμα. Έτσι, θα προωθήσει κάποιους υπέρ της αποχώρησης σε ανώτερες θέσεις εργασίας με την ελπίδα ότι η αναδιοργάνωση θα θεωρηθεί ως "ανασχηματισμός συμφιλίωσης".

Το πρόβλημα είναι ότι οι ευρωφοβικοί δεν είναι ποτέ ικανοποιημένοι, όπως ανακάλυψε ο Ντέιβιντ Κάμερον πληρώνοντας το κόστος. Τους πετάς ένα κόκαλο και απαιτούν όλο το κουφάρι. Όταν τελικά η Βρετανία αποχωρήσει από την ΕΕ, όπως θα συμβεί υπό την ηγεσία της Μέι, πιθανότατα θα πουν ότι έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα ή ότι θα έπρεπε να το ξανακάνει. Δεν συγχωρούν και δεν ξεχνούν. Κάποιοι υποστηρικτές της Λίντσομ ποτέ δεν εμπιστεύτηκαν τον Μέιτζορ επειδή επωφελήθηκε από την βασιλοκτονία κατά της ηρωίδας τους Θάτσερ. Έκαναν κόλαση τη ζωή του, επαναστατώντας για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Αυτό είναι δυσοίωνο για την Μέι, η οποία, όπως και ο Μέιτζορ, έχει μία μικρή πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, η οποία δίνει στους ευρωφοβικούς δυσανάλογη επιρροή. Αν θεωρήσουν ότι υποχωρεί στο Brexit, θα δημιουργήσουν χάος.

Αν και η ταχεία άνοδος της Μέι στην ηγεσία των Συντηρητικών παρέχει κάποια σταθερότητα σε ταραγμένους καιρούς, θα ήταν καλύτερο η Μέι να είχε ηττηθεί από την Λίντσομ σε μια ψηφοφορία των μελών των Συντηρητικών, αφήνοντας τους σκληροπυρηνικούς με λιγότερες κακίες. Υπάρχει ένας παραλληλισμός: κάποιοι υποστηρικτές του Μπλερ πιστεύουν ότι θα ήταν πολύ καλύτερα αν είχε νικήσει τον Γκόρντον Μπράουν στις εκλογές για την ηγεσία των Εργατικών το 1994. Αντ' αυτού, η απόφαση του Μπράουν να αποσυρθεί τον άφησε να το σκέφτεται επί χρόνια, καθώς ο ίδιος προσπάθησε να εξασφαλίσει την κληρονομιά του.

Και ακόμα χειρότερα, οι ευρωφοβικοί είναι δεξιοί, κοινωνικά συντηρητικοί που θα δουν με καχυποψία την ρεαλιστική, κεντρώα τοποθέτηση της Μέι και τον "λαϊκό καπιταλισμό" της να επικρατούν στις μεγάλες επιχειρήσεις. Ήλπιζαν ότι η παραίτηση του Κάμερον θα σκοτώσει την εκσυγχρονιστική, κοινωνικά φιλελεύθερη ατζέντα και τώρα πρέπει να ζήσουν με μία πρωθυπουργό που τον υποστήριξε στο γάμο ομοφυλοφίλων και η οποία, ως πρόεδρος τους, τους είπε ότι είχαν θεωρηθεί το "κακό κόμμα". Σε αυτή την μπερδεμένη πολιτικά εποχή, η Μέι μπορεί να ανακαλύψει ότι το κόμμα της έχει ακόμα μια κακή πλευρά.

independent.co.uk