Ποιος θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος της Γερμανίας;
09/06/2016 13:02
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ποιος θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος της Γερμανίας;

Ο γερμανός Πρόεδρος Γιοάχιμ Γκάουκ ανακοίνωσε προ ημερών ότι δεν θα θέσει υποψηφιότητα ξανά το 2017. Μερικά από τα πιο διάσημα ονόματα της γερμανικής πολιτικής συζητούνται ως πιθανοί διάδοχοι. Ο Γκάουκ ανέλαβε το αξίωμα του Προέδρου δίνοντάς του πίσω την αξιοπιστία του, μετά την παραίτηση του Κρίστιαν Βουλφ ο οποίος ενεπλάκη σε ένα σκάνδαλο διαφθοράς. Ο πάστορας από την Ανατολική Γερμανία δεν ήταν επαγγελματίας πολιτικός και φαίνεται να έχει δώσει κύρος στο ρόλο του με τις παρεμβάσεις του σχετικά με την κρίση των προσφύγων και τη γενοκτονία των Αρμενίων.

Τώρα, καθώς τα μεγάλα πολιτικά κόμματα έχουν αρχίσει να συνωστίζονται για να βάλουν τον δικό τους υποψήφιο στη θέση, πολλά σημαντικά ονόματα θεωρούνται ως πιθανοί υποψήφιοι.

Νόρμπερτ Λάμερτ, ο ειλικρινής

Ο επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Βουλής είναι κορυφαία μορφή στην Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) της Άνγκελα Μέρκελ. Είναι γνωστός επειδή λέει τα πράγματα με το όνομά τους, αφού αγωνίστηκε για την επίσημη αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων και για σαφέστερη αναγνώριση των ιστορικών εγκλημάτων πολέμου της Γερμανίας.

Θεωρείται, επίσης, ως αρκετά φιλελεύθερος ώστε να έχει απήχηση και στους Σοσιαλδημοκράτες και στους Πράσινους, γράφει το Spiegel. Αλλά λέγεται ότι οι σχέσεις του με τη Μέρκελ είναι τεταμένες. Και, χωρίς την υποστήριξή της, οι φιλοδοξίες του θα ανατραπούν.

Βόλφγκανγκ Σόιμπλε - ο εριστικός

Εάν η Γερμανία ψάχνει για ένα όνομα που θα γεμίσει τις κομψές αίθουσες του Προεδρικού Μεγάρου και το οποίο θα έχει αναγνώριση στην παγκόσμια σκηνή, δεν χρειάζεται να ψάξει πέρα από τον σημερινό υπουργό Οικονομικών. Ο Σόιμπλε υπήρξε ένα από τα μεγάλα "όπλα" της γερμανικής πολιτικής εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες και λίγοι άνθρωποι είναι τόσο σεβαστοί, αν και συχνά απρόθυμοι.

Αλλά αν θέλουν κάποιον του οποίου η όψη θα ζεσταίνει και τους πιο εχθρικούς ξένους, θα πρέπει κατά πάσα πιθανότητα να αποφύγουν τον άνθρωπο που μισούν οι Νοτιοευρωπαίοι, εξαιτίας της επιβολής της λιτότητας και των περικοπών. Επιπλέον, υπάρχει και κάτι άλλο: ο Γκάουκ παραιτήθηκε επειδή, στην ηλικία των 76, ένιωθε ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στον ρόλο. Στα 74 του, ο Σόιμπλε δεν είναι ακριβώς και πολύ νεότερος.

Ούρσουλα φον ντερ Λέγεν, η "εγώ θα προτιμούσα να είμαι καγκελάριος"

Η σημερινή υπουργός Άμυνας είναι γνωστή για τη φιλοδοξία της. Και ως το διεθνές πρόσωπο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα προκαλέσει εντύπωση. Εκτός από την επιτυχημένη της καριέρα, έχει επτά παιδιά, είναι απότομη και διεισδυτική και δεν αποφεύγει τις τολμηρές πολιτικές αποφάσεις.

Η δουλειά της στο Υπουργείο Άμυνας, όπου έχει περάσει πολλές μεταρρυθμίσεις ενάντια στη δημόσια θέληση, αποδεικνύει τη δύναμή της. Αλλά η φον ντερ Λέγεν μπορεί να επιδιώκει μια άλλη θέση. Οι γενικές εκλογές, επίσης, θα διεξαχθούν το 2017. Αν η καγκελάριος Μέρκελ αποφασίσει ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει πλέον τους αντιπάλους της σχετικά με την κρίση των προσφύγων, η φον ντερ Λέγεν μπορεί να είναι το φαβορί για να πάρει τη θέση της.

Γκέρντα Χάσελφελντ, η γεφυροποιός

Η επικεφαλής της συντηρητικής βαυαρικής Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU) στην Ομοσπονδιακή Βουλή είναι το όνομα που ακούγεται από πολλούς ως πιθανή υποψήφια για την προεδρία. Είναι γνωστή για την αποτελεσματικότητα της και για την ησυχία με την οποία διεκπεραιώνει τα καθήκοντά της. Επιπλέον, φέρεται να έχει μια καλή σχέση συνεργασίας με την Μέρκελ.

Ο διορισμός της θα μπορούσε να είναι μια καλή πολιτική από την πλευρά της Μέρκελ. Οι σχέσεις μεταξύ του CDU και του CSU είναι ιστορικά χαμηλά, όταν το αφεντικό του CSU Χορστ Ζεεχόφερ απείλησε να στείλει την καγκελάριο στο δικαστήριο για την μεταναστευτική της πολιτική. Ο διορισμός της Χάσελφελντ στην προεδρία θα μπορούσε να είναι ένα σημάδι ότι η Μέρκελ θέλει να χτίσει γέφυρες πριν από τις εθνικές εκλογές του επόμενου έτους.

Φρανκ-Βάλτε Σταϊνμάγερ, ο πολιτικός

Ο Υπουργός Εξωτερικών θα είναι ο προτιμώμενος υποψήφιος του κεντροαριστερού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD). Έχει εμπειρία καθώς και αναγνώριση και ταιριάζει στον ρόλο. Αλλά πολλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να θεωρήσουν ότι προτάσσουν τις συμμαχίες έναντι των ενδοιασμών, αφού αρνήθηκε πέρυσι ότι η σφαγή των Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1915-1916 ήταν γενοκτονία. Πέρα από αυτό, το SPD θα πρέπει να πείσει και άλλα κόμματα να τον υποστηρίξουν, καθώς η κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση είναι πολύ μικρή.

Ναβίντ Κερμάνι, ο στοχαστής

Το βασικότερο όνομα όσων ακούγονται για τη θέση του προέδρου και δεν είναι πολιτικοί είναι αυτό του Ναβίντ Κερμάνι, συγγραφέα ιρανικής καταγωγής. Τα βιβλία του για την πολιτική της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας είναι ιδιαίτερα αξιοσέβαστα και έχει κερδίσει μερικά από τα πιο σημαντικά λογοτεχνικά βραβεία της Γερμανίας. Επίσης, δεν είναι απολύτως άπειρος. Μια ομιλία που έδωσε στην Ομοσπονδιακή Βουλή το 2014 για τις επιτυχίες των πολιτικών της γερμανικής ενοποίησης εγκωμιάστηκε ευρέως. Ο Κερμάνι θα θεωρηθεί ως ηθική φωνή στο καλούπι του Γκάουκ, που θα μπορούσε να ξεπεράσει τις κομματικές διαφορές.

thelocal.de