Φωτο: wjsu.org
Φωτο: wjsu.org
13/06/2018 14:22
Του Strange Attractor
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Λαϊκιστές μεν, αποτελεσματικοί δε…

Μπορεί πάρα πολλοί, μεταξύ των οποίων κι εγώ, να λοιδορήσαμε την πρόσφατη επιλογή του ιταλικού λαού, που ψήφισε κάποιους «σαλεμένους χαϊκάληδες» για να τον σώσουν, όμως κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύει ότι οι εν λόγω λαϊκιστές ουδεμία σχέση έχουν με τους αντίστοιχους δικούς μας, και ότι μάλλον θα μακροημερεύσουν, αλλάζοντας στο ενδιάμεσο και την Ευρώπη.

Προς το παρόν, η νέα ιταλική κυβέρνηση έβαλε σε δεύτερο πλάνο την αποχώρηση από το ευρώ (και καλά έκανε), επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον της στο πιο καυτό ζήτημα όλων, το μεταναστευτικό.

Και το κάνει σπάζοντας κάθε δεσμό με το παρελθόν και την πολιτική ορθότητα που ταλανίζει την Ευρώπη, λέγοντας για πρώτη φορά όχι στην αποβίβαση κάποιων εκατοντάδων «προσφύγων πολέμου» από την υποσαχάρια Αφρική, που βρίσκονταν επάνω σε πλοίο κάποιας ΜΚΟ, το περίφημο πια Aquarius.

Το επιχείρημα της Ιταλίας είναι ότι το πλοίο θα έπρεπε να δέσει στη Μάλτα, η οποία ανταπάντησε ότι η περιοχή στην οποία βρέθηκαν οι «δυστυχισμένοι» πρόσφυγες ανήκει στην αρμοδιότητα των ιταλικών αρχών διάσωσης. Με αποτέλεσμα να αρχίσει ένα πινγκ πονγκ, μεταξύ της Ιταλίας, που ήδη φιλοξενεί αμέτρητους «μετανάστες» και της Μάλτας που δεν δέχεται κανέναν.

Η ιταλική αυτή κίνηση έστειλε ένα σαφές μήνυμα προς τις Βρυξέλλες για το τι πρόκειται να ακολουθήσει, και μάλιστα σε μια κρίσιμη χρονική συγκυρία, αφού μέσα στο μήνα πρόκειται να συνέλθει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στην ατζέντα του οποίου πρώτο πρώτο θα είναι μάλλον το μεταναστευτικό.

Αυτό που μάλλον θα γίνει είναι να υποχωρήσει η ΕΕ, και να συζητηθούν ή να συμφωνηθούν νέες παράμετροι όσον αφορά την υποδοχή «προσφύγων» από πλευράς των επιβαρυμένων χωρών του Νότου.

Όσο για την Ελλάδα, μάλλον δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα, όσο στο τιμόνι του συγκεκριμένου ζητήματος βρίσκονται οι γνωστοί συριζαίοι ιδεοληπτικοί και «φιλάνθρωποι» αγωνιστές.

Αντιθέτως, αν η Ιταλία όντως κλείσει την στρόφιγγα, κι αν ο Ερντογάν υλοποιήσει τις απειλές του, η χώρα μας θα καταντήσει ακόμη μεγαλύτερη αποθήκη ψυχών απ’ ότι είναι σήμερα, με τους «πρόσφυγες» π.χ. στη Μυτιλήνη να είναι ήδη περισσότεροι από τους ντόπιους, και με τους αντίστοιχους στη Θεσσαλονίκη να αλληλοσφάζονται μέρα μεσημέρι δίπλα σε κεντρικό αστυνομικό τμήμα, και με τις διάφορες ΜΚΟ των επαγγελματιών αλληλέγγυων να κάνουν γερές κονόμες.

Τέλος πάντων, εμείς συνεχίζουμε τον Γολγοθά μας, στην Ιταλία όμως, όπως όλα δείχνουν, ο μεγάλος κερδισμένος είναι ο αρχηγός της Λέγκας και υπουργός Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι, ο οποίος είναι αυτός που απαγόρευσε το «δέσιμο» του Aquarius, ενημερώνοντας απλά τον «πρωθυπουργό μαριονέτα», με αποτέλεσμα οι δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι ο λαός συμφωνεί μαζί του, και η Λέγκα να τσιμπάει ψήφους στις δημοτικές εκλογές της Κυριακής..

Και όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ένας συνεργάτης του, στην εφημερίδα Il Messaggero, «θα συνεχίσουμε να λέμε όχι μέχρι να γίνει απ’ όλους κατανοητό ότι η μουσική στην Ιταλία έχει αλλάξει για πάντα»!

Πάντως οι κινήσεις του Σαλβίνι δεν έγιναν αποδεκτές από όλους, αφού πολλοί δήμαρχοι πόλεων του Νότου, με επικεφαλής τους τον δήμαρχο του Παλέρμο, αντέδρασαν, αν και δεν μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα αφού η ακτοφυλακή και το πολεμικό ναυτικό ανήκουν στη δικαιοδοσία της κεντρικής κυβέρνησης της Ρώμης.

Στην περίπτωση του πλοίου Aquarius, η Ισπανία είναι αυτή που το δέχτηκε τελικά, με τη Μάλτα να παραμένει σταθερή στο δικό της όχι. Και με τον Σαλβίνι να τουιτάρει ότι «τελικά, το να ανεβάζεις τους τόνους πετυχαίνει»!

Από την πλευρά της η ΕΕ μοιάζει σαστισμένη με την νέα ιταλική πολιτική στο ακανθώδες αυτό ζήτημα, με τον αρμόδιο Eugenio Ambrosi, εκπρόσωπο της ΕΕ στον ΟΗΕ να λέει πως «σε λίγο θα δούμε δεκάδες σκάφη με πρόσφυγες να βολοδέρνουν στα ανοικτά της Μεσογείου», και να μιλάει για «ανθρωπιστική κρίση».

Όλα αυτά σηματοδοτούν μια νέα εποχή στις σχέσεις της ΕΕ με τη Ρώμη, με την πρώτη να φοβόταν μέχρι τώρα τις απειλές για αποχώρηση από την ευρωζώνη, Τελικά όμως ο τρόπος αντιμετώπισης των «προσφύγων» και όχι το ευρώ θα είναι ο νέος μοχλός πίεσης των Ιταλών, που μπορεί να είναι λαϊκιστές, αλλά τουλάχιστον φέρνουν αποτέλεσμα.