Προεδρικό debate: Εν αναμονή της τηλεοπτικής "μάχης" Κλίντον-Τραμπ
26/09/2016 12:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Προεδρικό debate: Εν αναμονή της τηλεοπτικής "μάχης" Κλίντον-Τραμπ

Ένα από τα πιο πολυαναμενόμενα debate στην αμερικανική ιστορία θα διεξαχθεί σήμερα το βράδυ (ξημερώματα ώρα Ελλάδας) μεταξύ της Χίλαρι Κλίντον και του Ντόναλντ Τραμπ. Το θέαμα από μόνο του είναι δελεαστικό: μια από τις πιο διάσημες γυναίκες του κόσμου στη σκηνή, επί 90 λεπτά χωρίς διαφημίσεις, μαζί με έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους άνδρες της χώρας, στην απόλυτη σύγκλιση διασημότητας και πολιτικής.

Αλλά με μια προεδρική κούρσα που κάποτε φαινόταν να γέρνει υπέρ την Κλίντον να γίνεται ολοένα και πιο ανταγωνιστική, η συζήτηση στο Πανεπιστήμιο Hofstra της Νέας Υόρκης είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια τηλεοπτική στιγμή. Ιδού τι πρέπει να προσέξουμε: στην προσπάθεια των υποψηφίων να προσελκύσουν - ή να καθησυχάσουν- τους ψηφοφόρους:

Μπορεί ο Τραμπ να αποδείξει ότι είναι κατάλληλος για το Οβάλ Γραφείο;

Με το ταλέντο ενός σόουμαν στη δημιουργία δημοσιότητας και το ταλέντο να χτυπά στα ευαίσθητα σημεία, ο Τραμπ έχει καταφέρει να αξιοποιήσει αποτελεσματικά την αγωνία πολλών στη χώρα, οι οποίοι δεν αισθάνονται τις επιπτώσεις της οικονομικής ανάκαμψης, έχουν κουραστεί από τους παρατεταμένους πολέμους ή έχουν παράπονα για τη χώρα που αλλάζει.

Αλλά οι έρευνες δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Αμερικανών εξακολουθούν να πιστεύουν ότι δεν έχει τα προσόντα για να γίνει πρόεδρος. Αν ο Τραμπ πρόκειται να πείσει αυτούς τους ψηφοφόρους που έχουν αμφιβολίες για την ικανότητά του για το υψηλό αξίωμα, αλλά είναι ανήσυχοι για την Κλίντον, τα τρία debates αντιπροσωπεύουν την καλύτερη ευκαιρία του να αποδείξει ότι μπορεί να είναι αξιόπιστος ως επικεφαλής του κράτους. Πρέπει να δείξει πειθαρχία όταν απαντά στις προκλήσεις της Κλίντον χωρίς να την υποτιμά και να αποδείξει ότι είναι τουλάχιστον εξοικειωμένος σε θέματα εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής.

Ακριβώς όπως συνέβη με τον Ρόναλντ Ρίγκαν το 1980 και τον Τζορτζ Μπους το 2000, ο Τραμπ αντιμετωπίζει μια δοκιμασία για το αν είναι κατάλληλος για τη δουλειά. Αλλά ούτε ο Ρίγκαν ούτε ο πρόεδρος Μπους αντιμετώπισαν το ίδιο επίπεδο αμφιβολίας με τον Τραμπ. Ο προβοκάτορας πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να είναι πρόεδρος.

Μπορεί η Κλίντον να κρύψει την περιφρόνησή της για τον αντίπαλό της;

Δεν είναι τραβηγμένο να πιστεύουμε ότι η Κλίντον θα αναρωτιέται από μέσα της -και ίσως και στο περιβάλλον της- πώς κατάφερε να εγκλωβιστεί σε έναν ανταγωνιστικό διαγωνισμό με ένα στέλεχος καζίνο που έγινε τηλεπερσόνα ριάλιτι και δεν έχει καμία εμπειρία από εξωτερική πολιτική. Αλλά αν η Κλίντον δείξει αυτή τη δυσπιστία, κινδυνεύει να κάνει πραγματικότητα το αδιανόητο. Είτε με τη γλώσσα του σώματος της, τον τόνο της ή τα λόγια της, η Κλίντον δεν μπορεί να εμφανιστεί περιφρονητική απέναντι στους ψηφοφόρους του αντιπάλου της. Ακριβώς όπως ο Τρμπ θα υπονομεύσει τις προοπτικές του αν εκσφενδονίζει προσβολές απέναντι στην Κλίντον, έτσι και αυτή θα πρέπει να καλύψει την περιφρόνηση της για τον Τραμπ και να πείσει -και όχι να επιπλήξει- τους ψηφοφόρους.

