Γαλλικές κοινοβουλευτικές εκλογές: Ο Εμανουέλ Μακρόν επεκτείνει την εξουσία του
17/06/2017 17:47
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γαλλικές κοινοβουλευτικές εκλογές: Ο Εμανουέλ Μακρόν επεκτείνει την εξουσία του

Μία είναι ταυρομάχος. Ένας άλλος είναι ένας αναγνωρισμένος μαθηματικός που του αρέσει να ντύνεται όπως ο Τρελοκαπελάς. Οι μισές είναι γυναίκες, πολλοί είναι από μειονότητες και οι περισσότεροι δεν είναι πολιτικοί σταδιοδρομίας. Αυτοί είναι οι υποψήφιοι του En Marche!, του κόμματος που δημιούργησε σχεδόν πριν από ένα χρόνο ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν. Σήμερα είναι έτοιμος να σαρώσει στον τελικό γύρο των βουλευτικών εκλογών του αύριο και να αναδιαμορφώσει ριζικά τη γαλλική πολιτική ζωή. Ο 39χρονος Μακρόν, ο νεότερος αρχηγός κράτους της Γαλλίας μετά τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, έχει υποσχεθεί μια "επανάσταση" και η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης μπορεί να είναι έτοιμη να την κάνει.

Ο Μακρόν εξελίχθηκε από τη σχετική αφάνεια στο να κερδίσει μια ηχηρή νίκη στις προεδρικές εκλογές τον Μάιο, και έγινε ο πρώτος νικητής εδώ και δεκαετίες που δεν προέρχεται ούτε από την παραδοσιακή κεντροδεξιά ούτε από την κεντροαριστερά. Αλλά τώρα συμβαίνει κάτι ακόμα σημαντικότερο: ο Μακρόν οδεύει προς την πλήρη αναμόρφωση ενός οστεοποιημένου πολιτικού συστήματος. Σε ένα σενάριο που θα ήταν αδιανόητο μόλις πριν από ένα χρόνο, το κεντρώο, φιλοευρωπαϊκό κόμμα του νέου προέδρου είναι έτοιμο να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Το En Marche! προβλέπεται να κερδίσει τουλάχιστον 400 από τις 577 συνολικά έδρες, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις.

Η Γαλλία είναι εξοικειωμένη με τις σημαντικές εκλογικές νίκες: ο Φρανσουά Μιτεράν κέρδισε μία για τους Σοσιαλιστές το 1981. Ο Ζακ Σιράκ έκανε το ίδιο για τους κεντροδεξιούς Ρεπουμπλικάνους το 2002. Αλλά ]στη σύγχρονη γαλλική ιστορία κανένας ανεξάρτητος υποψήφιος με σχετικά μικρή πολιτική εμπειρία δεν κέρδισε τόσο γρήγορα μια τόσο ισχυρή εντολή για να κυβερνήσει. "Αυτό που είναι εξαιρετικό είναι η ταχύτητα με την οποία συνέβη", σχολιάζει ο Σουντίρ Χαζαρίσιν, καθηγητής Γαλλικής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. "Αυτό που είναι επίσης εξαιρετικό είναι ότι και τα δύο παραδοσιακά κόμματα σβήνουν".

Το κεντροδεξιό κόμμα των Ρεπουμπλικάνων, το κόμμα των πρώην προέδρων Ζακ Σιράκ και Νικολά Σαρκοζί, είναι πιθανό να κερδίσει από 85 έως και 125 έδρες, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις. Οι Σοσιαλιστές, που κάποτε βρίσκονταν στο επίκεντρο της γαλλικής και της ευρωπαϊκής πολιτικής, είναι απίθανο να έχουν πάνω από 40 έδρες. Υπάρχει μόνο μια "ένσταση" για την επιτυχία του Μακρόν: η αποχή ήταν σε υψηλά επίπεδα στον πρώτο γύρο των εκλογών, γεγονός που υποδηλώνει ότι πολλοί Γάλλοι πολίτες δεν εμπνέονται να ψηφίσουν κανέναν.

Ο Μακρόν, ο οποίος ανέκαθεν ήταν προσεκτικός στο να τοποθετηθεί κομματικά, ακόμη και ως πρώην υπουργός Οικονομίας σε μια σοσιαλιστική κυβέρνηση, έχει εκμεταλλευτεί τον αντι-ελιτισμό που αποτελεί βασικό θέμα των λαϊκιστών πολιτικών, σημειώνει ο Χαζαρίσιν.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, εξτρεμιστές υποψήφιοι όπως η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν και ο ακροαριστερός Ζαν-Λικ Μελανσόν κέρδισαν ψήφους υποσχόμενοι να ρίξουν την υπάρχουσα πολιτική ελίτ. Παρόλο που ο Μακρόν, ως ειλικρινής υπερασπιστής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ορισμένων μεταρρυθμίσεων της αγοράς, δεν είναι ακριβώς λαϊκιστής, χρησιμοποίησε αποτελεσματικά στοιχεία του συγκεκριμένου αντισυστημικού τόνου κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του, λέει ο Χαζαρίσιν. "Πίσω από την επιτυχία του ήταν πάντα η ιδέα ότι επρόκειτο να ανανεώσει όχι μόνο την προεδρία, αλλά και την πολιτική ελίτ στο σύνολό της. Και κοιτάζοντας τους κοινοβουλευτικούς υποψηφίους που έχει επιλέξει, είναι μια θεαματική ανανέωση".

Οι υποψήφιοι βουλευτές στο κίνημα του Μακρόν προέρχονται από διάφορα υπόβαθρα. Σε μια χώρα όπου ισχυροί πολιτικοί κρατούν συχνά τις περιφέρειές τους εδώ και δεκαετίες, το νέο κόμμα έχει διακριθεί με τη συμμετοχή σχετικών πολιτικά αρχαρίων. Η ισοτιμία των φύλων ήταν ένας στόχος για τον Μακρόν και οι μισοί υποψήφιοί του είναι γυναίκες. Είναι αξιοσημείωτο ότι πολλοί από τους υποψηφίους του κινήματος έχουν μεταναστευτικό υπόβαθρο στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Στο προηγούμενο κοινοβούλιο της Γαλλίας, μόνο 12 από τους 577 βουλευτές προέρχονταν από αυτές τις ομάδες.

Η Ντζαμίλα Χαντάντ, 50 ετών, είναι ένα παράδειγμα των νέων προσώπων στο κόμμα του Μακρόν. Η Χαντάντ έφθασε από την Αλγερία ως βρέφος το 1963. Πριν από χρόνια, υπηρέτησε στο περιφερειακό συμβούλιο της στην Αούμπε, στην κεντροανατολική Γαλλία, ως μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Αλλά απογοητεύθηκε γιατί το κόμμα δεν υλοποίησε ποτέ καμία από τις υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις, είπε. Έχει εμπνευστεί από την υποψηφιότητα του Μακρόν, όπως δήλωσε, λόγω των υποσχέσεών του για πολιτική "ανανέωση". Την εντυπωσίασαν περισσότερο οι υποσχέσεις του να "ανακτήσει το μεγαλείο της Γαλλίας" και να "φέρει ήθος στη δημόσια ζωή" - με άλλα λόγια, οι δημόσιοι λειτουργοί να είναι πιο υπεύθυνοι και να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του λαού στην κυβέρνηση.

Οι λεπτομέρειες ορισμένων από τις προτάσεις του Μακρόν παραμένουν ασαφείς, αλλά το κόμμα έχει αγωνιστεί βασισμένο σε ένα μείγμα κοινωνικού φιλελευθερισμού και δημοσιονομικής ευθύνης. Η πλατφόρμα του περιλαμβάνει μια σειρά από αμφιλεγόμενες μεταρρυθμίσεις του εργατικού δυναμικού που έχουν σχεδιαστεί για να επανεκκινήσουν τη στάσιμη οικονομία της χώρας. Η Χαντάντ ξεκίνησε τον εθελοντισμό για τον Μακρόν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Στο τέλος, έστειλε το όνομά της ως υποψήφια βουλευτής. Λίγες εβδομάδες αργότερα, έδωσε συνέντευξη σε εκπροσώπους του Μακρόν και προστέθηκε στη λίστα.

Το κόμμα "φέρνει μια ορισμένη φρεσκάδα", είπε. "Επιτέλους, υπάρχουν νεότεροι υποψήφιοι. Επιτέλους, υπάρχουν περισσότερες γυναίκες. Και επιτέλους, υπάρχουν νέες ιδέες σε ένα σταθερό, αδιάλλακτο σύστημα. Αυτή είναι η ανανέωση". Άλλοι είναι πιο σκεπτικοί σχετικά με τη μεταβολή που βρίσκεται σε εξέλιξη στη γαλλική πολιτική, εκφράζοντας την ανησυχία ότι η χώρα κινείται προς ένα εικονικό μονοκομματικό κράτος με ελάχιστα περιθώρια σοβαρής αντιπολίτευσης. Και σημειώνουν ότι ο Μακρόν θα έχει τεράστιο έλεγχο στους νέους βουλευτές του.

"Τα νέα μέλη του κοινοβουλίου έχουν επιλεγεί προσωπικά από τον πρόεδρο", δήλωσε ο Πατρίκ Βέιλ, ένας κορυφαίος γάλλος συνταγματικός μελετητής, σημειώνοντας ότι οι υποψήφιοι του En Marche δεν θα έμπαιναν ποτέ στη λίστα χωρίς την έγκριση του Μακρόν. "Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν επέλεξε ποτέ κανένα Ρεπουμπλικανικό μέλος της Βουλής". Στα γαλλικά ειδησεογραφικά μέσα, οι σχολιαστές σημείωσαν ότι τα αρχικά του κόμματος του Μακρόν είναι τα ίδια με τα δικά του, υποδηλώνοντας ότι αυτός είναι η ουσία του κόμματος.

"Γνωρίζουμε ότι το En Marche ήταν πολύ επικεντρωμένο στον Μακρόν και νομίζω ότι αυτό θα ενισχυθεί από το γεγονός ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι πολιτικά αρχάριοι", δήλωσε ο Ουγκό Ντροσόν, γάλλος ιστορικός και πολιτικός αναλυτής στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. "Ίσως σημαίνει απλώς ότι θα εφαρμόσουν το πρόγραμμα του Μακρόν [εντελώς] σε αντίθεση με τους συμβιβασμούς που συμβαίνουν συνήθως με την αριστερά και τη δεξιά πολιτική. Η γραμμή πρόκειται να προέλθει κυρίως από την κορυφή προς τα κάτω και όχι από οποιοδήποτε συμβιβασμό", είπε.

Για την Χαντάντ, ωστόσο, αυτό είναι ένα παίγνιο που είναι απαραίτητο για την αναμόρφωση της οικονομίας και της εικόνας της Γαλλίας. "Ο Μακρόν ήταν σαν ένα τρίτο είδος πολιτικού χαρακτήρα", είπε. "Βγήκε από το πουθενά και τοποθετήθηκε έξω από το σύστημα. Δεν μπορούσαμε να βρούμε αυτή τη φρεσκάδα στα υπάρχοντα κόμματα όπως ήταν, οπότε έπρεπε να τη βρούμε σε νέο έδαφος".

independent.co.uk