Μπορεί ο Τραμπ να αντέξει για μεγάλο χρονικό διάστημα;

Εάν η Κλίντον πρέπει να προφυλαχθεί από τη συγκατάβαση, ο Τραμπ θα πρέπει να ανησυχεί που θα εκτεθεί σε ένα παγκόσμιο ακροατήριο. Κατά τη διάρκεια του πρώτου γύρου του προεκλογικού αγώνα των Ρεπουμπλικάνων, επωφελήθηκε επειδή μοιράστηκε τη σκηνή με πολλούς αντιπάλους, καθένας από τους οποίους ήταν πρόθυμος να εκμεταλλευτεί τον χρόνο ομιλίας του, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου που ο Τραμπ δεν κυριαρχούσε στις τηλεοπτικές ειδήσεις. Ο Τραμπ πλέον έχει μάθει το μάθημά του και διαβάζει πλέον από προετοιμασμένο κείμενο, ακόμα και σε μερικές από τις πιο ανεπίσημες εκδηλώσεις του.

Αλλά ο Τραμπ δεν έχει πλέον την ασφάλεια των αριθμών στη σκηνή. Και όταν κοιτάξει στην κάμερα τη Δευτέρα το βράδυ, δεν θα υπάρχουν καλά επιλεγμένες λέξεις για να διαβάσει. Θα πρέπει να βρει τη δύναμη να συμμετάσχει πλήρως για 90 λεπτά και τις γνώσεις για να απαντήσει σε μια ποικιλία πολιτικών θεμάτων, τόσο από τον συντονιστή, Lester Holt του NBC, όσο και από την Κλίντον. Μια μακρά σιωπή, μια λανθασμένη εικασία ή μια οργισμένη απάντηση θα ενισχύσει ένα από τα πιο τρωτά σημεία του: ότι δεν ξέρει σχεδόν τίποτα επί της ουσίας.

Μπορεί η Κλίντον να ξεπεράσει το θέμα της εμπιστοσύνης με τους ψηφοφόρους;

Η Κλίντον έχει δει το πλεονέκτημα της στον προεκλογικό αγώνα να διαβρώνεται εν μέρει επειδή έχει τη δυσκολία να εξασφαλίσει ψηφοφόρους, οι οποίοι σε άλλη περίπτωση θα ήταν δικοί της. Απλά, δείτε πώς πολλοί νέοι ψηφοφόροι, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, υποστηρίζουν έναν άλλον υποψήφιο ή πόσο εχθρικοί είναι οι υπόλοιποι αναποφάσιστοι ψηφοφόροι προς τον Τραμπ.

Όπως παραδέχθηκε η Κλίντον, πρέπει να απευθυνθεί προς αυτό το τμήμα του εκλογικού σώματος θετικά - όχι μόνο με επιθέσεις κατά του Τραμπ. Για να τους κερδίσει, θα χρειαστεί μια έτοιμη απάντηση, όταν φτάσει η αναπόφευκτη ερώτηση σχετικά με τη χρήση ενός ιδιωτικού server ηλεκτρονικού ταχυδρομείου την περίοδο που ήταν υπουργός Εξωτερικών.

Αυτή η στιγμή αποτελεί μια ευκαιρία για εκείνη να αντιμετωπίσει όχι μόνο το δύσκολο θέμα του e-mail της, αλλά και να προσφέρει μια απόδειξη στους αμφιταλαντευόμενους ψηφοφόρους της, ότι έχει ακούσει τις ανησυχίες τους σχετικά με την αξιοπιστία της. Πρέπει να δείξει αυτογνωσία σχετικά με το πώς εκλαμβάνουν τον χαρακτήρα της και την άποψη ότι προσωποποιεί τη μισητή πολιτική τάξη.

Πώς θα αντιδράσει ο συντονιστής;

Δεν θα είναι μόνο οι δύο υποψήφιοι κάτω από το μικροσκόπιο στο Hofstra: ο Χολτ είναι πιθανό να αντιμετωπίσει ένα είδος εξέτασης, σπάνιο για συντονιστή συζήτησης. Με την προθυμία του να πει ευχάριστες αναλήθειες, ο Τραμπ παρουσιάζει μια μοναδική πρόκληση για όλους τους δημοσιογράφους που καλύπτουν την εκστρατεία. Αλλά το να πρέπει να είναι υπόλογος σε πραγματικό χρόνο, ενώ εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο τον παρακολουθούν, είναι ένα βάρος διαφορετικού μεγέθους.

Ο Χολτ δεν μπορεί να ταλαντευτεί όταν ο Τραμπ αποκρύψει κάτι. Αλλά ο παρουσιαστής του NBC, επίσης, πρέπει να προσέξει να μην αφήσει τον Τραμπ να στρέψει το σόου προς το μέρος του, αποφεύγοντας την ουσία. Παράλληλα, ο Χολτ πρέπει να πιέσει επιθετικά την Κλίντον και να ελέγχει το παρελθόν της. Η εξεύρεση αυτής της ισορροπίας - να βάλει έναν μη συμβατικό πολιτικό να απολογηθεί, χωρίς να φανεί ότι είναι διαλλακτικότερος με την συμβατική αντίπαλο του- είναι δύσκολη ακόμα και υπό τις καλύτερες συνθήκες.

nytimes.com